共有

น้ำหวานหายไป

作者: InTheStars
last update 最終更新日: 2025-12-26 20:00:53

(เอี๊ยดดดด)

อยู่ๆเขาก็เหยียบบรคกะทันหัน

“ลงไป!”

“!”

“บอกให้ลงไปไง!”

วนิดามองข้างทางผ่านกระจกรถ บริเวณนั้นเป็นพื้นที่เปลี่ยว ไร้รถสัญจร และห่างไกลจากชุมชนพอสมควร

“จะให้หวานลงรถได้ยังไง ตรงนี้ไม่มีรถผ่านมาเลย”

“บอกให้ลงไป! จะลงดีๆหรือให้ฉันลากลง!”

วนิดาจำใจต้องลงจากรถไปยืนอยู่ข้างทางที่ไร้แสงไฟ เธอได้แต่ยืนน้ำตาไหล มองดูรถหรูขับออกไปจนลับสายตา

ตอนที่ 12 น้ำหวานหายไป

หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบๆ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัวสุดๆ

“!”

แสงไฟจากรถที่กำลังขับเข้ามาด้วยความรวดเร็ว สาดส่องกระทบดวงตาของเธอ วนิดารู้สึกตื่นกลัวจนตัวสั่น เมื่อรถคันที่เล่นมา กำลังหยุดจอดใกล้ๆเธอ

“น้ำหวาน ขึ้นรถเร็ว”

“พี่เมฆ!”

วนิดารู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นว่าคนที่ขับรถมาคือเมฆินทร์ หญิงสาวรีบเปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่งทันที

“พี่เมฆมาที่นี่ได้ยังไงคะ”

เธอถามออกไปทันที ขณะที่เมฆินทร์กำลังขับรถออกจากตรงนั้น

“พี่ขับรถตามหลังไอ้วินมาน่ะ เพราะพี่คิดว่าไอ้วินจะต้องทำเรื่องพิเรนแน่ๆ...น้ำหวาน”

“คะ?”

“เอาเงินของพี่ไปใช้หนี้ไอ้วินก่อนเถอะนะ ถ้าน้ำหวานยังทำงานอยู่ใกล้ๆมันแบบนี้ มีหวังต้องโดนมันกลั่นแกล้งจนเป็นประสาทแน่ๆ”

เมฆินทร์รู้สึกเห็นใจวนิดา เพราะเขาเองก็มองเธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง

“แต่หวานเป็นคนสร้างหนี้เอง หวานก็ต้องใช้หนี้เอง หวานไม่อยากเป็นภาระของใคร หวานจะหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับคุณวินค่ะ หวานจะไม่ขึ้นรถไปกับเขาอีกแล้ว”

หญิงสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงสะอื้น

“น้ำหวาน เชื่อพี่นะ เอาเงินของพี่ไปใช้หนี้ไอ้วินเถอะ แล้วค่อยมาทยอยใช้พี่คืนก็ได้”

วนิดานั่งนิ่ง เพื่อคิดทบทวนในสิ่งที่เมฆินทร์บอก

“ตกลงค่ะ หวานจะยืมเงินพี่เมฆไปใช้หนี้คุณวิน”

“ดีมาก เดี๋ยวพี่โอนให้ น้ำหวานส่งเลขบัญชีมาแล้วกันนะ จะได้รีบเอาไปใช้หนี้ไอ้วิน”

“ค่ะ”

วนิดาตัดสินใจรับเงินจากเมฆินทร์ เพื่อนำไปใช้หนี้กวินให้เร็วที่สุด

คืนวันต่อมา

“น้ำหวานยังไม่มาทำงานเหรอพรีม”

นายเอ็มเดินเข้าไปถามแฟนสาว เมื่อเห็นว่า วนิดายังไม่มาทำงาน และเลยเวลาเข้างานไปเกือบชั่วโมงแล้ว

“ยังไม่เห็นมาเลยพี่ ไม่รู้น้ำหวานหายไปไหน สงสัยจะไม่มาแล้วมั้ง”

พรีมตอบ นายเอ็มเดินกลับขึ้นไปที่ห้องส่วนตัวของกวินทันที

(แอ๊ดดด)

“คุณวินครับ น้ำหวานไม่ได้มาทำงานครับ ผมลองโทรไปก็โทรไม่ติดครับ”

