Home / รักโบราณ / เทพธิดาสวาท / บทนำ [ราชันมังกร]

Share

เทพธิดาสวาท
เทพธิดาสวาท
Author: มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko

บทนำ [ราชันมังกร]

last update Petsa ng paglalathala: 2026-08-17 11:18:14

นิยายเรื่องนี้เป็น SET เทพธิดาสวาท นะคะ

สามารถกดซื้ออีบุ๊คได้ที่ m*b กดค้นหานามปากกา ศศิชา ซื้อแบบเซตจะถูกกว่าซื้อแยกนะคะ ^^

ราชันมังกร

องค์ชายอสรพิษ

แม่ทัพเพลิงพสุธา

ท่านอ๋องขย่มรัก

หลินหลิน นางเอกเน้ดฉ่ำทั่วถึงค่ะ

**คำเตือน**

          -นิยายนามปากกา ศศิชา เป็นนิยาย PWP สำนวนอีโรติก

          -ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี

          -เรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องแต่ง ไม่มีตัวละครอยู่จริงและแสดงถึงความกระหายด้านมืดของตัวละคร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

บทนำ

เสียงกลองศึกกระหึ่มทั่วท้องทะเล คลื่นลมโหมกระหน่ำ แผ่นฟ้าหม่นมัวไปด้วยควันปืนใหญ่และกลิ่นเลือด

กลางท้องน้ำกว้างใหญ่ เรือศึกหลวงหลายสิบลำแล่นเป็นขบวน พลธนู พลปืนและพลหอกเตรียมพร้อมอยู่บนดาดฟ้าเรือ ทหารนับพันสวมเกราะเหล็กสีดำแน่นขนัด รอคำสั่งเพียงหนึ่งเดียวจากชายผู้ยืนอยู่บนหัวเรือ

ฮ่องเต้หลงเทียนอี้... ราชบุรุษผู้เยือกเย็น ดวงเนตรเรียบนิ่งราวน้ำแข็ง แต่กลับแฝงไว้ด้วยเพลิงร้อนที่กำลังรอคอยจังหวะปะทุ

เบื้องหน้านั้นคือ... เกาะหยุนซาง เกาะการค้าอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งตกอยู่ในเงื้อมมือของกบฏนานเกือบครึ่งปี บัดนี้กลายเป็นสนามรบเลือดเดือด การบุกขึ้นฝั่งกลับไม่เป็นไปตามแผน เหล่าทหารถูกต้านกลับด้วยไฟน้ำมันกับธนูเพลิงอย่างดุเดือด

“ฝ่าบาท! พวกมันเตรียมระเบิดสะพานขึ้นฝั่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

“ทหารแนวหน้าบุกให้หนัก!!! หากล่าช้า เราจะเสียโอกาส!!”

ทว่าการบุกยากลำบากกว่าที่คิด ทหารแนวหน้าไม่สามารถขึ้นฝั่งได้ และสูญเสียไปนับพัน เสียงรายงานดังระงม ความเสียเปรียบเริ่มปรากฏขึ้นทุกด้าน แต่ก่อนที่คำสั่งใดจะเปล่งออกจากโอษฐ์

เปรี้ยง!!!

ฟ้าแลบสว่างวาบ... ทั้งที่เป็นยามกลางวัน! เสียงฟ้าร้องกึกก้องจนพื้นทะเลไหวสะท้าน ลำแสงสว่างจ้าฟาดลงกลางผืนน้ำบริเวณหน้าเกาะ

พรึ่บ!!!

ผืนน้ำแหวกออกเป็นวงกลม คล้ายพสุธากำลังแตกกลางมหาสมุทร และในใจกลางของปรากฏการณ์เหนือธรรมชาตินั้น...

ร่างหนึ่งลอยขึ้นจากก้นทะเล หญิงสาวเรือนกายเปลือยเปล่า ผิวขาวผ่องเรืองแสงนวลตา ผมดำขลับสยายกลางอากาศคล้ายสายน้ำ ริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อ งามโฉมดุจเทพธิดา

เธอลอยอยู่กลางอากาศในวงแสงทรงกลมเรืองรอง สายลมพลันสงบนิ่ง คลื่นราบเรียบ ทหารทั้งสองฝั่งเบิกตากว้างโดยพร้อมเพรียง

ไม่มีใครเคยเห็นสิ่งใดเช่นนี้มาก่อน... แม้แต่กบฏที่กำลังจะจุดไฟระเบิด ก็ชะงักมือค้างราวต้องมนต์

บนเรือศึกหลวง สายตาคมดั่งอินทรีของหลงเทียนอี้จ้องมองร่างนั้นแน่วแน่ ดวงเนตรทองเข้มของเขาสะท้อนภาพหญิงสาวผู้มาจากฟ้า

ในวินาทีนั้น เขาไม่ต้องการคำอธิบายใดๆ อีก

“บุก!!!!”

