Share

บทที่ 97 เสบียงของข้า?

last update publish date: 2026-11-18 18:00:12

เวลาสี่ห้าวันของมู่หรงเจวี๋ยผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าควรแก่เวลาที่จะได้เฉิดฉายแล้ว เขาก็ได้

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 98 เสียท่า

    “ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้!”มู่หรงเจวี๋ยสบถเสียงต่ำในลำคอ ชายหนุ่มไม่รอช้า กระชากบังเหียนม้าอย่างแรงแล้วกระทุ้งสีข้างของม้า ควบพุ่งตรงดิ่งไปยังใจกลางเมืองหลวงอย่างบ้าคลั่ง โดยไม่สนใจขบวนเกวียนด้านหลังอีกต่อไป!เมื่อไปถึงใจกลางเมืองหลวง ภาพที่เห็นเบื้องหน้าก็ยืนยันคำพูดของชายชรา ทำร้ายจิตใจของมู่หรงเจวี๋ยอย่างแสนสาหัส...แถวโรงทานหลวงยาวเหยียดนับสิบสายถูกตั้งขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการ ธงสัญลักษณ์ขององค์หญิงใหญ่และป้ายชื่อของสกุลเสิ่นสะบัดพลิ้วอย่างเชิดหน้าชูตาราวกับกำลังตอกย้ำความเจ็บปวดใจของมู่หรงเจวี๋ยชาวบ้านนับหมื่นคนกำลังต่อแถวรับแจกข้าวสารและโจ๊กร้อน ๆ ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะแซ่ซ้องสรรเสริญความเมตตาขององค์หญิงใหญ่ที่เข้ามากอบกู้แผ่นดินและท้องไส้ของพวกเขาไว้ได้อย่างทันท่วงที!หมากทั้งหมดที่เขาเพียรพยายามวางแผนซุกซ่อนเสบียง เพื่อรอวันสร้างภาพเป็นพระผู้มาโปรด บัดนี้กลับถูกตลบหลัง... เปลี่ยนเสบียงของเขาให้กลายเป็นความดีความชอบอันยิ่งใหญ่ขององค์หญิงใหญ่ ทำให้สกุลเสิ่นได้ทั้งเงิน ได้ทั้งลดภาษี และได้ชื่อเสียงไปครอบครองจนหมดสิ้น!ส่ว

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 97 เสบียงของข้า?

    เวลาสี่ห้าวันของมู่หรงเจวี๋ยผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าควรแก่เวลาที่จะได้เฉิดฉายแล้ว เขาก็ได้จัดเตรียมขบวนเกวียนอย่างยิ่งใหญ่ เสียงฝีเท้าหนักแน่นของขบวนทหารเกราะเหล็กดังกังวานมาแต่ไกลจากถนนเส้นสายหลักจากทางใต้มู่หรงเจวี๋ยในชุดเกราะศึกสีเงินสง่างาม นั่งควบอยู่บนหลังม้าอาชาสีหมอกตัวโต ใบหน้าคมคายเชิดขึ้นเล็กน้อยแฝงความหยิ่งยโสลำพองใจด้านหลังของเขาคือขบวนเกวียนคุ้มกันสินค้ายาวเหยียดนับร้อยเล่มเกวียน ซึ่งถูกจัดฉากลวงตาว่าตระเวนไปกว้านซื้อเสบียงอาหารมาจากหัวเมืองไกลอย่างยากลำบาก เพื่อป่าวร้องและประกาศความดีความชอบให้เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาคนทั้งแคว้น!ยามเมื่อขบวนเดินทางมาถึงหน้าประตูเมืองทิศใต้ ทหารเวรยามบนกำแพงเมืองที่มองเห็นฝุ่นควันฟุ้งกระจายต่างพากันเบิ่งตาโตด้วยความตกตะลึง ก่อนจะรีบตะโกนบอกกันเสียงดังลั่นเป็นทอด ๆ“อิ้งอ๋องเสด็จกลับมาแล้ว! อิ้งอ๋องทรงพานำขบวนเสบียงกลับมาช่วยพวกเราแล้ว! รีบเปิดประตูเมืองเร็วเข้า! เปิดประตูรับเสบียงเร็ว!”เสียงกลองประตูเมืองถูกตีรับดังสนั่น บานประตูไม้สักทองขนาดใหญ่ค่อย ๆ ถูกดึงเปิดออกกว้าง มู่หรงเจ

