Short
เพื่อรักเเรก สามีจึงต้องสังเวยลูกทั้งสี่ของฉัน

เพื่อรักเเรก สามีจึงต้องสังเวยลูกทั้งสี่ของฉัน

作家:  ชิงโยว完了
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
8チャプター
3.4Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ความรักทรมาน

รักแรก

การเสียใจภายหลัง

อารมณ์ครอบครัว

ฉันให้กำเนิดลูกทั้งหมดห้าคนกับฉินเฉิน แต่ลูกทั้งสี่คนของฉันต้องจากไปโดยกะทันหัน ตอนแรกฉันคิดว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุ จนกระทั่งวันที่ฉันนำกับข้าวไปให้ฉินเฉิน และบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับผู้ช่วยเข้า "โชคดีที่เด็กคนนี้เข้ากับไขกระดูกของซินซินได้" "ไม่งั้นฉันคงต้องทุบเขาให้ตายไปด้วยอีกคน " ตอนนั้นเองที่ฉันได้ตาสว่าง แต่ฉันก็ไม่ได้ร้องไห้ ไม่ได้โวยวายอะไร เพียงแค่เงียบสงบเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา จนกระทั่งถึงวันที่บริษัทของเขาก้าวเข้าสู่ตลาดหุ้น ฉันได้เปิดโปงเรื่องราวทั้งหมดต่อหน้าทุกๆคน ว่าเขาคือคนที่ทำให้ลูกทั้งสี่คนของฉันต้องตาย ในวันนั้นเอง ฉินเฉิน ผู้บริหารที่หยิ่งยโสแบบเขา ก็คุกเข่าลงบนพื้นแล้วร้องไห้อย่างน่าสมเพช พร้อมพูดว่าขอโทษฉัน

もっと見る

第1話

บทที่ 1

이채이의 아무렇지 않은 듯하면서도 한없이 냉담한 태도는 오랫동안 억눌려 있던 서연풍의 분노에 끝내 불을 지폈다.

"요즘 들어선 날 네 방에 들이지도 않으면서, 날마다 날 최완영에게 떠밀더니! 이제는 강이가 고열에 시달리며 어머니를 찾고 있는데도 찾아가 보기는커녕 여기서 태평하게 이야기책이나 읽고 있단 말이냐?!"

서연풍은 거칠게 숨을 몰아쉬며 그녀를 죽일 듯 노려보았다.

"이채이, 대체 넌 스스로를 괴롭히려는 것이냐, 아니면 나와 강이를 괴롭히려는 것이냐?!"

그 말을 들은 이채이는 억울하다는 듯 더없이 서러운 표정을 지었다.

"왕야, 제가 왕야에게 최완영의 처소에서 주무시라 한 것은, 왕야께서 직접 그 아이의 솜씨가 뛰어나 그 아이와의 잠자리가 더 만족스럽다고 말씀하셨기 때문입니다. 제가 강이를 찾아가지 않은 것도 그 아이가 별일 아니면 찾아오지 말라고, 그 아이 곁엔 최완영만 있으면 된다고 했기 때문이지요. 저는 그저 모두 왕야와 강이의 뜻대로 했을 뿐입니다."

서연풍은 주먹이라도 얻어맞은 사람처럼 굳어 버렸다.

들끓던 분노는 순식간에 얼굴 위에서 얼어붙더니 난처한 침묵만 남았다.

그는 입을 열어 반박하려 했지만, 막상 한마디도 내뱉을 수 없었다.

한참이 지나서야 그는 손을 들어 미간을 짚으며, 지친 기색과 체념이 어린 목소리로 입을 열었다.

"내가 잘못했다. 내가 잘못했다고 하면 되겠느냐? 그래, 너와 평생 한 사람만을 바라보며 살겠다는 약속을 내가 저버렸다. 하지만 완영이는... 완영이는 내게 자신의 순결을 내어주었고, 의지할 곳 하나 없는 아이이니 내가 모른 척할 수는 없다. 강이도 아직 어린아이다. 그 아이가 완영이를 좋아한다고 한 것은 네가 글공부를 너무 엄하게 다그쳐서 잠시 토라진 것뿐이다. 지금은 병이 들어 줄곧 너를 찾고 있지 않느냐. 그만큼 아직도 네가 그 아이에게 가장 중요한 사람이라는 뜻이다. 앞으로 내가 잘 가르쳐서 다시는 너에게 그렇게 대하지 않도록 하겠다. 앞으로는... 앞으로는 우리 넷이 함께 잘 살아가면 되지 않겠느냐. 그러니 지금 가서 강이를 한번 봐주면 안 되겠느냐?"

그는 그녀를 향해 손을 내밀었다.

길고 힘 있는 그 손은, 지난날 수없이 그녀의 손을 잡아 주고 품에 안아 주며 약속과 온기를 건네던 손이었다.

하지만 이채이는 여전히 고개를 저었다.

"너무 멀어서 소첩은 정말 가고 싶지 않습니다."

서연풍은 순간 얼어붙어, 제 귀를 의심했다.

"뭐라고?!"

