แชร์

ตอนที่ 2 มองตาก็รู้ใจ

ผู้เขียน: เฮียกังฟู
last update วันที่เผยแพร่: 2026-01-08 13:40:01

เชียงรายธาราวี ถูกหล่อหลอมขึ้นจากอำนาจเงินตราของวรเมธ ธาราวี มีนักท่องเที่ยวต่างให้ความสนใจที่จะมาพักโรงแรมนี้ เพราะมันคือจุดที่มีทัศนียภาพของเทือกเขาสลับซับซ้อนมาบรรจบกับสายน้ำกกที่คดเคี้ยวเบื้องล่างได้อย่างสวยงาม เหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ

สระว่ายน้ำขนาดใหญ่ทอดตัวยาว ชวนให้หลงใหล ชายหนุ่มกำลังยืนมองอาณาจักรของเขาจากมุมสูง ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ คำพูดของวรเมธที่เคยเน้นย้ำถึงเรื่องระยะห่างนั้น ไม่ได้ทำให้ลลิตาท้อถอย ตรงกันข้ามมันยิ่งจุดประกายความท้าทายในตัวเธอให้ลุกโชน เพราะเธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอนั้นลึกซึ้งและร้อนแรงมากแค่ไหน

ร่างระหงยืนนิ่งอยู่อึดใจ ความผิดหวังกัดกินเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าการจะตามรอยพ่อเลี้ยงวรเมธนั้นยากยิ่งกว่าการตามหาสมบัติล้ำค่า แต่ทันใดนั้นโชคก็เข้าข้างเธอ เมื่อสายตาอันแหลมคมเหลือบไปเห็นเงาของร่างสูงใหญ่ที่สะท้อนจากผิวน้ำ...เธอรีบเดินขึ้นไปหาเขาอย่างไม่รีรอ

“เมธ!!! ลิตาคิดว่าคุณออกไปข้างนอกซะอีก” เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อม ๆ กับร่างระหงที่เดินเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะที่มั่นคง การมาของเธอไม่ได้สร้างความประหลาดใจให้เขาเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้เธอจะเป็นคู่ค้าคนสนิทที่มักจะนำกรุ๊ปทัวร์มาใช้บริการที่โรงแรมของเขาอยู่บ่อยครั้งก็ตาม... แต่เบื้องหลังการค้า เธอคือผู้หญิงที่หลงรักเขาจนหัวปักหัวปำ

วรเมธหันกลับมามองเธอ ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ นอกจากความเป็นมิตรทางธุรกิจที่ผิวเผินหรือความสุขเพียงชั่วครั้งที่เธอมอบให้

“คุณลิตา... มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ” น้ำเสียงของพ่อเลี้ยงหนุ่มเอ่ยถามอย่างราบเรียบและสุภาพ แต่กลับเป็นความสุภาพที่เย็นชาจน เธอสัมผัสได้ ลลิตาคลี่ยิ้มเต็มที่ ดวงตาของเธอฉายแววความยั่วยวนอย่างเปิดเผย และไม่คิดจะปิดซ่อนความรู้สึกนั้นอีกต่อไป

“ลิตาคิดถึงคุณค่ะ... เรียกว่าเป็นธุระมั้ยคะ” น้ำเสียงหวานหยดย้อยและเต็มไปด้วยการเชื้อเชิญ รอยยิ้มอันยั่วยวนปรากฏบนใบหน้า ลลิตาเดินเข้าใกล้อีกหนึ่งก้าว จนกลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยมาแตะจมูกเขา แต่วรเมธยังคงยืนนิ่งเฉย ไม่ได้รุกและไม่ได้ถอยห่าง

“ลิตาเห็นคุณเครียด ๆ น่ะค่ะ ก็เลยไม่อยากเอาเรื่องงานมาใส่หัว” สายตาและการกระทำอันแสนยั่วยวนของเธอสื่อความหมายออกมาอย่างโจ่งแจ้งชัดเจนว่า...เธอกำลังให้ท่าเขาอยู่ นั่นก็หวังเพียงเพื่อให้เขายอมเปิดประตู ให้เธอได้เข้าใกล้เขาในฐานะคนรู้ใจ... ไม่ใช่แค่คู่ค้าทางธุรกิจที่มีความสัมพันธ์ทางกายเพียงชั่วคราวเหมือนอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้

