LOGINShare
บทที่ 9 สู้ศึกยามเช้า 2
publish date:
2026-08-10 20:00:12สิ้นเสียงทุ้มของคนเจ้าเล่ห์ร่างทั้งร่างของนางก็พลิกกับไปอยู่ใต้ร่างของชายหนุ่มเสียแล้ว ริมฝีปากนุ่มถูกเขารุกเร้าจนต้องยอมเปิดทางให้ลิ้นร้อนแทรกสอดเข้ามาพัวพันดูดกลืนความหวาน แนบแน่นหนักหน่วง
“อืม...หายใจหน่อย” หญิงสาวที่เผลอกลั้นลมหายใจรีบโกยอากาศเข้าปอด ก่อนจะยกแขนเรียวโอบรั้งลำคอหนาลงมาอีกครั้ง ใบหน้าหวานเอียงรับปรับองศาตามอย่างที่ชายหนุ่มกระทำกับนาง เรียวขางามโอบรัดเอวสอบเอาไว้แน่น ยกสะโพกถูไถบุปผางามเข้ากับความใหญ่โตของชายหนุ่ม “อึก เจ้า...” “รีบทำ ข้าจะได้ไปดูทหารของข้าเสียที อ๊ะ” นางพูดยังไม่ทันจบก็ถูกมือหนาตะปบเข้าที่อกอวบนุ่ม บีบขยำราวกับกำลังนวดแป้ง ลิ้นร้อนลากไล้จากปลายคางลงมายังลำคอระหงตั้งตรงดุจลำไผ่ ระเรื่อยลงไปยังเนินเนื้อคู่งาม ก่อนจะครอบริมฝีปากลงไปบนเม็ดอิงเถาสีหวานที่สั่นระริก ดูดกลืนความหวานหอมอย่างตะกรุมตะกราม “อือ หวานเหลือเกิน” “อ๊า อื้อ” ร่างเล็กบิดเร่าหลับตาพริ้มรับสัมผัสวาบหวามที่เขามอบให้ จิกเล็บลงไปบนบ่ากว้างระบายความเสียวกระสันที่เขาปรนเปรอ ชายหนุ่มผละจากปทุมงาม พร่างพรมจุมพิตทุกอาณาบริเวณที่เขาเคลื่อนผ่าน ไม่ลืมฝากรอยรักสีชาดแต้มเป็นทางดั่งรอยท้าอาชาย่ำผ่านหิมะ “อ๊ะ เจ้า จะ อ๊า ไม่” “อืม...” ร่างเล็กที่เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสวาบหวามกรีดร้องด้วยความตระหนกระคนเสียวซ่าน ยามริมฝีปากหนาคลุกเคล้าเข้ามาหาบุปผางาม ดื่มกินน้ำหวานอย่างหื่นกระหาย ขณะที่ลิ้นร้อนระรัวเร็วปาดป่ายกลีบผกาให้แยกออกจนเจอเกสรสีหวานที่ชูชัน หยางชิงอี้ก็เสียวซ่านแทบทนไม่ไหว “อ๊า อะ ไม่...อะ” หญิงสาวครางเสียงสั่น กลางกายปวดตุบยกสะโพกรับความหฤหรรษ์ที่เขามอบให้ เผลอส่ายบั้นท้ายเข้าใส่ปลายลิ้นร้อนที่ซอกซอนอยุ่ภายในกายนาง เพียงไม่นานสมองของนางพลันขาวโพลน ปลดปล่อยน้ำหวานออกมาให้เขาดื่มกินจนพอใจ “อ๊า!” “หวานเหลือเกิน ชิงชิง...” “อย่ามาเรียกข้าแบบนี้นะ” หยางชิงอี้ถลึงดวงตาที่คลอหน่วยไปด้วยหยาดน้ำใส่เขา มันไม่ได้ดูน่ากลัวแต่อย่างใด ตรงกันข้าม หลี่หลงจิ่งกลับมองว่านางน่ากินเสียมากกว่า... “ข้าจะเรียก...ชิงชิง ข้าจะเข้าไปแล้วนะ” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหูขาวที่ยามนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อ ลมหายใจร้อนกรุ่นที่รินรดพาเอาอารมณ์ที่เพิ่งมอดดับของหญิงสาวโหมกระพือ กลางกายพลันรับรู้ได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ “อ่า เหตุใดจึงแน่นถึงเพียงนี้” “อ๊ะ เจ้า