Mag-log inเซฟเฮ้าส์กองบัญชาลับ
"พี่ไม่รู้ว่าที่ไอ้ไม้ให้ขนเป็นอาวุธเถื่อนกับระเบิด! มันบอกเป็นแค่สินค้าผิดกฎหมายพวกอาหารที่จะลำเลียงไปยังชายแดน"
"พี่ไกร ฮึก~"
"แล้วตอนนี้เกวเป็นยังไงบ้าง"
"หนูสบายดีพี่ไม่ต้องเป็นห่วง"
แกร๊ก
เสียงเปิดประตูจากหน่วยสืบสวนเพื่อเรียกให้สาวน้อยผู้ที่มาเยี่ยมนักโทษพิเศษซึ่งคุมขังออกไปพบใครบางคนยังห้องโถงใหญ่
"เกวลิน" ผู้ชายวัยกลางคนดูมีอำนาจจ้องมองสาวน้อยที่เดินเข้ามาอย่างร้อนใจ
"คุณอา ฮึก~ได้โปรดช่วยพี่ไกรด้วย"
"เธอรู้ใช่ไหมว่าสิ่งที่พี่ชายของเธอทำมันเกี่ยวกับความมั่นคงของชาติ ลักลอบลำเลียงอาวุธออกไปนอกเขตแดนแบบนี้มันเรื่องใหญ่"
"แต่พี่ไกรเขาไม่รู้เรื่องนะคะ!"
"คำให้การพวกนี้ตำรวจชั้นสูงไม่เชื่อหรอก"
"แล้วแบบนี้พี่ของหนูจะต้องติดคุกกี่ปี"
คุณอาที่นั่งอยู่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ สถานการณ์ตอนนี้รุนแรงเกินกว่าจะรับมือไหว แต่เขาเคยเป็นเพื่อนของพ่อที่ตายจากไป
จึงพยายามช่วยเหลือครอบครัวนี้ทุกอย่าง
"มันจะไม่ถูกจับเข้าคุกหรือขึ้นศาล เพราะถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายไปก็เท่ากับว่าพวกที่ดูแลอาวุธในคลังนั้นทำงานหละหลวม มันจะลามมาถึงชั้นผู้ใหญ่ อาเดาว่า..ไกรมันต้องถูกเก็บ"
"!!!!"
ไม่ใช่คนโง่เขลารู้ถึงความหมาย
พี่ชายจะกลายเป็นแค่ศพห่อกลับบ้าน
หมับ!
สาวน้อยรีบจับมือของอาผู้เคารพรักพรั่งพรูน้ำตาไหลรินอาบสองแก้ม "คุณอาก็รู้ว่าตั้งแต่คุณพ่อกับคุณแม่ตายไปพี่ไกรก็เลี้ยงหนูมาตลอด เขาทำทุกอย่างก็เพื่อหนูนะคะ ฮื้อ~"
"อาเข้าใจดีถึงแม้อาจะเกษียณก็ยังโชคดีที่มีพวกพ้อง ไม่อย่างนั้นไอ้ไกรโดนเก็บตั้งแต่วันที่ถูกจับได้แล้ว เราจะหาทางออกกัน ใจเย็นๆ"
"จะให้หนูทำอะไรก็ได้หนูยอมทั้งนั้น! ขอแค่พี่ชายของหนูปลอดภัยก็พอแล้ว คุณอาต้องช่วยพวกเราให้ได้นะคะ หนูกราบขอร้อง"
เป็นภาพน่าเวทนา สาวน้อยยกมือไหว้ของความเมตตา เพื่อนสนิทของพ่อเดินออกจากห้องคล้ายกับจะไปหาทางออกของเรื่องนี้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
"คุณอา" ตัวเล็กยกมือปาดเช็ดน้ำตา มองในมือของเพื่อนสนิทพ่อถือเอกสารบางอย่าง
"พอดีอาได้รู้ถึงความเคลื่อนไหวในหน่วยสืบราชการลับของที่นี่ น่าจะพอช่วยเหลือเรื่องนี้ได้ แต่.." อาถอนหายใจ มองหน้าของสาวน้อย
"แต่อะไรหรือคะคุณอา"
"มันอันตรายมาก"
"ถ้าจะช่วยให้พี่ชายของหนูไม่ตาย ต่อให้เป็นหนูที่ต้องตายแทนก็ยอมค่ะ!! คุณอาพูดมาได้เลยนะคะ หนูไม่เกี่ยงอะไรทั้งสิ้น"
เอกสารถูกหยิบขึ้นมาจากซองสีน้ำตาลวางบนโต๊ะสีขาวเพื่อให้เห็นทุกอย่างเด่นชัด ก่อนที่เพื่อนสนิทของพ่อจะอธิบายทุกอย่าง
"บนโลกใบนี้มีธุรกิจมากมายโดยเฉพาะธุรกิจสีเทาที่มีพวกกลุ่มแก๊งมาเฟียหลายแขนงเข้ามามีบทบาท ซึ่งมีฮาร์ดดิสสำคัญมากเกี่ยวกับนายทหารชั้นผู้ใหญ่เข้าไปพัวพันเกี่ยวข้อง ตอนนี้พวกเรารู้ว่ามันอยู่ที่ไหนแต่ไม่สามารถเข้าไปชิงมาได้ เพราะอำนาจที่อยู่ในมือของมาเฟียกลุ่มนั้นถือว่ากำลังรุ่ง ใครก็ยอมสยบก้มหัวให้ ชื่อแก๊งมาเฟียมังกรดำ กุมอำนาจมืดมากมาย"
"แล้วมันเกี่ยวกับเรื่องของเรายังไงคะ?"
"อาเลยเสนอว่าให้ส่งเกวเข้าไปนำหลักฐานนั้นออกมาแลกกับการปล่อยตัวของไกร"
"หนูไม่ได้มีความสามารถเก่งกาจขนาดนั้นคุณอาก็ทราบ ทำไมถึงคิดว่าหนูจะทำได้"
เกวลินยังคงสงสัย เธอเป็นผู้หญิงที่อ่อนไหวเรียบร้อยไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งขนาดนั้น จะให้ไปสู้กับมาเฟียแก๊งใหญ่คงเอาชีวิตไม่รอดแน่
เพื่อนสนิทของพ่อหยิบรูปใบใหญ่ขึ้นมาแล้วยื่นมันให้เธออีกครั้งพร้อมพูดเสียงเรียบ
"เจ้าพ่อแก๊งมาเฟียมังกรดำที่เราพูดกันอยู่ตอนนี้มันมีชื่อว่า..ก็คือโซแบด"
"พี่โซแบด!! ปะ เป็นไปไม่ได้"
"ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้วเกวลิน แฟนเก่าของเธอขึ้นเป็นมาเฟียหลังจากที่ลูกพี่ลูกน้องของมันกวาดล้างแก๊งใหญ่ที่สุดในไทยราบคาบ ไม่นานญาติก็ป่วยตาย โซแบดจึงขึ้นแท่นเป็นเจ้าพ่อมาเฟียอย่างเต็มตัวแทน"
ความรักที่เธอไม่อาจจะลืมเลือน
โซแบด คือคนรักหนึ่งเดียวในใจ
แต่เป็นเธอที่ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดี
ชื่อเสียงเรียงนามยิ่งตอกย้ำความเป็นไปได้อิงอรตาโตเบิกกว้างตกใจ นอกจากหน้าตาที่เหมือนกันยังมีงชื่อเหมือนกันอีก แต่เธอจำได้แม่นว่าเขาถูกเผาต่อหน้ากลางกองเพลิงในคืนนั้น ทำไมยังมายืนอยู่ตรงนี้?ตึกตึกอิงอรวิ่งกลับไปยังหัวเรืออย่างสุดฝีเท้าเพื่อจะไปบอกกล่าวเกวลินกับโซแบด แต่พอเห็นทั้งคู่กอดกันอีกทั้งชายหนุ่มกำลังลูบท้องของภรรยาราวกับหยอกล้อกับลูกในครรภ์ ชีวิตของพวกเขากำลังสุขสมหวัง จึงไม่อยากให้มีเรื่องกระทบทำให้หนักใจเพิ่ม สุดท้ายสาวน้อยจึงตัดสินใจถอยหลังออกมา เธอจะต้องตามหาความจริงทุกอย่างด้วยตัวเองเวลาทุ่มครึ่งอิงอร มีแม่เป็นคนจัดเสื้อผ้าเธอจึงมีพรสวรรค์ด้านการแต่งตัวเป็นพิเศษ วันนี้จะตัดเย็บชุดด้วยตัวเอง เกาะอกสีแดงรวบผมประดับกิ๊บสวยงามโดดเด่น เมื่อเธอเดินไปยังโซนธุรกิจ แม้แต่พนักงานก็ยังไม่ถามถึงบัตรวีไอพี ก็สวยขนาดนี้กลัวว่าจะเป็นผู้หญิงของใครสักคนที่มีอำนาจรองเท้าแก้วสีใสยืมเกวลินมาใส่ เดินวนไปมามองหาผู้ชายที่เธอเคยเห็น สักพักบอดี้การ์ดคนเดิมก็ตรงเข้ามา"คุณเฉินต้องการพบคุณผู้หญิงครับ" เป็นไปตามคาด เธอคิดว่าสวยขนาดนี้เขาก็ต้องหึงหวงเป็นธรรมดา ก่อนที่จะเดินตามเข้าไปยังห้องส่วนต