“ผมกำลังจะไปที่รีสอร์ต งั้น.... เชิญคุณรอที่ห้องพักรับรองก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมจะบอกพนักงานให้” วรเมธผายมือเชื้อเชิญ

ลลิตาแทบไม่รอให้เขาพูดจบด้วยซ้ำ เธอก้าวเข้าหาพ่อเลี้ยงหนุ่มอย่างรวดเร็ว วงแขนเรียวโอบรอบคอแกร่งของวรเมธไว้แน่น ดวงตาของเธอมองลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของเขา พร้อมกับรอยยิ้มเย้ายวนที่เขารู้จักดี

“ให้ลิตาไปรีสอร์ตกับคุณได้มั้ยคะ...เมธ!!! ลิตาไม่อยากรออยู่ที่นี่”

“ลิตาอยากคุยเรื่องงานกับคุณ อาทิตย์หน้าจะกรุ๊ปทัวร์จากจีนค่ะ”

“งั้นเชิญที่รถผมดีกว่าครับ” เขาไม่ได้ปฏิเสธความสัมพันธ์ทางธุรกิจระหว่างเขากับลลิตา มีอยู่หลายครั้งที่ดีลทางธุรกิจจบลงกันที่บนเตียง มันคือความต้องการที่ซ่อนเร้นของเธออยู่เสมอเมื่อมีการเจรจาทางธุรกิจ

ทันทีที่เข้ารถสปอร์ตหรูมาได้ ลลิตาก็ไม่รอช้า เรือนร่างที่โฉบเฉี่ยวในชุดเดรสผ้าไหมราคาแพงโน้มตัวข้ามคอนโซลกลาง รีบโน้มลำคอของเขาเข้ามาจูบกันที การจู่โจมที่รวดเร็วและร้อนแรงนี้ทำให้ลมหายใจของเขาขาดห้วงไปครู่หนึ่ง รสชาติของลิปสติกและกลิ่นน้ำหอมหรูหราของเธอมันยั่วยวนจนยากจะต้านทาน

“อย่าใจร้อนสิครับ...ลิตา” เขาผละใบหน้าออกอย่างรวดเร็ว มือใหญ่จับไหล่มนของเธอไว้เพื่อกันไม่ให้ความร้อนแรงมันลุกลามไปมากกว่านี้ เสียงกระเส่าของเขาฟังดูร้อนรนทั้งจากความห้ามปรามและแรงปรารถนาที่กำลังถูกปลุก

“สงสัย...ระหว่างผมกับคุณคงต้องตั้งกฎขึ้นมาใหม่ซะแล้ว” ลลิตาไม่ได้สนใจคำพูดของเขาแม้แต่น้อย เธอหัวเราะอย่างพึงพอใจกับปฏิกิริยาของเขา เหมือนเด็กสาวที่ได้ของเล่นถูกใจ ก่อนจะซบใบหน้าลงบนซอกคอของเขาอย่างออดอ้อน ริมฝีปากนุ่มหยักเผยออยู่ตรงผิวเนื้อที่อ่อนไหวของเขา พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารด

“แหม่!!... ต้องรอให้ถึงเตียงก่อนรึไงคะ” นิ้วเรียวสวยของเธอเลื้อยไล้ไปตามปกเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างจงใจ เธอดันใบหน้าขึ้นมาสบตาเขาอย่างท้าทาย ดวงตาคู่สวยฉายแววพราวระยับและกระหายใคร่รู้

“คุณถึงจะยอมให้ลิตาลวนลามคุณได้” เขาถอนหายใจออกมา... จนเธอรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

“แค่นิดหน่อยเองค่ะ...ก็ลิตาคิดถึงคุณนี่คะ..เมธ” เธอเอ่ยอย่างหยอกล้อ แม้ว่าร่างกายของเธอจะ สั่นเทิ้ม ด้วยความต้องการที่พลุ่งพล่านก็ตาม

วรเมธไม่ตอบคำถาม ก่อนจะรีบขับรถออกไปจากโรงแรมทันทีเพื่อมุ่งหน้าไปยังรีสอร์ตที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่กิโล บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น แต่ร้อนระอุราวกับไฟกำลังจะปะทุ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่37 ตอนจบ

