로그인공유
บทที่ 2 กรงทองริมแม่น้ำ
게시일:
2026-10-05 14:36:08พนักงานคีย์รายการผ่านแท็บเล็ต
“ฉันว่าเอาข้าวหน้าอูหนิ ดีกว่า ขออูหนิแบบพิเศษเลยนะ แล้วก็สลัดเห็นย่างและซุปสาหร่ายวากาแหมะ”
เขาสั่งให้เธอแทน จะด้วยความใจดีหรือรำคาญก็แล้วแต่ แต่ที่เธอเห็นผ่านตา ข้าวหน้สอูหนิมันสองพันห้าร้อยบาท แล้วพิเศษอูหนิมันจะเป็นเท่าไหร่กัน แล้วอาหารมื้อนี้เขาจะคิดเป็นเงินต้นด้วยไหม?
ทั้งคู่นั่งทานอาหารเงียบๆ แม้ว่านายหัวจะทานเสร็จก่อนเขาก็นั่งสไลค์โทรศัพท์รอเธออย่างไม่เร่งรีบ เพียงไม่นานก็ทานเสร็จ หลังจากนั้นก็มุ่งหน้าไปสาทรเพื่อกลับเพนเฮาส์หรูที่ทั้งชั้นมีเพียงสองห้อง มีที่จอดรถและลิฟท์ส่วนตัว เมื่อส่งเจ้านายถึงห้องพร้อมกับเข็ญกระเป๋าของเกลวลินมาส่งก่อนจะออกไป ถือว่างานบอดี้การ์ดของวันนี้เป็นอันเสร็จสิ้นเกลวลินยังคงยืนอึ้งอยู่หน้าห้อง เพราะไม่รู้จะทำตัวยังไง และอีกอย่างกลัวเขาที่สุด
“เข้ามาสิ!...ฉันจ่ายเงินไปห้าสิบล้านไม่ได้ให้เธอมายืนเฝ้าประตูนะ”
“ว่าไงนะคะ...ห้าสิบล้าน”
“ใช่...ห้าสิบล้าน”
คำพูดนั้นเหมือนระเบิดนิวเคลียร์ลงใส่กะบาล สติสัมปชัญญะดับวูบลงทันที โชคยังดีที่เขายืนอยู่ไม่ห่างนัก จึงได้พุ่งตัวเข้ามารับร่างบางไว้ได้ทันท่วงที
“เฮ้อ!...ใจเสาะจริงยัยเปี้ยกเอ้ย..แค่เงินห้าสิบล้านถึงกับลมจับเชียวหรือ?”
เขาวางร่างบางลงบนโซฟาตัวหนาในห้องรับแขก ก่อนจะใช้ผ้าชุบน้ำมาซับหน้าให้หมาดๆ เมื่อความเย็นกระทบผิวกาย และความเย็นของเครื่องปรับอากาศ หัวคิ้วของคนที่นอนไม่ได้สติเริ่มขมวดมุ่น ก่อนที่ดวงตากลมโตจะค่อยๆขยับและลืมขึ้นมาได้ในที่สุด เธอรีบดีดตัวลุกขึ้นทันที
“เรื่องแค่นี้เองใจเสาะไปได้ เกิดตายขึ้นมาตอนนี้ ฉันก็ขาดทุนแย่สิ”
“คุณ!...คุณจะทำอะไรฉัน?...อย่าทำอะไรฉันเลยนะได้โปรด”
“แล้วฉันบอกหรือยังว่าฉันจะทำอะไรเธอ...อย่างน้อยก็ตอนนี้”
“แล้วคุณพาฉันมาที่นี่ทำไม?”