น้ำเสียงเฉียบขาดก้องทั่วเรือรบ “ศัตรูตกใจแล้ว จู่โจมทันที!!!!”

เสียงแตรศึกดังขึ้นอีกครา ทัพเรือหลวงราวถูกอัดฉีดด้วยไฟโลหิต กระโจนขึ้นฝั่งคลื่นแล้วคลื่นเล่า ฝ่ายกบฏสับสนเสียขวัญไม่เป็นกระบวน

หญิงสาวลอยอยู่เหนือสนามรบ ปรือตาขึ้นเฝ้ามองภาพการรบที่ดูราวภาพฝัน เป็นความฝันแปลกจริงๆ... หลินหลิน หญิงสาวคิดล่องลอย เธอง่วงงุน แต่ก็รับรู้ได้ทีละน้อยว่าภาพและสัมผัสกลิ่นคาวเลือดนั้นเป็นเรื่องจริง ดวงตาคู่นั้นสะท้อนความสับสน

“น...นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นกันแน่...”

เสียงคนกระโจนเข้าสังหาร เสียงอาวุธกระทบกันกึกก้อง ระเบิดเพลิงดังสนั่นระดมไม่หยุดจนอากาศสะเทือน แต่ทุกสิ่งคล้ายถูกกั้นไว้ด้วยพลังลึกลับ ไม่มีสิ่งใดแตะต้องตัวเธอได้

กระทั่งเมื่อฝุ่นควันเริ่มจาง เสียงไชโยโห่ร้องงของเหล่าทหารหลวงดังกระหึ่ม กบฎเกาะหยุนซางแตกพ่ายแล้ว!!

ราชบุรุษหนุ่มบนเรือศึกผินหน้าขึ้นมองยังจุดศูนย์กลางแห่งแสงเหนือศีรษะนั้น

เทพธิดา...

นั่นคือคำเดียวที่ผุดขึ้นในความคิดเขา และราวกับฟ้าเบื้องบนรับรู้ได้... แสงทรงกลมนั้นก็แตกร้าว เสียงแตกร้าวคล้ายแก้วปริแตก ดวงแสงกระจายเป็นละอองเงิน ร่างของหญิงสาวเริ่มร่วงหล่นลงจากฟากฟ้า

“ว้าย”

ฮ่องเต้หลงเทียนอี้กระโจนจากหัวเรือ มือแกร่งยื่นออกไปเบื้องหน้า และในชั่วพริบตา

เธอ... ตกลงสู่อ้อมแขนของพระองค์อย่างพอดิบพอดี ทรงรับเธอไว้แนบอกอย่างแม่นยำ ราวกับเธอคือดอกไม้บอบบางที่หากสัมผัสแรงไปเพียงนิดเดียว…ก็จะร่วงหล่นสลาย

พระเนตรสีดำลึกล้ำสบเข้ากับดวงตากลมโตของหลินหลินซึ่งเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

เธอสั่นเทา... ไม่กล้ากล่าวสิ่งใด ใบหน้าเล็กแหงนขึ้นมองบรรยากาศรอบตัวอย่างมึนงง ร่างกายที่แนบชิดพระวรกายกำยำช่วงบนของเขาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

เมื่อสบตากันครั้งแรก ดวงตากลมโตของเธอยังเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ขณะที่แววตาเขา...ลุกโชนด้วยความหลงใหล อัศจรรย์ และความปรารถนาแปลกประหลาดเกินคำบรรยาย

“เจ้าเป็นของข้าแล้ว... เทพธิดาแห่งชัยชนะ”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เทพธิดาสวาท   บทที่ 3 ไฟในใจ 2