เบาหน่อย” หลี่หลงจิ่งยั้งแรงที่กำลังจะจ้วงแทงเข้าใส่นางไว้ เปลี่ยนไปซุกไซ้ปทุมงามคู่สวยหวังทำให้นางผ่อนคลาย เมื่อร่างกายรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายปรับตัวได้แล้วจึงเริ่มเคลื่อนขยับโยกสะโพกเข้าหากลีบผกาเป็นจังหวะเนิบนาบ ทว่าหนักหน่วง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเร่งเร้ารัวเร็วในเวลาต่อมา “อ่า ชิงชิง ดี เจ้ารัดข้าแน่นมาก” “อ๊า อ๊ะ หุบปาก อื้อ” เสียงหวานร้องครวญครางประสานเสียงคำรามต่ำและเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องทั่วกระโจมพักของอ๋องห้า สองคนราวกับลืมไปแล้วว่าตนเองอยู่ที่ใด เรียวขาเล็กแยกออกกว้างโอบรัดสะโพกสอบ ร่อนเอวรับทุกการกระแทกกระทั้นสอดประสานรวมเป็นหนึ่ง นำพาความเสียวกระสันกำซาบซ่านไปทั่วทั้งสรรพางค์ “อ่า ชิงชิง ซี้ด...” “อะ ไม่ ไม่ไหว อ๊ะ” หยางชิงอี้ฟังเสียงทุ้มที่เรียกชื่อของตน จู่ ๆ อารมณ์ร้อนรุ่มของนางก็พุ่งทะยาน บีบรัดกลางกายแกร่งถี่ระรัวจนคนด้านบนใบหน้าเหยเก หลี่หลงจิ่งมองภาพเบื้องหน้าด้วยตาไม่กะพริบ เร่งควบขยับสะโพกสอบฝากฝังกลางกายเข้าใส่บุปผางามถี่เร็ว เสียงหอบหายใจปะปนไปกับเสียงเนื้อกระทบกันก้องกังวาน สอดประสานหลอมรวมความกระสันซ่านกำซาบทบทวี ส่งคนทั้งคู่ให้ถึงจุดหมายปลายทางในที่สุด “อะ อ๊ะ อ๊า!” “อ่า เจ้าถูกใจข้าเหลือเกินชิงขิง” หญิงสาวปรือตามองคนพูดด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ นางมองลึกเข้าไปในดวงตาเขาหมายจะค้นหาบางสิ่ง ทว่านางก็ต้องรีบหลุบตาหลบเพราะภาพสะท้อนของตนเองที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคมคู่นั้น...
Latest chapter
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 73 อ๋องสี่ขยี้บุปผา 2 (จบบริบูรณ์)
มู่ซีเหม่ยรับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นยินดีของคนโง่งมผู้นี้ จึงกอดกระชับลำคอหนาเอาไว้แน่น ก่อนจะแสร้งถลึงตามองเขาอย่าฃเอาเรื่อง“ไม่แต่งกับท่าน แล้วจะให้ไปแต่งกับผู้ใด หรือว่า…ท่านอ๋องไม่ยินดี”“จะเป็นไปได้อย่างไร ซีเหม่ย...ข้ารักเจ้า”คำบอกรักที่มาอย่างกะทันหันนี้ส่งผลให้ใบหน้างามที่คิดว่าหนาพอควรถึงกับร้อนวูบ รู้สึกกระดากอายขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทว่าความรู้สึกถูกรักนี่ก็ช่างทำให้คนร่างกายเบาหวิวโดยแท้“เจ้ารักข้าหรือไม่ ฮื้ม...”“รักสิเพคะ หากไม่หม่อมฉันจะเสียเวลาวางแผนเช่นนี้หรือ”หลี่หลงเฟิงหัวเราะเสียงดังลั่ง บนใบหน้านั้นฉายชัดถึงความสุขที่ท่วมท้น เขาอุ้มร่างบอบบางขึ้นแนบอกก่อนจะหมุนวนเป็นวงกลมอีกครั้ง หากแต่ไม่รู้ทำอีท่าไหนหมุนไปหมุนมาจึงล้มลงไปบนเตียงเสียได้...