Share

บทที่ 6 ทะลุมิติมา

last update publish date: 2026-09-25 06:05:10

รถม้าจวนสกุลเสิ่นเคลื่อนตัวออกจากจวนองค์หญิงใหญ่อย่างเงียบ ๆ ในขณะที่เสิ่นม่านอวี้เอนกายนอนพิงพนัก สองขาทอดเหยียดยาวกางออกกว้าง เพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวดที่หน่วงหนึบขึ้นมา สองดวงตาค่อย ๆ ปิดลงด้วยต้องการพักผ่อน

สมองของเสิ่นม่านอวี้ล่องลอยไปถึงวันแรกที่ทะลุมิติมาที่เมืองหลวงของแคว้นต้าเยี่ยนเมื่อหกปีก่อน

ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด เสิ่นม่านอวี้เป็นนักออกแบบเครื่องดื่มระดับแนวหน้าของโรงแรมห้าดาว เป็นการใช้ศาสตร์และศิลป์ในการดีไซน์รสชาติ มีความเชี่ยวชาญในการดึงกลิ่นอายของสมุนไพรและผลไม้มาจับคู่กันจนกลายเป็นเครื่องดื่มชั้นสูง

และเพราะความสามารถเฉพาะตัวนั้น ทำให้นางต้องหักโหมร่างกายคิดค้นเครื่องดื่มสูตรใหม่ ๆ เพื่อรับรองแขกกิตติมศักดิ์ให้กับโรงแรมหลายวันติดต่อกัน จึงได้หมดสติและเสียชีวิตไป

ครั้นกะพริบตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เสิ่นม่านอวี้ก็เห็นเพียงผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงชาด ด้วยความตกใจ นางจึงเลิกผ้าคลุมขึ้นทันที แล้วจึงได้สังเกตเห็นตัวเองในชุดเจ้าสาวสวยหรูในเกี้ยวขนาดสี่คนหามที่กำลังมุ่งตรงไปยังจวนเจ้าบ่าว

จากการอ่านนิยายและดูซีรีส์เอไอมามาก ทำให้นางทำความเข้าใจในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้ทันทีว่าตัวเองทะลุมิติมาแล้ว! และมาในวันที่กำลังจะแต่งงานออกเรือนเสียด้วย

เมื่อเกี้ยวเจ้าสาวหยุดลง เสิ่นม่านอวี้ก็รั้งผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวกลับลงมา เสียงเตะเกี้ยวตามธรรมเนียมดังสนั่นหวั่นไหว จนเกี้ยวแทบพลิกคว่ำ นางเผลอยกมือขึ้นมาตบอกตนเองอย่างปลอบประโลม ทว่ารอแล้วรออีก มือของเจ้าบ่าวที่สมควรแหวกม่านเข้ามาเชื้อเชิญนางลงจากเกี้ยวก็ยังมาไม่ถึง

‘เป็นเพียงบุตรีพ่อค้ายังชักช้าอืดอาด วางตนสูงศักดิ์ คิดจะรอให้ข้าเชิญเจ้าลงจากเกี้ยวอีกหรือ?’ เสียงทุ้มต่ำของบุรุษดังขึ้นจากภายนอก ทำเอาเสิ่นม่านอวี้ฉุนกึกขึ้นมาทันที หัวคิ้วของนางพลันขมวดมุ่น

เอ... หรือว่าเราจะทะลุมิติมาในเรื่องที่สามีเกลียดตอนแรกแล้วค่อยมาโบ้ทีหลังกันนะ?

‘คุณหนูเจ้าคะ’ เสียงหวงหมัวมัว หมัวมัวคนสนิทของนางดังขึ้น พร้อมม่านสีแดงที่แหวกออกทางด้านข้าง

เสิ่นม่านอวี้จึงได้จับมือของหวงหมัวมัวก้าวลงจากเกี้ยว ในระหว่างนั้นเอง หวงหมัวมัวที่ประคองนางอยู่ก็ขยับมากระซิบเสียงเบา ‘คุณหนูเจ้าคะ ที่หน้าจวนใต้เท้าตู้มีเกี้ยวอีกหลังหนึ่งด้วยเจ้าค่ะ’

