Masukภายในห้องพักของแก้มใส มีร่างระหงของเพียงรักเดินเข้ามาด้านในแบบมือเปล่า ดอกไม้ช่อนั้นถูกเธอทิ้งลงถังขยะไปแล้ว ก่อนที่เธอจะทรุดตัวนั่งบนโซฟาตัวยาวบริเวณปลายเตียงใหญ่ขนาดคิงไซซ์ การตกแต่งรวมทั้งเฟอร์นิเจอร์ที่สวยงามและทันสมัยสมกับเป็นห้องพักในโรงแรมระดับ 6 ดาว
เพียงรักกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องอย่างสำรวจเพราะตั้งแต่ที่เธอมาถึงโรงแรม ยังไม่ได้มีเวลาที่จะสำรวจห้องของตัวเองเลยด้วยซ้ำ
ข้าวของมากมายที่ต้องขนมาเองด้วยตัวคนเดียวตั้งแต่กรุงเทพฯจนมาถึงพัทยา โชคดีหน่อยที่ได้พี่ริต้าและแก้มใสคอยช่วยเหลือรวมทั้งพนักงานต้อนรับของโรงแรมที่อาสาขนกระเป๋าขึ้นมาไว้ที่ห้องให้ ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องเหนื่อยกว่านี้
"เฮ้อออ"
เสียงถอนหายใจดังขึ้นภายในห้องพักที่เงียบสงบ นัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อนดูเลื่อนลอยหาจุดโฟกัสไม่ได้ ร่างระหงของเพียงรักได้แต่นั่งนิ่งไม่ไหวติงราวกับคนที่วิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วเหลือแต่กายหยาบที่นั่งอยู่
ติ๊ง! ติ๊ง!
เสียงที่บ่งบอกว่ามีข้อความใหม่เข้ามาของแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นภายในห้อง เรียกสติให้เพียงรักคว้ามันออกมาจากกระเป๋าใบเล็กของตัวเอง
'พี่หนุงหนิง'
ไม่ใช่ข้อความจากคนอื่นไกล เป็นหนุงหนิงผู้จัดการของเพียงรักเอง ร่างบางถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ ก่อนที่นิ้วเรียวจะกดเข้าไปในห้องสนทนาแล้วรีบพิมพ์ตอบกลับไปทันที
หนุงหนิง : เพียงรัก
หนุงหนิง : แกอยู่ไหน กลับถึงห้องรึยัง
หนุงหนิง : เพียงรัก! แกไปอยู่ไหนทำไมไม่อ่านไลน์ฉันฮะ!
หนุงหนิง : เพียงรัก!! อย่าให้ฉันหมดความอดทนกับแกไปมากกว่านี้นะ
เพียงรัก : พี่หนิงมีอะไรคะ เพียงเพิ่งถึงห้อง
หนุงหนิง : ตอบฉันได้สักที แกอยู่ห้องแล้วแน่นะ อย่ามาเล่นตุกติกกับฉัน ถ้าฉันจับได้ว่าแกโกหกขึ้นมาแล้วละก็ แกคงรู้นะว่าตัวเองต้องโดนอะไร
เพียงรัก : ส่งรูปภาพ
เพียงรัก : เพียงอยู่ห้องจริง ๆ ค่ะ
"ห้องของแก้มใสนะคะ"
เสียงหวานบ่นพึมพำออกมา เธอไม่ได้โกหกสักนิด เธอมาถึงห้องแล้วแต่แค่ไม่ใช่ห้องของตัวเองก็เท่านั้น พี่หนุงหนิงไม่มีทางรู้ว่านี่ไม่ใช่ห้องของเธอแน่ เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะพี่หนุงหนิงไม่เคยมาดูแลเธอเลยต่างหาก นอกจากคอยออกคำสั่งให้เธอทำตามความต้องการของตัวเองเท่านั้น
หนุงหนิง : ดี! อาบน้ำแต่งตัวสวย ๆ รอเสี่ยแดนอยู่ในห้อง อย่าทำให้เสี่ยต้องหงุดหงิด ส่วนพรุ่งนี้กับมะรืนแกไม่มีงาน อยู่ที่พัทยาไปก่อน คอยปรนนิบัติเสี่ยแดน
หนุงหนิง : อย่าขัดใจเสี่ยแดน ถ้าเขาต้องการอะไรแกก็ยอม ๆ แล้วทำตามเขาไป
เพียงรัก : วันมะรืน วันมะรืนมีงานถ่ายแบบชุดนอนไม่ใช่เหรอคะ
หนุงหนิง : ใช่ แต่ฉันเลื่อนออกไปแล้ว
เพียงรัก : พี่หนิง! พี่ทำอะไรทำไมไม่บอกเพียงเลยคะ เลื่อนออกไปแบบนั้นทางแบรนด์เขาจะไม่พอใจนะคะ
หนุงหนิง : แล้วไง ไม่พอใจก็เรื่องของเขา ฉันบอกเลื่อนก็คือเลื่อน แกอย่ามาห่วงเรื่องอะไรที่มันไร้สาระได้ไหมฮะเพียงรัก!
