共有

บทที่ 85 ไม่ได้นอน (NC)

last update 公開日: 2026-11-12 18:00:56

“อึก! อ่ะ อ๊า~~” ร่างบางสะดุ้งเฮือก เมื่อถูกลำกายของชายหนุ่มพุ่งทะยานเข้าไปจนสุดความย

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 94 ความลับระหว่างสองเรา

    เสิ่นหยางมี่เบิกตากว้างด้วยความฉงน พลางเอ่ยด้วยความสงสัย “เหตุใดเล่าเพคะ? ท่านอ๋อง... แม้พี่หญิงใหญ่จะดูแลคลังเสบียงของโรงเหล้าเสิ่นเชียน แต่นางมีความคิดกว้างขวาง มิเคยคิดกีดกันหรือมองผู้ใดเป็นคู่แข่ง ยิ่งเป็นท่านอ๋องที่ได้ช่วยชีวิตหม่อมฉันไว้ถึงสองครั้งสองครา พี่หญิงใหญ่ย่อมต้องยินดีต้อนรับอย่างแน่นอนเพคะ”“นั่นแหละคือสิ่งที่ข้ากังวล...” มู่หรงเจวี๋ยระบายลมหายใจยาว แสร้งทำสีหน้าลำบากใจและเครียดขรึม “คุณหนูสาม... เจ้ามองการณ์ใกล้ไปหน่อยแล้ว ยามนี้ ข้าเป็นเพียงขุนนางที่กุมกำลังทหารชายแดนไว้ หากมีข่าวเล่าลือออกไปว่าข้านำเสบียงและวัตถุดิบมากมายหลายร้อยเกวียนเข้ามาเก็บตุนไว้ที่โรงเหล้าของเจ้าโดยตรง...”“เหล่าขุนนางฝ่ายตรงข้ามในราชสำนักที่จ้องจับผิดข้า ย่อมต้องนำเรื่องนี้ไปกราบทูลฝ่าบาทว่าข้ากำลังกักตุนเสบียงตบตาหรือแอบสะสมเสบียงเพื่อก่อการกบฏอย่างแน่นอน!”“!!!” ใบหน้างามพลันซีดลงเล็กน้อย น้ำเสียงละล่ำละลักถามทันที “ท่านอ๋องเพียงแต่ต้องการทำการค้า มิใช่เพื่อก่อการมิดีเสียหน่อยนะเพคะ!”มู่ห

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 93 ขอฝากเสบียง

    “หามิได้เลยเพคะ! เหตุใดหม่อมฉันจะต้องรังเกียจด้วยเล่า!” เสิ่นหยางมี่รีบวางถ้วยชาลงแล้วเอ่ยปฏิเสธเสียงสูงอย่างลนลาน ใบหน้างามซับสีระเรื่อด้วยความรักและหลงใหลอย่างรุนแรง “ท่านอ๋องปัญญาลึกล้ำ มีใจรักในการค้าขาย สุราชายแดนเหนือย่อมต้องแปลกใหม่และเป็นที่นิยมแน่นอนเพคะ”“พี่หญิงใหญ่เคยกล่าวว่าธุรกิจสุรานั้นเป็นธุรกิจอิสระ ผู้ใดจะเปิดขายย่อมทำได้อยู่แล้วเพคะ โรงเหล้าเสิ่นเชียนของพวกเราเพียงแต่บุกเบิกและทำมาก่อนเท่านั้นเอง การที่ทำให้ทุกคนได้ลิ้มรสสุราแปลกใหม่ นั่นต่างหากคือวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของโรงเหล้า” เสิ่นหยางมี่ฉีกยิ้มกว้าง เมื่อนึกถึงพี่สาวคนโตของตน“นี่จึงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่พี่หญิงใหญ่ของหม่อมฉันคอยคิดตำรับสุราใหม่ ๆ ออกมาเสมอเพคะ”มู่หรงเจวี๋ยถึงกับผิวปากในใจ เมื่อได้ยินเสิ่นหยางมี่เอ่ยถึงเสิ่นม่านอวี้เช่นนั้น “นับว่าคุณหนูใหญ่เสิ่นมีความคิดที่เปิดกว้างทีเดียว...”เขานึกทึ่งไปกับความคิดแปลกใหม่ที่ไม่หวงธุรกิจของเสิ่นม่านอวี้ รวมถึงการคิดถึงและเทิดทูนพี่สาวในสายเลือดของเสิ่นหยางมี่ เพราะตั้ง