ยังไม่ทันที่เสิ่นม่านอวี้จะได้ซักถามต่อ เสียงของตู้เหวินเจี๋ย เจ้าบ่าวของนางก็ประกาศก้อง

‘วันนี้เป็นวันแต่งงานของข้ากับคุณหนูใหญ่เสิ่นก็จริง แต่ทว่า คุณหนูรองสกุลหยาง ซึ่งแต่เดิมได้รับการหมั้นหมายกับพี่ชายของข้า แต่ทุกท่านก็ทราบดีว่าพี่ชายของข้านั้นไม่สบายและได้จากไปเมื่อหนึ่งปีก่อนแล้ว ดังนั้น ข้า... ในฐานะตู้ซื่อจื่อ ผู้เป็นน้องชาย จึงต้องรับผิดชอบงานแต่งนี้แทนท่านพี่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!’

สิ้นเสียงของเขาก็ปรากฏเสียงชาวบ้านที่มามุงดูเฮรับคำกล่าวนั้น พร้อมกับเสียงชื่นชมในคุณธรรมของเขาอีกต่างหาก

‘แต่ทว่าคุณหนูรองสกุลหยางเป็นถึงบุตรสาวขุนนางและยังถือศักดิ์เป็นพี่สะใภ้ ส่วนเจ้า... คุณหนูใหญ่เสิ่น ซึ่งเป็นเพียงบุตรีพ่อค้าและเป็นน้องสะใภ้ ดังนั้น หน้าที่ในการดูแลจวนต่าง ๆ ข้าก็ขอมอบให้เจ้าเป็นผู้ดูแลจวน จงภูมิใจและรับผิดชอบมันให้ดี!’

เสิ่นม่านอวี้ ‘...’

สรุปว่านี่เป็นพล็อต ผู้ชายชั่วหวังสินเดิมของฮูหยินที่เป็นบุตรีพ่อค้าไปเสวยสุขกับพี่สะใภ้สินะ

เฮอะ! ที่เขาว่ากินอะไรไม่อร่อยเท่ากินเกี๊ยว เล่นอะไรไม่สนุกเท่าเล่นพี่สะใภ้ ดูท่าน่าจะจริง!

ตลกสิ้นดี จากความทรงจำ นางคือเสิ่นม่านอวี้ คุณหนูใหญ่เสิ่น ผู้เป็นเจ้าของโรงเหล้าเสิ่นเชียน แม้ว่าบิดามารดาของนางจะเพิ่งเสียชีวิตไปได้ไม่นาน แต่ก็ทิ้งธุรกิจและทรัพย์สินไว้ให้มากมายก่ายกอง รวมถึงการหมั้นหมายกับบุรุษชั่วช้าตรงหน้าไว้ให้อีกด้วย

‘เอาล่ะ สุดท้ายแล้ว พวกเจ้าทั้งสองต่างก็จะเป็นชายาเท่าเทียมของข้า จงเร่งเข้าประตูจวนไปทำพิธีเถิด จะได้ไม่เสียฤกษ์มงคล!’

สิ้นเสียงของเขา เสิ่นม่านอวี้ก็หมดความอดทนอีกต่อไป นางใช้มือเรียวกระชากผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออก ท่ามกลางเสียงฮือฮาของชาวบ้านที่แตกตื่นในการฉีกธรรมเนียมจารีตของนาง

‘ข้าไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของตู้ซื่อจื่อเลยแม้แต่น้อย...’ เสิ่นม่านอวี้พูดพลางกวาดสายตามองไปทั่วลานหน้าจวน นางจึงได้เห็นขบวนสินเดิมของตนที่ยาวนับสิบลี้ ในขณะที่ตู้เหวินเจี๋ย ว่าที่เจ้าบ่าวของนางกำลังจับมือประคองหยางเพ่ยเจิน คุณหนูรองสกุลหยางไว้ในอ้อมแขน โดยนางมีสินเดิมตามมาเพียงห้าหีบถ้วน

มุมปากของเสิ่นม่านอวี้ก็กระตุกขึ้นมา

มาทรงนี้หวังฮุบสมบัติข้าแน่ ๆ ฝันไปเถอะ!