หนุงหนิง : ตอนนี้แกแค่ทำตัวให้มันดี ๆ เอาใจเสี่ยแดนเยอะ ๆ แล้วแกจะได้มีเงินไปรักษายายแกไง
เพียงรัก : พี่หนิง ทำไมพี่หนิงไม่ฟังเพียงเลย พี่เป็นผู้จัดการของเพียงนะ ต้องดูแลเพียงสิ ไม่ใช่ให้เพียงไปนอนกับคนอื่นแบบนี้
หนุงหนิง : ฉันก็หางานให้แกอยู่นี่ไง แค่ยอมนอนอ้าขาให้เสี่ยแดนเขาเอามันจะเป็นอะไรนักฮะ!! รีบ ๆ ไปอาบน้ำแล้วรอเสี่ยอยู่ในห้อง ถ้าฉันจับได้ว่าแกหนีไปอีกนะเพียงรัก แกเจอฉันแน่
เพียงรัก : พี่หนิง (ยังไม่ขึ้นว่าอ่าน)
เพียงรัก : ไม่ได้รับสาย
เพียงรัก : ไม่ได้รับสาย
มือเรียวยังคงกดโทรหาผู้จัดการของตัวเอง ทั้งโทรเบอร์และโทรไลน์แต่ปลายสายไม่แม้แต่จะรับสายเธอ เพียงรักกำโทรศัพท์แน่นจนนิ้วมือแดงก่ำจากแรงบีบ เธอรู้สึกโมโหที่พี่หนิงไม่ฟังเธอเลยสักนิด ไม่ถามเลยว่าเธอต้องการอะไรไม่ต้องการอะไร คิดจะทำก็อะไรก็ทำ คิดจะส่งเธอให้ใครต่อใครก็ได้โดยที่เธอไม่ได้เต็มใจ
เพียงรัก ทำไมชีวิตเธอถึงไม่มีความสุขกับเขาบ้างนะ
ติ๊ง! ติ๊ง!