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 96 ภัยแล้งมาเยือน

    เพียงชั่วเวลาไม่ถึงเดือน ภัยพิบัติก็โหมกระหน่ำเข้าใส่แคว้นต้าเยี่ยนอย่างเงียบเชียบและเลือดเย็น...อากาศที่เคยอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นความแห้งแล้งทารุณ แม่น้ำสายหลักแห้งขอดจนเห็นดอนทราย แม่น้ำลำคลองในเขตเมืองหลวงและรอบนอกระเหยจนเหลือเพียงรอยแตกระแหงบนพื้นดินพืชผลที่เพิ่งตากแดดเหี่ยวเฉาตายคาต้น สภาพอากาศไร้หยาดฝนติดต่อกันหลายสิบวันส่งผลให้ราคาข้าวสารและธัญพืชในเมืองหลวงพุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว ชาวบ้านยากไร้เริ่มอดมื้อกินมื้อ เด็กน้อยและคนชราพากันอิดโรยหมดแรงล้มป่วยตามริมถนนความเดือดร้อนนี้ ลุกลามพุ่งตรงเข้าสู่วังหลวงราวกับไฟลามทุ่ง ในที่ประชุมขุนนางเช้าทุกวันเต็มไปด้วยเสียงถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน พระราชโองการบรรเทาทุกข์ถูกส่งออกไปทุกทิศทาง ทว่าคลังหลวงกลับไร้ซึ่งเสบียงสำรองเนื่องจากเหล่าขุนนางกังฉินกักตุนและยักยอกไปก่อนหน้านี้จวินลู่เอินในฐานะองค์หญิงใหญ่ ผู้เป็นเสาหลักแห่งราชวงศ์ ส่งประกาศด่วนไปทั่วทั้งแคว้นเพื่อกว้านซื้อเสบียงจากเหล่าพ่อค้าวาณิชอย่างเร่งด่วน โดยราชสำนักยินดีรับซื้อข้าวสารในราคาสูงกว่าท้องตลาดถึงสองเท่า พร้อมมอบสิทธิพิเศษเว้นการเก็บภาษีการค้า

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 95 ซ้อนแผน

    ยามเมื่อประตูบานใหญ่ของจวนสกุลเสิ่นปิดลง เสียงฝีเท้าที่แผ่วเบาก็ก้าวเข้ามาเคียงข้าง อิ่งซานค้อมกายลงต่ำเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนอบน้อม“ทูลท่านอ๋อง... เรื่องการนำเสบียงไปฝากไว้ที่คลังสินค้าสกุลเสิ่น เรียบร้อยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”มุมปากของมู่หรงเจวี๋ยยกเหยียดยิ้มเย็นชา นัยน์ตาคมกริบทอประกายลุ่มลึกยากจะคาดเดา “เรียบร้อยดี... สตรีผู้นั้นตกหลุมพรางเรียบร้อยแล้ว”มู่หรงเจวี๋ยแค่นหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ยามนึกถึงความใสซื่อ... ที่แทบจะซื่อสัตย์ราวกับสุนัขที่วิ่งตามก้นเจ้าของของเสิ่นหยางมี่...สิ่งที่อิ้งอ๋องกำลังกว้านซื้อหาใช่เพียงวัตถุดิบหมักสุราไม่ แต่มันคือเสบียงอาหารปริมาณมหาศาลที่เขาจัดเตรียมไว้แจกจ่ายราษฎร เพื่อรับมือกับภัยแล้งครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึง!ด้วยสายสืบของเรารายงานม้าเร็วมาจากชายแดนเหนือแล้วว่าภัยแล้งน่าจะมาถึงเร็วกว่าที่เคย อีกทั้งยังทวีความรุนแรงมากกว่าเดิมอีกด้วย ซึ่งสิ่งเหล่านี้... ไม่ได้อยู่ในรายงานของขุนนางที่ส่งตรงถึงเมืองหลวงเลยแม้แต่น้อย!เพราะการอ่านสัญญาณทางธรรมชาติเหล่านี้ ล้วนแต่ต้องเป็นคนที่อาศัยอยู่ในชา