    “ทีนี้เธอเชื่อใจฉันหรือยัง เด็กน้อย!!” เขาถามพร้อมกับกดจมูกลงบนแก้มใสแรงๆ จนเกิดเสียงฟอดใหญ่มิ่งฟ้าที่หนีไปไหนไม่ได้ได้แต่ค้อนขวับใส่เขา แต่หัวใจที่เคยหนักอึ้งกลับเบาสบายขึ้นเมื่อได้รับคำยืนยันที่ชัดเจน“เชื่อก็ได้ค่ะ แต่ห้ามให้หนูเห็นว่าไปนั่งพลอดรักกันอีก” เธอสั่งเสียงเขียวแต่แฝงความอ้อน“ไม่มีแล้วล่ะ ต่อจากนี้ ฉันจะพลอดรักกับเธอคนเดียว”“จริงนะคะ”“จริง...ไม่พลอดรักกับเมียแล้วจะพรอดรักกับใครล่ะ หืม์!!”“คุณเมธคะ หนูมีเรื่องจะเล่าให้ฟังค่ะ”“เรื่องอะไรเหรอ”“เมื่อก่อนคุณปิ่นเธอเคยพูดบางอย่าง ที่คล้าย ๆ กับว่าจะเตือนสติหนู”“พูดยังไงเหรอ” วรเมธเร่งเร้า มิ่งฟ้าสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจเล่าทุกอย่างที่ปิ่นมณีเคยพูดกรอกหูเธอมาตลอด“คุณปิ่นเคยพูดกับหนูว่า... อีกหน่อยคุณจะต้องพาหนูไปอยู่ด้วย ไปเป็นนางบำเรอ” วรเมธก้มลงจูบหน้าผากของเธออย่างอ่อนโยน แววตาเต็มไปด้วยความโกรธที่ปิ่นมณีพยายามทำลายความจริงใจของเขาที่มีต่อมิ่งฟ้า“ฉันยอมรับ ว่าตั้งใจจะพาเธอมาอยู่ด้วยจริง ๆ ที่ปิ่นมณีพูดก็คงไม่ผิดนัก แต่นั่นเป็นเพราะฉันรักเธอ รักจนหมดหัวใจ และฉันก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ฉันพูดจริง

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 36 เด็กขี้หึง NC

    พายุสวาทเพิ่งสงบลงทิ้งไว้เพียงไอร้อนที่ยังคละคลุ้งอยู่ทั่วเตียงกว้าง มิ่งฟ้านอนระทดระทวยอยู่ในอ้อมกอดแข็งแกร่งของวรเมธ ผิวพรรณของทั้งคู่ชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อที่อาบไล้เรือนกายจากการตรากตรำบทรักที่แสนยาวนานพ่อเลี้ยงหนุ่มดึงรั้งร่างบางที่ยังสั่นน้อยๆ เข้ามาแนบอก กดจูบที่ขมับชื้นเหงื่ออย่างแสนรักใคร่ มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเนียนละเอียดเพื่อปลอบประโลมให้เธอคลายจากความกระสันรัญจวนที่ยังตกค้างมิ่งฟ้าเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาปรือปรอย ก่อนจะเอ่ยทวงถามเรื่องที่ค้างคาใจด้วยน้ำเสียงพร่าเลือน“จะเล่าให้หนูฟังได้หรือยังคะ” วรเมธเลิกคิ้วมองเด็กสาวที่บัดนี้เธอกลายเป็นของเขาแล้ว แววตาคมกริบฉายแววเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ“ฉันนึกว่าเธอหมดแรง จนลืมไปแล้วซะอีก”“หึ!!..แค่นี้ จิ๊บๆ... ไม่มีวันซะหรอก” มิ่งฟ้าฝืนทำใจกล้าพูดยั่วเย้า ทั้งที่ร่างกายยังอ่อนเปลี้ย“ท้าทายแบบนี้ จัดอีกสักรอบดีมั้ย” เขาแกล้งพลิกกายทาบทับพร้อมกับบดเบียดส่วนแข็งแกร่งเข้าหาต้นขาเนียน จนมิ่งฟ้าร้องอุทานออกมา“อื้ยย!!!...อย่านะ” เธอรีบเบี่ยงกายหนีพลางทำหน้ามุ่ย เมื่อเห็นวรเมธนิ่งไปครู่หนึ่ง มิ่งฟ้าจึงรีบซบหน้าลงกับอกแกร่ง พร้

