Share

ตอนที่ 2 มองตาก็รู้ใจ

last update Last Updated: 2026-01-08 13:40:01

เชียงรายธาราวี ถูกหล่อหลอมขึ้นจากอำนาจเงินตราของวรเมธ ธาราวี มีนักท่องเที่ยวต่างให้ความสนใจที่จะมาพักโรงแรมนี้ เพราะมันคือจุดที่มีทัศนียภาพของเทือกเขาสลับซับซ้อนมาบรรจบกับสายน้ำกกที่คดเคี้ยวเบื้องล่างได้อย่างสวยงาม เหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ

สระว่ายน้ำขนาดใหญ่ทอดตัวยาว ชวนให้หลงใหล ชายหนุ่มกำลังยืนมองอาณาจักรของเขาจากมุมสูง ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ คำพูดของวรเมธที่เคยเน้นย้ำถึงเรื่องระยะห่างนั้น ไม่ได้ทำให้ลลิตาท้อถอย ตรงกันข้ามมันยิ่งจุดประกายความท้าทายในตัวเธอให้ลุกโชน เพราะเธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอนั้นลึกซึ้งและร้อนแรงมากแค่ไหน

ร่างระหงยืนนิ่งอยู่อึดใจ ความผิดหวังกัดกินเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าการจะตามรอยพ่อเลี้ยงวรเมธนั้นยากยิ่งกว่าการตามหาสมบัติล้ำค่า แต่ทันใดนั้นโชคก็เข้าข้างเธอ เมื่อสายตาอันแหลมคมเหลือบไปเห็นเงาของร่างสูงใหญ่ที่สะท้อนจากผิวน้ำ...เธอรีบเดินขึ้นไปหาเขาอย่างไม่รีรอ

“เมธ!!! ลิตาคิดว่าคุณออกไปข้างนอกซะอีก” เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อม ๆ กับร่างระหงที่เดินเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะที่มั่นคง การมาของเธอไม่ได้สร้างความประหลาดใจให้เขาเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้เธอจะเป็นคู่ค้าคนสนิทที่มักจะนำกรุ๊ปทัวร์มาใช้บริการที่โรงแรมของเขาอยู่บ่อยครั้งก็ตาม... แต่เบื้องหลังการค้า เธอคือผู้หญิงที่หลงรักเขาจนหัวปักหัวปำ

วรเมธหันกลับมามองเธอ ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ นอกจากความเป็นมิตรทางธุรกิจที่ผิวเผินหรือความสุขเพียงชั่วครั้งที่เธอมอบให้

“คุณลิตา... มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ” น้ำเสียงของพ่อเลี้ยงหนุ่มเอ่ยถามอย่างราบเรียบและสุภาพ แต่กลับเป็นความสุภาพที่เย็นชาจน เธอสัมผัสได้ ลลิตาคลี่ยิ้มเต็มที่ ดวงตาของเธอฉายแววความยั่วยวนอย่างเปิดเผย และไม่คิดจะปิดซ่อนความรู้สึกนั้นอีกต่อไป

“ลิตาคิดถึงคุณค่ะ... เรียกว่าเป็นธุระมั้ยคะ” น้ำเสียงหวานหยดย้อยและเต็มไปด้วยการเชื้อเชิญ รอยยิ้มอันยั่วยวนปรากฏบนใบหน้า ลลิตาเดินเข้าใกล้อีกหนึ่งก้าว จนกลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยมาแตะจมูกเขา แต่วรเมธยังคงยืนนิ่งเฉย ไม่ได้รุกและไม่ได้ถอยห่าง

“ลิตาเห็นคุณเครียด ๆ น่ะค่ะ ก็เลยไม่อยากเอาเรื่องงานมาใส่หัว” สายตาและการกระทำอันแสนยั่วยวนของเธอสื่อความหมายออกมาอย่างโจ่งแจ้งชัดเจนว่า...เธอกำลังให้ท่าเขาอยู่ นั่นก็หวังเพียงเพื่อให้เขายอมเปิดประตู ให้เธอได้เข้าใกล้เขาในฐานะคนรู้ใจ... ไม่ใช่แค่คู่ค้าทางธุรกิจที่มีความสัมพันธ์ทางกายเพียงชั่วคราวเหมือนอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้

“ผมกำลังจะไปที่รีสอร์ต งั้น.... เชิญคุณรอที่ห้องพักรับรองก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมจะบอกพนักงานให้” วรเมธผายมือเชื้อเชิญ

