LOGINShare
Chapter 5
publish date:
2026-08-24 00:11:46“งานที่ว่า…”
“นายไม่อยากรู้หรอก” ทิศเหนือวิ่งตามฟาร์ไปคุกเข่าข้างโซฟาในขณะที่เจ้าของห้องกำลังทิ้งตัว
“ทิศอยากรู้”
“ไปนอน” เด็กดื้อไม่ยอมไป ทำตาวาวอยากรู้อยากเห็นอีก
“พี่ก็รู้ว่าทิศไม่มีเงิน จ้างหน่อยนะครับ”
น้ำเสียงออดอ้อนนี้กระชากใจเป็นบ้า ใจเย็นเว้ยฟาร์ ใจเย็น “จ้างได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้”
มุ่ยหน้าพลิกตัวพิงโซฟา แหงนใบหน้ามองฟาร์พลันถอนหายใจ รุ่นพี่เผลอยิ้มก่อนถามความสงสัยว่าทิศเหนือต้องการอะไรอีก “ไปนอนบนเตียงด้วยกันสิครับ เดี๋ยวก็ปวดหลังหรอก”
“จะให้พี่ไปนอนด้วยนี่…กล้าเหรอ?” นี่ไม่ใช่คำถามแต่เป็นคำเตือน
“ผู้ชายเหมือนกัน”
“ลืมเหรอ…พี่ชอบผู้ชาย” ทิศเหนือพลิกตัวกลับ เท้าคางจ้องฟาร์อย่างเต็มตา ฉีกยิ้มกว้างส่ายหัวริก ๆ
“เพื่อนสนิททิศที่เป็นแบบพี่ก็มี เคยนอนด้วยกันบ่อย ๆ ทิศก็ไม่เห็นว่ามันจะมีอะไร”
ฟาร์กระตุกยิ้มกวาดขาคร่อมระหว่างร่างสันทัด โน้มใบหน้าประชิดจ้องดวงตาสุกใส “แต่พี่ไม่ใช่เพื่อนนาย กลัวไว้บ้างก็ดี”
“ไม่กลัว”
“นี่ท้า?” ในจินตนาการของฟาร์มันไปไกลมากแล้ว แต่เขายังยับยั้งใจได้อยู่ แม้ถูขมับเคร่งเครียดหลายครั้ง “อย่าเล่นกับใจคนเพิ่งอกหักได้ไหมทิศ ไปนอนเลย”
“ทิศอยากจ้างพี่บ้างจัง” เท้าแขนบนสองขาแกร่ง ช้อนสายตามองใบหน้าหล่อเหลา
“ลองบอกมาหน่อย เผื่อพี่สนใจจะยินดีให้ราคาพิเศษ” สีหน้ามาดมั่นแต่นัยน์ตาฟาร์สั่นไหวด้วยประหม่าใบหน้าที่ถูกใจนี่
“จ้างให้พี่มีเมียใหม่”
คำว่าเด็กบ้าวนในหัวฟาร์แทบทั้งคืน ไม่เข้าใจจริง ๆ เพราะซื่อหรือไว้ใจมากไป ถึงดึงดันให้คนชอบเพศเดียวกันมานอนข้าง ๆ
แต่เขาน่ะได้รับการสั่งสอนมาอย่างดีจากแม่ ไม่งั้นคงหน้ามืดจับทิศเหนือกดเตียงไปแล้ว “เฮ้อ…”
อีกอย่างเด็กคนนี้…ตัวหอมมาก ใช้น้ำหอมแบรนด์ดังแน่ ๆ เดี๋ยวสิ! นี่มันไม่สมเหตุสมผล ใช้ของแพงแต่มีสภาพรันทดขนาดนี้เนี่ยนะ หรือที่จริงทิศเหนือมีเสี่ยเลี้ยงแล้วกำลังมีปัญหากัน
‘ตายห่า! กูไม่เสี่ยงโดนลูกปืนไปด้วยเหรอวะ’
“พี่นอนไม่หลับเหรอ”
“อืม” เป็นนายจะหลับลงเหรอถ้ามีคนตรงสเปกมานอนข้าง ๆ
“เหมือนกัน” พลิกตัวหันไปทางฟาร์พลางกระซิบ “ไม่มีหมอนข้าง ขอกอดแขนพี่แทนได้ไหมครับ”
“อืม…ห้ะ!?” ไม่ทันแล้ว แขนล่ำถูกกอดแน่นพลางซุกหน้า พ่นลมหายใจอุ่นรินรดลำคอจนรู้สึกถึงความร้อนผ่าวและเสียงหัวใจดังตึกตัก ๆ
‘ไม่ยุติธรรมเลยโว้ย!! กูอยากสติแตก!!!!’