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 35 รสสวาทพ่อเลี้ยง NC

    ริมฝีปากบางห่อครางออกมาไม่เป็นภาษา ท่ามกลางแสงไฟที่ทำให้วรเมธเห็นทุกจังหวะการกระตุกเร้าของร่างบางอย่างชัดเจน เขาปรนเปรอเธอด้วยจังหวะที่ดุดันขึ้นตามแรงอารมณ์ จนมิ่งฟ้ารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนเคว้งและแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ ภายใต้สัมผัสที่เขาตั้งใจหยิบยื่นให้เป็นรางวัลแด่ความไร้เดียงสาของเธอ“คุณเมธ พอแล้วค่ะ... อื้ยยยย” มิ่งฟ้าครางประท้วงเสียงหลง สองมือน้อยๆ ขยุ้มเส้นผมของเขาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านจนเกินจะรับไหววรเมธเงยหน้าขึ้นจากกึ่งกลางกายสาว ใบหน้าคมเข้มชื้นแฉะไปด้วยหยาดหยดแห่งความปรารถนา แววตาของเขาพร่ามัวและดุดันราวกับราชสีห์ที่กำลังกระหายเหยื่อ จ้องมองร่องกลีบกุหลาบที่บวมเป่งและแดงก่ำ ซึ่งบัดนี้อาบไปด้วยน้ำรักสีใสจนฉ่ำเยิ้มทอประกายล้อแสงไฟ“น้ำออกมาเต็มเลย... ดูสิมิ่งฟ้า” เขาเอ่ยเสียงแหบพร่าพลางใช้ปลายนิ้วไล้หยาดน้ำใส ๆ ยื่นให้เด็กสาวดู“รับรองว่าถ้าเอาเข้าไปตอนนี้อีกรอบ... เธอคงไม่เจ็บแล้วล่ะคนดี”มิ่งฟ้าที่นอนบิดกายอยู่ใต้ร่างแกร่ง ใบหน้าหวานแดงซ่านพยายามหลบสายตาคมปลาบนั้นด้วยความขัดเขิน มือเล็กขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่นจนยับย่น ร่างกายของเธอสั่นระริกด้วยความเ

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 34 หนูเจ็บ NC

    เสียงจ๊วบจาบชื้นแฉะดังประสานกับเสียงครางกระเส่าของชายหนุ่ม มิ่งฟ้าเริ่มขยับรัวเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เธอปรนเปรอสามีคราวพ่อด้วยความรักทั้งหมดที่มี ดูดดึงแก่นกายแข็งขึงนั้นอย่างหื่นกระหายราวกับจะกลืนกินทุกหยาดหยดของเขาเข้าไป“มิ่งฟ้า... พอ... พอก่อน ฉันไม่อยากเสร็จในปากเธอ” เขาพึมพำเสียงพร่า แผ่นอกกว้างสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว“ฉันอยากเสร็จในตัวเธอมากกว่า”“คุณเมธ!!!...” มิ่งฟ้าร้องอุทานด้วยความตกใจ ใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนแทบจะไหม้“ทำไม... กลัวท้องเหรอ?” เขาเลิกคิ้วถามพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสั่นระริกของเด็กสาว“ค่ะ... หนูยังไม่พร้อมจะมีลูกกับคุณตอนนี้” เธอตอบเสียงอ่อย แฝงไปด้วยความกังวล“ฉันเอาออกมาแตกข้างนอกก็ได้นี่... ไม่เห็นต้องกังวลเลย” วรเมธพยายามกล่อมพลางจะโน้มตัวลงมาหา แต่คนตัวเล็กกลับดันอกเขาไว้“ไม่ได้ค่ะ... เพื่อความปลอดภัย คุณใส่ถุงยางได้ไหมคะ” วรเมธชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เขาหยิบซองฟอยล์เล็กๆ ออกมาจากลิ้นชักหัวเตียงแล้วยื่นให้เธอ“ได้... ถ้าเธอต้องการ แต่บอกไว้ก่อนนะมิ่งฟ้า ใส่ถุงยางแล้วฉันจะเสร็จช้ากว่าเดิมหลายเท่า เธอจะทนไหวเหรอ