“อย่างน้อยก็เป็นหลักประกันเงินกู้..ส่วนดอกเบี้ยฉันจะยังไม่คิดเอาไว้คิดทีเดียว
แต่ตอนนี้เธอเป็นเมดดูแลความเรียบร้อยในคอนโดนี่...ตอนเช้าตื่นมาทำอาหารเช้าให้ฉันเวลาหกโมงเช้า ต้องมีไข่ดาวน้ำสองฟอง กาแฟดำมีแคปซูลกาแฟและเครื่องชงอยู่ที่เคาน์เตอร์ ขนมปังปิ้งสามแผ่น แฮมกับไส้กรอกไม่ต้องฉันไม่กินของพวกนั้น”
“แล้ว..เอ่อ..แล้วเรื่องเรียนของฉันละคะ คุณจะอนุญาตให้ฉันเรียนไหม?”
“ถ้าเธอสามารถจัดการบริหารเวลาได้ฉันไม่มีปัญหา อย่างน้อยการเรียนก็คือพื้นฐานของชีวิต หากเธอจัดการเรื่องอาหารเช้าเสร็จจะไปเรียนก็ไป หลังเลิกเรียนให้รีบกลับมาดูดฝุ่นถูพื้น และต้องทำอาหารให้ฉันถ้าวันไหนฉันจะกลับมาทานข้าวที่บ้าน แล้วจะโทรแจ้งอีกที”
“ได้ค่ะได้...ฉันทำได้ทุกอย่างที่คุณว่ามา แล้ววันพรุ่งนี้ละคะ วันเสาร์อาทิตย์ฉันต้องทำอะไรบ้าง ฉันหมายถึงอาหารน่ะค่ะ คุณต้องออกไปไหนไหม และคุณต้องดื่มกาแฟตอนหกโมงเช้าทุกวันไหมคะ?”
“ดื่มกาแฟดำปกติ..แต่ไข่ลวกไม่ต้อง ฉันขอเป็นข้าวต้มปลาในตู้เย็นมีปลาอยู่ เธอตื่นขึ้นมาแล้วจัดการเรื่องอาหารก่อนฉันจะทานตอนเจ็ดโมงครึ่ง...อ่อ..ไม่ใช่ซื่อทำให้แค่ฉันละ..อย่าลืมทำเผื่อตัวเองด้วย โน้นห้องนอนของเธอ ไปอาบน้ำพักผ่อนซะ”
ว่าแล้วเขาก็ลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเดินไปยังห้องนอนของเขา ที่อยู่คนละฝั่งกับห้องนอนของเธอ...เกลวลินมองไปยังประตูห้องที่เขาชี้มือ ก่อนจะเข็นกระเป๋าเดินไปด้วยใจที่เต้นตึ๊กตั๊ก มือบางจับที่จับประตูแล้วดันมันเข้าไปภายในห้องตกแต่งไว้อย่างสวยงาม สไตล์อบอุ่น พื้นทาด้วยสีโอวัลตินอ่อน..ผ้าม่านสีโอวัลตินเข้ม เตียงนอนขนาดห้าฟุตและตู้เสื้อผ้าสีขาวบิ้วอิน ..เธอล็อกประตูและคล้องสายยูด้านใน ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำก่อนจะออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วล้มตัวลงนอนแล้วเผลอหลับไปด้วยความเพลีย เพราะร้องไห้
ขณะที่กำลังเคลิ้มหลับไป ประตูห้องก็ถูกเคาะอย่างไม่เบานัก หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว
เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่ได้หูแว่วเธอจึงก้าวขาลงจากเตียงไปยืนหน้าประตู ตะโกนถามออกไป
“คุณมีอะไรกับฉันหรือคะ?”