—————
“ทำไมตาพี่คล้ำจัง” ยังกล้าถามหน้าซื่ออีกนะเจ้าตัวต้นเหตุ ฟาร์ไม่ตอบคำถามเพราะขี้เกียจหาข้ออ้าง จึงบอกให้ทิศเหนืออาบน้ำแต่งตัวเพื่อพาไปรับกุญแจจากนิติ ก่อนอาสาไปส่งมหาวิทยาลัย
เมื่อถึงที่หมาย เด็กคนนั้นหยิบหนังสือเรียนก่อนหันมาหาฟาร์
“พี่รอทิศแปปนึงนะ”
ระหว่างรอ ชายสวมแว่นเผลอสัปหงกไปหลายครั้ง กระทั่งเสียงเคาะกระจกรถปลุกให้ตื่นสติ “อะไร”
“กาแฟครับ ตอบแทนที่พี่ให้ที่นอน”
“ขอบใจ ยังไม่ลืมใช่มั้ยที่บอกจะจ้างพี่”
“ทำไมครับ อยากมีเมียใหม่ขนาดนั้นเลยเหรอ” เสยผมสีฟ้าอ่อนพลางยื่นหน้าเข้าไปในตัวรถ เผยอยิ้มยียวน
“อืม อยากมาก”
“ตั้งตารอได้เลยครับ” ทิศเหนือถอยออกห่างจากตัวรถแล้วโบกมือลา พลางคิดว่าจะหาเมียใหม่จากไหนให้ฟาร์ดี คนใจดีแบบนี้ต้องคบใครจึงจะเหมาะสม
“ไอ้เหนือครับ” รอบคอถูกโอบจากเบื้องหลัง โถมกายใส่จนทิศเหนือเซไปเล็กน้อยเพราะไม่ทันตั้งตัว
“ไอ้คลื่นไอ้เวร!”
เจ้าของชื่อฉีกยิ้มหลิ่วตาแล้วถามถึงบุคคลปริศนาที่มาส่ง “ใช่ลูกค้าที่มึงส่งรูปมาให้ดูปะ”
“อืม ทำไม”
“เอ้า! พลาดซะได้ กะจะมาดูหน้าหน่อย”
“หล่อ ไม่มีคำไหนเหมาะสมเท่านี้อีกแล้ว”
ขณะพูดถึงชายคนนั้น เพื่อนผู้มีนิสัยหยาบกระด้างพลางเผลอยิ้มแย้มจนทำให้คลื่นต้องกะพริบตาถี่อย่างงงงวย และวิเคราะห์ตามความรู้สึกตัวเอง “กูว่ามึงชอบเขา?”
ทิศเหนือย่นคิ้วรู้สึกไม่สบอารมณ์นัก เขาตั้งใจจะเป็นพ่อสื่อให้ผู้มีพระคุณแท้ ๆ ถ้าฟาร์ต้องมีรอยด่างพร้อยเพราะชื่อเสีย ๆของเขาใครจะกล้าเข้าหา “เสือก!”