“ซีเหม่ย...ซ้อมเข้าหอกันก่อนดีหรือไม่”“ฮิ ๆ ระดับหัวหน้าหน่วยบุปผาเพลิง ยังมีอันใดให้ซักซ้อมอีกเพคะ ท่านอ๋องก็แค่หาเรื่องเอาเปรียบหม่อมฉันมากกว่ากระมัง”“แน่ใจหรือว่าเจ้าถูกเอาเปรียบ...”ชายหนุ่มไม่พูดเปล่ามือไม้ที่ไม่ค่อยจะอยู่นิ่งก็เริ่มลากไล้ไปตามเอวคอดกิ่วแผ่วเบา ก่อนจะกระตุกปมเชือกรัดหน้าอกของหญิงสาวออกอย่างคุ้นช
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 72 อ๋องสี่ขยี้บุปผา 1
ตงเทียนเห็นอากัปกิริยาของผู้เป็นนาย ในใจก็ให้กระจ่างแน่แล้วว่าวันนี้เรื่องราวคงไม่จบโดยง่าย แม้แต่ตำแหน่งว่าที่พระชายาท่านอ๋องของเขาก็พูดออกมาเต็มปากเต็มคำแล้ว ข้ารับใช้เช่นตนจะทำการชักช้าไม่ได้อีกต่อไป “ผู้น้อยจะไปเตรียมม้าประเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ แล้วทางด้านแม่นางซีเหม่ย...” “นางพักผ่อนอยู่คงยังไม่รู้เรื่องนี้ ไม่ต้องให้คนไปรบกวนนาง รอข้าจัดการเรื่องทั้งหมดแล้วจะกลับมาคิดบัญชีกับนางเอง”“พะ พ่ะย่ะค่ะ”หลี่หลงเฟิงเห็นองครักษ์คนสนิทก้มหน้าเดินจากไป ตนเองก็สาวเท้าก้าวตามไปด้วยใจที่ไม่เป็นสุขเช่นเดียวกันนี่เป็นครั้งแรกที่ตนเองถูกใจสตรีสักคนแต่กลับจะโดนหมาแมวที่ใดมาแย่งไป ยิ่งคิดเขาก็อยากจะทุบตีคนขึ้นมาจริง ๆองค์ชายเอ้อสุ่นแห่งเสียนเป่ย คิดแย่งชิงภรรยาของข้าผู้เป็นอ๋อง ก็ต้องดูก่อนว่าเจ้ามีความสามารถหรือไม่!“ท่านอ๋อง ที่แท้ท่านก็อยู่ที่นี่เอง กำลังจะออกไปข้างนอกใช่หรือไม่เพคะ”“ซีเหม่ย เหตุใดจึงเป็นเจ้า”หลี่หลงเฟิงที่กำลังจะพลิกกายขึ้นหลังอาชาคู่ใจเป็นอันต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นร่างบอบบางในอาภรณ์สีแดงเพลิงอันคุ้นเคยกำลังกึ่งเดินกิ่งวิ่งเข้ามาหา“เหตุใดจึงเป็นเหม่อมฉันมิได้เล่าเพคะ”
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 71 บทพิสูจน์ 2
ผลท้ออวบอิ่มสองลูกดูฉ่ำน้ำกำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามการหายใจของเจ้าตัว ยั่วน้ำลายเสียจนเขาอดใจไม่ไหว ต้องส่งปลายนิ้วไปหยอกล้อกับปลายยอดสีหวานจนมันชูชันสั่นระริกริมฝีปากร้อนค่อย ๆ ลากไล้ลามเลียไปจนทั่วความกลมกลึง ออกแรงดูดดึงฝากรอยรักสีชาดไว้บนเนื้อนวลหอมกรุ่นราวกับใช้พื้นที่เหล่านั้นเป็นกระดาษเนื้อนวลรังสรรค์ภาพวาดจากปลายพู่กันชั้นดีเกิดเป็นภาพเย้ายวนเร้าอารมณ์ยิ่งกว่าสมุดภาพวังวสันต์“อื้อ อย่ากัดนะ”“ทีเจ้ายังกัดข้าได้เลย อึก ซีเหม่ยเด็กดี ไม่ซนนะ”มู่ซีเหม่ยเห็นเขาอดกลั้นจนหน้าดำหน้าแดงก็ยิ่งออกแรงมือหนักขึ้น อยากทำให้นางเสียวซ่านนักใช่หรือไม่ นางก็หาใช่พวกไร้ฝีมือ จะยอมนอนนิ่งได้อย่างไร!