ลลิตาแทบไม่รอให้เขาพูดจบด้วยซ้ำ เธอก้าวเข้าหาพ่อเลี้ยงหนุ่มอย่างรวดเร็ว วงแขนเรียวโอบรอบคอแกร่งของวรเมธไว้แน่น ดวงตาของเธอมองลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของเขา พร้อมกับรอยยิ้มเย้ายวนที่เขารู้จักดี

“ให้ลิตาไปรีสอร์ตกับคุณได้มั้ยคะ...เมธ!!! ลิตาไม่อยากรออยู่ที่นี่”

“ลิตาอยากคุยเรื่องงานกับคุณ อาทิตย์หน้าจะกรุ๊ปทัวร์จากจีนค่ะ”

“งั้นเชิญที่รถผมดีกว่าครับ” เขาไม่ได้ปฏิเสธความสัมพันธ์ทางธุรกิจระหว่างเขากับลลิตา มีอยู่หลายครั้งที่ดีลทางธุรกิจจบลงกันที่บนเตียง มันคือความต้องการที่ซ่อนเร้นของเธออยู่เสมอเมื่อมีการเจรจาทางธุรกิจ

ทันทีที่เข้ารถสปอร์ตหรูมาได้ ลลิตาก็ไม่รอช้า เรือนร่างที่โฉบเฉี่ยวในชุดเดรสผ้าไหมราคาแพงโน้มตัวข้ามคอนโซลกลาง รีบโน้มลำคอของเขาเข้ามาจูบกันที การจู่โจมที่รวดเร็วและร้อนแรงนี้ทำให้ลมหายใจของเขาขาดห้วงไปครู่หนึ่ง รสชาติของลิปสติกและกลิ่นน้ำหอมหรูหราของเธอมันยั่วยวนจนยากจะต้านทาน

“อย่าใจร้อนสิครับ...ลิตา” เขาผละใบหน้าออกอย่างรวดเร็ว มือใหญ่จับไหล่มนของเธอไว้เพื่อกันไม่ให้ความร้อนแรงมันลุกลามไปมากกว่านี้ เสียงกระเส่าของเขาฟังดูร้อนรนทั้งจากความห้ามปรามและแรงปรารถนาที่กำลังถูกปลุก

“สงสัย...ระหว่างผมกับคุณคงต้องตั้งกฎขึ้นมาใหม่ซะแล้ว” ลลิตาไม่ได้สนใจคำพูดของเขาแม้แต่น้อย เธอหัวเราะอย่างพึงพอใจกับปฏิกิริยาของเขา เหมือนเด็กสาวที่ได้ของเล่นถูกใจ ก่อนจะซบใบหน้าลงบนซอกคอของเขาอย่างออดอ้อน ริมฝีปากนุ่มหยักเผยออยู่ตรงผิวเนื้อที่อ่อนไหวของเขา พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารด

“แหม่!!... ต้องรอให้ถึงเตียงก่อนรึไงคะ” นิ้วเรียวสวยของเธอเลื้อยไล้ไปตามปกเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างจงใจ เธอดันใบหน้าขึ้นมาสบตาเขาอย่างท้าทาย ดวงตาคู่สวยฉายแววพราวระยับและกระหายใคร่รู้

“คุณถึงจะยอมให้ลิตาลวนลามคุณได้” เขาถอนหายใจออกมา... จนเธอรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

“แค่นิดหน่อยเองค่ะ...ก็ลิตาคิดถึงคุณนี่คะ..เมธ” เธอเอ่ยอย่างหยอกล้อ แม้ว่าร่างกายของเธอจะ สั่นเทิ้ม ด้วยความต้องการที่พลุ่งพล่านก็ตาม

วรเมธไม่ตอบคำถาม ก่อนจะรีบขับรถออกไปจากโรงแรมทันทีเพื่อมุ่งหน้าไปยังรีสอร์ตที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่กิโล บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น แต่ร้อนระอุราวกับไฟกำลังจะปะทุ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 30 ดีลรักแผนร้าย