“เปิดประตูหน่อยฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ” ทันทีที่เปิดประตู ภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำเอาเธอกรี๊ดลั่น เพราะเจ้าของบ้านใส่เพียงผ้าเช็ดตัวไว้หลวมหลวมๆอย่างหมิ่นเหม่
“อ๊ายย!...คุณใส่อะไรของคุณเนี้ย”
“ก็ใส่ผ้าเช็ดตัวไง..ไม่ได้แก้ผ้าซักหน่อยเธอจะแหกปากทำไม แล้วอีกอย่างก็อยู่ในบ้านตัวเองแท้ๆไม่ได้เดินออกไปข้างนอกซักหน่อย”
“เอาเถอะค่ะ...คุณมีอะไรจะใช้หรือคะถึงได้มาเคาะห้อง”
“ฉันแค่จะมาแอดไลน์เธอน่ะ ...เวลามีอะไรจะได้ไม่ต้องมาเรียกเธอแบบนี้ไง”
“ได้ค่ะๆ!” ว่าแล้วก็หันหลังเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่ข้างหัวนอนแล้วกดคิวอาร์โค๊ทให้เขาสแกนเพิ่มเพื่อน”
“OK…goodnight”
ว่าแล้วก็หันหลังเดินจากไป..เกลวลินกลับเข้ามานอน แต่กว่าจะข่มตาให้หลับได้ ก็ดึกดื่นเพราะคนใส่ผ้าเช็ดตัวตามหลอกหลอน พอหกโมงเช้าเธอก็ตื่นขึ้นมาเข้าครัวตามคำสั่งเจ้านายคนใหม่ ถึงแม้ว่าจะมีแม่บ้านคอยทำอาหารให้ตอนที่อยู่บ้านพ่อแม่ แต่นิสัยของเธอชอบไปขลุกอยู่กับป้าแมวในครัว เพราะชอบทำอาหาร ทำให้เธอสามารถตอบสนองในสิ่งที่เจ้าหนี้หน้าเลือดของเธอต้องการ
เมื่อเจ้านายออกมาจากห้องนอนในชุดลำลอง เธอชงกาแฟมาเสิร์ฟตามคำสั่ง ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในครัวเจ็ดโมงครึ่งข้าวต้มปลากระพงชิ้นโต ออนท็อปมาด้วยขิงซอยข่าบดละเอียด และคื่นไฉ่ต้นหอม แต่ที่เด็ดไปกว่านั้นคือ น้ำจิ้มเต้าเจี้ยวพริกขี้หนูรสเด็ดจนเจ้านายต้องออกปากชม
“อื้ม!...ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าคุณหนูตกยากอย่างเธอจะทำอาหารเป็น”
“ก็พอทำได้ไม่กี่อย่างค่ะ”
“ถ้าคุณทำงานบ้านเสร็จแล้วจะออกไปไหนก็ได้ยกเว้นที่บ้านคุณ”
“ทำไมละคะ?”
“ไม่มีเหตุผล..แต่ไม่อนุญาต”
최신 챕터
เด็กเลี้ยงของนายหัวบดินทร์ บทส่งท้าย
คำสารภาพแสนหวานเปรียบเสมือนน้ำมันที่ราดรดลงบนกองไฟ ภูธเนศช้อนร่างบอบบางขึ้นอุ้มไปวางลงบนเตียงกว้างอย่างทะนุถนอม ชายหนุ่มตามลงมาทาบทับ สายตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างของภรรยาสาวด้วยความรักและปรารถนาอย่างลึกซึ้งริมฝีปากหยักก้มลงครอบครองกลีบปากอวบอิ่มอย่างดูดดื่ม จุมพิตในค่ำคืนวิวาห์นี้ไม่ได้เร่งร้อนหรือรุนแรง แต่มันเต็มไปด้วยความอ่อนโยน อ้อยอิ่ง และลึกซึ้งในทุกอณูความรู้สึก เรียวลิ้นของทั้งสองเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกันอย่างคุ้นเคยและรู้ใจภูธเนศค่อยๆ ปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นน้อยที่เหลืออยู่ออกจนร่างกายของอิงฟ้าเปลือยเปล่า เขาก้มลงฝังรอยจูบไปตามลาดไหล่ เนินอก และยอดปทุมถันสีหวาน ปลายลิ้นร้อนตวัดไล้ดูดดึงจนเม็ดบัวชูชันสู้ลิ้น อิงฟ้าครางอือในลำคอ ร่างกายบิดเร่าด้วยความซาบซ่าน มือเล็กขยุ้มกลุ่มผมของสามีเพื่อระบายความหวามไหว“อืมม... พี่ภู... ฟ้าเสียว...” ชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าลงต่ำ ฝากฝังรอยรักสีจางๆ ไว้ที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะแยกเรียวขาเรียวสวยออกจากกัน เขาใช้ปลายนิ้วและเรียวลิ้นปรนเปรอความอ่อนนุ่มที่กำลังฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำหวานแห่งความปรารถนา สัมผัสที่ช่ำชองและรู้จุดอ่อนของหญิงสาว ปลุกปั่นให้อิงฟ้า
เด็กเลี้ยงของนายหัวบดินทร์ บทที่ 59 วิวาห์หวานริมหาด
“อ๊ะ... พี่ภู... ฟ้าเสียว...”คำครวญครางหวานหูยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของลูกผู้ชาย ภูธเนศเลื่อนใบหน้าลงต่ำ พรมจูบไปตามหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะแยกเรียวขางามออกจากกัน แล้วฝังใบหน้าลงกับความอ่อนนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งความปรารถนา ปลายลิ้นร้อนตวัดไล้ติ่งเกสรอย่างช่ำชองและรัวเร็ว“อ๊า! พี่ภู... อย่าทำตรงนั้น... มัน..อื้มมม” อิงฟ้าดิ้นเร่า กายสาวบิดเกร็งด้วยความซาบซ่านจนแทบจะขาดใจ สัมผัสจากริมฝีปากและเรียวลิ้นของเขาปลุกปั่นให้เธอหลอมละลายจนน้ำหวานหลั่งรินออกมารดริมฝีปากของเขาไม่ขาดสาย เมื่อเล้าโลมจนดอกไม้เหนือเบ่งบานเต็มที่ ภูธเนศก็ขยับกายขึ้นมาทาบทับ เขาจับความแข็งแกร่งที่ปวดหนึบและร้อนผ่าวของตน ถูไถกับช่องทางรักที่คับแคบเพื่อเรียกความพร้อม ก่อนจะค่อยๆ กดแทรกตัวตนเข้าไปจนสุดทาง“อ๊ะ... ซี๊ดดด... ฟ้า... แน่นเหลือเกินคนดี...” ชายหนุ่มครางงึมงำเกร็งหน้าท้องจนลอนซิกแพคที่สวยอยู่แล้วยิ่งงดงามขึ้นไปอีก ความคับแน่นที่บีบรัดตัวตนทำเอาเขาแทบคลั่ง “พี่ภู... ฟ้าต้องการค่ะ.. อ๊ะ... ขยับสิคะ...” อิงฟ้าช้อนสายตาหวานเชื่อมมองเขา ร่างกายของเธอต้องการเขาจนแทบจะทนไม่ไหว คำเชิญชวนไร้เดียงสาทำเอาฟางเส้น
เด็กเลี้ยงของนายหัวบดินทร์ บทที่ 58 ประกาศิตหัวใจและไฟสวาท nc
ภูธเนศโหมกระหน่ำพายุแห่งความปรารถนาเข้าใส่ร่างบอบบางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทุกสัมผัส ทุกจังหวะ เต็มไปด้วยความรัก ความหวงแหน และการครอบครอง อิงฟ้าล่องลอยไปในห้วงสวรรค์ที่เขาสร้างขึ้น ร่างกายของเธอหลอมละลายกลายเป็นหนึ่งเดียวกับเขา ตอบรับทุกการรุกรานอย่างเต็มใจและเสน่หาจนถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ ทั้งคู่ก็กอดร่ายกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยหยาดหยดแห่งความสุขสมออกมาพร้อมๆ กัน ภูธเนศซบใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อลงบนซอกคอขาวผ่อง หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ขณะที่อิงฟ้าฟุบหน้าลงกับแผงอกกว้าง หมดสิ้นเรี่ยวแรงจะยืนหยัดชายหนุ่มตระกองกอดร่างบอบบางเอาไว้ จูบซับหน้าผากมนอย่างแสนรัก สายน้ำยังคงไหลเย็น แต่หัวใจสองดวงที่ผูกพันกัน กลับอบอุ่น ท่ามกลางความงดงามของธรรมชาติที่เป็นใจในค่ำคืนนี้... ค่ำคืนที่คำว่า ‘ฮันนีมูน’ ไม่ได้เป็นเพียงแค่ข้ออ้างอีกต่อไป!