บุคคลไม่น่าคบ

           “สนใจเมนูแนะนำไหมปุ่น มีหอมใหญ่ชุบแป้งทอด ต้มยำเห็ดสามอย่าง อันนี้เขาว่าดีต่อสุขภาพนะมีสรรพคุณช่วยล้างสารพิษในร่างกายได้ด้วย หรือถ้าปุ่นชอบแซ่บๆ ล่ะก็พี่แนะนำนี่เลย ยำผักบุ้ง แซ่บอย่าบอกใคร” ก้องภพสาธยายเมนูอาหารให้ฟังอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ปุณยวีร์แน่ใจว่าแท้จริงแล้วเขาไม่ได้หวังดี แต่หวังจะแกล้งเธอแน่ๆ ฮึ่ม! ไอ้พี่ดำปืน!

           “พี่ปืน!” กีรฎาเรียกชื่อคนไม่ประสงค์ดีเสียงหนัก ดูท่าเธอคงจะมีอิทธิพลต่อเขาไม่ใช่น้อยเพราะหลังสิ้นเสียงที่พยายามทำให้เข้มของสาวหน้าหวานคนขี้แกล้งก็ทำหน้าโศกสลดก่อนจะก้มหน้าก้มตากินอย่างเจียมเนื้อ  เจียมตัว

           หึ สมน้ำหน้า!

           “เอาไข่ยัดไส้ไหมครับ ที่นี่ก็ทำอร่อย” ได้ยินคำถามนี้จากภควัตปุณยวีร์ก็นึกอยากตอบกลับด้วยกอดเต็มๆ รักสักที ก็แหม… ผู้ชายอะไรนอกจากจะใจดี ดูแลเอาใจใส่แล้วยังรู้ใจกันอีก กรี๊ดดด….

           หากเพราะมีโต๊ะตัวใหญ่กั้นกลาง อีกทั้งจิตสำนึกของกุลสตรียังวางขวางอยู่ในใจ เธอจึงทำได้เพียงยิ้มกว้างแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงยินดีเป็นที่ยิ่งว่า “เอาค่ะ”

           ภายหลังสั่งอาหารเพิ่มจากพนักงานเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มคน(บังเอิญ)รู้ใจ… ก็หันกลับมาชวนคุยพร้อมรอยยิ้มว่า 

           “ท่าทางจะปลื้มเมนูไข่   ใช่ไหมเรา”

           “ใช่ค่ะ ปลื้มมาก ปุ่นว่ามันหาทานง่ายแล้วก็มีประโยชน์ด้วย”

           “ผักก็มีประโยชน์มากเหมือนกันนะ พี่ว่า” เสียงคลื่นแทรกสถานี       ‘ดำปืน’ ดังขึ้นให้รำคาญใจอีกครั้ง และครั้งนี้แม้แต่ชายหนุ่มที่มีท่าทีใจดีอยู่เป็นนิจก็ทนไม่ไหวต้องถลึงตากลับไปก่อนจะชวนคุยต่อ

           “พี่เดาว่าสมัยเรียนปุ่นต้องเป็นแฟนคลับร้านป้านานครปฐมแน่เลย ถูกไหมครับ”

           “ถูกเผงเลยค่ะ ทุกครั้งที่ไปกินข้าวที่โรงอาหารปุ่นจะต้องอุดหนุนร้านป้านา ทั้งไข่ยัดไส้ ไข่ระเบิด ไข่ลูกเขย หรือแม้แต่ไข่ต้มป้านาแกยังทำได้อร่อยเลย”

           “แล้วร้านน้องติ๊กแถวหน้าม. ล่ะครับ ปุ่นเคยไปอุดหนุนรึเปล่า ไข่เจียวหมูสับของที่นั่นก็ขึ้นชื่อนะ”

           “ประจำเลยค่ะ ต้องสั่งกินคู่กันกับต้มยำรวมมิตร อร่อยเข้ากันสุดๆ” ปุณยวีร์ตอบกลับแล้วยิ้มกว้างจนดวงตายิบหยี

           ‘ไม่ผิดใช่ไหม’ หญิงสาวถามตัวเองหลังจากรู้ตัวว่าชักจะรู้สึกดีกับผู้ชายตรงหน้ามากเกินไปทั้งที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่เท่าไร แล้วเธอก็ตอบตัวเองว่าไม่ผิด… ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกันจนกระทั่งถึงวินาทีนี้ อีกฝ่ายช่างดีแสนดี ไม่เพียงให้ความช่วยเหลือ แต่ยังดูแลเอาใจใส่ ยิ่งได้รู้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่ร่วมมหาวิทยาลัยเธอก็ยิ่งรู้สึกสนิทใจพูดจาเป็นกันเองให้ความสนิทสนมราวกับเป็นคนที่เคยคุ้นกันมานาน