เมื่อเป็นเช่นนี้เรียวแขนงามจึงโอบกระชับรอบลำคอแกร่งกดศีรษะของเขาให้คลุกเคล้าใบหน้าเข้าหาผลท้อของนางจนหลี่หลงเฟิงรู้สึกดวงตาพร่าลาย จนต้องขยับมือไปบีบเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่น“อื้อ หากยังไม่หยุด ข้าจะไม่อ่อนโยนแล้วนะ”“คิดว่าข้ากลัวท่านหรือ อ๊า!! คนสารเลว ท่านทำอันใด อื้อ”มู่ซีเหม่ยหวีดร้องเสียงแหลม เมื่อหลี่หลงเฟิงทำสิ่งที่นางไม่คาดคิด เขาถึงกับใส่สิ่งนั้นเข้ามาในกายนางโดยไม่บอกไม่กล่าว! ทำให้ความเสียว
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 70 บทพิสูจน์ 1
สิ้นประโยคคำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบของคนตรงหน้า ร่างทั้งร่างของหญิงสาวก็ตกอยู่ในอ้อมกอดที่กรุ่นไปด้วยกลิ่นอายบุรุษเข้มข้นทันที ดวงตาคมฉายประกายลึกล้ำยากจะหยั่ง ทว่ากลับแฝงไปด้วยความร้อนแรงดุจเปลวเพลิงมู่ซีเหม่ยหัวใจเต้นระรัวยามที่ร่างทั้งร่างถูกผลักให้ถอยไปทีละก้าวจนแผ่นหลังสัมผัสเข้ากับขอบโต๊ะตัวเล็กริมหน้าต่าง“นะ นี่ ท่านกำลังทำสิ่งใด กลางวันแสก ๆ ไม่อายผู้คนในจวนหรือไร”“หึ! มีอะไรต้องอายอีกเล่า ไม่ใช่ว่าไม่เคยทำเรื่องเหลวไหลตอนกลางวันเสียหน่อย”ชายหนุ่มใช้น้ำเสียแหบพร่าคล้ายจะยั่วเย้ากระซิบชิดริมฝีปากอวบอิ่ม เมื่อเขาขยับริมฝีปากขึ้นลง ในใจของหญิงสาวก็คล้ายกับถูกขนนกปัดผ่านทั้งหวามไหวและวูบวาบบุรุษผู้นี้กำลังปลุกปั่นอารมณ์ของนางหรือ!“ทะ ท่าน กล่าววาจาเพ้อพกอันใด!”“เจ้าอยากรู้มิใช่หรือว่าข้าชอบเจ้าจากใจจริงหรือไม่ มาสิ ข้าจะพิสูจน์ให้เจ้าดู…”“อะ อื้อ!”มู่ซีเหม่ยกำลังจะร้องประท้วงก็ได้แต่เบิกตากว้างครางอู้อี้ในลำคอเมื่อริมฝีปากถูกปิดทับอย่างแนบแน่นหลี่หลงเฟิงขบกัดกลีบปากอวบอิ่มด้วยแรงอารมณ์ที่ผสมปนเปกันระหว่างความไม่พอใจและความกระหายอยาก เขาลากลิ้นเลาะเล็มเก็บกินความหอมหวานจ
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 69 น้ำส้มไหใหญ่ 2
“ช่างเถอะ ๆ เหตุใดจึงอารมณ์ฉุนเฉียวง่ายถึงเพียงนี้ ก็แค่ข่าวสารจากสหายก็เท่านั้น”หลี่หลงเฟิงที่ถูกนางทำให้ไม่พอใจ ได้ยินคำว่า ‘สหาย’ จากปากนางหลายครั้งหลายคราก็เริ่มรู้สึกตะหงิดในใจ“สหายผู้นี้เป็นบุรุษหรือสตรี”“บุรุษสิเจ้าคะ จะว่าไปสหายของหม่อมฉันผู้นี้ท่านอ๋องเองก็รู้จัก”“สหายของเจ้าคือผู้ใด”ลางสังหรณ์ในใจของหลี่หลงเฟิงกำลังร้องเตือนว่าคำตอบของนางต่อจากนี้จะทำให้หัวใจของเขาไม่สงบ แล้วก็จริงดังคาด…“องค์ชายเอ้อสุ่นแห่งแคว้นเสียนเป่ย