Latest chapter
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 17
นิ้วมือที่กำลังกดอัพโหลดจ่อหน้าจอทัชสกรีนอย่างลังเล แต่สายเรียกเข้าจากเพื่อนสนิทควบตำแหน่งเจ้านายเด้งขึ้นมาเสียก่อน‘กวีสารภาพหมดแล้ว’“ผมเตรียมเอกสารพ้นสภาพไว้ให้แล้วครับ เดี๋ยวส่งให้ทางอีเมล์”‘ยังก่อนครับคุณฟาร์ ผมมาคิด ๆ ดูแล้วพวกเขาก็เมาทั้งคู่ กวีเองคงไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่องแบบนี้ อีกอย่าง คุณเลขาบอกเองว่าน้องสาวกวีกำลังป่วยหนักจะขาดรายได้ตอนนี้ก็น่าสงสารไม่ใช่รึไง’ชายสวมแว่นเหลือบตามองบน รู้นิสัยเคลย์ดีว่าหมอนั่นใจดีกับคนอื่นเสมอ ตนเองก็ได้รับความอนุเคราะห์จากเพื่อนคนนี้ในหลาย ๆ อย่างเช่นกัน แต่ไม่ชอบใจเลยที่เคลย์กำลังใช้ความใจดีกับเรื่องนี้“งั้นรอดูเรื่องสนุกต่อจากนี้แล้วกันครับคุณท่าน” กดอัพโหลดคลิปเสียงอย่างไร้ความลังเล ในเมื่อฟาร์ถูกหักหลังแล้วยังไม่ได้รับความเป็นธรรม ก็ให้การกระทำต่ำช้านั่นย้อนใส่พวกมันเอง‘คนชั่วไม่มีสิทธิ์ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข’ ฟาร์เผลอกระตุกมุมปากเย้ยหยันบทพูดของตัวละครที่แจ๊สกำลังสวมบทบาท เห็นด้วยกับคำพูดของอีกฝ่ายเป็นครั้งแรก ‘คนเลวไม่ควรได้รับสิ่งดี ๆ ตอบแทน’ดวงตาสีดำเคลื่อนตามร่างสันทัดที่ลิงโลดอยู่เบื้องหน้าไม่ไกล รู้สึกอยากอ้วกเต็มที ความรู
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 16
เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของทิศเหนือปลุกให้ตื่นจากภวังค์ ผละตัวเองออกห่างจากฟาร์ พลันเห็นรายชื่อบนหน้าจอก็เกิดอาการใบ้กิน เหลียวมองอีกฝ่ายสีหน้ากระอักกระอ่วน“แฟนโทรมาเหรอ”“ต่อให้ทิศมีแฟนก็ไม่กลัวเท่าแม่หรอกครับ” เกร็งหน้ารอเสียงสวรรค์จากปลายสาย เป็นดั่งคาด ตนโดนสวดยับเพราะทั้งแม่บ้าน ยามและนิติพร้อมใจกันบอกหญิงแม่ว่าลูกชายหายไปจากคอนโดเป็นเวลาหนึ่งคืนแล้ว ยังเพิ่มเติมอีกว่าก่อนหน้านี้มีผู้ชายแปลกหน้าเวียนรับส่งด้วย‘กลับคอนโดเดี๋ยวนี้เลยนะ! ไม่งั้นแม่จะตัดเบี้ยเลี้ยง’“โธ่! บัตรเครดิตก็ตัดไปแล้วนี่ครับ น้องจะกินเกลืออยู่แล้วนะ” เหลือบเห็นรุ่นพี่แอบหัวเราะจึงเลี่ยงไปคุยหน้าระเบียงห้อง ไม่วายเดินตามทับถมกันอีก‘ช่วยไม่ได้ เหนือมาทำร้ายล้านสองของแม่ก่อนทำไม ไม่รู้แหละ ถ้าไม่กลับภายในคืนนี้แม่จะให้นิติไปล็อกห้อง’ อันที่จริงแค่ยึดกุญแจก็ทำให้ทิศเหนือเข้าห้องไม่ได้แล้ว หญิงแม่ดันสั่งให้เปลี่ยนรหัสประตูทุกเดือนป้องกันมิจฉาชีพโดยลืมไปว่าลูกชายอาจได้รับผลกระทบไปด้วย“ใจเย็นแม่! พรุ่งนี้น้องกลับแล้วครับ อย่าเพิ่งล็อกนะขอร้อง~”‘ทำไมกลับวันนี้ไม่ได้ ไปติดเด็กที่ไหนอีก’“น้องไม่ได้ติดเด็ก” เหล่มอ
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 15