หลังจากใช้เวลาฮันนีมูนอันแสนเร่าร้อนและหวามไหวที่กระท่อมในสวนยางจนหนำใจ ภูธเนศก็พาอิงฟ้ากลับมาเผชิญหน้ากับความเป็นจริงที่ ‘ซีเคร็ท เบย์ รีสอร์ต’ อีกครั้งค่ำคืนนี้คือวันสำคัญที่มีการจัดงานเลี้ยงต้อนรับกลุ่มนักธุรกิจชาวต่างชาติวีไอพี บริเวณห้องโถงจัดเลี้ยงริมสระว่
เด็กเลี้ยงของนายหัวบดินทร์ บทที่ 57 สุขสมกลางสายน้ำ nc
“ฟ้า... ไปอาบน้ำกันเถอะ”คำชวนที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำเอาอิงฟ้าที่กำลังยืนรับลมอยู่ที่ระเบียงสะดุ้งเล็กน้อย หญิงสาวหันกลับมามอง ก็พบว่าภูธเนศเปลี่ยนมาสวมเพียงกางเกงขาสั้นสีเข้มตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นแผงอกกว้างและมัดกล้ามที่หนันแน่น บนบ่าของเขามีผ้าขนหนูผืนใหญ่พาดอยู่“คะ... คุณภู... เอ่อ พี่ภูจะอาบน้ำ ก็ไปอาบในห้องน้ำสิคะ มาชวนฟ้าทำไม” เด็กสาวก้มหน้าหงุด แก้มใสซับสีเลือดฝาด“ใครบอกว่าจะอาบในห้องน้ำล่ะ... พี่บอกแล้วไง ว่าที่นี่มีลำธารเล็กๆ อยู่หลังบ้าน น้ำใสและเย็นมาก พี่จะพาฟ้าไปอาบน้ำที่ลำธารต่างหาก” ชายหนุ่มเดินเข้ามาคว้าข้อมือเล็ก ออกแรงจูงให้เธอเดินตามลงจากระเบียงบ้าน มุ่งหน้าไปทางด้านหลังที่มีทางเดินหินทอดตัวลงสู่ลำธารเพียงไม่กี่ก้าว อิงฟ้าก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตื่นตาตื่นใจ ลำธารสายเล็กๆ ที่น้ำใสแจ๋วจนมองเห็นกรวดทรายและปลาตัวเล็กๆ แหวกว่ายอยู่เบื้องล่าง สองฝั่งลำธารร่มรื่นไปด้วยต้นเฟิร์นและไม้ป่า บรรยากาศเงียบสงบและเป็นส่วนตัวราวกับหลุดเข้ามาในโลกอีกใบ“น้ำเย็นมากมั้ยคะ” อิงฟ้าเอ่ยเสียงแผ่ว ขณะที่ภูธเนศเดินนำลงไปในลำธารก่อน น้ำมีความลึกเพียงแค่ระดับเอวของชายห
เด็กเลี้ยงของนายหัวบดินทร์ บทที่ 56 ซ้อมฮันนีมูน nc
สัมผัสของเขาในยามเช้าไม่ได้ดุดันและร้อนแรงเหมือนเมื่อคืน แต่กลับนุ่มนวล อ้อยอิ่ง และเต็มไปด้วยความรักที่ลึกซึ้ง อิงฟ้าหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ร่างกายล่องลอยไปตามจังหวะที่เขานำทาง มือเล็กขยับไปสอดประสานกับกลุ่มผมสีเข้มของเขา ระบายความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วทุกอณู ภูธเนศคอยสังเกตปฏิกิริยาของหญิงสาวตลอดเวลา เขาเล้าโลมจนแน่ใจว่าดอกไม้ของเขาเบ่งบานและพร้อมที่จะรับหยาดฝนจากเขาอีกครั้ง เมื่อความพร้อมมาถึง ภูธเนศก็ค่อยๆ เคลื่อนกายเข้าหา สอดใส่แก่นกายอวบใหญ่เข้าหา