แต่แล้วก็มีเสียงข้อความดังขึ้นมาอีกครั้งจากใครก็ไม่รู้ที่แอดไลน์เธอมา มือเรียวกดเข้าไปดูด้วยความสงสัย
หลายเดือนผ่านไปสำหรับคู่รักอย่างไทเกอร์กับเพียงรักนั้น ในแต่ละวันก็ไม่มีอะไรมาก ต่างคนต่างทำงานของตัวเองในช่วงเช้าจนถึงเย็นแล้วหลังจากนั้นก็เป็นเวลาของทั้งสองคนที่ได้อยู่ด้วยกันเพียงรักได้กลับไปหายายพุดตานพร้อมกับไทเกอร์ ยายพุดตานนั้นดีใจเป็นอย่างมากที่หลานสาวคนเดียวมีคนรัก มีคนอยู่เคียงข้างแล้ว ชีวิตนี้จึงหมดห่วงแล้วละส่วนไทเกอร์นั้นได้กลายเป็นหลานเขยคนโปรดของยายพุดตานไปแล้ว เจ้าเสือตัวโตได้กลายร่างเป็นเสือตัวเล็กๆ ที่ชอบอ้อนยายของเธอไม่ต่างจากที่เขาอยู่กับป๊าหรือแม่เลย จนยายพุดตานปลื้มหลานเขยมากเสียจนไม่อยากให้หลานเขยกลับกรุงเทพฯ เลยทีเดียวและดูเหมือนว่าเพียงรักจะตกกระป๋องเสียแล้วทางด้านลุงกำนันและเพื่อนๆ ของเธอก็ได้มาทำความรู้จักกับไทเกอร์เหมือนกัน ส่วนเรื่องเงินที่ลุงกำนันได้ออกให้ในตอนที่ยายพุดตานต้องผ่าตัด เพียงรักทยอยใช้คืนจนจะหมดแล้วแม้ว่าไทเกอร์อยากจะช่วยคนรักมากแค่ไหน แต่เพียงรักก็ตอบปฏิเสธไปเพราะเธอเกรงใจและเงินจำนวนนี้มันมีก่อนที่เธอจะคบกับเขา ไทเกอร์จึงยอมแล้วปล่อยให้เพียงรักเป็นคนคืนเงินเองทางฝั่งริต้าและแก้มใส ในตอนนี้แก้มใสได้ขึ้นมาเป็นนางแบบอันดับหนึ่งของประเทศแล
บทเพลงรักของไทเกอร์นั้นทั้งดุเดือดและเร่าร้อนจนดวงตาคู่สวยหยาดเยิ้มและดูล่องลอยราวกับคนที่กำลังมีความสุขจนล้นปรี่ ริมฝีปากบางอ้าปากเปล่งเสียงครางหวานยามโดนเขากระหน่ำแทงเข้าออกระรัวก้อนกลมกลึงสองลูกกระทบหน้าขาของร่างสูงจนขึ้นริ้วแดงๆ จากแรงกระแทก มือหนาจับล็อกสะโพกสวยเข้าหาตัวพร้อมกับโหมเอวสอบเร่งจังหวะขึ้นตามแรงอารมณ์ ท่อนเอ็นที่โดนร่องสาวดูดกลืนจนเต็มแก้มไม่ต่างจากกลีบปากบางยามอมตัวตนของเขาเมื่อครู่ มันเป็นภาพที่กระตุกเร้าอารมณ์ให้พุ่งสูงขึ้นอีกไทเกอร์กระแทกอัดท่อนเอ็นใหญ่เข้าออกด้วยจังหวะรัวและเร็วจนเพียงรักตัวสั่นคลอนต้องฟุบหน้าลงหมอนพร้อมกับสะโพกสวยที่เด้งสวนตามแรงกระแทก ภายในขมิบตอดรัดถี่ยิบด้วยความเสียวอย่างห้ามไม่อยู่จนได้ยินเสียงครางต่ำออกมาจากร่างสูงที่กำลังโถมกายขยับเอวซอยเข้าออกเน้นๆ"อ๊ะ อ๊ะ เพียงเสียว เฮียขาแรงอีก อื้อ อ๊า!""อื้มม ตอดแรงดีจริงๆเลยนะครับ อ่าา" ไทเกอร์ครางต่ำในลำคอเมื่อโดนร่องสวาทขมิบตอดถี่ ๆ มือหนาฟาดลงบนก้นสวยที่รองรับแรงกระแทกอย่างแรงหนึ่งทีด้วยความมันเขี้ยว"อ๊ะ ถ้าเฮียชอบก็กระแทกเข้ามาแรง ๆ อ๊า!"ไฟราคะที่กำลังแผดเผาเพียงรักทำให้เธอเผลอพูดคำหยาบโลนอ