กวินถึงกับขมวดคิ้ว อยู่ๆเขาก็รู้สึกกังวลขึ้นมา เพราะเขาเป็นคนไล่วนิดาให้ลงจากรถ ในพื้นที่เปลี่ยวและอันตรายสำหรับผู้หญิงตัวคนเดียว

“เอาเบอร์มา กูจะโทรไปเอง”

นายเอ็มส่งเบอร์โทรของวนิดาเข้าไปในไลน์ของเจ้านาย กวินกดโทรออกทันที และเขาเองก็ไม่สามารถติดต่อวนิดาได้เช่นกัน

“มึงออกไปก่อน”

“ครับ”

กวินกดต่อสายหาเมฆินทร์ทันที

“ว่าไงไอ้เวร เอ๊ย! ไอ้วิน”

ปลายสายพูดกวนประสาทขึ้นมาทันที

“น้ำหวานอยู่ไหน!”

เขาเค้นเสียงถามเมฆินทร์

“กูจะไปรู้ได้ไงวะ ไม่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกันหนิ”

“ทำไมกูจะไม่รู้ว่ามึงเป็นคนไปรับน้ำหวานกลับบ้าน”

“กูไปรับตอนไหน?”

เมฆินทร์ถามกลับด้วยน้ำเสียงยั่วอารมณ์โกรธ

“มึงอย่ามาเล่นลิ้นกับกู เมื่อคืนกูเห็นมึงขับรถไปรับน้ำหวาน”

“งั้นก็แปลว่ามึงขับกลับมาดู โธ่...ไอ้คนเก่ง ทำเป็นไล่ผู้หญิงลงจากรถ แล้วขับกลับไปดู ไม่แน่จริงนี่หว่า”

เมฆินทร์พูดเย้าแหย่เพื่อนรัก

“ไอ้เชี่ยเมฆ! มึงอย่ามาเล่นลิ้นกับกู เดี๋ยวกูโทรไปบอกแฟนมึง ว่ามึงแอบกิ๊กกับยัยน้ำหวาน”

กวินหาเรื่องข่มขู่เพื่อน

“มึงอย่านะเว้ย! มึงห้ามสร้างเรื่อง กูไม่เคยคิดอะไรกับน้ำหวานมากไปกว่าเพื่อนของน้องสาว น้ำหวานน่าสงสารจะตาย มึงไม่รู้หรอกว่าน้องเขาใช้ชีวิตลำบากขนาดไหน ไหนจะแม่ป่วย แล้วก็ต้องทำงานที่ร้านอาหารแม่กู แล้วยังต้องมาอดหลับอดนอนทำงานในผับมึงอีก ทั้งเรื่องเงิน ทั้งเรื่องหนี้สิน ปัญหาถาโถมไปหมด กูสงสารว่ะ มึงน่าจะเห็นใจน้ำหวานบ้างนะ ก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆเท่านั้น กูจะบอกให้นะ ถึงกูไม่ช่วยน้ำหวาน ยังไงน้องสาวกูก็ช่วยน้ำหวานอยู่ดี”

“มึงไม่ต้องมาสั่งสอนกู! เรื่องของกูกับยัยน้ำหวาน ไม่เกี่ยวกับมึงโว้ย!”

กวินตัดสายทิ้งทันที

“หึ กล้ามากเลยนะ ทำงานแค่วันเดียวก็กล้าขาดงานเหรอวะ”

เขานั่งพูดคนเดียวอย่างคาดโทษ

(แอ๊ดดดด)

นายเอ็มเปิดประตูเข้ามาอีกครั้ง

“มีอะไรวะไอ้เอ็ม มึงชักจะเข้าออกห้องกูบ่อยเกินไปแล้วนะ”

เขาต่อว่าลูกน้องคนสนิท

“น้ำหวานโทรมาบอกว่า...พรุ่งนี้เธอจะเอาเงินมาไถ่โฉนดบ้านคืนครับ”

“หึ คิดว่าฉันจะยอมให้เธอใช้หนี้ฉันได้ง่ายเหรอ ไม่มีทาง!”