    พริบตาเดียวเท่านั้น ชายเสื้อก็ถูกตลบขึ้นมาเหนือเต้า แววเนตรของบุรุษผู้สูงศักดิ์กำหนัดเข้มข้นขึ้นทันใด ใช้นิ้วเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานเล่นทันที“ย...อย่า อึ่ก...”ร่างบอบบางกระตุกสั่น พวงแก้มแดงระเรื่อและหอบหายใจแรงขณะช้อนสายตามอง ลู่หวังเฉียนครางฮือ คำรามออกมาแผ่วเบาทว่าเครียดจัด ร่างกำยำล่ำสันกระตุกเฮือกเป็นระยะ ลำคอของเธอพลันแห้งผากเมื่อใบหน้าคมเข้มเคลื่อนผ่านเข้ามาใกล้เต้าอวบ ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดลงบนผิวเนื้อ กว่าจะทันรู้ตัวหัวนมงอนงามก็เปียกชุ่มและถูกดูดดึงในอุ้งปากร้อนๆ ไปแล้วเรียบร้อยจ๊วบบ จ๊วบบบบบ“อย่า อย่านะ... อ๊ะ อา...”หลินหลินดิ้นรนสุดกำลัง ทว่าร่างสูงใหญ่ดูดกลืนหัวนมผลิพุ่งไม่ยอมปล่อย ตวัดปลายลิ้นหยอกเย้หัวนมชี้เด่ทั้งสองข้างอย่างอิ่มเอมจ๊วบบ... จ๊วบบ...ร่างกำยำดูดเลียจนสองเต้าหยาดชุ่ม จากนั้นก็ขยับขึ้นคร่อมร่างขาวผ่อง จับหัวลึงค์มาเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานถี่ยิบ สลับกันซ้ายขวาจนพวงเต้าสั่นกระเพื่อม หัวนมถูกเสียดสีจนแข็งเป็นไต“อ๊า... อ๊า...”เธอกลั้นเสียงร้อง กระตุกหงึกๆ กลีบสาวน้ำแตกพุ่งเป็นระยะ ถึงจุดสุดยอดซ้ำๆ จนแววตาเหลือกลอย“ถึงแม้ร่างกายเจ้าจะอ่อนไหวขึ้นเพราะพิษกำหนัดขอ

  • เทพธิดาสวาท   บทที่ 3 ไฟในใจ 1

    บทที่ 3 ไฟในใจแคว้นต้าหยาง... ตำหนักเหยียนหลง ยามค่ำนับตั้งแต่เทพธิดาถูกลักพาตัวหายไปจากแคว้นต้าหยาง แผ่นดินก็ลุกเป็นเพลิงด้วยโทสะของฮ่องเต้หนุ่ม เหล่าขุนนางต่างหวั่นวิตก ส่งเสียงลมหายใจแผ่วเบากระทบพื้นหินอ่อนในโถงราชตำหนัก เจ้ากรมข่าวกรองน้อมตัวลงคำนับ เหงื่อผุดเต็มหน้าผากแม้เป็นคืนฤดูใบไม้ผลิ“ฝ่าบาท...ขอทรงระงับโทสะพ่ะย่ะค่ะ เราเพียงพบร่องรอยที่น่าสงสัย แต่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดลักพาตัวเทพธิดา...”“เงียบ!” เสียงของหลงเทียนอี้ตวาดลั่นจนขันทีรอบข้างสะดุ้งถอย ชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นพญามังกรสวรรค์ ยามนี้ดวงตาวาววับราวเปลวเพลิงเกรี้ยวกราด“มีข่าวอะไรเพิ่มเติมอีกหรือไม่”“พ่ะย่ะค่ะ...มีรายงานว่ามีขบวนแห่ศพเคลื่อนผ่านจุดตรวจชายแดนตอนกลางคืนเมื่อสามวันก่อน...พวกทหารตรวจตรา เปิดโลงเพื่อตรวจสอบ ก็พบศพหญิงสาวคนหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเทพธิดา แต่นางไร้ลมหายใจ...”เสียงลมหายใจของหลงเทียนอี้หนักขึ้น ฝ่ามือที่กำขอบบัลลังก์จนแน่นนั้นเริ่มสั่น ก่อนแววเนตรจะแปรเป็นแข็งกร้าว“องค์ชายลู่...เจ้ากล้าดีเกินไปแล้ว” ราชบุรุษหนุ่มลุกขึ้นทันที ฉลองพระองค์คลุมไหล่สะบัดตามแรงขยับตัว สายพระเนตรแน่วแน่รา