และตามพล็อตแบบนี้ สิ่งที่ข้าต้องทำคือฉีกหน้ากากผู้ชายสารเลวคนนี้ออกมา แล้วโชว์ความฉลาดเยอะ ๆ ท่ามกลางฝูงชนแบบนี้จะต้องมีพระเอกแอบซ่อนตัวซุ่มดูข้าอยู่แน่ ๆ !!

เอาสิ! เสิ่นม่านอวี้คนนี้จะเล่นตามบทให้ดูเอง!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 98 เสียท่า

    “ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้!”มู่หรงเจวี๋ยสบถเสียงต่ำในลำคอ ชายหนุ่มไม่รอช้า กระชากบังเหียนม้าอย่างแรงแล้วกระทุ้งสีข้างของม้า ควบพุ่งตรงดิ่งไปยังใจกลางเมืองหลวงอย่างบ้าคลั่ง โดยไม่สนใจขบวนเกวียนด้านหลังอีกต่อไป!เมื่อไปถึงใจกลางเมืองหลวง ภาพที่เห็นเบื้องหน้าก็ยืนยันคำพูดของชายชรา ทำร้ายจิตใจของมู่หรงเจวี๋ยอย่างแสนสาหัส...แถวโรงทานหลวงยาวเหยียดนับสิบสายถูกตั้งขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการ ธงสัญลักษณ์ขององค์หญิงใหญ่และป้ายชื่อของสกุลเสิ่นสะบัดพลิ้วอย่างเชิดหน้าชูตาราวกับกำลังตอกย้ำความเจ็บปวดใจของมู่หรงเจวี๋ยชาวบ้านนับหมื่นคนกำลังต่อแถวรับแจกข้าวสารและโจ๊กร้อน ๆ ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแซ่ซ้องสรรเสริญความเมตตาขององค์หญิงใหญ่ที่เข้ามากอบกู้แผ่นดินและท้องไส้ของพวกเขาไว้ได้อย่างทันท่วงที!หมากทั้งหมดที่เขาเพียรพยายามวางแผนซุกซ่อนเสบียง เพื่อรอวันสร้างภาพเป็นพระผู้มาโปรด บัดนี้กลับถูกตลบหลัง... เปลี่ยนเสบียงของเขาให้กลายเป็นความดีความชอบอันยิ่งใหญ่ขององค์หญิงใหญ่ ทำให้สกุลเสิ่นได้ทั้งเงิน ได้ทั้งลดภาษี และได้ชื่อเสียงไปครอบครองจนหมดสิ้น!ส่ว

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 97 เสบียงของข้า?

    เวลาสี่ห้าวันของมู่หรงเจวี๋ยผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าควรแก่เวลาที่จะได้เฉิดฉายแล้ว เขาก็ได้จัดเตรียมขบวนเกวียนอย่างยิ่งใหญ่ เสียงฝีเท้าหนักแน่นของขบวนทหารเกราะเหล็กดังกังวานมาแต่ไกลจากถนนเส้นสายหลักจากทางใต้มู่หรงเจวี๋ยในชุดเกราะศึกสีเงินสง่างาม นั่งควบอยู่บนหลังม้าอาชาสีหมอกตัวโต ใบหน้าคมคายเชิดขึ้นเล็กน้อยแฝงความหยิ่งยโสลำพองใจด้านหลังของเขาคือขบวนเกวียนคุ้มกันสินค้ายาวเหยียดนับร้อยเล่มเกวียน ซึ่งถูกจัดฉากลวงตาว่าตระเวนไปกว้านซื้อเสบียงอาหารมาจากหัวเมืองไกลอย่างยากลำบาก เพื่อป่าวร้องและประกาศความดีความชอบให้เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาคนทั้งแคว้น!ยามเมื่อขบวนเดินทางมาถึงหน้าประตูเมืองทิศใต้ ทหารเวรยามบนกำแพงเมืองที่มองเห็นฝุ่นควันฟุ้งกระจายต่างพากันเบิ่งตาโตด้วยความตกตะลึง ก่อนจะรีบตะโกนบอกกันเสียงดังลั่นเป็นทอด ๆ“อิ้งอ๋องเสด็จกลับมาแล้ว! อิ้งอ๋องทรงพานำขบวนเสบียงกลับมาช่วยพวกเราแล้ว! รีบเปิดประตูเมืองเร็วเข้า! เปิดประตูรับเสบียงเร็ว!”เสียงกลองประตูเมืองถูกตีรับดังสนั่น บานประตูไม้สักทองขนาดใหญ่ค่อย ๆ ถูกดึงเปิดออกกว้าง มู่หรงเจ