---------------------------------------------

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • เผลอรัก(น้อง)บำเรอ   ตอนพิเศษ NC20+(จบบริบูรณ์)

    ตอนพิเศษ NC20+(จบบริบูรณ์)สี่เดือนต่อมาวนิดาและกวินเข้าพิธีแต่งงานกันในคฤหาสน์หรู แขกที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นญาติและเพื่อนสนิทของเจ้าบ่าวเจ้าสาว และก่อนหน้าที่เขาจะเข้าพิธีแต่งงาน เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นประธานบริษัท สืบทอดจากคุณปู่ณวัตน์ เจ้าบ่าวเจ้าสาวป้ายแดงถูกส่งเข้าห้องหอ ส่วนญาติและเพื่อนสนิท กำลังพากันสังสรรค์กันอย่างสนุก โดยปล่อยให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวได้ใช้ชีวิตในห้องหอกันอย่างมีความสุขทั้งสองอาบน้ำชำระร่างกายและสวมชุดนอนเรียบร้อย“คุณเมียครับ”“คะ?”“ผลิตลูกกันเลยนะครับ พี่อยากมีลูกแล้ว”(พรึ่บ)“ว้าย!”(จุ๊บบบ)“อ๊ะ”ริมฝีปากหนาจูบเข้าที่ปลายยอดยกผ่านชุดนอน นิ้วหนาเริ่มทำการปลดกระดุมเสื้อนอนแขนยาว แล้วค่อยๆดึงออกจากร่างขาวบาง“นมใหญ่มากครับ ใหญ่เกินตัวจริงๆเลย”(จ๊วบ จุ๊บ)“อ๊ะ...พี่วิน หื่นจังเลย”“หื่นตรงไหนครับ แค่ดูดนมเมียเอง ยังไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย”มือหนาดึงขอบกางเกงออกจากเอวบางโยนลงที่พื้น ร่างบางเปลือยเปล่านั่งยั่วยวน กวินรีบถอดเสื้อและกางเกงขายาวออก ร่างหนารีบโถมเข้าไปบดจูบ ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากเล็กอวบอิ่มอย่างเร่าร้อน (จ๊วบๆๆๆ)มือหนาบีบเคล้นเต้านมใหญ่สองข้าง

  • เผลอรัก(น้อง)บำเรอ   ตอนพิเศษ 2

    ตอนพิเศษ 2“เฮ้ย! ไอ้วิน มึงมานั่งในร้านอาหารแม่กูได้ไงวะ มึงมากับใคร เห็นนั่งอยู่คนเดียว แต่สั่งอาหารเต็มโต๊ะ ยังไงวะเนี่ย”เมฆินทร์เดินเข้ามาเห็นกวินนั่งอยู่ภายในร้านอาหารญี่ปุ่น บนโต๊ะมีอาหารวางอยู่หลายจาน แต่กวินไม่ได้สนใจอาหารตรงหน้าเลยสัก เขาเอาแต่มองพนักงานเสิร์ฟคนสวยอยู่ตลอดเวลา “ถ้ากูไม่สั่งอาหาร กูก็นั่งอยู่ในร้านไม่ได้ไง”กวินตอบกลับ เมฆินทร์นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“แล้วมึงมีเหตุผลอะไรถึงอยากมานั่งอยู่ในร้านแม่กูวะ กูไม่เคยเห็นมึงมาทานอาหารที่นี่เลยสักครั้ง แปลกนะมึง”“หึ...”เมื่อเห็นเพื่อนรักไม่ได้ตอบกลับอะไร แถมเอาแต่นั่งกอดอก กวาดสายตามองตามใครบางคน เมฆินทร์จึงหันไปมองยังทิศทางที่กวินมองไป เขาถึงกับขมวดคิ้ว เพราะมั่นใจว่าเพื่อนรักกำลังมองจ้องไปที่วนิดา“อะไรของมึงวะ อย่าบอกนะว่า...จะตามมาทวงหนี้น้องน้ำหวาน มึงก็ขายผับไปแล้ว ได้ยินข่าวว่ามึงยกหนี้ให้น้องน้ำหวาน นี่มึงเปลี่ยนใจจะตามมาทวงเงินเหรอวะ”ที่เมฆินทร์พูดแบบนั้น พ่อเขาไม่ได้รู้อะไรมาก เกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่แปรเปลี่ยนของคนทั้งคู่“ใช่ กูมาทวงหนี้”กวินพูดพร้อมกับยักคิ้วให้เพื่อนรัก“โธ่เอ๊ย ไอ้หน้าเลือด มึงไม่ค