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 92 ธุรกิจสุรา

    เสิ่นหยางมี่เดินตามหลังอิ้งอ๋องไปขึ้นรถม้าของเขาอย่างว่าง่าย ภายในรถม้าคันหรูตกแต่งอย่างงดงามอบอุ่น ชายหนุ่มส่งถ้วยชาอุ่น ๆ และขนมกุ้ยฮวาให้นาง พลางนั่งรักษาระยะห่างตรงข้ามอย่างสุภาพมือเล็กเอื้อมไปยกถ้วยชาขึ้นดื่ม ร่างกายยังคงสั่นสะท้าน แต่ทว่าเมื่อรู้ตัวแล้วว่ายามนี้ นางปลอดภัยดีแล้ว ความผิดฉกรรจ์ที่นางได้ลงมือทำลงไปก็พลันปะทุขึ้น!เหตุใดท่านอ๋องถึงได้มาช่วยข้าเล่า? มิใช่ว่าท่านกำลังตามหาหลินหว่านฉิงอยู่หรือ?ริมฝีปากของเสิ่นหยางมี่อ้าขึ้นเตรียมจะถามตามเสียงในหัว แต่ก็ต้องหยุดชะงักไว้!ไม่ได้! ข้าจะถามถึงหลินหว่านฉิงไม่ได้เด็ดขาด!หากข้าถามออกไปว่าแล้วหลินหว่านฉิงล่ะ ท่านอ๋องย่อมต้องสงสัยเป็นแน่ว่าเหตุใดข้าถึงรู้ว่ามีสตรีอีกคนถูกจับตัวมาด้วย ทั้งที่ข้าถูกจับมาอยู่ในรถม้านั่นเพียงลำพัง ดังนั้น ข้าควรจะรู้แค่เรื่องของตัวเอง!ลมหายใจของนางสูดลึกพยายามประคองสติที่กำลังตบตีกันอย่างวุ่นวาย ก่อนจะแสร้งทำเป็นยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับน้ำตา สะอื้นไห้โอดครวญด้วยท่าทางน่าสงสารเพื่อกลบเกลื่อนพิรุธ“ขอบพระคุณท่านอ๋องที่ทรงยื่นมือเข้าช่วยชีวิตของ

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 91 ผู้ช่วยชีวิต

    แสงสว่างแรกที่กะพริบตาตื่นขึ้นมาถูกแทนที่ด้วยความมืดมิดและกลิ่นอับของคราบเหงื่อไคลผสมควันไหม้ เสิ่นหยางมี่รู้สึกตัวพร้อมกับอาการปวดรวดร้าวที่ต้นคอร่างบางของนางถูกพันธนาการด้วยเชือกป่านเส้นหนา มัดมือมัดเท้าอย่างแน่นหนาจนขึ้นรอยแดง ร่างกายเคลื่อนไหวขยับเขยื้อนมิได้เลยแม้แต่น้อย ผ้าผืนหนาปิดทับริมฝีปากจนส่งได้เพียงเสียง อื้อ อื้อ ในลำคอเสียงล้อไม้บดขยี้หินกรวดและแรงโคลงเคลงของรถม้าคันเล็กที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วสูง ทำให้นางตระหนักได้ทันทีว่ายามนี้นางกำลังถูกลักพาตัว!ความหวาดกลัวจับขั้วหัวใจถาโถมเข้าใส่คุณหนูสามตระกูลเสิ่นจนน้ำตาไหลทะลักออกจากเบ้าไม่ขาดสายไม่นะ! ไม่เอา! ไอ้พวกโจรชั่ว ข้าสั่งให้เจ้าจับนังหลินหว่านฉิงไปขายที่หอนางโลม เหตุใดเจ้าจึงไร้จรรยาบรรณลักพาตัวผู้จ้างวานมาด้วยเล่า!?ไม่เอานะ ข้าไม่อยากไปจบชีวิตที่หอนางโลมเฉกเช่นนังนั่น ใครก็ได้ช่วยข้าด้วย!พี่หญิงใหญ่... พี่หญิงใหญ่ช่วยข้าด้วย!นางดิ้นรนทุรนทุรายในเงามืด หัวใจเต้นระทึกราวกระดิ่งต้องลมพายุ ความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปทั่วทั้งสรรพางค์ หยาดน้ำตาไหลรินไม่ขาดสายชั่วขณ

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 90 ลักพาตัว!