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 96 ภัยแล้งมาเยือน

    เพียงชั่วเวลาไม่ถึงเดือน ภัยพิบัติก็โหมกระหน่ำเข้าใส่แคว้นต้าเยี่ยนอย่างเงียบเชียบและเลือดเย็น...อากาศที่เคยอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นความแห้งแล้งทารุณ แม่น้ำสายหลักแห้งขอดจนเห็นดอนทราย แม่น้ำลำคลองในเขตเมืองหลวงและรอบนอกระเหยจนเหลือเพียงรอยแตกระแหงบนพื้นดินพืชผลที่เพิ่งตากแดดเหี่ยวเฉาตายคาต้น สภาพอากาศไร้หยาดฝนติดต่อกันหลายสิบวันส่งผลให้ราคาข้าวสารและธัญพืชในเมืองหลวงพุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว ชาวบ้านยากไร้เริ่มอดมื้อกินมื้อ เด็กน้อยและคนชราพากันอิดโรยหมดแรงล้มป่วยตามริมถนนความเดือดร้อนนี้ ลุกลามพุ่งตรงเข้าสู่วังหลวงราวกับไฟลามทุ่ง ในที่ประชุมขุนนางเช้าทุกวันเต็มไปด้วยเสียงถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน พระราชโองการบรรเทาทุกข์ถูกส่งออกไปทุกทิศทาง ทว่าคลังหลวงกลับไร้ซึ่งเสบียงสำรองเนื่องจากเหล่าขุนนางกังฉินกักตุนและยักยอกไปก่อนหน้านี้จวินลู่เอินในฐานะองค์หญิงใหญ่ ผู้เป็นเสาหลักแห่งราชวงศ์ ส่งประกาศด่วนไปทั่วทั้งแคว้นเพื่อกว้านซื้อเสบียงจากเหล่าพ่อค้าวาณิชอย่างเร่งด่วน โดยราชสำนักยินดีรับซื้อข้าวสารในราคาสูงกว่าท้องตลาดถึงสองเท่า พร้อมมอบสิทธิพิเศษเว้นการเก็บภาษีการค้า

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 95 ซ้อนแผน

    ยามเมื่อประตูบานใหญ่ของจวนสกุลเสิ่นปิดลง เสียงฝีเท้าที่แผ่วเบาก็ก้าวเข้ามาเคียงข้าง อิ่งซานค้อมกายลงต่ำเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนอบน้อม“ทูลท่านอ๋อง... เรื่องการนำเสบียงไปฝากไว้ที่คลังสินค้าสกุลเสิ่น เรียบร้อยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”มุมปากของมู่หรงเจวี๋ยยกเหยียดยิ้มเย็นชา นัยน์ตาคมกริบทอประกายลุ่มลึกยากจะคาดเดา “เรียบร้อยดี... สตรีผู้นั้นตกหลุมพรางเรียบร้อยแล้ว”มู่หรงเจวี๋ยแค่นหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ยามนึกถึงความใสซื่อ... ที่แทบจะซื่อสัตย์ราวกับสุนัขที่วิ่งตามก้นเจ้าของของเสิ่นหยางมี่...สิ่งที่อิ้งอ๋องกำลังกว้านซื้อหาใช่เพียงวัตถุดิบหมักสุราไม่ แต่มันคือเสบียงอาหารปริมาณมหาศาลที่เขาจัดเตรียมไว้แจกจ่ายราษฎร เพื่อรับมือกับภัยแล้งครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึง!ด้วยสายสืบของเรารายงานม้าเร็วมาจากชายแดนเหนือแล้วว่าภัยแล้งน่าจะมาถึงเร็วกว่าที่เคย อีกทั้งยังทวีความรุนแรงมากกว่าเดิมอีกด้วย ซึ่งสิ่งเหล่านี้... ไม่ได้อยู่ในรายงานของขุนนางที่ส่งตรงถึงเมืองหลวงเลยแม้แต่น้อย!เพราะการอ่านสัญญาณทางธรรมชาติเหล่านี้ ล้วนแต่ต้องเป็นคนที่อาศัยอยู่ในชา

