ตอนที่ 1 คืนพลาดพลั้ง

ถึงแม้งานเลี้ยงจะเลิกราจนกระทั่งแขกเหรื่อกลับไปกันหมด แต่มังกรและแก๊งเพื่อนยังคงติดลมพากันมาต่อนอกรอบที่บาร์รับแขกในบ้าน จวบจนเวลาล่วงเลยไปหลายชั่วโมง

เพื่อนหลายคนเริ่มทยอยพากันกลับ จะเหลือก็แต่สองเพื่อนซี้อย่างพศธนกับมังกรที่ยังกันดื่มไม่หยุด และสุดท้ายก็หมดสภาพไปตามๆ กัน

ผู้เป็นบิดาอย่างหิรัญมาเห็นเข้าถึงกับยืนกุมขมับ เหนื่อยใจที่ต้องมาตามเก็บกวาดความเละเทะของลูกชายเพียงคนเดียว

“ป้าบัวกับหนูโรส ฉันฝากเอาเจ้ามังกรมันขึ้นห้องหน่อยนะ ส่วนคนที่เหลือก็เอาตาพศไปนอนห้องรับแขก เสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนได้เลยนะ”

หิรัญสั่งการเด็กในบ้านที่เรียกออกมาใช้งานในยามวิกาล คนเป็นเป็นพ่อยิ่งเห็นสภาพลูกชายและเพื่อนก็ได้แต่ส่ายหัว ภรรยาเขาเข้านอนตั้งแต่ยังไม่ห้าทุ่ม นี่ยังดีที่เขาเกิดหิวน้ำขึ้นมาเลยได้ลงมาเห็นสภาพไอ้เจ้าลูกชาย ไม่งั้นคงได้นอนเป็นซากอยู่ตรงนี้ถึงเช้า

โรสรินกับป้าสายบัวช่วยกันพยุงคนเมาขึ้นมาถึงบนห้องชั้นสองอย่างทุลักทุเล พอถึงเตียงนอนขนาดคิงไซส์ก็ว่างร่างสูงลงอย่างแผ่วเบา

“นี่โรสป้าฝากอีกหน่อยนะ วันนี้ยังไม่ได้หยุดตั้งแต่เช้าแล้ว คนแก่อย่างป้าจะเป็นลม จัดการถอดถุงเท้ารองเท้า ดูแลที่หลับที่นอนคุณมังกรให้ดีเสร็จแล้วก็รีบออกมานะ”

สายบัวฝากฝังเสร็จก็รีบออกมาจากห้องเจ้านายทันที นาทีนี้นางต้องการยาดมมากที่สุด ตื่นเข้าครัวตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างจนเวลาล่วงเลยจะเข้าสู่เช้าวันใหม่คนแก่อย่างนางยังไม่ได้พักเลยที่ยืนอยู่ได้จนถึงตอนนี้ถือว่าเป็นบุญมากแล้ว

“เดี๋ยวสิป้า ป้าบัว!!!” หญิงสาวพยายามเรียกป้าสายบัวแต่ไม่ทันแล้ว 

โรสรินยืนมองคนเมาที่นอนอยู่บนเตียงอย่างทำตัวไม่ถูก แค่แบกเขาขึ้นมาด้วยความใกล้ชิดก็ทำเอาหัวใจของเธอสั่นไหวจนเกือบจะหยุดหายใจ แล้วนี่ป้าสายบัวยังจะปล่อยเธอทิ้งกับชายหนุ่มสองต่อสองอีก

แต่สุดท้ายโรสรินก็ทิ้งหน้าที่ไปไม่ได้ จึงตัดสินใจรีบลงมือจัดการกับคนบนเตียงให้เรียบร้อยก่อนที่เขาจะรู้สึกตัวขึ้นมา ขืนมังกรรู้ว่าเธออยู่กับเขาแค่สองคนในห้องนี้ ได้โดนชายหนุ่มดุด่าไม่ก็ไล่ตะเพิดเอาอีก

“อือ… อย่ากวนได้ไหม” 

ร่างสูงครางอื้อในลำคอมือแกร่งปัดป่ายไปทั่ว เมื่อรู้สึกว่าขณะนี้ตนกำลังถูกรบกวนเวลานอน โรสรินหยุดนิ่งราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน

ดววงตากลมโตจ้องมองมือตัวเองที่ถูกยึดไว้ด้วยมือแกร่งด้วยความตระหนก หัวใจด้วยน้อยพลันเต้นแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

โรสรินพยายามดึงมือออกจากการเกาะกุม ทว่ายิ่งพยายามดึงออกเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ ข้อมือเธอถูกคนตัวโตรัดตรึงไว้อย่างแน่นหนา

