42

​“บ้าที่สุด!”

ญาตาวีโยนโทรศัพท์มือถือของเธอทิ้งบนเตียงนุ่ม ก่อนที่จะทรุดลงนั่ง ใบหน้าสวยเย้ายวนเต็มไปด้วยความโกรธขึ้ง หญิงสาวกัดริมฝีปาก แล้วมองไปยังโทรศัพท์ เหมือนจะให้มันเป็นตัวแทนของใครบางคน ใครบางคนที่เธอลืมไม่ได้

แม้ว่าเธอจะรับหมั้นหม่อมราชวงศ์จิตรเทพแล้วก็ตาม หากแต่เธอก็ยื้อเวลาการแต่งงานออกไป เพราะรู้สึกว่าเขาไม่ใช่สำหรับเธอ บ้านของตระกูลเก่าแก่อย่างบ้านของเขา กฎระเบียบเยอะไปหมด ซึ่งญาตาวีรู้สึกอึดอัด เธอกับเขาทะเลาะกันบ่อยเพราะรสนิยมไม่ตรงกัน แม้กระทั่ง...หญิงสาวกัดริมฝีปาก เธอทดลองอยู่กับเขาแม้กระทั่งเรื่องบนเตียง แต่เขาก็ไม่ได้ถูกใจเธอสักนิด ตอนนี้ยิ่งอยู่ด้วยกันก็ยิ่งแย่ ล่าสุดนี้เธอก็ทะเลาะกับเขาใหญ่โต เพียงเพราะเรื่องการสั่งอาหาร ญาตาวีถึงกับตบหน้าเขา เพราะเกลียดกับคำพูดที่แฝงนัยกระทบแบบผู้ดีจัดของหม่อมราชวงศ์จิตรเทพ

​“เบอร์นั่นต้องเป็นของเพลิงแน่ๆ คงจะโกรธเรายังไม่หาย”

หญิงสาวบ่นกับตัวเอง แล้วเอนตัวลงนอนกับเตียงนุ่ม แขนเรียวยกขึ้นก่ายหน้าผาก เธอกำลังคิดถึงเขาเหลือเกิน คิดถึงเวลาที่อยู่ร่วมกัน เธอไม่น่าปล่อยให้เขาหลุดมือไปเลย หญิงสาวหลับตาพริ้ม เธออยากจะไปทวงเขาคืนมาเหลือเกิน แต่เวลาเนิ่นนานถึงสองปีกว่า เพลิงจะลืมเธอไปหมดหัวใจหรือยังนะ แต่เธอก็คิดว่า ถ้าเขายังไม่มีใคร เธอมีวิธีที่จะทำให้เขากลับคืนมาเป็นของเธอให้ได้ สาวสวยคิดในใจอย่างหมายมาด ก่อนจะทรงตัวลุกขึ้นนั่ง มือเรียวควานหาโทรศัพท์ที่เธอโยนทิ้งไป ก่อนจะกดเบอร์โทรศัพท์ที่เธอต้องการ เมื่อฝ่ายนั้นรับสาย เธอจึงพูดสั่งถึงสิ่งที่ต้องการทันที

​“คุณณัฐเหรอคะ ช่วยจัดการเรื่องอะไรให้เวียร์หน่อยสิคะ เวียร์อยากให้ตามหาคนให้เวียร์หน่อย ไม่อั้นถ้างานนี้สำเร็จค่ะ อืม...เดี๋ยวเวียร์จะส่งข้อมูลไปให้นะคะ”

​“เพลิง คุณหนีเวียร์ไม่พ้นหรอกค่ะที่รัก”

ญาตาวีพูดด้วยน้ำเสียงหมายมั่น หลังจากวางสายเรียบร้อยแล้ว นัยน์ตาคมสวยเป็นประกายระยับ เมื่อนึกถึงชายหนุ่มที่เคยรักเธอปานจะกลืนกิน และอย่างร่วมชีวิตกับเธอ หากแต่เธอกับปฏิเสธสิ่งนั้นเสียเอง

​“ไม่ว่าจะยังไง อะไรที่เวียร์อยากได้ เวียร์ก็ต้องได้ ตอนนี้คุณคือสิ่งที่เวียร์อยากได้นะคะที่รัก เพลิง”