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 94 ความลับระหว่างสองเรา

    เสิ่นหยางมี่เบิกตากว้างด้วยความฉงน พลางเอ่ยด้วยความสงสัย “เหตุใดเล่าเพคะ? ท่านอ๋อง... แม้พี่หญิงใหญ่จะดูแลคลังเสบียงของโรงเหล้าเสิ่นเชียน แต่นางมีความคิดกว้างขวาง มิเคยคิดกีดกันหรือมองผู้ใดเป็นคู่แข่ง ยิ่งเป็นท่านอ๋องที่ได้ช่วยชีวิตหม่อมฉันไว้ถึงสองครั้งสองครา พี่หญิงใหญ่ย่อมต้องยินดีต้อนรับอย่างแน่นอนเพคะ”“นั่นแหละคือสิ่งที่ข้ากังวล...” มู่หรงเจวี๋ยระบายลมหายใจยาว แสร้งทำสีหน้าลำบากใจและเครียดขรึม “คุณหนูสาม... เจ้ามองการณ์ใกล้ไปหน่อยแล้ว ยามนี้ ข้าเป็นเพียงขุนนางที่กุมกำลังทหารชายแดนไว้ หากมีข่าวเล่าลือออกไปว่าข้านำเสบียงและวัตถุดิบมากมายหลายร้อยเกวียนเข้ามาเก็บตุนไว้ที่โรงเหล้าของเจ้าโดยตรง...”“เหล่าขุนนางฝ่ายตรงข้ามในราชสำนักที่จ้องจับผิดข้า ย่อมต้องนำเรื่องนี้ไปกราบทูลฝ่าบาทว่าข้ากำลังกักตุนเสบียงตบตาหรือแอบสะสมเสบียงเพื่อก่อการกบฏอย่างแน่นอน!”“!!!” ใบหน้างามพลันซีดลงเล็กน้อย น้ำเสียงละล่ำละลักถามทันที “ท่านอ๋องเพียงแต่ต้องการทำการค้า มิใช่เพื่อก่อการมิดีเสียหน่อยนะเพคะ!”มู่ห

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 93 ขอฝากเสบียง

    “หามิได้เลยเพคะ! เหตุใดหม่อมฉันจะต้องรังเกียจด้วยเล่า!” เสิ่นหยางมี่รีบวางถ้วยชาลงแล้วเอ่ยปฏิเสธเสียงสูงอย่างลนลาน ใบหน้างามซับสีระเรื่อด้วยความรักและหลงใหลอย่างรุนแรง “ท่านอ๋องปัญญาลึกล้ำ มีใจรักในการค้าขาย สุราชายแดนเหนือย่อมต้องแปลกใหม่และเป็นที่นิยมแน่นอนเพคะ”“พี่หญิงใหญ่เคยกล่าวว่าธุรกิจสุรานั้นเป็นธุรกิจอิสระ ผู้ใดจะเปิดขายย่อมทำได้อยู่แล้วเพคะ โรงเหล้าเสิ่นเชียนของพวกเราเพียงแต่บุกเบิกและทำมาก่อนเท่านั้นเอง การที่ทำให้ทุกคนได้ลิ้มรสสุราแปลกใหม่ นั่นต่างหากคือวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของโรงเหล้า” เสิ่นหยางมี่ฉีกยิ้มกว้าง เมื่อนึกถึงพี่สาวคนโตของตน“นี่จึงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่พี่หญิงใหญ่ของหม่อมฉันคอยคิดตำรับสุราใหม่ ๆ ออกมาเสมอเพคะ”มู่หรงเจวี๋ยถึงกับผิวปากในใจ เมื่อได้ยินเสิ่นหยางมี่เอ่ยถึงเสิ่นม่านอวี้เช่นนั้น “นับว่าคุณหนูใหญ่เสิ่นมีความคิดที่เปิดกว้างทีเดียว...”เขานึกทึ่งไปกับความคิดแปลกใหม่ที่ไม่หวงธุรกิจของเสิ่นม่านอวี้ รวมถึงการคิดถึงและเทิดทูนพี่สาวในสายเลือดของเสิ่นหยางมี่ เพราะตั้ง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status