"อ่า เพียงครับเบาหน่อย มันโดนฟันเฮียเสียว"ไทเกอร์ถึงกับร้องครางออกมาหลังจากที่เขาพาเพียงรักเดินกลับมาที่ห้องพัก ระหว่างทางร่างบางนั้นเงียบกริบไม่พูดกับเขาสักคำ หนำซ้ำยังมีสีหน้าบึ้งตึง แต่เมื่อมาถึงเขากลับถูกฝ่ามือเล็กจับลากมายังห้องนอนแล้วผลักเขาให้นั่งลงที่ปลายเตียงพร้อมกับร่างบางทรุดตัวนั่งคุกเข่าปลดเข็มขัด ปลดตะขอกางเกงแล้วรูดซิปออก ก่อนจะควักเอาน้องชายของเขาออกมาแล้วครอบริมฝีปากลงไปทันที"เพียงหวง เฮียเป็นแฟนของเพียงนะคะ" ใบหน้าสวยผละออกก่อนจะช้อนตาขึ้นมองร่างสูงที่นั่งอยู่ปลายเตียง น้ำเสียงหวานแสดงถึงความไม่พอใจออกมา เพียงรักรู้สึกเหมือนมีไฟกำลังสุมอยู่ในอกเมื่อคิดว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้เคยเป็นของคนอื่นมาก่อน ร่างกายของเขาเคยถูกคนอื่นสัมผัสมันมาก่อนเธอด้วย และตอนนี้เธอก็กำลังหึงหวงผู้หญิงทุกคนที่เคยได้ใกล้ชิดกับเขา"เฮียรู้ครับ เฮียเป็นของเพียง เป็นแฟนเพียงแค่คนเดียว" ไทเกอร์ในตอนนี้กำลังรู้สึกว่าใจมันพองโตเหมือนลูกโป่งเมื่อเห็นว่าเพียงรักกำลังหึงหวงเขาอยู่ นิ้วมือคลึงริมฝีปากอิ่มของอีกฝ่ายเบา ๆ นัยน์ตาคมจ้องมองด้วยความต้องการที่ถูกปลุกขึ้นมา "แต่ตอนนี้เพียงปลุกน้องชายเฮียให้มันต
โรงแรม TG Grand สาขาพัทยาผ่านมาแล้วเป็นเวลาห้าวันหลังจากงานวันเกิดของไทเกอร์ ค่ำคืนที่ทั้งคู่ได้มอบความสุขให้แก่กันทำให้เพียงรักเป็นไข้ในวันถัดมา แต่ก็ได้คนดูแล คอยเช็ดตัว ป้อนข้าวป้อนยาให้อย่างสม่ำเสมอประดุจเธอเป็นเจ้าหญิงจนหายกลับมาเป็นปกติตอนนี้ไทเกอร์ได้มาตรวจตราดูความเรียบร้อยของโรงแรมสาขาพัทยาเหมือนทุก ๆ ครั้ง แต่ในครั้งนี้มีแฟนสาวคนสวยตามมาด้วย ซึ่งเขาต้องเคลียร์เอกสารและเซ็นงบประมาณต่าง ๆ จนทำให้ทั้งวันต้องคลุกตัวอยู่แต่ในห้องทำงานใหญ่ จะมีก็แค่ตอนพักเที่ยงเท่านั้นที่เขาได้อยู่กับเพียงรักด้านเพียงรักที่ได้ตามติดมากับไทเกอร์โดยที่เขาออดอ้อนขอให้เธอมาด้วยกัน เพราะเจ้าตัวไม่อยากห่างจากเธอแม้แต่วินาทีเดียว เธอเองก็อยากอยู่ใกล้ ๆ เขาเหมือนกัน นั่นเป็นสาเหตุที่เธอมาพัทยาอีกครั้งหลังจากงานเปิดตัวเครื่องเพชรเมื่อหลายเดือนก่อนจวบจนเวลาล่วงเลยมาถึงตอนเย็น ๆ ตลอดทั้งวันเขาและเธอต่างทำหน้าที่ของตัวเอง เธอก็นั่งทำงานที่ห้องของไทเกอร์ มื้อเย็นในวันนี้เขาพาเธอไปทานอาหารที่ริมทะเล บรรยากาศของพระอาทิตย์ที่กำลังเคลื่อนตัวลงอย่างเชื่องช้า แสงสีส้มตกกระทบกับน้ำทะเลทำให้เธอรู้สึกดีมากจนบรรยายอ
