บททั้งหมดของ เธอที่เขาไม่โปรด: บทที่ 1 - บทที่ 10

ณ คฤหาสน์ของตระกูลรัตนไพลศาล วันนี้เป็นวันที่ทุกคนวุ่นวายและครึกครื้นกันเป็นพิเศษ เนื่องจากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของคุณหญิงปรานีและคุณหิรัญกำลังจะกลับมาอยู่ประเทศไทยเป็นการถาวร คุณหญิงปรานีจึงจัดงานต้อนรับลูกชายอย่างเอิกเกริกหลังจาก มังกร รัตนไพลศาล ได้ไปร่ำเรียนที่ประเทศอังกฤษเป็นเวลานานถึงแปดปีเพื่อนำความรู้มาพัฒนาธุรกิจของที่ครอบครัวตนเอง แต่กว่าจะลากพ่อลูกชายคนนี้เพื่อกลับมาช่วยกันบริหารงานในบริษัทได้ก็เล่นเอาคุณหิรัญกับภรรยาปวดหัวไปตามๆ กันพวกท่านทั้งสองถึงกับต้องงัดไม้เด็ดออกมาปราบเจ้าลูกชายร้อยพันแปดกระบวนท่า เท่าที่ท่านทราบมานั้นลูกชายคนเดียวของตนได้เรียนจบมานานแล้วแต่ไม่ยอมกลับบ้านกลับเมืองตัวเองเสียทีเพราะมัวแต่เที่ยวแตร่ทำตัวเจ้าชู้ไปวันๆ นี่ถ้าหิรัญไม่ขู่ว่าจะตัดออกจากกองมรดกแล้วยกสมบัติให้สถานส่งเคราะห์เด็กกำพร้าก็ไม่รู้ว่าชาตินี้ตนจะได้เห็นหน้าลูกชายตัวเองหรือเปล่า คิดแล้วก็หงุดหงิดไอ้ลูกชายคนนี้มันน่านัก!“เออนี่แม่โรส ฉันฝากเรื่องข้าวปลาอาหารในงานวันนี้หน่อยนะ อย่าให้ฉันต้องเสียหน้าแขกในงานละ เรื่องอาหารฉันไว้ใจเธอที่สุดรู้ใช่ไหม”ปรานีเดินมากำชับเด็กในครัวหลัง

ถึงแม้งานเลี้ยงจะเลิกราจนกระทั่งแขกเหรื่อกลับไปกันหมด แต่มังกรและแก๊งเพื่อนยังคงติดลมพากันมาต่อนอกรอบที่บาร์รับแขกในบ้าน จวบจนเวลาล่วงเลยไปหลายชั่วโมงเพื่อนหลายคนเริ่มทยอยพากันกลับ จะเหลือก็แต่สองเพื่อนซี้อย่างพศธนกับมังกรที่ยังกันดื่มไม่หยุด และสุดท้ายก็หมดสภาพไปตามๆ กันผู้เป็นบิดาอย่างหิรัญมาเห็นเข้าถึงกับยืนกุมขมับ เหนื่อยใจที่ต้องมาตามเก็บกวาดความเละเทะของลูกชายเพียงคนเดียว“ป้าบัวกับหนูโรส ฉันฝากเอาเจ้ามังกรมันขึ้นห้องหน่อยนะ ส่วนคนที่เหลือก็เอาตาพศไปนอนห้องรับแขก เสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนได้เลยนะ”หิรัญสั่งการเด็กในบ้านที่เรียกออกมาใช้งานในยามวิกาล คนเป็นเป็นพ่อยิ่งเห็นสภาพลูกชายและเพื่อนก็ได้แต่ส่ายหัว ภรรยาเขาเข้านอนตั้งแต่ยังไม่ห้าทุ่ม นี่ยังดีที่เขาเกิดหิวน้ำขึ้นมาเลยได้ลงมาเห็นสภาพไอ้เจ้าลูกชาย ไม่งั้นคงได้นอนเป็นซากอยู่ตรงนี้ถึงเช้าโรสรินกับป้าสายบัวช่วยกันพยุงคนเมาขึ้นมาถึงบนห้องชั้นสองอย่างทุลักทุเล พอถึงเตียงนอนขนาดคิงไซส์ก็ว่างร่างสูงลงอย่างแผ่วเบา“นี่โรสป้าฝากอีกหน่อยนะ วันนี้ยังไม่ได้หยุดตั้งแต่เช้าแล้ว คนแก่อย่างป้าจะเป็นลม จัดการถอดถุงเท้ารองเท้า ดูแลที่หล