  • เทพธิดาสวาท   บทที่ 2 พิษกำหนัด 2

    องค์ชายลู่หัวเราะในลำคอ เบาและหยันตัวเองเล็กน้อย “พิษของข้ากลายเป็นแค่…โรคอย่างนั้นหรือ?”“ท่านถามข้าก่อนเองมิใช่หรือว่า พิษหิมะร้ายมีจุดบกพร่องตรงไหน เมื่อรู้สาเหตุแล้ว ก็สามารถป้องกันได้ง่ายดายมาก” หลินหลินยิ้ม ดวงตาสุกสว่างดั่งแสงเทียนที่ส่องกลางหิมะ แต่แล้วร่างกายสุดจะทานทนพิษกำหนัดได้ไหวจึงทรุดลง หอบหายใจแรงและกระตุกสั่น“โอ๊ะโอ ทำเป็นเก่งเรื่องพิษหิมะร้าย ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังล้างพิษกำหนัดของข้าไม่ได้สินะ” ร่างกำยำกอดอก มุมปากมีรอยยิ้มเย็นยะเยือก ในขณะที่เธอพยายามฝืนต้านทาน แต่ก็มึนงงจนสายตาล่องลอย“เจ้าต้องการถอนพิษกำหนัดสินะ”“อึ่ก... โอย...”“อ้าปากสิคนสวย”“ม..ไม่”“หึๆ เจ้าไม่เข้าใจรึ ยาถอนพิษกำหนัดก็คือน้ำกามของข้า อ้าปากกว้างๆ ดูดเลียน้ำกามของข้า แล้วเจ้าจะหายทรมาน”ร่างกำยำจับมือเธอให้วางลงบนท่อนลึงค์แสนร้อนฉ่า ปล่อยให้เทพธิดาหัดเรียนรู้อย่างเงอะงะ มันใหญ่จนกำไม่มิดและมีเส้นเลือดเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต...“อะไรกัน เจ้าหลงเทียนอี้ไม่เคยให้เจ้าใช้ปากดูดน้ำกามหรอกรึ”“ม...ไม่ ไม่เคย”“โฮ่ เช่นนั้นก็ถือว่าข้าชำเราปากเจ้าคนแรกสินะ เป็นเกียรติอย่างยิ่ง เอาล่ะ อ้าปากสิเทพธิดา”เธ

  • เทพธิดาสวาท   บทที่ 2 พิษกำหนัด 1

    บทที่ 2 พิษกำหนัด เธอถูกกักขังอยู่ภายในตำหนักว่างเปล่า มีเพียงแท่นใหญ่ตั้งอยู่กลางตำหนัก ทุกๆ วันจะมีนางกำนัลนำอาหารและน้ำมาส่งให้โดยไม่เห็นหน้า ทุกสิ่งรอบตัวช่างเย็นเยียบ หม่นหมอง ไม่มีแม้แต่แสงแดดสาดส่องเข้ามาถึงด้านในตำหนักแห่งนี้ แคว้นลู่อยู่ทางเหนือของคาบสมุทร มีพรมแดนติดกับแนวเขาหิมะจิ้งหลง และล้อมรอบด้วยทุ่งน้ำแข็งที่ไร้พืชพันธุ์ใดๆ ขึ้นได้ถาวร ฤดูหนาวของแคว้นลู่ไม่มีวันสิ้นสุด หิมะโปรยปรายตลอดทั้งปี ท้องฟ้ามืดครึ้มราวไม่มีแสงตะวัน ใบไม้ไม่มีฤดูผลิ และพื้นดินแข็งกระด้างจนเกษตรใดๆ เป็นเรื่องเพ้อฝัน ผู้คนแคว้นลู่เติบโตมากับความหนาวเย็น พวกเขาจึงอดทน แข็งกระด้าง และสงบเสงี่ยมกว่าชาวแคว้นอื่นๆ ไม่ยิ้มง่าย ไม่กล่าวคำหวาน แต่จงรักภักดีลึกซึ้ง หากใครได้ความเชื่อใจจากคนลู่...ถือว่าเป็นเกียรติยิ่งใหญ่ ซึ่งในความหนาวเหน็บและไร้ชีวิตนี้เองได้ก่อเกิด "ศาสตร์พิษ" ที่หาคู่เทียมได้ยากในแผ่นดินสิ่งที่ทำให้แคว้นลู่เป็นที่หวาดเกรงที่สุดในแผ่นดินก็คือ “พิษหิมะร้าย” ที่กล่าวกันว่า เมื่อปล่อยออกมาในกองทัพของศัตรู แม้จะไม่มีบาดแผลใด ทว่าในคืนเดียว ทั้งกองทัพจะทยอยล้มลงราวใบไม้โร