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 33 ชอบหรือไม่ชอบ NC

    พ่อเลี้ยงหนุ่มไม่มีทีท่าว่าหยุดเพียงเท่านี้ เมื่อดูดสองเต้าของเธอจนพอใจ เขาก็เลื่อนกายต่ำลงไปเรื่อย ๆ ก่อนจะขยับใบหน้าที่หล่อเหลาแทรกอยู่ระหว่างขาเรียวสวยที่สั่นระริก มือหนาแยกเรียวขาของเด็กสาวออกกว้าง เปิดทางให้เขาได้ชื่นชมความลี้ลับที่แสนงดงาม“อื้อ...คุณเมธขา อย่าเลียนะคะ ตรงนั้น อร๊ายยย!!!”มิ่งฟ้ากรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อปลายลิ้นร้อนระอุแตะแต้มลงบนจุดกึ่งกลางความเป็นสาวอย่างจัง วรเมธไม่ฟังคำทัดทาน เขาใช้ความเชี่ยวชาญรุกรานกลีบเนื้อนุ่มอย่างหื่นกระหาย ปลายลิ้นเรียวตวัดรัวเร็วสลับกับการดูดดึงจนมิ่งฟ้าสะดุ้งสุดตัว ร่างเล็กบิดเกร็งไปมา ความรัญจวนใจพุ่งปรี๊ดขึ้นถึงขีดสุดจนเธอต้องจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่าน“อย่าห้ามฉันมิ่งฟ้า... ยิ่งห้ามฉันยิ่งอยากสัมผัสเธอให้ทั่วทุกตารางนิ้ว...” เขาพึมพำเสียงพร่าโดยไม่ยอมละริมฝีปากออกมาจากจุดยุทธศาสตร์ที่แสนหวานฉ่ำวรเมธปรนเปรอเด็กสาวด้วยบทเพลงรักจากปลายลิ้นอย่างต่อเนื่อง ดูดดื่มน้ำหวานจากกายสาวราวกับคนหิวกระหายน้ำกลางทะเลทราย เสียงครางหวานล้ำของมิ่งฟ้าดังระงมไม่ขาดสาย ร่างกายสาวกระตุกเยือกเป็นระยะๆ เมื่อถูกปลุกเร้าจนอารมณ์รัก

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 32 อินเลิฟ NC

    เมื่อผิวพรรณนวลเนียนปรากฏสู่สายตา วรเมธกลับยิ่งจ้องมองด้วยความกระหาย เขาฝังใบหน้าลงกับเนินเนื้ออิ่มพรรณ สูดกลิ่นกายหอมกรุ่นเข้าปอดเฮือกใหญ่ ปลายลิ้นร้อนชื้นเริ่มซอกซอนหยอกเย้ากับยอดอกที่ชูชันท้าทายสายตา“อร๊ายยย!!!” มิ่งฟ้าสะดุ้งสุดตัว แอ่นอกรับสัมผัสที่ซาบซ่าน ร่างกายของเธอบิดเร้าไปมาบนที่นอนหนานุ่ม ความเสียวซ่านพุ่งพล่านจนเธอต้องจิกผ้าปูที่นอนริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นเพื่อสะกดกั้นเสียงครางที่น่าอาย“ครางออกมาที่รัก อยู่บนเตียงกับฉัน เธอต้องแสดงความร่านออกมา ครางเยอะ ๆ ฉันชอบ ฉันอยากได้ยินเสียงครางหวาน ๆ ของเธอ เด็กน้อย” เขาพึมพำชิดผิวเนื้อ ก่อนจะเลื่อนมือต่ำลงไปใต้ขอบกางเกงนอนขาสั้นตัวบาง ปลายนิ้วร้ายกาจเริ่มร่ายมนตร์ลูบไล้ไปตามโคนขาอ่อน ขณะที่ปากยังคงปรนเปรอส่วนบนอย่างไม่ลดละมิ่งฟ้ารู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะละลายหายไปกับความร้อนแรงของเขา เธอไม่รู้ตัวเลยว่ากางเกงนอนตัวจิ๋วถูกถอดออกไปตอนไหน รู้ตัวอีกทีสัมผัสจากที่นอนหนานุ่มก็แนบชิดกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอโดยไม่มีสิ่งใดคั่นกลาง ความเย็นของอากาศในห้องแอร์ปะทะกับผิวกายที่ร้อนรุ่ม ทำให้เธอยิ่งเบียดกายเข้าหาอ้อมกอดหนาของชายหนุ่มโดยสั

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status