    มือเรียวของหญิงสาวล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าถือใบเล็ก ก่อนจะหยิบซองพลาสติกออกมา ภายในบรรจุผงสีขาวละเอียดบางอย่างเอาไว้“นี่ไง... แม่ปรางให้ยาตัวนี้มา เอาไว้ผสมให้พ่อเลี้ยงดื่ม เค้าจะได้มีอารมณ์” เต้รับซองผงสีขาวละเอียดนั้นมาพิจารณาดูอย่างระมัดระวัง ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลและรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล“มันคืออะไรเหรอปราง”“แม่บอกว่า มันคือยาปลุกเซ็กซ์” มะปรางตอบอย่างมั่นใจ ราวกับว่าการทำแบบนี้เป็นเรื่องปกติวิสัย“มันใช่....เหรอปราง” นายเต้ไม่เชื่อในสิ่งที่เห็นตรงหน้า สัญชาตญาณเตือนเขาว่าผงสีขาวนี้ มันอาจจะไม่ใช่ยาปลุกเซ็กซ์ตามที่ปิ่นมณีบอกลูกสาว“ใช่สิ! แม่เคยบอกว่า…แม่ใช้เคยใช้กับพ่อเลี้ยงมาแล้วครั้งหนึ่ง” มะปรางยืนยันอย่างดื้อรั้น“พี่คิดแผนช่วยปรางออกล่ะ....งั้นพี่ขอเก็บตัวยานี้เอาไว้นะ ” นายเต้พูดจบก็ตัดสินใจเก็บซองยาเก็บลงกระเป๋าเสื้อ แม้จะรู้ว่าผงสีขาวนี้อาจเป็นอันตรายต่อวรเมธ แต่เขาตัดสินใจจะคล้อยตามแผนการของมะปราง เพื่อสืบความจริงให้กับวรเมธ และปกป้องมะปรางจากแผนร้ายของปิ่นมณีไม่ให้แฟนสาวมีความผิดไปด้วย“ปรางไม่ต้องกลัวนะ พี่จะช่วยปรางเอง” นายเต้ตอบรับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 29 ธาตุแท้

    แม้จะเห็นใบหน้าผิดหวังของอดีตแฟนหนุ่ม แต่มะปรางก็ไม่สนใจความรู้สึกของเขา เธอมองนายเต้หนุ่มรุ่นพี่ด้วยสายตาที่เย็นชาและไร้เยื่อใย“พี่เต้เลิกสนใจปรางเถอะค่ะ... แม่ปรางไม่ได้ชอบพี่ แล้วถ้าพี่จะจีบมิ่งฟ้า...ตอนนี้มันก็เป็นโอกาสของพี่แล้ว” เธอยื่นข้อเสนอที่หอมหวานให้อดีตแฟนหนุ่ม เพื่อแลกกับการหลุดพ้นจากพันธะ“ไม่เอา!” นายเต้ปฏิเสธเสียงแข็ง“ก็ไหน...พี่บอกว่าชอบมิ่งฟ้าไง” มะปรางเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ“ดูก็รู้ว่ามิ่งฟ้าเค้าไม่ได้ชอบพี่ แล้วอีกอย่าง....มิ่งฟ้าเค้าก็มีเจ้าของหัวใจแล้ว พี่ไม่อยากยุ่งด้วยหรอก” นายเต้ตอบอย่างมีนัยยะ“ใคร!!!” มะปรางถามขึ้นอย่างหงุดหงิด แต่ในใจเริ่มรู้สึกร้อนรนกับคำพูดที่คลุมเครือของนายเต้“ก็พ่อเลี้ยงเมธน่ะสิ” นายเต้เน้นคำพูดนั้นชัดเจน“ไม่จริง!! พี่รู้ได้ไง” มะปรางสวนกลับเสียงหลง หัวใจเต้นรัวด้วยความริษยาที่เริ่มปะทุ“ปรางไม่คิดบ้างเหรอ ว่าคืนนั้นที่เรากลับดึก ๆ พร้อมกัน มิ่งฟ้าก็เพิ่งกลับพร้อมพ่อเลี้ยง...” นายเต้ขยับตัวเข้าไปใกล้มะปรางก่อนจะกระซิบข้างหูเธอ“แล้วคิดดูสิเวลานั้นเราทำอะไรกัน... หึ!! แล้วไม่คิดบ้างเหรอว่า.... มิ่งฟ้ากับพ่อเลี้ยงเค้าก็อาจจะทำแบบเ

