All Chapters of เพียงรักพยัคเฆนทร์: Chapter 1 - Chapter 7

โรงแรม TG Grand สาขาพัทยา12 เมษายน 256x เวลา 18.48 น.งานเปิดตัวเครื่องเพชรคอลเลกชันใหม่ของบริษัท PM Jewelry ด้านในห้องแต่งตัวสำหรับนางแบบ"อ้าว วันนี้น้องเพียงมาคนเดียวอีกแล้วเหรอคะ?""พี่หนุงหนิงผู้จัดการน้องเพียงไม่มาด้วยเหรอ?""แต่พี่เห็นว่าน้องพิ้งก็ได้มาร่วมเดินแบบด้วยนี่คะ ทำไมไม่มาพร้อมกัน เอ๊ะ! หรือว่าน้องเพียงรีบเข้ามาหาใครก่อนหรือเปล่าเอ่ย?""พี่ก็เห็นว่าวันนี้เสี่ยแดนมาร่วมงานด้วย สงสัยจังเลยไปทำอะไรยังไงมาเหรอคะ ถึงได้มาเดินแบบในงานใหญ่ ๆ แบบนี้ได้ ทั้งที่ตัวเองเพิ่งเข้าวงการมาได้แค่ 6 เดือนเองน้าา""คิกคิก นั่นสิ ๆ คงไม่ใช่เพราะเอาเต้าไปไต่ ๆ ถู ๆ อุ๊ย!น้องเพียงพี่ขอโทษนะคะ พี่ไม่ได้ตั้งใจ น้องเพียงคงไม่ถือสาหรอกใช่ไหมล่ะ"ทันทีที่ร่างระหงเปิดประตูออก ขาเรียวสวยกำลังก้าวเข้ามาในห้อง ยังไม่ทันที่จะได้ปิดประตูลงดีเลยด้วยซ้ำ เสียงพูดแซะและคำพูดดูถูกต่าง ๆ ต่างถาโถมเข้าใส่ก็ดังขึ้นทันทีที่คนในห้องเห็นใบหน้าของผู้ที่เข้ามาใหม่อีกแล้ว เป็นแบบนี้อีกแล้ว ดีแต่พูดให้คนฟังรู้สึกเสียใจ ไม่ได้มารับรู้อะไรเลยด้วยซ้ำกลับตัดสินเธอแล้วเจ้าของร่างระหงอย่างเพียงรักถอนหายใจออกมาอย่างเห

เวลาผ่านไปแล้วไม่รู้กี่นาทีที่เพียงรักยังคงนั่งอยู่ที่พื้นห้องน้ำแล้วปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาจนในที่สุดมันก็หยุดไปเอง แม้มันจะช่วยให้ความอัดอั้นภายในใจเบาบางลงบ้างเพียงเล็กน้อย แต่ก็ดีกว่าที่เธอไม่ได้ปลดปล่อยมันออกมาจนอาจทำให้มันสะสมทับถมมากขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนภูเขาไฟที่รอวันปะทุและสร้างความเสียหายให้เธอหรือคนรอบข้างของเธอได้เพียงรักยันตัวลุกขึ้น เดินตรงไปยืนที่หน้ากระจก เท้าแขนกับอ่างล้างมือ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สบตากับตัวเองในกระจก จ้องมองอยู่อย่างนั้นแล้วหลับตาลงช้า ๆ ผ่อนลมหายใจออกมาเมื่ออารมณ์เริ่มกลับเข้าที่ ก่อนจะลืมตาขึ้นแววตาโศกเศร้าได้หายไปแล้วเหลือแต่ความนิ่งสงบไร้ความรู้สึกเข้ามาแทนที่มือเรียวหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า ปลดล็อกหน้าจอ ที่กำลังแสดงภาพการบันทึกเสียงเอาไว้ กดหยุดมันแล้วบันทึกลงเครื่องที่มีไฟล์บันทึกอยู่ในนั้นอีกสี่ห้าไฟล์เธอไม่รู้ว่าพวกไฟล์ที่เธอเริ่มบันทึกเอาไว้เมื่อหลายเดือนก่อนจะมีประโยชน์หรือเปล่า เพราะคนที่เธอกำลังพบเจอนั้นต่างมีอำนาจและอิทธิพลมากมายจนหญิงสาวธรรมดา ๆ อย่างเธอจะทำอะไรได้ แต่เธอก็หวังว่ามันจะมีประโยชน์สำหรับเธอในอนาคตเพียงรักเปิดก๊อ