“คุณมังกรคะปล่อยก่อนค่ะ”

เมื่อพยายามยื้อยุดข้อมืออยู่นานแต่ไม่เป็นผล โรสรินเลยตัดสินใจเรียกอีกฝ่ายเพื่อให้เขาได้สติ

“อุ๊ย! คุณมังกรคะปล่อยก่อนนี่โรสเอง”

นอกจากจะไม่เป็นผลสำเร็จแล้วสถานการณ์กลับยิ่งแย่ไปกันใหญ่ เมื่อชายหนุ่มกระตุกข้อมือบางจนโรสรินซึ่งไม่ทันได้ตั้งตัว พลาดล้มลงไปทับร่างหนาอย่างไม่ตั้งใจ

คนเมาไร้สติไม่เพียงแต่อยู่เฉยๆ ด้วยกลิ่นกายสาวที่หอมคละคลุ้งอยู่ปลายจมูก ทำให้มังกรเผลอซุกไซร้ซอกคอขาวอย่างลืมตัว 

“หยุดนะ คุณมังกรนี่โรสเองผู้หญิงที่คุณเกลียดนักหนาไง”

ร่างเล็กตะโกนเสียงสั่นเพื่อเรียกสติให้อีกฝ่าย โรสรินทั้งดิ้นรนและผลักไสทุกวิธี แต่ทำอย่างไรมังกรก็ไม่ฟังเธอเลย ยิ่งดิ้นมากเท่าไหร่ชายหนุ่มก็ยิ่งทวีความรุนแรงกับเธอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

กระทั่งเสื้อผ้าอาภรณ์ของโรสรินเริ่มหลุดลุ่ยด้วยน้ำมือคนใจร้าย 

“คุณมังกรอย่าทำโรส! หยุดก่อน! ไม่งั้นคุณมังกรเองจะต้องเสียใจ”

ทว่าคนเมาไม่มีคำว่าหยุดอยู่ในหัวแม้แต่นิด ชายหนุ่มรุกล้ำริมฝีปากบางเพื่อปิดกั้นเสียงร้องห้าม และยิ่งได้ชิมความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่ม มันยิ่งปลุกเร้าเร่งรัดให้ความต้องการทางกายของมังกรเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว

ร่างสูงไร้ซึ่งสติและผิดชอบชั่วดี เขารับรู้ได้เพียงอย่างเดียวว่าสิ่งที่ต้องการมากที่สุดในตอนนี้ คือปลดปล่อยความต้องการที่กำลังปะทุออกมา

“อื้อ…”

เสียงกระเส่าดังขึ้นในลำคอ ด้วยพึงพอใจในริมฝีปากหวานล้ำ ประกอบกับผิวเนียนละเอียดนุ่มมือ ยิ่งปลุกเร้าให้มังกรอยากจู่โจมเข้าไปอิงแอบแนบซบภายในกายสาวเร็วๆ

โรสรินพยายามใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายที่มีอยู่ผลักดันอกแกร่ง จนมังกรชะงักงันเขาจำต้องผละห่างจากริมฝีปากบางอย่างแสนเสียดาย

“คุณมังกรฟังโรสก่อน… นี่โรสเอง”

โรสรินโล่งใจที่ร่างสูงหยุดนิ่งไปชั่วขณะ แต่ก็เป็นเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น จังหวะนี้ชายหนุ่มผู้เมามายไม่สนใจสิ่งใดทั้งนั้น สิ่งที่มังกรต้องการมากที่สุดคือ การหล่อร่วมเป็นหนึ่งเดียวกับหญิงสาวใต้ร่างนี่!

ร่างสูงฉุดกระชากเสื้อผ้าอาภรณ์ของคนใต้ร่างหนักมือกระทั่งเนื้อผ้าบางๆ ขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี เผยให้เห็นอกอวบใหญ่ล้นมือที่แย้งกันเบียดชิดเนื้อที่ภายใต้ยกทรงสีหวาน

สิ่งที่เห็นตรงหน้าทำลมหายใจของคนเมาติดขัด ชายหนุ่มไม่รอช้าจัดการกระชากชุดชั้นในลูกไม้สีหวานที่ปกปิดของสงวนทว่าน่าหลงไหลออกอย่างรุนแรง

เขาไม่แม้แต่จะสนความเจ็บปวดของคนตัวเล็กใต้ร่าง ก่อนใช้ริมฝีปากจู่โจมปลายยอดอกอวบสวยทั้งสองข้างสลับกันอย่างหนักหน่วง มังกรทั้งดูดดึงและขบเม้มราวกับหิวกระหายมันมาจากไหน