สองวัน เรือสำราญสุดหรูยังคงแล่นอยู่บนผิวน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ อิงอรดูแลเกวลินดีทุกอย่างพยายามจัดการอาหารที่มีประโยชน์ให้เวลาบ่าย อากาศกำลังดีเย็นสบาย จึงเดินออกมายืนอยู่ทางด้านหลังของท้ายเรือ มองเห็นผู้คนที่มีฐานะร่ำรวยยืนถือแก้วไวน์ เป็นคนรวยจึงได้อภิสิทธิ์มากมายแต่แล้วสายตาก็เหลือบมองไปยังใครบางคน..แม้จะเห็นแค่เพียงด้านหลังก็ทำให้ใจสั่นไหว ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างกำยำท่าทางหรือแม้แต่ทรงผมที่คล้ายคลึงกันจังหวะหนึ่งเขาหันหน้ามาพูดคุยกับนักธุรกิจระดับชั้นวีไอพี มือไม้ของอิงอรสั่นราวกับสติจะวูบหายเพราะผู้ชายคนนั้นหน้าตาเหมือนกับ.."เฮียเฉิน!!"อิงอรวิ่งสุดชีวิตลงจากเรือสำราญเพื่อที่จะไปตามหาผู้ชายที่หน้าเหมือนเขาคนนั้น เธอมั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาดอย่างแน่นอน แต่พอมาถึงกลับไม่พบเจอผู้ชายที่ถือแก้วไวน์..พอมองซ้ายขวาก็มีแต่นักธุรกิจชื่อดังมากมาย หรืออาจจะแค่คิดถึงจนเห็นหน้าใครต่อใครเป็นเขาไปหมดชั้นบนธุรกิจ"เราจะทำโฮมสเตย์เล็กๆ นอกเมือง ฉันดูภูมิทัศน์ทุกอย่างแล้วมีสวนสาธารณะมีชาวบ้านที่เป็นมิตรอยู่รอบข้างเพื่อสังคมของลูกเรา" โซแบดเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อม"จากนี้เราจะไม่ต้องหนีใครอีกแล้วใช่ไหมคะ
"ยังจำชื่อกูได้เหรอ""มึงตายไปแล้วนี่! กูแทงมึงทะลุเข้าไปในหัวใจ ทำไมตอนนี้มึงยังโผล่หัวมาที่นี่ได้อีกวะ""มนุษย์เราไม่ได้มีหัวใจอยู่ทางด้านซ้ายกันทุกคนหรอกนะไอ้หน้าโง่! อีกอย่างมึงพูดเองว่าเจอกันใหม่ แต่เสียดายที่ไม่ได้เจอกันในนรกเพราะมึงจะต้องลงไปก่อนกูไอ้เพลิง"เขาเกิดมาด้วยลักษณะพิเศษมีหัวใจอยู่ทางด้านขวา การปักมีดลงอกด้านซ้ายจึงทำให้รอดตายอย่างหวุดหวิด ซึ่งเรื่องนี้เฉินเองก็รู้มาตลอดจึงจัดการส่งมอบร่างที่สาหัสให้กับญาติมาเฟียนำไปรักษาที่ต่างประเทศจนอาการดีขึ้น ทุกอย่างมันคือแผนแยบยลที่ใครก็ไม่มีทางรู้ คิดว่าแค่นำศพของโซแบดกลับไปทำพิธียังต่างประเทศปืนในมือของโซแบดจ่อเล็งที่เพลิงกำลังจะลั่นนิ้วเหนี่ยวไกเขว้ง!อักกกก!พลาดท่าให้เฟญ่าจนได้มือเรียวคว้าจับแจกันขนาดใหญ่แล้วฟาดเข้าที่หลังศีรษะท้ายทอยของโซแบดอย่างแรง ร่างแข็งแกร่งแต่ยังคงบาดเจ็บล้มลง เพลิงแสยะยิ้มครั้งนี้เขาจะเป็นผู้ชนะอย่างแท้จริง"ทำไมมึงตายยากตายเย็นขนาดนี้วะ!!" เพลิงชี้หน้าด่ากราดไม่สามารถกักเก็บอารมณ์โมโห"รีบจัดการสักทีเราจะได้ไปจากที่นี่!" เฟญ่าตะคอก"เธอจะรีบอะไรขนาดนั้น ไม่คิดจะเป็นห่วงเป็นใยผัวเก่าหน่อยหรือไ
