LOGINเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาจุดเก้านาที ณ วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรี...บทสวดจากท่านเจ้าอาวาสไม่ได้เข้าหูรพีแม้แต่นิด เพราะตอนนี้ในหัวเขาเอาแต่คิดถึงถึงพฤติกรรมของนับเก้าที่ผิดแผกแปลกไปจากเดิม วันนี้เธอไม่เย็นชาใส่เขา แถมยังยิ้มแย้มแจ่มใสจนเขาเริ่มหวั่นใจ... กลัวเหลือเกินว่าสิ่งที่เห็นในตอนนี้จะมีเบื้องลึกเ
“เมื่อกี้นับพูดจริงเหรอ”คำว่า ‘สามี’ ที่ได้ยินจากปากของหญิงสาวยังตราตรึงและติดอยู่ในใจ จนรพีไม่สามารถสลัดรอยยิ้มออกจากใบหน้าได้เลยให้ตายเถอะ!นับเก้าประกาศว่าเขาเป็นสามีต่อหน้าคนอื่น วินาทีแรกที่ได้ยินคำนั้นรพีเกือบจะยกมือขึ้นมาตบบ่องหูของตัวเอง แต่ก็ทำได้เพียงยืนเนื้อเต้นด้วยหัวใจระริกระรี้“เรื่อ
ทางด้านรพีหลังจากส่งเมียกับลูกขึ้นรถกลับสระบุรีไปแล้ว ชายหนุ่มก็กลับขึ้นมาบนห้อง ลงมือเก็บข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวลงกระเป๋าใบย่อม เพียงไม่กี่นาทีก็กลับลงมาด้านล่าง“จะไปไหนลูก”แต่ลงมาได้ไม่กี่ก้าวรพีก็ถูกมารดาทักขึ้นเสียก่อน“ผมจะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศน่ะครับ”“แล้วขนข้าวของอะไรไปเยอะเยอะ”ถ้าไม
“ได้เวลาต้องไปแล้วเหรอ”รพีหันไปเห็นแม่ของลูกก่อนเธอจะเอยท้วงเขารับเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสากที่มันตกลงมาอย่างไม่รู้ตัว แค่รู้ว่าต้องปล่อยเธอกับลูกออกห่างจากอกเขาก็รู้สึกชาหนึบไปถึงขั้วหัวใจเมื่อคืนทั้งคืนรพีแทบไม่ได้นอนด้วยซ้ำ เขาเฝ้ามองดูสองแม่ลูกยันเช้า ตั้งใจจะเก็บช่วงเวลาเหล่านี้เอาไว้ให้นานที่สุ
นับเก้าไม่ได้กลับสระบุรีทันทีหลังออกจากโรงพยาบาล ทุกคนลงคะแนนเสียงตรงกันว่าให้เธอกลับมาอยู่ที่บ้านโชติธนกิจต่ออีกสักพัก จนกว่าจะเลี้ยงเจ้าตัวเล็กคล่องซึ่งเธอเองก็คิดแบบนั้นเพราะที่นี่ล้วนมีแต่พี่เลี้ยงที่มากด้วยประสบการณ์ตรงทุกคน“พริมว่าคุณนับต้องกินน้ำหัวปรีเสริมค่ะ ถ้านมมาน้อยขนาดนี้ไม่ทันหนูหนึ
กำหนดคลอดยังเหลืออยู่อีกตั้งหนึ่งอาทิตย์ แต่ดูเหมือนยายลูกสาวหัวรั้นของนับเก้าอยากจะออกมาดูโลกกว้างก่อนเวลาอันควรเสียแล้วขณะนี้เป็นเวลากี่โมงหญิงสาวไม่อาจล่วงรู้ได้ แต่หากให้เดาจากความรู้สึกและเสียงนกเสียงการอบๆ บ้านคงจะเป็นช่วงเช้ามืด“พี่รพีคะ พี่รพี!” นับเก้ากัดฟันเรียกชื่อคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ
ลมหายใจและสติสัมปชัญญะของคู่บ่าวสาวข้าวใหม่ปลามันเริ่มกลับมาเป็นปกติอีกครั้งหลังเพลงรักที่ทั้งคู่ช่วยกันบรรเลงจบลงไปอย่างสวยงามในช่วงเช้าของวันถัดมา แต่ถึงกระนั้นรพีก็ยังคงนอนนิ่งไม่ขยับ เขาซุกไซ้ใบหน้าหล่อเหลาอิงแอบแนบซบกับอกอวบของเธอไม่ยอมถอยห่างไปไหน จนเจ้าของเต้าชักเริ่มใจคอไม่ดี ต้องเป็นฝ่ายเ
ทั้งปากและมือของเขาทำงานได้อย่างช่ำชอง เล่นเอานับเก้าลืมตัวลืมตนไปชั่วขณะไม่นานความเจ็บปวดก็ถูกชายหนุ่มเผาผลานไปจนหมดสิ้น เขานำพาความวาบหวามและความต้องการในส่วนลึกเข้ามาแทนที่“พี่รพีขาาา” ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดูเมื่อได้ยินเสียงครางกระเส่า และรพียังรับรู้ได้อีกว่าคนตัวเล็กใต้ร่างพร้อมแล
“นับเก้าข้างในตัวเธอตอดรัดนิ้วพี่แน่นมาก”รพีขบกรามแน่นพร้อมขยับนิ้วเข้าออกช่องทางรักอย่างเชื่องช้า มีแวบนึงเขาเผลออดคิดไม่ได้ว่าหญิงสาวอาจจะยังไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อนแต่มันจะเป็นไปได้หรือ?“พี่รพี ชะ… ช่วยทำเบาๆ หน่อยได้ไหมคะ” แม้ความกล้าที่พกพามาด้วยในคราวแรกจะเตลิดหนีหาย แต่คนอย่างนับเก้าเมื่อ
“ก็เธออยากทำตัว ‘น่าเอา’ ทำไมละ” ใบหน้าหวานเห่อร้อนกับคำพูดห่ามๆ ของคนตัวสูงที่เอาแต่บีบเคล้นและตวัดปลายลิ้นระรัวดูดดึงยอดทรวงของเธอ ราวกับเจอของเล่นชิ้นใหม่ที่เขาโปรดปรานมันนักหนา“นะ… นับ ไปทำตัวแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” น้ำเสียงที่ใช้ถามกระท่อนกระแท่นพอสมควร ส่วนสติก็เริ่มพร่าเลือนไปตามแรงชักจ


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