ท่านอ๋องยังจำสหายของหม่อมฉันได้หรือไม่เพคะ”“แล้วเจ้าไปเป็นสหายกับคนผู้นั้นได้อย่างไร”ชายหนุ่มยังคงถามต่อไปด้วยน้ำเสียงติดจะคาดคั้นโดยไม่รู้ตัว ทว่ามู่ซีเหม่ยกลับไม่รู้สึกรู้สายังตอบออกไปว่า“หม่อมฉันเคยช่วยชีวิตองค์ชายเอาไว้ หลังจากนั้นเราก็ติดต่อกันเรื่อยมา นับได้ว่าเป็นสหายกระมังเพคะ”“อ้อ…แค่ได้รับจดหมายของสหายก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ราวกับคนเสียสติเช่นนี้หรือ ช่างไม่ได้ความเสียจริง”“ที่ใดกันเพคะ หม่อมฉันมีความสุขที่จะได้พบสหายต่างหาก องค์ชายเอ้อสุ่นบอกว่าเขาจะเดินทางมาพร้อมขบวนเชลย จึงใช้โอกาสนี้นัดพบหม่อมฉันที่โรงเตี๊ยมฝูหวาเพคะ”มู่ซีเหม่ยกล่าวแก้ต
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 68 น้ำส้มไหใหญ่ 1
เสียงหอบหายใจเจือสะอื้นดังสลับกับเสียงการเคลื่อนไหวอันหยาบโลนของบุรุษสตรีคู่หนึ่งดังก้องไปทั่งห้องตำราของจวนอ๋องหลี่หลงเฟิงหาได้นำพาว่านี่จะเป็นทิวาหรือราตรี เขามุ่งมั่นกระทำเรื่องราวในม่านมุ้งอย่างเต็มที่ ไม่ให้เสียชื่ออาจารย์หญิงที่พากเพียรสั่งสอนเขามาหนึ่งเดือนเต็ม “อ๊ะ อ๊า ตรงนั้น ทะ ท่าน อื้อ” “อ่า ซีเหม่ย อืม ดีมาก อ่า” มู่ซีเหม่ยแยกเรียวขาออกกว้างให้หมาป่าผู้หิวโหยขยับสะโพกกระแทกกระทั้นได้ถนัดถนี่ นางชินเสียแล้วกับความหื่นกามของเขา หนึ่งเดือนมานี้นางนับว่าได้รู้แล้วว่าบุรุษผู้นี้หาได้ไร้ฝีมือ! แสร้งเป็นสุกรหลอกกินพยัคฆ์อยู่เนิ่นนาน ในที่สุดก็เผยธาตุแท้ออกมาจนหมดเปลือก นับว่านางประเมินเขาต่ำเกินไปแล้ว! “อ๊ะ อ๊า ท่าน เร็วอีกสิ” “รัดแน่นเช่นนี้...จะให้ข้าทำเร็วได้อย่างไร” ร่างสูงที่โอบรัดเอวเล็กเข้าหากายหยัดสะโพกตอกตรึงตัวตนเข้าหาบุปผางามเป็นจังหวะเนิบช้าทว่าหนักหน่วงเน้นถูกจุดอ่อนไหวของนางทุกครั้งที่สอดใส่ ทำให้มู่ซีเหม่ยรู้สึกดวงตาพร่าเลือนไปหมด “ท่านอย่าแกล้ง....หม่อมฉันยังไม่ได้คิดบัญชีที่ท่านเสแสร้งแกล้งไม่ประสาเรื่องพรรค์นี้เลยนะ อ๊า” “ผู้ใดเสแสร้งกัน เป็น
You May Also Like
ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น438.2K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.6K viewsเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่75.5K viewsท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว409.9K viewsระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง
Pink Jade*147 viewsเกิดใหม่ครานี้ ข้าขอหนีให้พ้นจากองค์ชายสิบสาม
มีสมองแค่ 2 นาที72 viewsหวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง
Jiulin349 viewsเกิดใหม่อีกครา ข้าไม่ขอแต่งกับท่าน
อวิ๋นมาวเฟย899 views
