Masukฉันให้กำเนิดลูกทั้งหมดห้าคนกับฉินเฉิน แต่ลูกทั้งสี่คนของฉันต้องจากไปโดยกะทันหัน ตอนแรกฉันคิดว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุ จนกระทั่งวันที่ฉันนำกับข้าวไปให้ฉินเฉิน และบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับผู้ช่วยเข้า "โชคดีที่เด็กคนนี้เข้ากับไขกระดูกของซินซินได้" "ไม่งั้นฉันคงต้องทุบเขาให้ตายไปด้วยอีกคน " ตอนนั้นเองที่ฉันได้ตาสว่าง แต่ฉันก็ไม่ได้ร้องไห้ ไม่ได้โวยวายอะไร เพียงแค่เงียบสงบเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา จนกระทั่งถึงวันที่บริษัทของเขาก้าวเข้าสู่ตลาดหุ้น ฉันได้เปิดโปงเรื่องราวทั้งหมดต่อหน้าทุกๆคน ว่าเขาคือคนที่ทำให้ลูกทั้งสี่คนของฉันต้องตาย ในวันนั้นเอง ฉินเฉิน ผู้บริหารที่หยิ่งยโสแบบเขา ก็คุกเข่าลงบนพื้นแล้วร้องไห้อย่างน่าสมเพช พร้อมพูดว่าขอโทษฉัน
Lihat lebih banyak구두는 선호하지 않는다. 공식 석상에서 의상을 갖추어 입어야 하는 상황이 아니라면 거의 대부분 스니커즈를 신고 발걸음 가볍게 출근 하는 것을 좋아한다.
스니커즈는 무채색, 그 중에서도 깔끔하고 심플한 화이트를 즐겨 신는 편이다.
라임은 지난 달, 회사에서 도보 10분이면 갈 수 있는 작은 오피스텔로 숙소를 옮겨버렸다.
이전 집에 비해 2배 이상의 전세값으로 일찌감치 포기하려 했다가, 은행님의 자비로 딱! 전세 값을 맞추고, 기분 좋게 입주까지 완료할 수 있었다.
지옥철을 경험하지 않아 좋고,
30분 더 잘 수 있어 좋고,
무자비하게 밟히던 스니커즈를 지킬 수 있어 좋아, 상당히 만족하는 중이다.
물론, 오늘처럼 아침부터 뙤약볕이 태워버릴 듯 쏘아 대면 10분이 1시간처럼 느껴지긴 하지만,
불평은 접어두기로 했다. 나는 최선의 선택을 한 거니까.
드디어 도착한 회사 로비는 천국이 따로 없다
“와~ 죽는 줄 알았네~”
“과장니임~~~”
디자인부 이하영 대리가 쫄쫄쫄 달려와 쓰윽~ 팔짱을 끼며 기대왔다.
“하영아~ 오늘 왜 이렇게 덥냐?”
“그러게요, 저 요 앞 지하철에서 1분 걸어오는데 숨이 턱 막히더라니까요”
“아무리 7월이라도, 아침부터 이러는 건 좀 너무한 듯 싶다”
“제 말이요~”
아론그룹 아론리빙. 그중에서도 제품 디자인부에 속해 있는 이들은, 오늘부터 들어갈 크리스마스 신제품 기획으로 한동안 정신없이 바빠질 계획이다.
띡, 띡,
게이트를 통과해 엘리베이터를 기다리다가...
“아직 시간 널널한데⋯ 아아 콜?”
“아니~ 난 또 왜 그냥 들어가시네 했네~ 빽~!!”
다시 왔던 길 그대로 빠져나와 로비에 위치한 커피숍으로 향했다.
“아 맞다! 과장님 그거 들었어요?”
“못 들었어”
“뭔 줄 알고”
“뭔데?”
이상한 대화법이 익숙한 듯 바로 본론으로 들어가는 하영이었다.
“그, 아론 어페럴 런던 지사에 부사장님 있잖아요”
“어~”
“이번에 저희 아론 리빙으로 오신대요”
“그래? 오셔서 뭐하시는데?”
“허엇⋯. 일하시지 뭐하셔요?”