ความอ่อนนุ่มอย่างเชื่องช้าเพื่อไม่ให้เธอต้องบอบช้ำไปมากกว่านี้“อืม... ฟ้า... หวานเหลือเกินคนดี”ชายหนุ่มครางต่ำในลำคอ เกร็งหน้าท้องด้วยความสุขสมที่รัดรึง ค่อยๆ ขยับเคลื่อนไหวเป็นจังหวะเนิบนาบแต่ลึกล้ำ ภายในห้องพักบนหน้าผาที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงครางหวานหูที่สอดประสานกันเป็นจังหวะรักที่แสนโรแมนติก แสงแดดอุ่นๆ ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เป็นพยานรักให้กับหัวใจสองดวงที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันช่วงสายของวัน หลังจากที่พายุสวาทในยามเช้าสงบลง ภูธเนศจัดการอุ้มอิงฟ้าไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกาย (ซึ่งกินเวลาไปอีกพักใหญ่เพราะความเอ
เด็กเลี้ยงของนายหัวบดินทร์ บทที่ 55 รุ่งอรุณแห่งรัก nc
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอประกายสีทองทาบทับผืนน้ำทะเลที่บัดนี้กลับมาสงบนิ่งและใสกระจ่าง พายุฝนที่โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งตลอดทั้งคืนได้พัดผ่านพ้นไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงอากาศที่บริสุทธิ์และหยาดน้ำค้างที่เกาะพราวอยู่ตามยอดไม้รอบ ‘บ้านพักบนหน้าผา’ภายในห้องนอนกว้างที่เครื่องปรับอากาศยังคงทำหน้าที่ส่งความเย็นฉ่ำ ร่างบอบบางของอิงฟ้านอนหลับสนิทอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา โดยมีท่อนแขนแกร่งของนายหัวภูธเนศตระกองกอดรั้งเอวคอดกิ่วเอาไว้แนบชิดกับแผงอกกว้าง ไม่ยอมให้ห่างตัวแม้แต่เซนติเมตรเดียว แพขนตางอนยาวค่อยๆ ขยับยุกยิก ก่อนที่ดวงตากลมโตจะปรือขึ้นรับแสงเช้าอิงฟ้ารู้สึกถึงความปวดเมื่อยที่แล่นริ้วไปตามเรือนร่าง โดยเฉพาะบริเวณใจกลางความสาวที่บอบช้ำจากการกรุกรานอย่างหนักหน่วง ทว่าความเจ็บปวดเหล่านั้นกลับถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่นและหวามไหวเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของคนที่นอนซ้อนอยู่ด้านหลังภาพเหตุการณ์ความเร่าร้อนเมื่อคืนไหลบ่าเข้ามาในหัวราวกับฉากภาพยนตร์ เด็กสาววัยยี่สิบที่เคยบริสุทธิ์ผุดผ่อง บัดนี้ได้ตกเป็นของภูธเนศอย่างเต็มใจสัมผัสที่เขาสอนให้เธอรู้จัก ความปรารถนาที่เขาปรนเปรอให้ มันยังคงตราตรึงอยู
다른 추천
คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว293.7K 조회수พี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง94.5K 조회수เพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี77.0K 조회수สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M 조회수ร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง2.6K 조회수เฮียโซ่ช่างสัก
Summerrain404121 조회수เลี้ยงรัก... คุณภีม
MummyPhukun117 조회수สวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว133 조회수