ภายในห้องพักของแก้มใส มีร่างระหงของเพียงรักเดินเข้ามาด้านในแบบมือเปล่า ดอกไม้ช่อนั้นถูกเธอทิ้งลงถังขยะไปแล้ว ก่อนที่เธอจะทรุดตัวนั่งบนโซฟาตัวยาวบริเวณปลายเตียงใหญ่ขนาดคิงไซซ์ การตกแต่งรวมทั้งเฟอร์นิเจอร์ที่สวยงามและทันสมัยสมกับเป็นห้องพักในโรงแรมระดับ 6 ดาวเพียงรักกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องอย่างสำรวจเพราะตั้งแต่ที่เธอมาถึงโรงแรม ยังไม่ได้มีเวลาที่จะสำรวจห้องของตัวเองเลยด้วยซ้ำข้าวของมากมายที่ต้องขนมาเองด้วยตัวคนเดียวตั้งแต่กรุงเทพฯจนมาถึงพัทยา โชคดีหน่อยที่ได้พี่ริต้าและแก้มใสคอยช่วยเหลือรวมทั้งพนักงานต้อนรับของโรงแรมที่อาสาขนกระเป๋าขึ้นมาไว้ที่ห้องให้ ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องเหนื่อยกว่านี้"เฮ้อออ"เสียงถอนหายใจดังขึ้นภายในห้องพักที่เงียบสงบ นัยน์ตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อนดูเลื่อนลอยหาจุดโฟกัสไม่ได้ ร่างระหงของเพียงรักได้แต่นั่งนิ่งไม่ไหวติงราวกับคนที่วิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วเหลือแต่กายหยาบที่นั่งอยู่ติ๊ง! ติ๊ง!เสียงที่บ่งบอกว่ามีข้อความใหม่เข้ามาของแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นภายในห้อง เรียกสติให้เพียงรักคว้ามันออกมาจากกระเป๋าใบเล็กของตัวเอง'พี่หนุงหนิง'ไม่ใช่ข้อความจากคนอื่นไกล เป็นหนุงหนิง

6 เดือนก่อนหน้า 28 กันยายน 256x ช่วงเช้ามืดของวัน"ยายจ๊ะ เพียงบอกแล้วไงว่าไม่ต้องเดินมา หน้าเตามันร้อนนะจ๊ะ เดี๋ยวจะปวดหัวอีก เพียงต้มน้ำเต้าหู้ใกล้จะเสร็จแล้วจ้ะ ยายไปนั่งก่อนนะจ๊ะ""เพียงรักยายไม่เป็นอะไร เอ็งน่ะวันนี้มีสอบไม่ใช่หรือ ทำไมยังไม่ไปเตรียมตัวอีกเดี๋ยวก็ไปสายหรอก""วันนี้เพียงมีสอบตอนบ่ายแป๊บเดียวจ้ะ เพียงมาช่วยยายขายตอนเช้าก่อนไงจ๊ะ แล้วตอนสอบเสร็จเพียงค่อยไปทำพาร์ตไทม์ต่อจ้ะ""เอ็งอ่านหนังสือเรียบร้อยแล้วหรือ? แล้วจะไปทำงานต่อไม่เหนื่อยหรือไง""ไม่เหนื่อยจ้ะยาย เพียงอ่านหนังสือพร้อมเรียบร้อยแล้วจ้ะ สอบวันนี้เสร็จเพียงก็เรียนจบแล้วนะจ๊ะยาย เพียงจะหางานทำยายจะได้ไม่ต้องมานั่งขายน้ำเต้าหู้อีกไงจ๊ะ""อือ ๆ เรียนจบแล้วเอ็งก็ออกไปใช้ชีวิตของตัวเองเสีย ไม่ต้องห่วงยายหรอก""งือ ไม่เอา เพียงอยากอยู่กับยายไปนาน ๆ เลย ยายอยู่กับเพียงนะ เพียงรักยายมากนะจ๊ะ""อือ ๆ ยายก็รักเอ็งเพียงรัก ไป ๆ รีบไปต้มน้ำเต้าหู้ให้เสร็จจะได้รีบเข้าตลาดไปขายกัน""จ๊ะยาย จุ๊บ!""ฮ่า ๆ เอ็งนี่ โตเป็นสาวยังทำตัวเป็นเด็ก ๆ อีก""ยังไงเพียงรักก็สามขวบสำหรับยายนะจ๊ะ"เสียงหยอกเย้าปะปนกับเสียงหัวเราะอย่างมี