ฟาร์จะเผลอคิดเข้าข้างตัวเองอีกแล้วว่าเขามีใจ ทั้งที่มันเป็นแค่การประชดประสาเด็กวัยรุ่นแค่นั้น“งั้นจะให้ทิศคิดยังไง”“ยังไงก็ได้แต่ไม่ใช่การประชด อย่าทำเหมือนหึงหวงพี่ทั้งที่นายไม่ได้คิดอะไร พี่เสียเปรียบ” ผละจากโต๊ะกินข้าวหนีการทะเลาะเข้าไปสงบอารมณ์ในห้องน้ำ ทรุดนั่งบนโถสุขภัณฑ์พลันลูบข้างขมับ ไม่รู้เลยว่าทิศเหนือต้องการอะไรกันแน่ ความใกล้ชิดที่ไม่มีความรักเจือปนมันดูไม่ยุติธรรมกับคนเพิ่งผิดหวังเอาเสียเลยทิศเหนือมองประตูห้องน้ำด้วยใจจดจ่อ รอให้รุ่นพี่ออกมาเพื่อจะคุยกันให้เข้าใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะแสดงอารมณ์อย่างนั้นไปเพื่ออะไร แค่รู้สึกไม่ชอบที่ฟาร์ทำเหมือนนึกถึงคนเก่า โต้แย้งกับตัวเองพักใหญ่ จู่ ๆ ก็เกิดความคิดว่าฟาร์ชอบตนเองจริง ๆ หรือแค่หวั่นไหวเพราะเพิ่งถูกทิ้งมากันแน่“พี่แค่หวั่นไหวรึเปล่า!” ร่างกำยำชะงักหันมามองคนที่นั่งที่เดิมอย่างเต็มตัว เส้นคิ้วขมวดปมใหญ่ไม่เข้าใจที่ทิศเหนือกล่าว “ที่บอกว่าชอบน่ะ เพราะเพิ่งอกหักใช่ไหม”ลอบถอนหายใจพลางกระดิกนิ้วเรียกอีกฝ่ายให้เดินมาหา เมื่อประชันหน้ากันฟาร์ก็เปิดหน้าจอโทรศัพท์ให้ดูช่องแชทจากกวีที่ไร้การตอบกลับมาตลอดหลายวัน “อยากรู้
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 14
แสร้งหัวเราะอารมณ์ดี มันไม่มีหรอกความรักที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน อย่างน้อยก็หวังให้อีกฝ่ายอยู่ใกล้ ๆสายตา หวังแค่ได้ดูแลอย่างดีเท่าที่คน ๆนึงจะทำให้ได้เรื่องนี้ตนเข้าใจดีและไม่ว่ากล่าวทิศเหนือหรอก น้องเป็นผู้ชายทั้งแท่ง แมนยิ่งกว่าสมรักษ์ คำสร้อย จะให้มารับรักเกย์วัยใกล้สามสิบน่ะเหรอ เพ้อเจอสิ้นดี“หญิงแม่ให้อภัยเมื่อไรทิศคงไม่ได้รบกวนพี่อีกแล้วล่ะครับ”“จริงสิ ทิศเป็นลูกเศรษฐีนี่เนอะ” รวบจานอาหารแล้วกินยาตามก่อนทำทีเป็นง่วงหาว ทิศเหนือมองแผ่นหลังนั้นพลางถอนหายใจ หายสงสัยในท่าทีของอีกฝ่ายแล้ว ทว่า ข้องใจกับความรู้สึกตัวเองมากกว่า ทันทีที่โดนสารภาพตนกลับไม่มีอาการต่อต้านหรือรังเกียจเช่นที่ผ่านมาระหว่างการดื่มของมึนเมาหัวสมองก็คิดถึงแต่เรื่องฟาร์ ถ้าตัดคำยั่วยุของเพื่อนสนิทออกไป เขาเป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจเหมือนเพื่อน อบอุ่นเหมือนพี่ชายแต่หากถามถึงความรู้สึกเชิงชู้…ทิศเหนือคิดว่ายังไม่มีเยื้องกายขึ้นเตียงหลังการอาบน้ำเสร็จสิ้น ดึงต้นแขนซ้ายของฟาร์ให้พลิกนอนหงายเพราะกลัวแผลถูกกดทับ“จะนอนทั้งใส่แว่นงี้เหรอพี่ฟาร์” เปลือกตาสั่นไหวแต่ไม่ยอมลืมตา ทิศเหนือจึงถือวิสาสะถอดมันวางไว้ข้างหั
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 13