    ค่ำคืนต่อมา บรรยากาศทั่วทั้งเมืองหลวงของแคว้นต้าเยี่ยนก็ยังคงเนืองแน่นไปด้วยแสงสีและความคึกคักอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เพื่อเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสการครองราชย์ครบสองปีของฮ่องเต้หย่งอานตลอดทั้งสัปดาห์โคมไฟกระดาษนับพันดวงถูกจุดสว่างไสวไปตามลำน้ำและสองฝั่งถนน เสียงดนตรีบรรเลงขับขานปะปนกับเสียงหัวเราะของราษฎร ร้านรวงริมทางต่างพากันประดับประดาด้วยดอกไม้ไฟและของแปลกตามู่หรงเจวี๋ยในชุดลำลองสีเข้มได้ถือโอกาสนี้เดินเที่ยวชมงานเทศกาลพร้อมกับหลินหว่านฉิง และบรรดาพี่น้องจากจวนจิ๋นอันโหวที่ก้าวตามหลังมาห่าง ๆ เพื่อเปิดโอกาสให้คู่หมั้นคู่ใหม่ได้เดินเคียงคู่กันอย่างมีความสุขท่ามกลางฝูงชนที่เบียดเสียด มู่หรงเจวี๋ยถือวิสาสะกุมมือบางของหลินหว่านฉิงไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาทำเอาใบหน้าหวานของว่าที่อิ้งอ๋องเฟยขึ้นสีแดงระเรื่อแข่งกับแสงโคมไฟยามราตรีชายหนุ่มพาเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าหอโคมประทีป พลางยื่นถุงเงินซื้อหน้ากากจิ้งจอกสีขาวมาสวมใส่ให้นางด้วยตนเองอย่างนุ่มนวล“คืนนี้คนเยอะยิ่งนัก... อยู่ใกล้ ๆ ข้าไว้ อย่าห่างสายตาเด็ดขาด รู้หรือไม่?” ชาย

  • เถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ   บทที่ 89 ทำลายชื่อเสียง

    ปัง!ฝ่ามือเรียวบางของเสิ่นหยางมี่ตบลงบนโต๊ะไม้อย่างแรงจนชาในถ้วยกระเบื้องเคลือบกระฉอกเปรอะเปื้อนผ้าไหมสีอ่อน ใบหน้างามบิดเบี้ยวไปด้วยความเดือดดาล นัยน์ตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยเพลิงริษยานางผุดลุกขึ้นยืนพลางหายใจหอบสะท้าน หลังจากที่เถาเอ๋อร์กลับมารายงานด้วยใบหน้าซีดเผือดว่าอิ้งอ๋องจัดแม่สื่อและขบวนหมั้นหมายอันยิ่งใหญ่มุ่งตรงไปยังจวนจิ๋นอันโหว!“ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!” เสิ่นหยางมี่ตวาดเสียงแหลมลึก เถาเอ๋อร์ได้แต่ประสานมือยืนก้มหน้าอยู่ริมห้องเงียบ ๆ ด้วยเกรงโทสะของเจ้านาย“เจ้าบอกว่าท่านอ๋องพูดว่าทรงปักใจหมายตานางไว้ตั้งแต่แรก? แล้วสร้อยข้อมือเส้นนั้นก็คือของหมั้นหมายแรกพบหรือ? หึ! โกหกทั้งเพ!” เสิ่นหยางมี่ทบทวนสารที่ได้รับมาอย่างไม่อยากเชื่อเถาเอ๋อร์เงยหน้าขึ้นตอบเสียงเบา ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว “เจ้าค่ะ คุณหนู อิ้งอ๋องบอกว่าสร้อยข้อมือกลีบบัวหิมะเป็นของหมั้นหมายแรกพบ อีกทั้งยังเป็นการทาบทามตามความเห็นชอบของสองตระกูลอีกด้วยเจ้าค่ะ!”“เจ้าจะไปรู้อะไร!” เสิ่นหยางมี่หันขวับมาต

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status