หน้าที่ทุกๆ วันของโรสรินยังคงเป็นเช่นเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปคือคนในคฤหาสน์หลังนี้ นับจากเหตุการณ์วันนั้นเรื่องของเธอกับมังกรก็แพร่งพรายออกไปจนทุกคนในบ้านได้รับรู้และหลังจากนั้นทุกคนในบ้านก็ปฏิบัติกับเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป บ้างก็ต่างเอาเรื่องนี้ไปใส่สีตีไข่กล่าวหาว่าโรสรินใช้วิธีนี้เพื่อจับมังกร หวังจะได้เป็นหนูตกถังข้าวสารสายตาของเพื่อนร่วมงานหรือเด็กรับใช้ในบ้านหลายคนที่มองโรสรินก็เต็มไปด้วยความเกลียดชังริษยา สิ่งต่างๆ เหล่านี้ค่อยทิ่มแทงหัวใจดวงน้อยมาตลอดระยะเวลานานนับเดือน“นี่โรส! ทำไมถึงยืนทำอยู่คนเดียวละ เด็กๆ คนอื่นไปไหนหมด”สายบัวถามขึ้นเมื่อเข้ามาในครัวแล้วเห็นว่าโรสรินยืนทำขนมถวายพระในงานวันพรุ่งนี้อยู่แค่คนเดียว ว่าที่เจ้าสาวหันไปส่งยิ้มเจื่อนๆ ให้ป้าสายบัวเล็กน้อยมีใครที่ไหนอยากทำงานกับคนที่เกลียดขี้หน้าบ้างละ แล้วยิ่งเกี่ยวข้องกับงานมงคลของเธอกับมังกรอีก ไม่มีใครเต็มใจอยากช่วยงานเธอหรอก นี่โรสรินยังถือว่าตัวเองโชคดีอยู่บ้างที่ป้าสายบัวยังใจดีและคอยช่วยเหลือเธอเหมือนเดิม ไม่งั้นชีวิตในคฤหาสน์หลังนี้คงจะทุกข์ทรมานน่าดู“ไม่เป็นไรจ้ะป้า โรสทำคนเดียวได้” หญิงสา

เมื่อทุกอย่างเสร็จสมตามอารมณ์หมาย เสียงหอบหายใจของสองหนุ่มสาวที่เนื้อตัวเปล่าเปลือย บนเตียงนอนยับยู้ยี่ก็เริ่มซ่าลง กระทั่งเข้าสู่สภาวะปกติและมีเสียงสะอื้นดังเล็ดรอดมาให้ได้ยินแทนซึ่งโรสรินพยายามแล้วที่จะไม่ส่งเสียงร้องออกมาให้เขาได้ยิน… แต่เธออดกลั้นเอาไว้ไม่ไหวจริงๆ เลยได้แต่เฝ้าตัดพ้อตัวเองในใจ ว่าเธอไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้นักหนา ถึงต้องมาพบเจอกับชีวิตที่น่าเศร้าเช่นนี้“จะร้องอะไรนักก็แค่เสียตัวทำอย่างกับไม่เคยไปได้ ไม่ดีใจหรือไงได้ฉันเป็นผัว”มังกรเอ่ยถามคนตัวเล็กที่นอนหันหลังให้เขาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เพราะโรสรินเอาแต่ร้องไห้จนเนื้อตัวของเธอสั่นเทาไปตามแรงสะอื้น“…”ทว่าคนถูกถามกลับเมินเฉยและเงียบใส่ มังกรเลยกระชากหัวไหล่มนให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาแล้วตวาดเสียงดัง“ถ้าอยากจะร้องนักก็เชิญลงไปนอนข้างล่าง ฉันนอนไม่หลับเข้าใจไหม”โรสรินทำตามที่เขาสั่งอย่างว่าง่าย เธอเองก็ไม่อยากอยู่ใกล้ชิดกับคนใจร้ายนี่นักหรอก คนที่ค่อยแต่จะสร้างความเจ็บช้ำน้ำใจให้เธอไม่รู้จักจบจักสิ้นมือบางคว้าเอาหมอนและผ้าห่มผืนน้อยติดมือลงมาด้วย ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำแล้วกลับมาพร้อมชุดนอนตัวเก่าเธอทิ้งตัว

เสียงหอบกระเส่าจากกิจกรรมรักเมื่อครู่ยังไม่ทันจางหาย มังกรก็รีบถอดถอนแก่นกายออกจากร่างบาง แล้วเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำทันที ปล่อยโรสรินทิ้งไว้ทั้งที่เธอยังนอนหายใจรวยรินไม่นานชายหนุ่มก็กลับมาพร้อมถุงกระดาษหนึ่งใบ ก่อนจะโยนมันลงบนเตียงข้างกายหญิงสาว“นี่ของเธอโรสริน คงได้ยินที่พ่อฉันถามแล้วใช่ไหม”มือเรียวเล็กหยิบถุงกระดาษใบนั้นขึ้นมาดู แล้วโรสรินก็เข้าใจในทันทีว่าเรื่องที่มังกรกำลังจะพูดหมายถึงอะไร เพราะข้างในถุงกระดาษมีทั้งยาคุมฉุกเฉินและยาคุมกำเนิดแบบปกติ“ฉันหวังว่าเธอคงไม่โง่พอปล่อยให้ตัวเองท้องหรอกนะ รู้ใช่ไหมว่าลูกฉันจะต้องไม่เกิดจากผู้หญิงอย่างเธอ”และนั่นคือคำพูดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี!บอกตามตรงว่าเธอโกรธ… มังกรทำราวกับว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของโรสรินฝ่ายเดียว แล้วผลักไสความรับผิดชอบทั้งหมดมาให้เธอ ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วเรื่องพวกนี้มันเป็นความต้องการของเขาแค่คนเดียวเท่านั้นแต่โรสรินจะกล้าเถียงออกไปหรือ… แค่คิดเธอก็แพ้แล้ว“รู้ค่ะ โรสรู้ตัวเองดีว่าอะไรควร อะไรไม่ควร”หญิงสาวกล้ำกลืนก้อนสะอื้นลงในลำคอแล้วตอบเขาเสียงฟังชัด เพราะเธอเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ถ้าหากลูก