  • เทพธิดาสวาท   บทที่ 1 เงาและพิษ

    “ข้าต้องการพิสูจน์ว่านางสามารถแก้พิษหิมะร้ายที่ข้าปรุงแต่งขึ้นได้จริงเสียก่อน ข้าถึงจะเชื่อ”“เรื่องนี้กระหม่อมพิสูจน์ด้วยตนเองแล้ว ระหว่างทางที่พาเทพธิดามาแคว้นลู่ กระหม่อมพบว่าหมู่บ้านที่เคยต้องพิษหิมะร้าย ผู้คนทยอยหายป่วยจากพิษ”“ข้าจะทดสอบนางเอง ออกไปได้แล้ว”“พ่ะย่ะค่ะ”กลุ่มสายลับชุดดำล่าถอยออกไป องค์ชายลู่หวังเฉียนลูบไล้ร่างบอบบาง ใครได้มองเต้างามชูช่อก็ล้วนเกิดกำหนัดลุกโชน ร่างสูงใหญ่จึงจัดการเลื่อนนิ้วลงไปสำรวจร่องสาวแฉะฉ่ำ ทรงถ่างกลีบสาวแล้วสอดนิ้ว ดันยาเม็ดเล็กๆ เข้าไป ไม่นานนักหลินหลินก็เริ่มกระสับกระส่าย โยกเอวขึ้นลงและเปล่งเสียงร้องครางกระเส่า“อ๊า อ๊า... อึ่ก.. อา... อ๊า..”ความร้อนวูบแผดเผาเรือนร่างหนั่นงาม ยาเริ่มออกฤทธิ์ น้ำหวานก็ยิ่งพรั่งพรูจนแฉะ นิ้วร้อนๆ เสียดสี ค่อยๆ กรีดให้เนื้อสาวแบะอ้าจากนั้นจึงถูเม็ดเสียวอย่างหนักหน่วง รีดเค้นน้ำสวาทแสนหวานจนเยิ้มหน้าขา เธอเริ่มครางกระเส่า ส่ายหน้ากระสับกระส่ายไปมาจนเรือนผมสีดำยาวสวยกระจายเต็มหมอน“อูยย... ซี้ดดด... อา..” ร่างขาวผ่องนอนชันเข่าเปิดอ้า สองเต้าเปลือยเปล่าต้องลมเย็นจนสั่นระริก หัวนมแข็งเสียดชันท้าทายปลายลิ้น แ

  • เทพธิดาสวาท   บทนำ [ภาคองค์ชายอสรพิษ]

    เมื่อหลินหลินทะลุมิติมาโผล่กลางสนามรบ ทำให้เธอกลายเป็น "เทพธิดาสวาทแห่งแคว้นต้าหยาง" ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จ องค์ชายลู่หวังเฉียน... องค์ชายเลือดเย็น ผู้ได้รับฉายาว่า “อสรพิษแห่งแคว้นลู่” ไม่เคยศรัทธาในสิ่งเหนือธรรมชาติ ทว่ากลับรู้สึกสนุกยิ่งเมื่อเห็นผู้คนตกอยู่ภายใต้มนตร์เสน่ห์ของหญิงคนหนึ่ง พระองค์จึงลักพาตัวเธอ อาบย้อมชโลมด้วยพิษกำหนัด กอดรัดให้เธอครวญคราง บำเรอสวาทเทพธิดาจากสวรรค์ ----------------บทนำ เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่พลัดหลงขณะท่องเที่ยวราชวังโบราณ ปรากฏกายท่ามกลางสมรภูมิรบ สยบการศึกราบคาบและถูกเรียกขานว่าเทพธิดา ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จนับตั้งแต่เทพธิดาหลินหลินเหยียบแผ่นดินต้าหยางด้วยหัวใจจากโลกอื่น นางมิได้เป็นเพียงแค่ปาฏิหาริย์ที่สวรรค์ส่งมา แต่กลายเป็นหัวใจของแผ่นดิน เป็นแสงสว่างของผู้คน และเป็นดวงจันทร์ในดวงเนตรของฮ่องเต้หนุ่มผู้เคยเย็นชา และเพื่อให้เทพธิดาอิ่มเอมและอำนวยพรแด่แคว้นต้าหยาง ฮ่องเต้หลงเทียนอี้บูชานางด้วยรสกำหนัด หลั่

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status