           “ทีกับเรางี้ถามคำตอบคำ บางครั้งยังไม่ตอบเลยด้วยซ้ำ แต่กับคนบางคน… ถามแค่คำยังตอบกลับไปเป็นประโยคแถมยังมียิ้มกว้างๆ ให้อีก เฮ้อ… ก็คนเขาเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันนี่เนอะ ไม่ใช่คนอื่นคนไกลเหมือนอย่างเราๆ ใช่ไหมวะเจ้าเต้” ยังเป็นเสียงยียวนของเจ้าของคลื่นรบกวนเจ้าเก่าที่พูดแทรกขึ้นมา ทั้งยังมีหน้ามาถามหาแนวร่วมอีก หากหนุ่มตี๋น้องเล็กของกลุ่มกลับส่ายหน้าหวือไม่อือออว่าเห็นด้วยเลยหลุดจากบัญชีรายชื่อคนไม่น่าคบของปุณยวีร์ไปแบบหวุดหวิด

           ภควัตส่ายศีรษะพลางยิ้มอ่อนใจคนช่างแทรก และแม้จะไม่ได้ชวนปุณยวีร์คุยต่อแต่เขาก็ยังดูแลเอาใจใส่ด้วยการตักอาหารใส่จานให้เธอ ซึ่งสิ่งที่เขาเลือกก็ดันตรงกับใจของเธออีก ทำเอาหญิงสาวยิ้มปลื้มจนลืมความขุ่นมัวที่วิศวกรหนุ่มผิวเข้มพยายามก่อกวนมันขึ้นมาหลายครั้ง

           “แล้วซื้ออะไรมาตั้งเยอะแยะครับน้องปุ่น เหมาหมดห้างเลยหรือเปล่า” เอาเข้าไป… หยุดแทรกเลิกแซวแล้วก็จริง แต่ก้องภพก็ยังทำตัววุ่นวายไม่เลิก คราวนี้เขาหันไปให้ความสนใจกับถุงข้าวของที่ถูกวางรวมกันไว้ทั้งบนเก้าอี้และชั้นสำหรับวางขวดน้ำและถังน้ำแข็งบ้าง

           ปุณยวีร์รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันทีแต่ก็ยังข่มใจตอบกลับพร้อมรอยยิ้มที่พยายามเค้นออกมาเต็มที่ว่า “ก็ของกินของใช้ทั่วไปนั่นแหละค่ะ”

           “หือ ตัวแค่นี้ซื้อของกินของใช้อะไรเยอะแยะ ไหนขอชมหน่อยสิมีอะไรบ้างเอ่ย” และโดยไม่รอคำอนุญาตจากคนเป็นเจ้าของก้องภพก็ถือวิสาสะเปิดถุงเพื่อจาระไนสิ่งที่อยู่ข้างในด้วยตาตัวเอง

           “อาหารแช่แข็งทั้งนั้นเลยนี่ บะหมี่ไก่อบซอสเทอริยากิ สปาเกตตีไก่สับ เกี๊ยวกุ้ง ข้าวผัดปู ข้าวผัดน้ำพริกลงเรือ ข้าวหมูทอดกระเทียม ข้าวไก่ทอดกระเทียม ข้าวผัดกะเพรา โอ้ มายบุดดา! แม้แต่ข้าวเหนียวหมูย่างก็ยังมี”     เขาอุทานด้วยน้ำเสียงที่ใครๆ ก็ฟังออกว่าแสร้งทำเป็นตื่นเต้น

           สมาชิกที่รับประทานอาหารอยู่ด้วยกันก็ช่างกระไร นอกจากจะไม่ว่ากล่าวห้ามปรามฐานที่ทำตัวเสียมารยาทแล้วยังร่วมด้วยช่วยกันหัวเราะไปพร้อมกับคนนิสัยไม่ดีอีกต่างหากแม้แต่ภควัตก็ยังไม่เว้น และแม้กระทั่งไอ้เด็กเวร! ที่ทำหน้านิ่งอยู่ตลอดเวลาก็ยังหลุดยิ้ม มุมปากได้รูปนั่นยกโค้งขึ้นนิดๆ เสริมให้ใบหน้าคมคายที่ปกติจะดูนิ่งๆ แฝงแววเย็นชาแลดูดีขึ้นมาจนน่าหมั่นไส้!

           แม้ก่อนหน้านี้ปุณยวีร์จะรู้สึกก้ำกึ่งจัดลำดับไม่ถูกว่าระหว่าง ‘ไอ้เด็กเวรหน้านิ่ง’ กับ ‘ไอ้พี่ดำปืน’ ใครสมควรจะได้รับตำแหน่งบุคคลไม่น่าคบอันดับหนึ่ง แต่พอถูกวิศวกรหนุ่มรุ่นพี่ก่อกวนติดๆ กันหลายครั้งเธอก็ไม่ลังเลใจอีก และถ้าคิดจะทำงานที่บริษัท HANO ต่อไปเธอควรต้องอยู่ห่างๆ เขาไว้ เพราะไม่อย่างนั้นคนมาดกวนได้โล่คงหาเรื่องมายั่วโมโหให้เธอต้องปรี๊ดแตกเผยตัวตนนางมารร้ายจนเพื่อนร่วมงานรู้สึกเข็ดขยาดเป็นแน่