  • เผลอรัก(น้อง)บำเรอ   ตอนพิเศษ 1

    ตอนพิเศษ 1ตลอดทั้งวัน กวินไม่เป็นอันทำอะไร เขาเอาแต่เดินออกไปที่หน้าห้องทำงาน เพื่อจะได้มองเห็นวนิดาอย่างที่ใจเขาต้องการ “คุณกวินต้องการเอกสารอะไรหรือเปล่าคะ ดิฉันเห็นคุณกวินเดินออกมาตรงนี้หลายรอบแล้ว”เลขาก้อยเอ่ยถามกวิน เพราะเขาเปิดประตูเดินออกมาหยุดยืนหน้าโต๊ะทำงานของวนิดาหลายต่อหลายครั้ง“เอ่อ...ผมจะมาดูเอกสารที่น้องน้ำ...เอ่อ...เอกสารที่คุณน้ำหวานเอาไปให้ผมเซ็นน่ะครับ”กวินตอบคำถามแบบตะกุกตะกัก “เอกสารมีปัญหาอะไรเหรอคะ หรือว่าคุณกวินยังไม่ได้อ่านก่อนจะเซ็น”เลขาก้อยถามกลับ“เอ่อ...ผมอ่านเรียบร้อยแล้ว และเซ็นไปแล้วด้วย แต่ผมไม่มั่นใจว่าผมเซ็นครบหรือเปล่า ก็เลยออกมาดูน่ะ คุณน้ำหวานช่วยเอาเอกสารฉบับเดิมเข้าไปในห้องของผมด้วยนะครับ”วนิดาช้อนตาขึ้นมองคนเจ้าเล่ห์ ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบกลับอะไร ร่างสูงได้เดินกลับเข้าห้องทำงานของเขาไปเสียแล้ว“แปลกจัง วันนี้คุณกวินกินยาผิดซองหรือเปล่าน๊า...”เลขาก้อยพูดพึมพำด้วยท่าทางงุนงง“น้องน้ำหวานเอาเอกสารไปให้คุณกวินอีกรอบเถอะ”“ค่ะ พี่ก้อย”ทำไมวนิดาจะไม่รู้ว่า มันเป็นแผนของกวิน เขาทำแบบนี้เพราะต้องการให้เธอเข้าไปหา เธอเองก็ยังคงสับสน ทั้งๆที่

  • เผลอรัก(น้อง)บำเรอ   เจอกันอีกครั้ง(บทสุดท้าย)

    “สวัสดีค่ะ ท่านรองประธาน เลขาก้อยให้ดิฉันเอาเอกสารมาให้ท่านรองประธานเซ็นค่ะ”“!”น้ำเสียงหวานบอกกล่าวคนที่กำลังยืนหันหลังให้เธอ กวินถึงกับสะดุ้ง เขาจำน้ำเสียงที่เคยคุ้นได้ดี แม้เวลาจะผ่านไปหลายเดือน แม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดต่อ และไม่ได้เจอเธออีกเลย แต่เขาก็ไม่เคยลืมผู้หญิงที่ชื่อน้ำหวาน เธอยังอยู่ในหัวใจของเขาตลอดเวลา เขาคิดว่าตัวเองหูแว่ว คงจะคิดถึงหญิงสาวจนได้ยินเสียงเธอ เขาจึงไม่หันไปมองที่ต้นเสียง“ท่านรองประธานคะ ดิฉันเอาเอกสารมาให้เซ็นค่ะ”วนิดาเรียกรองประธานอีกครั้ง เพราะเห็นว่าเขาไม่ได้สนใจกับคำที่เธอเรียกตอนแรก หรือเขาอาจจะไม่ได้ยิน เมื่อกวินมั่นใจว่าเขาไม่ได้หูแว่ว และกลิ่นตัวที่เขาเคยสูดดมมาก่อน ทำให้เขาจำได้ว่า กลิ่นหอมนี้เป็นของใคร ทำไมคนที่เรียกเขาถึงได้มีกลิ่นตัวเหมือนวนิดาเหลือเกินชายหนุ่มวางหนังสือลงที่ชั้นด้านบน แล้วหมุนตัวเพื่อจะเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน“!...น้ำหวาน!”“!...คุณ...คุณวิน”ตอนที่ 36 เจอกันอีกครั้ง(ตอนจบ)(พรึ่บ)เขาโผเข้ามากอดร่างวนิดาด้วยความดีใจ ร่างเล็กถูกลำแขนแกร่งโอบกอดไว้แนบแน่น ราวกับจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปจากชีวิตของเขาอีก หญิงสาวได้แต่ยืนนิ่ง เธอไม่ค

