Chapter 7

Chapter 7

“ฮ่า ๆ”

“หัวเราะหาพ่องมึงเหรอไอ้พวกเชี่ย รีบมาพยุงกูสิวะ” ซีวิคที่เห็นเพื่อนทั้งกลุ่มเดินออกมาจากมุมมืดแล้วพากันหัวเราะอย่างสะใจ เขารู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากด่าเพื่อนกลบเกลื่อนความขายหน้าของตัวเอง

“แพทย์สนามไปช่วยคนไข้ของพวกมึงหน่อยสิวะ” เมื่อเห็นว่าซีวิคขอความช่วยเหลือ สกายก็หันไปบอกสายลมและธีโอ แต่เขากลับยืนกอดอกมองซีวิคด้วยสีหน้ากลั้นขำโดยไม่คิดที่จะเข้าไปช่วยซีวิคเลยสักนิด

“ไปบอกน้องพีอาร์ให้ถอนคำพูดท่าไหนวะไอ้เชี่ย ถึงได้มานั่งคุกเข่าขอขมาอยู่แบบนี้” ธีโอเข้าไปพยุงแขนข้างซ้ายของซีวิคพร้อมทั้งเอ่ยแซวเพื่อนสนิทอย่างขำขัน 

“จูบไม่เป็นแล้วยังทำเป็นซ่า” สายลมเข้าไปหิ้วปีกแขนขวาของซีวิคให้ลุกขึ้นยืน

“จูบไม่เป็นพ่องมึงสิไอ้หมอ กูจะบอกอะไรให้นะ ยัยนั่นติดใจจูบกู ถึงขนาดขอร้องให้กูจูบเธออีก พอกูไม่จูบต่อ ยัยนั่นก็ยกเข่ากระแทกไข่หำกูเนี่ย” 

“อย่ามาสร้างเรื่องไอ้ตอแหล พวกกูเห็นเต็มตาว่ามึงแพ้น็อกพีอาร์ราบคาบ” สายลมสวนกลับทันควันที่ซีวิคพูดจาเลอะเทอะไปเรื่อยเปื่อย นี่มันคงไม่รู้สินะว่าพวกเขาเดินตามออกมาจากห้องไพรเวตบาร์ซุ่มดูตั้งแต่มันดักรอพีอาร์เข้าห้องน้ำแล้ว 

“แพ้น็อกเชี่ยอะไรล่ะ ยัยนั่นเล่นกูทีเผลอ คอยดูนะเดี๋ยวกูจะเอาคืนให้สาสม” ถึงเพื่อนจะรู้ความจริงแล้วก็ตาม แต่ซีวิคกลับไม่แคร์ เขายังคงแถต่อไปตามประสาคนชอบเอาชนะ

“เลิกหาเรื่องเจ็บหำเถอะไอ้เชี่ย เดี๋ยวก็โดนน้องพีอาร์ยกเข่ากระแทกไข่หำจนแตกหรอก” สกายเอ่ยแทรกขึ้นอย่างเอือมระอาที่ซีวิคไม่ยอมหยุดรังควานเด็กสาวคนนั้นเสียที ทั้งที่เด็กสาวคนนั้นไม่มีทีท่าจะเล่นด้วยเลยสักนิด

“ก็ลองมากระแทกหำกูอีกครั้งสิ เดี๋ยวกูจะกระแทกจิ๋มยัยนั่นบ้าง” 

“หยุดคิดเรื่องชั่ว ๆ เลยไอ้สัด ผู้หญิงไม่เล่นด้วยอย่าไปทำเลวกับเธอไอ้ฉิบหาย” สายลมปรามซีวิคด้วยน้ำเสียงจริงจัง เมื่อรู้เท่าทันความคิดชั่ว ๆ ของซีวิค

“กูก็แค่อยากจะสั่งสอนยัยเด็กนั่นสักหน่อย”

“สั่งสอนตัวมึงเองก่อนเถอะ” ธาวินพูดแทรกขึ้นมาบ้าง 

“ยัยนั่นมีดีอะไรวะพวกมึงถึงได้เข้าข้างกันนัก” 

“น้องพีอาร์มีดีหรือไม่ดีกูไม่รู้ แต่สิ่งที่มึงควรทำคือตั้งสติ แล้วเลิกยุ่งกับน้องเขาซะ เพราะต่อให้มึงจะหล่ออย่างกับเทวดามาจุติ น้องเขาก็ไม่สนใจคนอย่างมึงหรอก” ธีโอทั้งด่าและเตือนสติซีวิคไปด้วย

“สนไม่สนเดี๋ยวพวกมึงก็รู้”

“หยุดเพ้อเจ้อ แล้วกลับบ้านกันเถอะ เมียกูไลน์ตามแล้ว” สายลมชวนเพื่อน ๆ ของเขากลับบ้านทันที เมื่อเห็นไลน์เมียเด้งเข้ามา

“เออ ๆ” ธาวิน สกายและธีโอตอบรับพร้อมกัน

“พวกมึงกลับบ้านกันก่อนเลย กูขออยู่ดื่มต่ออีกสักพัก”

“อยู่ดื่มต่อทำเชี่ยอะไรคนเดียววะ” สายลมเอ่ยถามพร้อมด่าไปในตัว

“คนมีเมียอย่างมึง อย่าเสือกกับคนโสดหรรมหอมอย่างกู” 

“หรรมหอมมาก ๆ ระวังเอดส์จะแดกเข้าสักวัน” 

“ไม่มีทาง จะกลับบ้านไปหาเมียก็รีบไสหัวไปสิ กูจะเข้าไปด้านในคลับละ” ว่าจบซีวิคก็ตบไหล่สายลม ก่อนที่จะเดินผิวปากเข้าคลับอย่างอารมณ์ดี

“ไอ้ซีมันคงไปตามตื๊อน้องพีอาร์คนนั้นแน่เลยว่ะ” ธีโอพูดไล่หลังซีวิค

“ช่างแม่งมันเถอะ พวกเราก็น่าจะรู้ดีว่าไอ้ซีมันชอบเอาชนะ ยิ่งเราไปห้ามมันเหมือนยิ่งไปยุมัน” ธาวินเอ่ยขึ้นเพราะพวกเขาต่างรู้จักนิสัยของกันและกันว่าแต่ละคนนิสัยเป็นอย่างไร

“เออ...ตามที่ไอ้วินพูดนั่นแหละ งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ” สายลมพูดวกกลับมาเรื่องกลับบ้านอีกครั้ง 

“ไอ้ห่านี่ก็งอแงจะกลับบ้านท่าเดียวเลยโว้ย มึงคิดถึงเมียมากขนาดนั้นเลยเหรอวะไอ้หมอ” สกายถามกึ่งประชดสายลม

“คิดถึงสิวะ” 

“เออ...งั้นก็รีบกลับบ้าน เดี๋ยวจะลงแดงตายห่าซะก่อน” ว่าแล้วสกายก็ยกแขนพาดไหล่สายลมเดินออกจากคลับ โดยมีธาวินและธีโอเดินตามออกไปด้วย