“ไม่นะ! กรี๊ดดด…” 

เจ้าของร่างเล็กน้ำตาไหลพราก ทั้งยังพยายามดิ้นหนีและกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

โรสรินหวังว่าเสียงร้องของเธอจะทำให้ใครก็ได้ผ่านมาได้ยิน แล้วช่วยเธอออกจากห้องนี้ที่เปรียบเสมือนแดนนรก…

“ได้โปรดอย่าร้องคนสวย ผมจะทำให้คุณสนุกต่อจากนี้” 

ชายหนุ่มเหนือร่างกล่าวออกมาเป็นประโยคภาษาอังกฤษ และนั่นจึงทำให้โรสรินรู้ได้ในทันทีว่ามังกรยังไม่รู้ตัว ว่าเขากำลังจะร่วมรักกับผู้หญิงที่เขาเกลียดที่สุด!

ยิ่งรู้เช่นนี้โรสรินก็ยิ่งพยายามมดิ้นหนีเพื่อหาหนทางรอด เธอเริ่มผลักไสเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มังกรกลับปิดประตูตายใส่เธอ

ชายหนุ่มล็อกข้อมือเล็กไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา

“ไม่ๆ ต้องไม่เป็นอย่างนี้สิ”

ความสิ้นหวังพุ่งเข้าใส่คนตัวเล็กอย่างจัง โรสรินมองภาพผู้ชายที่ตนเองรักค่อยๆ ปลดเปลืองเสื้อผ้าที่เหลือบนร่างกายเธอออกทีละนิดจนไม่เหลืออะไรไว้ปกปิดเลย

เจ้าของนัยน์ตาคมเข้มมองเรือนกายขาวผ่องอย่างพึงพอใจ ก่อนจะพุ่งเป้าไปที่ดอกไม้งามซึ่งยังคงปิดสนิทมิดเม้นน่าเอ็นดู

“สวยจัง คุณสวยไปทั้งตัวเลยรู้ตัวไหม”

เป็นประโยคภาษาอังกฤษที่ได้ยินแล้วรู้สึกวาบหวามขึ้นในอก มังกรไม่รอช้าที่จะปลุกเร้าความพร้อมให้คนตัวเล็กใต้ร่างด้วยมือแกร่ง นิ้วเรียวยาวค่อยๆ บดขยี้กึ่งกลางกายสาวแผ่วเบา

จนน้ำหวานเอ่อล้นกลีบดอกไม้งามออกมาท้วมมือ จากที่เคยอ่อนโยนค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความดุดันตามแรงอารมณ์ที่เริ่มปะทุ  ร่างกายทุกสัดส่วนของมังกรทำงานสอดประสานกันได้อย่างลงตัว

ชายหนุ่มปลุกเร้าความเสียวซ่านอย่างเชี่ยวชำนาญ อีกทั้งยังชักนำโรสรินให้เผลอไผลจนหลงลืมตัวลืมตนไปชั่วขณะ หรือแม้กระทั่งหลุดเสียงครางดังออกมาเป็นระยะ 

…ไร้สิ้นซึ่งความเขินอาย

“อะ อื้อออ”

มังกรใช้ช่วงจังหวะที่หญิงสาวกำลังมัวเมาในอารมณ์ ปลดเปลืองเสื้อผ้าตัวเองออกจนหลงเหลือแต่ร่างกายเปลือยเปล่าไม่ต่างจากคนใต้ร่าง

และเมื่อรับรู้ได้ว่าหญิงสาวพร้อมแล้วสำหรับลองรับความต้องการจากเขาแล้ว ชายหนุ่มก็จดจ่อตัวตนแข็งแกร่งลำโตที่พร้อมปลดปล่อยเต็มที่ไปยังกึ่งกลางกายสาว ก่อนจะขยับสะโพกสอบเข้าหาทีเดียวอย่างไม่คิดลังเล

“กรี๊ดดด… ไม่ๆ เอาออกไปได้โปรดโรสเจ็บ! คุณมังกรเห็นใจโรสด้วย”

อารมณ์ที่ถูกชายหนุ่มปลุกเร้าเมื่อครู่พลันหนีหายกระเจิดกระเจิง คงเหลือไว้แต่เพียงความเจ็บปวดเจียนขาดใจ ใบหน้าหวานเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา

ครั้งแรกของเธอต้องมาเสียความสาวให้กับคนที่บอกว่าเกลียดเธอนักหนาอย่าไร้ความปรานี

ขณะเดียวกันมังกรก็รับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติของหญิงสาวใต้ร่าง เพราะเขาเองก็รู้สึกเจ็บปวดและทรามาน สุดแสนจะอึดอัดจนแทบแตกระเบิดออกมาไม่ต่างกัน