  • เผลอรัก(น้อง)บำเรอ   ฝึกงานวันแรก

    ตอนที่ 35 ฝึกงานวันแรกเวลาผ่านไปหลายเดือน วนิดาจิตใจเข้มแข็งขึ้นมามาก แม้ว่าเธอจะยังไม่ลืมกวิน และเรื่องราวต่างๆที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขา แต่เธอก็ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนตอนแรกๆ ความอ่อนแอ ความผิดหวัง และความเสียใจ บทเรียนต่างๆที่เธอได้เจอมากับตัวเอง มันทำให้เด็กสาวคนหนึ่ง เข้มแข็งมากขึ้นกว่าเดิม “ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว สถานีต่อไป เตรียมตัวฝึกงานสินะ”ไอรดาพูดกับเพื่อนรักทั้ง 3 คน ซึ่งก็คือ วนิดา ปลา และแพท “ดีมากเลยอ่ะ ฉันจะได้ไปฝึกงานที่เชียงใหม่ ตื่นเต้นมากๆ อาจารย์เลือกสถานที่ฝึกงานให้ถูกใจฉันมากเลยอ่ะ”แพทพูดขึ้น“แหมๆๆ อิจฉาคนจะได้ไปภาคเหนือนะ ส่วนฉันก็คงจะได้เที่ยวทะเลที่ชลบุรีอย่างเดียว ก็ดีนะ ฝึกงานไม่ไกลจากบ้านอ่ะ”ปลาพูดกับเพื่อนๆ“ฉันก็อยากไปภาคเหนือเหมือนกัน แต่ได้ฝึกงานที่บริษัทของพี่ชายตัวเองซะงั้น”ไอรดาพูดพร้อมกับทำท่าทางเบื่อๆเซ็งๆ ทางด้านวนิดา อาจารย์เป็นคนเลือกให้เธอฝึกงานในกรุงเทพฯ เพราะเธอต้องดูแลมารดา ไม่สามารถเดินทางไปฝึกงานไกลๆได้ และบริษัทที่วนิดาจะเข้าไปฝึกงาน เป็นฝ่ายติดต่อมาโดยตรง เพื่อให้ทางมหาวิทยาลัยส่งนักศึกษาไปฝึกงานในบริษัทนั้น คุณสมบัติของว

  • เผลอรัก(น้อง)บำเรอ   จากกันทั้งน้ำตา

    ตอนที่ 34 จากกันทั้งน้ำตา3 วันผ่านไปวันเวลามันช่างยาวนาน สำหรับ 3 วันของวนิดา เธอเข้ามาที่ผับหรูในเวลา 21.00 น. (แอ๊ดดด)หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปในห้องที่เธอคุ้นเคย แต่ภายในห้องนั้นกลับมีแต่ความว่างเปล่า แม้แต่กลิ่นน้ำหอมของเจ้าของห้อง ก็ไม่มีหลงเหลือให้ได้กลิ่น เธอมั่นใจได้ว่า กวินไม่ได้อยู่ที่นี่ นับตั้งแต่วันที่เธอหยุดงาน (แอ๊ดดด)วนิดาหันกลับไปมองที่หน้าประตู คนที่เข้ามาในห้องไม่ใช่กวินทร์ แต่เป็นเอ็ม“อ้าว น้ำหวาน พี่นึกว่าคุณวินมาแล้ว พี่ก็เลยเข้ามาดูน่ะ”เอ็มพูดกับเธอ“คุณวินไปไหนเหรอคะ หวานคิดว่าคุณวินอยู่ที่นี่ทุกวันซะอีก”เอ็มค่อนข้างแปลกใจ ที่วนิดาไม่รู้ว่าเจ้านายของเขาไม่ได้เข้ามาที่นี่ นับตั้งแต่วันที่เธอหยุดงานจนถึงตอนนี้“พี่ก็นึกว่าคุณวินพาน้ำหวานไปเที่ยวที่ไหน เพราะเห็นหายไปพร้อมกัน”“อ๋อ...เอ่อ...”(แอ๊ดดดด)ยังไม่ทันที่วนิดาจะได้พูดอะไรต่อ ร่างสูงที่คุ้นเคยเปิดประตูเดินเข้ามาพอดี“คุณวิน!”(พรึ่บ)วนิดาโผเข้ากอดร่างแกร่งที่เดินเข้ามาใกล้เธอ หญิงสาวรู้สึกดีใจ เธอโอบกอดเขาไว้แน่นด้วยความคิดถึง มือหนาลูบลงที่ศรีษะเล็กอย่างอ่อนโยน เอ็มเปิดประตูออกไปจากห้อง เพื่อให้คนท

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status