“본사로 안 가시고 왜”
“원래 그림이랑 디자인에 조예가 깊으시대요”
“그래서 런던 패션쪽을 맡으셨던 거구나. 뭐⋯ 리빙쪽도 잘 맞겠네”
아이스아메리카노 2잔을 주문하고, 기다리면서도 하영의 조잘거림은 멈출 줄을 몰랐다.
디자인실에서는 조잘거림에 진저리를 치는 고팀장이 있기에, 밖이나 탕비실에서 몰아둔 말들을 폭포수처럼 쏟아 놓는 걸수도⋯
그런 하영을 귀엽게 여기는 라임은, 유독 그녀를 잘 받아 주는 사람 중 하나였다.
“그런데요. 그 부사장님 별명이 뭔 줄 알아요?”
“뭔데?”
“아이스티요”
‘뭐지? 평소에 말을 달콤하게 하는 스타일인가?’
“아이스티 맛있지”
“아니, 아니요~ 티가 그 티가 아니라 대문자 T요. 아이스 + T”
달콤한 아이스티가 아니라, 차가운데 극 T를 자랑하는 성향이라니..
혹시 마주치더라도 절대 고개 들지 말고, 눈은 깔고, 발은 빠르게 스치듯 지나가야 한다는 뜻이었다.
“걸리면 끝장나겠는데?”
“웃는 모습을 본 사람이 없대요”
“웃을 일이 없나 보다”
“키랑 몸은 또 운동선수 같아서 진짜 후덜덜 하대요..."
"운동 선수도 종목에 따라 체격이 다 다르지~"
"아니이~ 그 뭐냐... 아! 배구. 꼭 배구선수 같은 몸이라고 하더라니까요"
배구선수라는 말에 라임의 가슴 언저리가 찌릿해졌다.
잠시 할 말을 잃은 라임은 일부러 들고 있던 아메리카노 빨대를 입속으로 쑤셔넣었다.
정말 바보같다. 10년이 흘렀건만, 그 애와 관련된 단어 하나에 아직도 이렇게 마음이 겉잡을 수 없이 곤두박질 치는 제가…
"ตุ้บ" ฉันคุกเข่าลงอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเลเธอหัวเราะลั่น "เวิ่นชิงเกอ เธอทำลายชีวิตอาเฉินจนต้องเข้าคุก เธอยังคิดว่าจะมีชีวิตที่ดีได้อีกเหรอ ฝันไปเถอะ!" "จริงๆฉันกับอาเฉิน เราเกือบจะได้แต่งงานกันอยู่แล้ว เขาเคยบอกว่าจะอยู่กับฉันตลอดไป แต่ทุกอย่างก็ต้องถูกเธอทำลายหมด!" "เจียงจือเนี่ยน เธอใจเย็นหน่อยนะ ฉินเฉินเขาทำผิด เขาก็ต้องได้รับการลงโทษ" "เขาฆ่าลูกทั้งสี่คนของฉันนะ!" "เรื่องนั้นน่ะ ฉันเป็นคนบอกให้เขาทำเอง" เธอเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความอาฆาต "ฉันเป็นคนสั่งให้เขาฆ่าลูก ๆ ของเธอเอง ยังไงซะก็ไม่มีประโยชน์อะไรอยู่แล้วหนิ""เพี๊ยะ!" ฉันตบเข้าไปที่หน้าเธอเต็มแรง ฉันไม่สามารถระงับความโกรธได้อีกต่อไป "เธอ... เป็นเธอเอง!" ฉันโกรธจนแทบหายใจไม่ออก เธอหัวเราะเยาะ "ใช่ ฉันแค่อยากทำลายให้ชีวิตของเธอพัง และตอนนี้ฉันก็จะฆ่าลูกคนสุดท้ายของเธอด้วย" เธอพูดไปพร้อมกับเดินไปทางลูกของฉัน ฉันรีบคว้าขาเธอเอาไว้และทำให้เธอล้มลงกับพื้น แล้วฉันก็แย่งคบเพลิงออกมาจากมือเธอ คนเป็นแม่สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อปกป้องลูก ในจังหวะนั้นเองซินซินก็วิ่งเข้ามา