กระทั่งเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นเรียกสติของมังกรกลับมา…

“บัดซบ! โรสรินเธอมาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไง”

เสียงเข้มเอ่ยถามอย่างตกใจหูตาคนเมาพลันสว่างวาบ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นอารมณ์กรุ่นโกรธ เพราะคิดว่านี่คงจะเป็นแผนการของหญิงสาวเจ้ามารยาคนนี้ที่จ้องจะจับเขาเป็นแน่

“ได้โปรดปล่อยโรสไปเถอะค่ะ” โรสรินอ้อนวอนเสียงสะอื้น

ชายหนุ่มก้มมองช่วงล่างที่ยังคงสอดประสานค้างคากันอยู่เป็นหนึ่งเดียว ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกด้วยความความทรมาน และความต้องการทางกายที่พุ่งถึงขีดสุด ถ้าหากปล่อยเธอไปตอนนี้ก็ต้องเป็นเขาที่ทรมาน

ฉะนั้น! มังกรจะไม่ทำ

“ให้ปล่อยเหรอ? อย่ามาแสดงมันเป็นแผนของเธอไม่ใช่หรือที่ต้องการจับฉันเป็นผัว ทำสำเร็จแล้วนี่งั้นก็มาทำต่อให้มันเสร็จๆ ไปเลยดีกว่า”

“ไม่นะคะ โรสไม่ได้ต้องการแบบนั้นจริงๆ”

“ไม่ทันแล้วโรสรินเตรียมรับกรรมที่เธอก่อไว้ได้ ฉันจะทำให้เธอสำลักความสุขตายห่าไปเลย ที่ได้ฉันเป็นผัวสมใจ”

สิ้นเสียงเข้มคนตัวโตก็กระแทกกระทั้นสะโพกสอบหนักแน่นใส่ร่างบางอย่างรุนแรง ไร้ซึ่งความอ่อนโยนอย่างในคราแรก

มังกรจงใจโหมกระหน่ำความต้องการทางกาย รวมถึงอารมณ์กรุ่นโกรธใส่ร่างบางในคราวเดียวกัน ซึ่งนั่นสร้างความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสให้แก่โรสริน

“กรี๊ดดด… ไม่นะพอแล้วข้อร้องหยุดเถอะ โรสเจ็บ!”

ทว่าคนใจร้ายกลับไม่สนใจเสียงกรีดร้องอ้อนวอนของคนใต้ร่างแม่แต่นิด มังกรยังคงมอบทั้งความเจ็บปวดและเสียวซ่านให้หญิงสาวในคราวเดียวกัน

จนโรสรินไม่แน่ใจแล้วว่าเสียงร้องที่หลุดออกมาตอนนี้นั้น เป็นเสียงร้องของความเจ็บปวดทรมาน หรือความรู้สึกหวาบหวามที่แทรกซึมเข้ามากันแน่

ไม่มีใครรู้ว่าสังเวียนใคร่และความปรารถนานี้จะจบลงตอนไหนเมื่อไหร่… มังกรรู้แต่ว่าสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดตอนนี้คือเรือนร่างอรชรนุ่มนิ่มของโรสริน

ยิ่งได้เชยชมแนบชิดความอยากใคร่ก็ยิ่งวิ่งเข้าแทรกแซงอย่างไม่มีสิ้นสุด และที่รู้ๆ มังกรคงไม่หยุดอยู่แค่หนึ่งหรือสองรอบภายในคืนนี้แน่ๆ

โรสรินจำไม่ได้ว่าถูกคนร้ายกาจปลุกเร้าเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วในคืนนี้ รู้แค่ว่าขณะนี้เธอเหนื่อยจนสายตัวแทบขาดเมื่อมังกรไม่ปล่อยให้เธอได้หยุดพักหายใจเลย หรือนี่จะเป็นการลงโทษที่เธอกล้าอาจเอื้อมเข้ามาใกล้ชิดกับเขา

โรสรินไม่รู้แม้กระทั่งว่าสถานการณ์วาบหวาบนี้จะจบลงเมื่อไหร่ เพราะมังกรไม่มีท่าทีเหน็ดเหนื่อยให้เธอเห็นแม้แต่น้อย เลยอดดสงสัยไม่ได้ว่าเขาไปอดอยากปากแห้งที่ไหนมา

…ปากก็บอกเกลียดเธอ แต่ทำไมไม่หยุดการกระทำแบบนี้สักที!