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 28 เธอไม่ใช่คนเดิม

    “ป่ะไป๊!!...รีบ ๆ กลับกันเถอะพวกเรา เดี๋ยวพี่สาวฉันจะรอนาน ป่านนี้บ่นแย่แล้วมั่งเนี่ย” ขวัญกวีเปลี่ยนเรื่องเพื่อช่วยมิ่งฟ้า ก่อนที่ทุกคนจะรีบพากันออกจากห้องน้ำหลังแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จ“มิ่งฟ้า....แล้วเธอล่ะ กลับพร้อมคุณเมธหรือเปล่า” ขวัญกวีถามเพื่อน“มั้ง!!!..แต่ถ้าเค้าไม่ไปส่งฉันก็เรียกแท็กซี่กลับเองก็ได้” มิ่งฟ้าตอบอย่างไม่ใส่ใจ แต่ทั้งหมดนี้วรเมธก็เป็นคนบอกให้เธอรีบมารอเขาอยู่ในห้องน้ำ เพื่อรอเวลาให้นายเต้ มาเคลียร์ใจกับมะปรางตามแผนที่วางเอาไว้“ป่านนี้...ยัยปรางลากไปกินแล้วมั่ง” ทอฝันเอ่ยขึ้น“บ้า!..เค้าเป็นลุงหลานกันนะ” พรีมรีบแย้งทันที“เชื่อได้ที่ไหน เดี๋ยวนี้ลุงหลานแอบกินกันก็มี” ทอฝันรีบตอบอย่างทันควัน“บ้า! คงไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง!” ขวัญกวีพยายามตัดบท เพราะไม่อยากให้เพื่อนนินทาครอบครัวของมิ่งฟ้าไปมากกว่านี้“ดู ๆ ไปคุณเมธเค้าก็ไม่ใช่คนที่จะรักใครได้ง่าย ๆ แบบนั้น ดูอย่างคุณณิชาตามตื้อคุณเมธมาตั้งนานเค้ายังไม่สนใจเลย แถมเธอก็ดูดีกว่ายัยปรางนั่นตั้งเยอะ” ขวัญกวีกล่าวอีกครั้ง“นี่พวกแกไม่รู้หรือไง ว่าเค้าแอบกินกันแล้ว” พรีมหลุดปากพูด มิ่งฟ้าสบตากับขวัญกวีอย่างตกใจ“อย่าพูดไปนะพรี

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 27 อย่าให้ใครรู้

    เมื่อพิธีจบลง เหล่านักศึกษาฝึกงานก็เริ่มแยกย้ายกันกลับ มะปรางได้โอกาสก็รีบเดินเข้ามาหาวรเมธทันทีอย่างรวดเร็ว เธอฉวยโอกาสเกาะแขนแกร่งของเขาไว้แน่น ด้วยท่าทางออดอ้อนถือสิทธิ์ความเป็นหลานสาวอย่างเต็มที่ ราวกับต้องการประกาศให้ทุกคนรู้ถึงความใกล้ชิดสนิทสนมนี้“พี่เมธขา... ปรางขอกลับด้วยได้ไหมคะ” เธอออเซาะด้วยน้ำเสียงที่หวานหยดย้อยราวกับคู่รัก วรเมธชะงักไปทันทีกับคำพูดของมะปราง แววตาของเขามีความผิดหวังแฝงอยู่ แต่ก็ยังพยายามควบคุมสีหน้าให้ดูเป็นปกติ ก่อนจะรีบกล่าวตักเตือน“ปราง!!!...เรียกว่าลุงเหมือนเดิมเถอะ มันไม่เหมาะสมรู้มั้ย” เขาย้ำเตือนสถานะความสัมพันธ์ที่ควรจะเป็นอย่างชัดเจน แต่หลานสาวก็ไม่ยอมแพ้ เธอแกะแขนเขาแน่นอีกครั้ง ดวงตาจ้องมองวรเมธด้วยความท้าทายและแฝงความขี้เล่นอย่างไม่รู้สึกรู้สาในคำเตือนของพ่อเลี้ยงหนุ่มที่เริ่มจะหมดความอดทนกับเธอแล้วจริง ๆ“แต่เมื่อกี้พี่เมธเพิ่งจะบอกเองนี่คะ... ว่าไม่อยากให้ใครเรียกว่าลุง” เธอใช้คำพูดของเขาที่เพิ่งกล่าวบนเวทีเมื่อสักครู่มาเป็นข้ออ้างอย่างชาญฉลาด วรเมธถอนหายใจเล็กน้อยกับความดื้อรั้นของเธอ“มันไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย ปราง!!!! อันนั้นลุงหมายถึงมาร