วันรุ่งขึ้น เรื่องของฉินเฉินก็แพร่กระจายไปทั่วโลกออนไลน์ ทุกคนต่างรุมด่าทอเขา【พระเจ้า นี่มันปีศาจชัด ๆ ลูกของตัวเองยังกล้าทำร้ายได้ลงคอ】 【เป็นสัตว์เลือดเย็นจริง ๆ คนแบบนี้สมควรถูกส่งไปยังนรกขุมที่สิบแปดซะ!】 【ทุกคนดูสิดูเหมือนที่เขาทำเรื่องทั้งหมดนี้ ก็เพื่อช่วยลูกสาวของผู้หญิงที่เขารักในอดีต เหตุผลนี้มันน่ารังเกียจมาก!】เขาถูกด่าทอเสียหายจนหมดสิ้น ชื่อเสียงของตระกูลฉินก็ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงเช่นเดียวกัน จนสุดท้าย คุณปู่ฉินก็ต้องออกมาแถลงข่าวว่าตัดขาดความสัมพันธ์กับเขา พร้อมประกาศมอบหุ้นของตนให้กับฉินเยว่ และเพราะฉินเฉินตอนนี้ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว เขาจึงต้องมอบหุ้นให้กับฉินเยว่ในที่สุดต่อมา ฉินเฉินต้องเข้ารับการสอบสวนอยู่ตลอดเวลา ในช่วงที่เขาไม่อยู่ ฉินเยว่ก็เป็นคนบริหารบริษัทหงซือแทน ส่วนฉันก็กำลังยุ่งอยู่กับการดำเนินเรื่องหย่าร้างกับฉินเฉิน ฉันส่งหลักฐานทั้งหมดที่ถ่ายไว้ รวมถึงผลตรวจดีเอ็นเอของเขาให้กับทนายความ ฉันยืนยันว่าต้องการให้ฉินเฉินออกจากชีวิตฉันไปแบบตัวเปล่าได้ยินมาว่าฉินเฉินรู้เรื่องนี้ขณะที่อยู่ในสถานีตำรวจ เขาถึงกับเสียสติไปเลย ฉันคิดว่ามั
บนเวที ฉินเฉินกล่าวด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้นกับทุกคนว่า "วันนี้เป็นวันที่บริษัทของผมเข้าสู่ตลาดหุ้นอย่างเป็นทางการ ผมเตรียมตัวมาตลอดสามปี และในวันนี้ก็ประสบความสำเร็จเสียที""อ้อ และวันนี้ผมยังเตรียมไฟล์มานำเสนอให้ทุกคนได้รู้ถึงความพยายามของผมตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้อีกด้วย"พอเขาพูดจบ หน้าจอขนาดใหญ่ข้างหลังก็สว่างขึ้นในทันทีและปรากฏเป็นคลิปวิดีโอคลิปหนึ่ง“ตายซะ!”ในคลิปวิดีโอ เขามีสีหน้าที่โหดร้าย และโยนทารกตัวน้อยในอ้อมแขนลงกับพื้นอย่างรุนแรงจากนั้นก็ตัดไปยังคลิปถัดมาเป็นภาพเดียวกัน เพียงแต่เด็กในมือของเขานั้นเป็นคนละคนทั้งหมดมีสี่คลิปวิดีโอ แต่ละคลิปเป็นหลักฐานที่แสดงว่าเขาฆ่าลูกของฉันทั้งห้องประชุมเกิดเสียงฮือฮาขึ้น นักข่าวทุกคนต่างรีบถ่ายภาพอย่างบ้าคลั่งสีหน้าของฉินเฉินซีดเผือกทันทีและตัวแข็งทื่ออยู่อย่างนั้นฉันยกมือขึ้นมาปิดปากและร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด“ลูกของฉัน ทั้งหมดเป็นฝีมือของคุณเองเหรอ”นักข่าวทุกคนเข้าใจทุกอย่างในทันทีพวกเขารีบกรูเข้าไปหาฉินเฉินและซักถามว่า"คุณฉิน ในวิดีโอเป็นลูกของคุณใช่หรือไม่?""ทำไมคุณถึงฆ่าพวกเขา?""การกระทำนี้ผิดกฎหมายนะครับ!"
