ログインเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาจุดเก้านาที ณ วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรี...บทสวดจากท่านเจ้าอาวาสไม่ได้เข้าหูรพีแม้แต่นิด เพราะตอนนี้ในหัวเขาเอาแต่คิดถึงถึงพฤติกรรมของนับเก้าที่ผิดแผกแปลกไปจากเดิม วันนี้เธอไม่เย็นชาใส่เขา แถมยังยิ้มแย้มแจ่มใสจนเขาเริ่มหวั่นใจ... กลัวเหลือเกินว่าสิ่งที่เห็นในตอนนี้จะมีเบื้องลึกเ
“เมื่อกี้นับพูดจริงเหรอ”คำว่า ‘สามี’ ที่ได้ยินจากปากของหญิงสาวยังตราตรึงและติดอยู่ในใจ จนรพีไม่สามารถสลัดรอยยิ้มออกจากใบหน้าได้เลยให้ตายเถอะ!นับเก้าประกาศว่าเขาเป็นสามีต่อหน้าคนอื่น วินาทีแรกที่ได้ยินคำนั้นรพีเกือบจะยกมือขึ้นมาตบบ่องหูของตัวเอง แต่ก็ทำได้เพียงยืนเนื้อเต้นด้วยหัวใจระริกระรี้“เรื่อ
ทางด้านรพีหลังจากส่งเมียกับลูกขึ้นรถกลับสระบุรีไปแล้ว ชายหนุ่มก็กลับขึ้นมาบนห้อง ลงมือเก็บข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวลงกระเป๋าใบย่อม เพียงไม่กี่นาทีก็กลับลงมาด้านล่าง“จะไปไหนลูก”แต่ลงมาได้ไม่กี่ก้าวรพีก็ถูกมารดาทักขึ้นเสียก่อน“ผมจะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศน่ะครับ”“แล้วขนข้าวของอะไรไปเยอะเยอะ”ถ้าไม
“ได้เวลาต้องไปแล้วเหรอ”รพีหันไปเห็นแม่ของลูกก่อนเธอจะเอยท้วงเขารับเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสากที่มันตกลงมาอย่างไม่รู้ตัว แค่รู้ว่าต้องปล่อยเธอกับลูกออกห่างจากอกเขาก็รู้สึกชาหนึบไปถึงขั้วหัวใจเมื่อคืนทั้งคืนรพีแทบไม่ได้นอนด้วยซ้ำ เขาเฝ้ามองดูสองแม่ลูกยันเช้า ตั้งใจจะเก็บช่วงเวลาเหล่านี้เอาไว้ให้นานที่สุ
นับเก้าไม่ได้กลับสระบุรีทันทีหลังออกจากโรงพยาบาล ทุกคนลงคะแนนเสียงตรงกันว่าให้เธอกลับมาอยู่ที่บ้านโชติธนกิจต่ออีกสักพัก จนกว่าจะเลี้ยงเจ้าตัวเล็กคล่องซึ่งเธอเองก็คิดแบบนั้นเพราะที่นี่ล้วนมีแต่พี่เลี้ยงที่มากด้วยประสบการณ์ตรงทุกคน“พริมว่าคุณนับต้องกินน้ำหัวปรีเสริมค่ะ ถ้านมมาน้อยขนาดนี้ไม่ทันหนูหนึ
กำหนดคลอดยังเหลืออยู่อีกตั้งหนึ่งอาทิตย์ แต่ดูเหมือนยายลูกสาวหัวรั้นของนับเก้าอยากจะออกมาดูโลกกว้างก่อนเวลาอันควรเสียแล้วขณะนี้เป็นเวลากี่โมงหญิงสาวไม่อาจล่วงรู้ได้ แต่หากให้เดาจากความรู้สึกและเสียงนกเสียงการอบๆ บ้านคงจะเป็นช่วงเช้ามืด“พี่รพีคะ พี่รพี!” นับเก้ากัดฟันเรียกชื่อคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ
พึ่งเข้าใจคำว่า ไม่ได้หมดรัก แต่หมดแรง อาการมันเป็นแบบนี้นี่เอง“แม่ขอตั้งหลักแป๊บนึงนะลูก” นับเก้าก้อนกลืนสะอื้นลงในลำคอแล้วบอกกับคนในท้อง พร้อมทิ้งร่างอ่อนแรงนั่งลงบนพื้นข้างเตียงนอนหญิงสาวปล่อยเวลาให้ไหลผ่านอย่างคนไร้สติ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่เธอลืมใส่ใจสิ่งรอบข้างไปชั่วขณะ แต่ก็คงนานมากพอสมควร..
‘หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง...’ว่าที่คุณแม่จ้องหน้าจอโทรศัพท์ที่ปรากฏชื่อว่า ‘คุณสามี’ อยู่บนนั้นด้วยแววตาเลื่อนลอย เธอได้ยินประโยคฝากข้อความมาเป็นร้อยรอบได้แล้วมั้ง ซึ่งก่อนหน้านี้ยังไม่มีแต่รพีคงจะรำคาญเธอมาก จนปิดเครื่องหนี หรือไม่ก็อาจจะปิดกั้นเบอร์โ
“พะ พี่รพี...” น้ำเสียงที่เปล่งเรียกออกมาฟังดูอ่อนล้าเต็มที แผ่นหลังของชายหนุ่มค่อยๆ เลือนหายไปจากสายตา พร้อมกับสติของนับเก้าที่ดับวูบลงในวินาทีนั้นก่อนหน้านี้นับเก้ามีความมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับรพีใกล้ถึงจุดสิ้นสุดเต็มที...แต่เหมือนสวรรค์อยากเล่นตลกกับชีวิตเธอ เพราะเมื่อไม่ก
เจ้าของดวงตากลมโตที่แฝงเร้นไปด้วยความโศกเศร้า ยืนเหม่อมองเรือนหอหลังงามที่ใกล้จะสร้างเสร็จ แต่กลับไม่รู้ว่าพอถึงวันนั้นแล้ว เธอจะมีโอกาสได้เข้าอยู่หรือเปล่าเพราะตอนนี้หัวใจของเธออ่อนแอเหลือเกิน... และเหมือนจะไม่ใช่แค่หัวใจที่บาดเจ็บสาหัส ร่างกายกับอารม์ของเธอก็ดูจะท้อถอยไปตามๆ กันยิ่งลมหนาวในเดือน





![พอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว [nc 35+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