เช้าวันถัดมา จุ๊บ!เสียงจุ๊บปากดังขึ้นเบา ๆ ในยามเช้าของวัน ร่างสูงนอนตะแคงข้างมองร่างบางที่กำลังนอนหลับตาพริ้มแลดูเหมือนฝันดี นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมที่ปิดปังใบหน้าสวยออกให้อย่างอ่อนโยน ก่อนจะโน้มกายจูบขมับแล้วค่อย ๆ ลุกออกจากเตียงอย่างเงียบเชียบเพื่อไม่ให้รบกวนคนที่กำลังหลับฝันดีอยู่ไม่นานไทเกอร์ก็เดินลงมาข้างล่างหลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาว่าเช้านี้จะทำอาหารอะไรง่าย ๆ ให้เพียงรักสักหน่อยเพราะเมื่อกี้ดูเหมือนร่างบางจะตัวรุม ๆ น่าจะมีไข้ ก่อนที่ดวงตาคมจะเหลือบไปเห็นใครบางคนนั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นของบ้าน ขายาว ๆ จึงรีบสาวเท้าเดินลงบันไดไปหาด้วยความสงสัย"มึงมาทำไมแต่เช้า" ไทเกอร์ทักพูม่าที่นั่งเอนหลังพิงพนักโซฟาด้วยท่าทางสบายก่อนใบหน้าที่คล้ายคลึงกันจะหันกลับมามองด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม"เช้าบ้านมึงเหรอ 10 โมงกว่าแล้ว แหมๆ แสดงว่าเมื่อคืนหนักเลยใช่ไหมล่ะ ได้นอนกี่ทุ่มเหรอจ๊ะ" พูม่าเอ่ยแซว ทำท่าทางเอานิ้วชี้จิ้มเข้าหากันพร้อมจ้องหน้าพี่ชายด้วยสายตาแพรวพราวอย่างล้อเลียน"เสือก! แล้วบ้านมึงไม่มีอยู่หรือไงถึงได้เสนอหน้ามานั่งอยู่ในบ้านคนอื่นแบบนี้" ไทเกอร์ปาหมอนอิงใส่น้องชายเมื่อโ
ไทเกอร์กระแทกแก่นกายใหญ่เข้าออกสุดความยาวแบบเน้นๆ อีกสองสามครั้งก่อนจะเกร็งตัวปลดปล่อยน้ำกามใส่ถุงยางอนามัยแล้วเป็นจังหวะเดียวกับที่เพียงรักกรีดร้องตัวกระตุกเกร็งปล่อยน้ำหวานออกมาอาบแก่นกายใหญ่จนมันวาวเสียงหอบหายใจของทั้งสองดังขึ้นเมื่อถึงฝั่งฝันจนเวลาผ่านไปสักครู่หนึ่ง ไทเกอร์ถึงหยัดตัวลุกขึ้นพร้อมกับถอนแก่นกายออกจากร่องสาว รูดเอาถุงยางออก มัดปากถุงแล้วโยนลงถังขยะข้างเตียง ก่อนจะอุ้มร่างบางที่นอนหอบหายใจ ดวงหน้าแดงก่ำขึ้นจากเตียงเดินไปยังห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดร่างบางถูกวางลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าด้วยสภาพเปลือยเปล่า เนื้อตัวขาวผ่องเต็มไปด้วยรอยมือและรอยกุหลาบสีแดงเป็นจ้ำทั่วร่าง โดยมีร่างสูงในสภาพเปลือยเปล่าเช่นกันกำลังบิดผ้าชุบน้ำหมาด ๆ บรรจงเช็ดไปตามตัวของเธออย่างเบามือ"เพียงทำเองได้นะคะ" เพียงรักบอกเสียงแหบแห้ง ใบหน้าหวานยิ่งแดงก่ำเมื่ออีกฝ่ายเอาแต่เช็ดวนรอบหน้าอกใหญ่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองเธอ"เฮียเป็นคนทำ เฮียก็ต้องดูแลและรับผิดชอบสิครับ" ไทเกอร์ละสายตาจากหน้าอกอวบใหญ่ครู่หนึ่งขึ้นมามองใบหน้าสวยของคนที่นั่งอยู่พลางเกลี่ยเอาเส้นผมที่ปรกหน้าออกทัดหูให้อย่างอ่อนโยน"ขอบคุณค่ะ"