“ฉันไม่ได้ทำ” ฉันพูดพร้อมกับดวงตาที่แดงก่ำ“ฉันไม่รู้แม้กระทั่งรหัสผ่านของคุณเลย”หัวใจของฉันเจ็บปวดมาก เมื่อมองไปที่เขาซินซินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็เงียบ ไม่พูดอะไรสักคำออกมาฉินเยว่รีบเข้ามาช่วยฉันไว้“ฉันเป็นคนทำเอง แล้วจะทำไมล่ะ ในเมื่อบริษัทก็เป็นของเราทั้งคู่ แล้วทำไมฉันจะเข้าไปดูข้อมูลไม่ได้?”ทันทีที่พูดจบ เขาถึงกับลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ด้วยความตกใจดูเหมือนว่าเขาจะลืมไปแล้วว่า ฉินเยว่รู้รหัสผ่านคอมพิวเตอร์ของเขาใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและหวาดกลัว“เธอเห็นอะไรบ้าง?”“ฉันก็แค่ดูรายงานประจำเดือนแป๊บเดียว แล้วก็ออกมาเลยแค่นั้นเอง” ฉินเยว่ตอบด้วยท่าทีสบาย ๆใบหน้าที่เครียดขึมของเขาก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลงฉันเองก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกไปตาม ๆ กันหลังจากที่ฉินเยว่ออกไป ฉินเฉินก็รีบไปที่ห้องทำงานของเขาโดยทันทีฉันเดาว่าเขาคงจะไปเปลี่ยนรหัสผ่านอย่างแน่นอนตกกลางคืน เขาก็นอนกอดฉันไว้ฉันไม่อยากนอนกับเขาเลย แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยฉันเขายังกระซิบอยู่ข้างหูฉันว่า “เรามีลูกด้วยกันอีกเถอะนะ”“ช่วงนี้ฉันฝันบ่อยมาก ฝันว่าเด็ก ๆ ที่ตายไปแล้วมาเรียกหาฉัน”ที่แท้ก็เป็นเพราะเรื่องนี้
ทันใดนั้นเอง ซินซินก็เดินเข้ามาวันนี้เจียงจือเนี่ยนเพิ่งส่งเธอไปเรียนเต้น แล้วทำไมถึงกลับมาได้ล่ะ?“คุณป้าคะ กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ?”“ป้ากำลังหาข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตอยู่จ๊ะ”ตอนนั้นเองวิดีโอก็ดาวน์โหลดเสร็จพอดี ฉันรีบถอดแฟลชไดรฟ์ออกมา“ซินซิน หนูอย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครฟังได้ไหมจ๊ะ นี่เป็นความลับระหว่างเรา
พอตกกลางคืน ฉันคิดว่าฉินเฉินคงจะอยู่เล่นกับเจียงจือเนี่ยนและซินซินจนดึกดื่นแต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะกลับเข้ามาหาฉันในห้องเขากอดฉัน และพยายามจะจูบฉัน"ที่รัก คุณหมดช่วงพักฟื้นแล้ว ผมขอได้ไหม…""ไม่ได้ หมอบอกว่าต้องพักอย่างน้อยสามเดือน"ฉันผลักเขาออกไป"ตอนนี้ฉันยังไม่มีอารมณ์ พอคิดถึงลูกทั้งสี่คนแ
พอกลับมาถึงบ้าน ฉันก็พูดออกมาทันทีว่าเหนื่อยมาก แล้วอุ้มฮ่าวฮ่าวเข้าไปในห้องนอนที่จริงแล้ว ฉันแค่อยากจะคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมดให้แน่ชัดว่าทำไมฉินเฉินถึงอยากมีลูกกับฉัน เพียงแค่หาไขกระดูกที่เข้ากันได้แค่นั้นเองหรือ?ตามหลักแล้ว โอกาสที่จะจับคู่ไขกระดูกให้สำเร็จนั้นมีน้อยมากงั้นฉันก็คิดได้แค่อ
ฉันตื่นแต่เช้ามาเตรียมข้าวกล่องแสนอร่อยและมีประโยชน์เพื่อนำไปให้ฉินเฉินแต่ยังไม่ทันได้เปิดประตูห้องทำงานของเขา ฉันก็ได้ยินคำพูดบางอย่างที่ทำให้ต้องหยุดชะงัก"การผ่าตัดของซินซินสำเร็จไปได้ด้วยดีไหม?"ผู้ช่วยตอบเขาด้วยท่าทางนอบน้อม "ครับท่านประธาน สำเร็จมากครับ เด็กที่ภรรยาของท่านคลอดออกมาคราวนี้