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 26 เลี้ยงส่ง

    เขาทอดสายตาลงมองมือเรียวที่เกาะเกี่ยวอยู่บนแขนของเขาด้วยแววตาที่เรียบเฉย ทว่ากลับมีร่องรอยของความอึดอัดใจที่ฉายวาบขึ้นมา“ไหนเพื่อน ๆ ของปรางล่ะ” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยการเปลี่ยนประเด็นไปอย่างช้าๆ โดยพยายามขยับแขนเล็กน้อยให้มือของเธอคลายออกอย่างสุภาพ แต่มะปรางก็ไม่สนใจ เธอออกแรงเกาะแน่นขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย พร้อมกับใช้โอกาสที่ไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ นี้ ส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มให้เขา“ปรางบอกให้มิ่งฟ้าไปตามพวกนั้นแล้วค่ะ เดี๋ยวก็คงไปรอกันที่ห้องจัดเลี้ยง” เธอตอบอย่างไม่ใส่ใจกับเพื่อนนักศึกษาคนอื่น ๆ นัก และยิ้มหวานให้กับเขาราวกับจะบอกเขาว่าช่วงเวลานี้คือเวลาทองของเธอวรเมธถอนหายใจออกมาเบาๆ สีหน้ายังคงฉายแววความกังวล ความห่างเหินที่เขาพยายามรักษาถูกรุกล้ำอีกครั้งเมื่อพาเธอมาถึงล๊อบบี้พ่อเลี้ยงหนุ่มพยายามนั่งลงและรักษาระยะห่างให้ดูเหมาะสม แต่วินาทีนั้นมะปรางก็ขยับมานั่งแนบชิดกับเขาทันที วรเมธใช้มือของตัวเองดึงมือเรียวของเธอออกพลางถอนหายใจอย่างอึดอัด แต่เธอก็ยังคงยึดไว้มั่นและซบลงมาที่ไหล่ของเขาอย่างถือวิสาสะ ถ้าเขาบอกเธอตอนนี้ว่าเธอไม่ใช่หลานแท้ ๆ เขาไม่อยากคิดเลยว่าอะไรจะเกิ

  • เด็กหวงของพ่อเลี้ยงจอมหื่น   ตอนที่ 25 เกินเบอร์

    วรเมธนั่งผ่อนคลายอยู่ที่โซฟาหนังชั้นดีบริเวณล็อบบี้ หลังจากเสร็จสิ้นการทำงานมาตลอดทั้งวัน เขากำลังนั่งพักสายตาอย่างเงียบ ๆ เพื่อรอให้ถึงเวลางานเลี้ยงส่งที่จัดขึ้นสำหรับเด็กฝึกงานในจังหวะนั้นเอง ณิชาเลขาสาวที่วันนี้เธอแต่งตัวสวยและพิถีพิถันกว่าทุกวัน ชุดเดรสสีเข้มทรงเข้ารูปที่ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวของเธออย่างเย้ายวน เมื่อเห็นวรเมธนั่งอยู่เธอก็ไม่รอช้ารีบเดินเยื้องกรายมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเขาด้วยท่าทางที่เปี่ยมล้นไปด้วยความดีใจณิชายืนใบหน้าของวรเมธที่นั่งหลับตาผ่อนคลายอยู่ เธอตั้งใจว่ายังไงก็ตามหลังจบงานเลี้ยงคืนนี้ เธอจะหาโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับเจ้านายเพื่อแก้ตัวจากความผิดพลาดเมื่อในอดีต ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้วรเมธไม่ยอมมีอะไรกับเธอและไม่สนใจเธอตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเมื่อเห็นเขากำลังนั่งพักสายตาคล้ายคนหลับ ณิชาจึงตัดสินใจนั่งลงตรงข้ามอย่างเงียบ ๆ พลางทอดสายตามองไปยังใบหน้าหล่อเหลาที่เธอหลงใหลอย่างไม่มีวันเบื่อ ฉับพลันความคิดของเธอก็ย้อนไปถึงเหตุการณ์ในอดีตที่ทำให้เธอจดจำไม่มีวันลืมดวงตาของเลขาฯ สาวมองเจ้านายของเธอด้วยความรักและความเจ็บปวด เมื่อหวนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตที่ทำให้เธอจ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status