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 94 ความลับระหว่างสองเรา

    เสิ่นหยางมี่เบิกตากว้างด้วยความฉงน พลางเอ่ยด้วยความสงสัย “เหตุใดเล่าเพคะ? ท่านอ๋อง... แม้พี่หญิงใหญ่จะดูแลคลังเสบียงของโรงเหล้าเสิ่นเชียน แต่นางมีความคิดกว้างขวาง มิเคยคิดกีดกันหรือมองผู้ใดเป็นคู่แข่ง ยิ่งเป็นท่านอ๋องที่ได้ช่วยชีวิตหม่อมฉันไว้ถึงสองครั้งสองครา พี่หญิงใหญ่ย่อมต้องยินดีต้อนรับอย่างแน่นอนเพคะ”“นั่นแหละคือสิ่งที่ข้ากังวล...” มู่หรงเจวี๋ยระบายลมหายใจยาว แสร้งทำสีหน้าลำบากใจและเครียดขรึม “คุณหนูสาม... เจ้ามองการณ์ใกล้ไปหน่อยแล้ว ยามนี้ ข้าเป็นเพียงขุนนางที่กุมกำลังทหารชายแดนไว้ หากมีข่าวเล่าลือออกไปว่าข้านำเสบียงและวัตถุดิบมากมายหลายร้อยเกวียนเข้ามาเก็บตุนไว้ที่โรงเหล้าของเจ้าโดยตรง...”“เหล่าขุนนางฝ่ายตรงข้ามในราชสำนักที่จ้องจับผิดข้า ย่อมต้องนำเรื่องนี้ไปกราบทูลฝ่าบาทว่าข้ากำลังกักตุนเสบียงตบตาหรือแอบสะสมเสบียงเพื่อก่อการกบฏอย่างแน่นอน!”“!!!” ใบหน้างามพลันซีดลงเล็กน้อย น้ำเสียงละล่ำละลักถามทันที “ท่านอ๋องเพียงแต่ต้องการทำการค้า มิใช่เพื่อก่อการมิดีเสียหน่อยนะเพคะ!”มู่ห

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 93 ขอฝากเสบียง

    “หามิได้เลยเพคะ! เหตุใดหม่อมฉันจะต้องรังเกียจด้วยเล่า!” เสิ่นหยางมี่รีบวางถ้วยชาลงแล้วเอ่ยปฏิเสธเสียงสูงอย่างลนลาน ใบหน้างามซับสีระเรื่อด้วยความรักและหลงใหลอย่างรุนแรง “ท่านอ๋องปัญญาลึกล้ำ มีใจรักในการค้าขาย สุราชายแดนเหนือย่อมต้องแปลกใหม่และเป็นที่นิยมแน่นอนเพคะ”“พี่หญิงใหญ่เคยกล่าวว่าธุรกิจสุรานั้นเป็นธุรกิจอิสระ ผู้ใดจะเปิดขายย่อมทำได้อยู่แล้วเพคะ โรงเหล้าเสิ่นเชียนของพวกเราเพียงแต่บุกเบิกและทำมาก่อนเท่านั้นเอง การที่ทำให้ทุกคนได้ลิ้มรสสุราแปลกใหม่ นั่นต่างหากคือวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของโรงเหล้า” เสิ่นหยางมี่ฉีกยิ้มกว้าง เมื่อนึกถึงพี่สาวคนโตของตน“นี่จึงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่พี่หญิงใหญ่ของหม่อมฉันคอยคิดตำรับสุราใหม่ ๆ ออกมาเสมอเพคะ”มู่หรงเจวี๋ยถึงกับผิวปากในใจ เมื่อได้ยินเสิ่นหยางมี่เอ่ยถึงเสิ่นม่านอวี้เช่นนั้น “นับว่าคุณหนูใหญ่เสิ่นมีความคิดที่เปิดกว้างทีเดียว...”เขานึกทึ่งไปกับความคิดแปลกใหม่ที่ไม่หวงธุรกิจของเสิ่นม่านอวี้ รวมถึงการคิดถึงและเทิดทูนพี่สาวในสายเลือดของเสิ่นหยางมี่ เพราะตั้ง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status