หลายสัปดาห์ผ่านไปเกวลินหลบซ่อนตัวอยู่กับอิงอรโดยใช้เงินที่เฉินเก็บเอาไว้ตามที่เขาได้สั่งเสีย ความเจ็บปวดครั้งนี้ไม่อาจที่จะมลายหายไปในทันที ในทุกคืนยังได้ยินเสียงของอิงอรร้องไห้ระงมแม้ว่าจะใช้หมอนปิดปากตัวเองไว้ก็ตาม ส่วนเกวลินต้องเข้มแข็งอยู่ต่อไปเพื่อลูกที่จะเกิดมาในอีกไม่ช้า"ตอนนี้ได้มีการแต่งตั้งคนที่จะมาดูแลธุรกิจใหม่เพราะผู้ที่ก่อกบฏถูกฆ่าตายหมดแล้วครับ" ลูกน้องคนสนิทของเฉินยังคงติดตามเกวลิน"แล้วสองคนนั้นล่ะ""ทั้งคู่ยังคงซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่เพราะพวกเราไม่สามารถเข้าถึงได้จึงยังไม่รู้สถานที่แน่ชัด แต่ผมจะพยายามหาให้เจอครับ""ถ้าพวกนั้นยังอยู่พวกเราก็จะไม่ปลอดภัย""ผมทราบครับ ผมจะรีบจัดการให้ไว""บางครั้งฉันก็อยากจะปล่อยทุกอย่างอยากจะจบทุกสิ่ง แต่นิสัยของคนพวกนั้นมันอำมหิตเกินไป! สักวันถ้าหากตามหาพวกเราเจอมันก็คงฆ่าทิ้งไม่ให้เหลือซาก เราต้องสู้ไม่งั้นก็ตาย"เกวลินยังคงตามหาตัวต้นเหตุ และภาพที่ผู้ชายสุดที่รักของเธอถูกมีดปักเข้ากลางใจยังคงติดตา ความแค้นปนกับความเสียใจแสนสาหัสมือเรียวลูบท้องพยายามผ่อนคลายอารมณ์เพราะไม่อยากให้กระทบกระเทือนถึงเด็กในครรภ์"ถ้าเจอพวกนั้นเราจะ
เพิ่งรู้ว่าความอ้างว้างว่างเปล่ามันเป็นแบบนี้ทุกอย่างค่อยๆ เลือนหายจนมืดสนิท แต่ภาพที่ทับซ้อนขึ้นมาในความทรงจำก็คือใบหน้าสวยหวานของเกวลิน ร่างแข็งแกร่งทรุดลงกับพื้นเลือดเจิ่งนอง กลิ่นคาวคลุ้งตลบอบอวล"กริ๊ดดด!! พี่คะ!!" เสียงหวีดร้องตะโกนดังลั่นสุดเวทนา เกวลินทรุดลงเป็นลมหมดสติทันที"คุณเพลิงครับเราจะเอายังไงกับมันต่อ" ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาสอบถาม"ทิ้งมันไว้แบบนี้ให้ไอ้เสือเฉินมันมาเก็บศพ""แล้วผู้หญิงคนนี้...""พาเกวลินกลับที่พักตามหมอฝีมือดีมาดูแลเธออย่างดีด้วย เพราะผู้หญิงคนนี้จะเป็นภรรยาที่จะอยู่เคียงข้างฉันไปจนวันตาย!""ครับ"เขาหลงหัวปักหัวปำอยากครอบครองเธอหลังจากเคลียร์พื้นที่เฉินจึงสามารถเข้ามาได้ ภาพที่เห็นทำให้หัวใจบอดี้การ์ดสลายกำหมัดแน่น โกรธแค้นราวกับโลกใบนี้ถล่มลงตรงหน้า เขารีบสั่งให้พาร่างของเจ้าพ่อมาเฟียกลับไปเที่ยงคืน"ผมทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้วครับ" เฉินน้ำตาคลอก้มหัวส่งร่างไร้วิญญาณของนายใหญ่คืนให้กับญาติฝั่งตะวันตกริมเรือที่จอดรอ"แกจะเอายังไงต่อ""ผมต้องการทำสงคราม""คิดดีแล้วใช่ไหมเฉิน""ผมจะไปชิงตัวผู้หญิงที่นายใหญ่รักกลับมาให้ได้! และจะฆ่าล้างบางพวกมันใ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา"พวกมันมาถึงก่อนเรา!" เฉิน มาทำการนัดหมายแต่ดันไม่พบเจ้านายเขาจึงเดินไปถามชาวบ้านบริเวณรอบข้างจึงรู้ว่าเกิดเหตุร้ายมีเสียงปืนดังสนั่นแต่พอตำรวจมาตรวจสอบก็ไม่เจอหลักฐานอะไร "พวกมันคงเป็นมืออาชีพกลบร่องรอยทุกอย่างแม้แต่ตำรวจยังไม่รู้""เราจะทำยังไงดีครับ" ลูกน้องคนสนิทถาม"มึงไปเช็กกล้องวงจรปิดทุกตัวที่มีที่นี่""ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้ครับ""พวกมึงกระจายไปทั่วทิศทาง กูอยากรู้ว่าสะพานตรงนี้เชื่อมไปถึงตรงไหน"เฉินเห็นร่องรอยบางอย่าง คล้ายกับมีคนลื่นไถลตกลงไปในแม่น้ำ มีรอยล้อรถเต็มไปหมด ถ้าเป็นอย่างที่เขาคาดไว้ก็หวังว่านายใหญ่จะกระโดดน้ำลงไป จึงรีบหาทางไปยังจุดขึ้นฝั่งจุดลับสายตา"เฉิน" มือจับปืนเล็งไปยังเสียงเรียก ทันทีที่ได้พบหน้าดวงตาก็เปล่งประกาย"นายใหญ่" เฉินก้มหัวทำความเคารพ"พวกมันจับตัวเกวลินไป!""หมายถึงพวกไหนครับ""ไอ้เพลิง!!"โซแบดไม่ได้ห่วงตัวเองสักนิดแต่เขาเป็นห่วงผู้หญิงสุดที่รักมากต่างหาก ไม่รู้ว่าผู้หญิงตัวเล็กจะรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายได้แค่ไหนบนรถ"นายใหญ่ไม่ต้องเป็นห่วง ไอ้เพลิงมันดูชอบเกวลินมากคงไม่ทำร้ายเธอ" เสือเฉินบอก"แต่ถ้ามันทำอย่างอื่นที่เลวร้า
ตึก K.V.E โซแบดการลักลอบออกไปยังคงไม่มีใครจับได้ แต่เกวลินก็ต้องระวังทุกฝีก้าว เธอจึงพยายามอยู่นิ่งเฉย ตอนนี้ยังไม่สามารถเข้าไปยังห้องทำงานหรือพื้นที่ส่วนตัวของโซแบดได้เลยตึก!'อักกกก'เดินไม่ทันระวังจึงชวนเข้ากับผู้หญิงสองคนที่มาพร้อมกับลูกสมุนมากมายรายล้อม แต่เพราะเป็นพื้นที่ปลอดภัยจึงไม่รัดกุม
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!"กูไม่ว่าง!""อีกสามนาทีผมจะเข้าไป""พูดไม่เข้าใจหรือไงบอกว่าไม่ว่าง!!""เหลือสองนาที"แกร๊กทนความกดดันไม่ไหว โซแบดรีบสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกไปเปิดประตู เจอลูกน้องคนสนิทยืนนิ่ง "แม่งกูยังไม่ได้แตกสักน้ำ!! คำสั่งของกูมันไม่มีความหมายกับมึงเลยใช่ไหมไอ้เสือเฉิน""มีงานด่วนครับ""แล้ว
ใจร้ายเกินไปแล้วถึงเธอจะเป็นฝ่ายทิ้งเขา แต่ครั้งหนึ่งก็เคยรักกันไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงได้ทำร้ายจิตใจขนาดนี้ฟุบ~ร่างสวยถูกเหวี่ยงลงบนเตียงนอน บทรักเร่าร้อนกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เขาถอดเสื้อคลุมเผยให้เห็นรอยสักมากมายบนผิวหนัง ทั้งที่เมื่อก่อนผิวสะอาดสะอ้าน ตอนนี้มีแต่ลวดลายศิลปะ"คุณโซแบดชอบท่าไหนคะ?" สา
ตึก K.V.E โซแบดแน่นอนว่าผู้หญิงที่ไม่โดนคัดเลือกก็จะถูกส่งต่อไปค้าประเวณียังซ่องที่เขาเป็นหุ้นส่วน และถ้าหากงานนี้ไม่สำเร็จพี่ชายของเกวลินก็จะถูกฆ่าปิดปากเพราะการกระทำกระทบเบื้องบนเธอต้องทำอะไรสักอย่าง..ก่อนจะถูกกระชากลากออกไป ตัวเล็กยกมือขึ้นมาทำสัญลักษณ์บางอย่าง ซึ่งมีเพียงเธอกับเขาเท่านั้นที่