เปิดดื่มใหม่อีกกระป๋องกระตุ้นให้ฝีปากกล้าขึ้น “พี่จะคอยอธิบายเรื่องแฟนกับทิศเพื่ออะไร ทิศไม่ได้เป็นอะไรกับพี่ด้วยซ้ำ ไม่เห็นต้องง้อต้องใส่ใจขนาดนั้น”“พี่…” กำลังจะบอกว่าชอบอยู่แล้ว แต่ทิศเหนือพูดไม่พักให้แทรกกลางเลย“ตอนที่เจ็บตัวพี่ควรโกรธทิศสิ ไหงมาโกรธตอนทิศดื้ออะ ไม่เข้าใจ”“พูดจบยัง” ทิศเหนือพยักหน้า ฟาร์จึงลุกไปโทรสั่งอาหารและเครื่องดื่มเพิ่มก่อนมานั่งที่เดิมแต่ใกล้ชิดกันกว่าเดิม “แค่นี้ใช่ไหมที่อยากรู้”“ครับ” ดื่มของมึนเมาไม่หยุด สติเหลือน้อยเท่าไรยิ่งดี จะได้ไม่เอาแต่ฟาดงวงฟาดงาจนไม่ได้ฟังสิ่งที่อยากรู้“ถ้ารู้แล้วทิศจะยกเลิกการเป็นเพื่อนเที่ยวไหม”“ไม่ครับ ทิศไม่อยากจ่ายเงินที่พี่จงใจขูดรีด”“ยังอุตส่าห์แวะกัด”“อ้อ! ทิศอยากรู้อีกเรื่อง ถ้ากลับไปแล้ว เราจะได้เจอกันอีกไหม”“พี่อยากเจอนะ ทิศล่ะว่าไง” จู่ ๆ ท่อนแขนข้างซ้ายก็ถูกรวบพร้อมใบหน้าถูไถไปมา “เมาเร็วจังแฮะ”“ไม่เมา นี่คือภาษากายที่แปลว่าอยากเจอ”“พี่ชอบภาษากายของทิศจัง” ลูบเรือนผมสีฟ้าของน้องเบา ๆ มองดวงตาที่หลับพริ้มแสดงอาการชื่นชอบ“ตอบคำถามได้แล้วครับ พูดจาอ้อมไปอ้อมมาทิศจะหงุดหงิดแล้วนะ”“ถ้าหงุดหงิดอีกพี่ก็ง้ออีก
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 12
ฟาร์เริ่มดำเนินการออดอ้อนทันทีที่เปิดประตูห้องพัก สรรหาสารพัดข้ออ้างเพื่อล่อลวงทิศเหนือให้ลงอ่างอาบน้ำด้วยกันแน่อยู่แล้วว่าเด็กหนุ่มไม่ยอม กลอุบายสิ้นคิดอย่างการใช้เงินเข้าล่อจึงถูกหยิบขึ้นมาอีกครั้ง “หนึ่งหมื่น!”“ห้ามแก้ผ้าหมด ห้ามแตะตัว ห้ามจูบ”“หวงตัวแบบนี้พี่ล่ะอย่างชอบ” ปลดกระดุมสองเม็ดแล้วนึกขึ้นได้ “ปวดแขน”“จู่ ๆ ก็อ่อนแอแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยเนอะ น่าแปลกใจจริง ๆ” ในฐานะลูกจ้างก็ต้องทำตามบัญชา แต่มือไม้มันเป็นอะไรของมัน สั่นอยู่นั่นแหละ “ทิศก็ถอดด้วยสิ” จิวกลางคิ้วซ้ายของทิศเหนือกระตุก ฟาร์มองต่ำลงไปอีกก็เห็นท่าทีประหม่า “ไม่ถอดได้ไหม” “สะดวกแบบนั้นก็ตามใจ” หย่อนขาลงอ่างแล้วรอดูท่าทีไม่กดดัน ทิศเหนือไม่ได้กลัวจะถูกปลุกปล้ำในนี้หรอก ยังไงเรี่ยวแรงพวกเขาก็ไม่ต่างกันมาก แต่ว่า…โตมาจนถึงตอนนี้ตนไม่เคยอาบน้ำร่วมกับใครมาก่อน ไม่ว่าเพศไหน “คือว่า ถ้าขอให้พี่ปิดตา”“เหอะ! งั้นนายก็ออกไปเถอะ พี่อาบเองได้” ตั้งใจแกล้งเขาแต่กลับหงุดหงิดจริงจังแฮะ ก็ดูทิศทำตัว…อย่างกับหนุ่มพรหมจรรย์“ไหนเมื่อกี้…”“ตอนนี้ผมดูแลตัวเองได้แล้วครับคุณลูกจ้าง ขอบคุณในน้ำใจที่อุตส่าห์ช่วยถอดเสื้อผ้าให้”“
You May Also Like
Unsur - เสพอรรถรส
ภูผาสีน้ำเงิน1.1K viewsขอโทษทีเลขาคนนี้ผมจอง
จินต์พิชา3.5K viewsBoylove the Serise|ดื่มด่ำค่ำคืนอันเร่าร้อน [YAOI] + [NC30+]
ณ ธารา1.9K viewsปลดรัก บัญชีใจ
Sanraya/oMojung/นางฟ้าแดนใต้5.5K viewsใต้บัญชารัก
M. Wanisa 496 viewsรักนี้มีให้เธอ 24 ชั่วโมง
บาริสต้าสายรุ้ง753 viewsพลังรักพลิกชีวิต...Orgasmic Power
W. Ziyen628 viewsจอมขมังเวทย์ตัวร้ายคือประธานบริษัทคนนั้นน่ะเหรอ!
มารินญา/Malynya244 views