"여기서 강이의 처소까지 너무 멉니다. 저는 걸어가고 싶지 않습니다. 게다가 이 이야기책이 이제 막 재미있는 부분인데 아직 다 읽지도 못했습니다."

서연풍의 얼굴에서 핏기가 조금씩 사라졌다. 그는 믿을 수 없다는 듯 그녀를 바라보았다. 마치 지금 이 순간 처음으로 이 여자라는 사람을 알게 된 것처럼.

"이채이..."

그의 목소리가 떨렸다.

"고작 몇 걸음뿐이다... 너는 그 몇 걸음조차 강이를 위해 걸어주기 싫은 것이냐?"

이채이는 아무 말도 하지 않았다. 그저 고개를 숙인 채 다시 이야기책을 집어 들었다.

그 말 없는 거절은 어떤 격한 말보다도 서연풍을 더욱 초라하게 만들고 분노하게 했다.

그는 갑자기 손을 뻗어 그녀의 손목을 움켜잡았다. 힘이 어찌나 센지 이채이는 살짝 미간을 찌푸렸다.

"내가 업어 주겠다! 내가 직접 업고 가면 되지 않느냐?!"

하지만 그의 손끝이 그녀의 피부에 닿는 순간, 이채이는 마치 뜨거운 것에 데인 사람처럼 손을 거칠게 빼내며 몸을 뒤로 물렸다.

서연풍의 손이 허공에서 굳었다. 그는 믿을 수 없다는 눈빛으로 그녀를 바라보았다.

"이제는... 내가 손을 대는 것조차 싫다는 것이냐?!"

이채이는 눈을 내리깔고 흐트러진 옷소매를 정리하며, 감정이라고는 느껴지지 않는 목소리로 말했다.

"어찌 그런 말씀이십니까. 왕야께서 너무 깊이 생각하신 것입니다. 소첩은 그저... 정말 가고 싶지 않을 뿐입니다."

서연풍은 그녀의 완고한 태도를 바라보며, 오랫동안 억눌러 왔던 분노가 더 이상 참을 수 없을 만큼 치솟는 것을 느꼈다.

결국 그 불길은 한순간에 터져 나왔다.

"이채이! 정말 끝까지 이럴 셈이냐?!"

"좋다! 아주 잘했다! 하지만 잊지 마라. 내 총애를 잃고 나면 네가 이 왕부에서 할 수 있는 건 아무것도 없다. 두고 보겠다. 네가 무엇을 믿고 이토록 내게 맞서는지, 언제까지 이렇게 버틸 수 있는지! 네가 내 앞에서 잘못을 인정하고 빌게 되는 날을 기다릴 것이다.”

그는 소매를 휘날리며 돌아섰다.

천둥 같은 분노를 품은 채 나간 그의 손에 문은 거칠게 내리쳐졌고, 그 소리에 들보 위의 먼지마저 떨어질 듯했다.

이채이는 그 큰 소리가 자신과 아무 상관도 없다는 듯 조용히 그 자리에 앉아 있다가 잠시 뒤에야 목소리를 높였다.

"운령아."

줄곧 밖을 지키고 있던 운령은 겁에 질려 몸을 떨다가 급히 안으로 들어왔다.

"예, 왕비마마! 왕야를 다시 모셔 올까요? 소인이 당장 다녀오겠습니다!"

"아니다. 문을 닫거라. 강이 쪽에서 계속 우는 소리가 들려 시끄럽구나. 책을 읽는 데 방해가 된다."

운령은 놀란 눈으로 그녀를 바라보았다. 마치 처음으로 자신의 주인을 알게 된 사람처럼.

한참이 지나서야 그녀는 털썩 무릎을 꿇고, 목이 메인 목소리로 말했다.

"왕비마마! 정녕... 정녕 이러실 겁니까? 왕야도 신경 쓰지 않으시고, 도련님도 돌보지 않으시면... 앞으로 이 왕부에서 살아가기가 힘들어질 텐데 두렵지 않으십니까? 정말 후회하지 않으시겠습니까?"

후회라니?

이채이는 가볍게 웃었다. 하지만 눈가는 더없이 싸늘했다.

그녀가 가장 후회하는 것은 7년 전 서연풍에게 시집와, 그를 위해 강이를 낳은 일이었다.

다행히 아직 닷새가 남아 있었다.

앞으로 닷새 지나면 그녀는 이곳을 떠날 것이다.

모든 것은 이제 제자리로 돌아가야 했다.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
8 チャプター
บทที่ 1
ฉันตื่นแต่เช้ามาเตรียมข้าวกล่องแสนอร่อยและมีประโยชน์เพื่อนำไปให้ฉินเฉินแต่ยังไม่ทันได้เปิดประตูห้องทำงานของเขา ฉันก็ได้ยินคำพูดบางอย่างที่ทำให้ต้องหยุดชะงัก"การผ่าตัดของซินซินสำเร็จไปได้ด้วยดีไหม?"ผู้ช่วยตอบเขาด้วยท่าทางนอบน้อม "ครับท่านประธาน สำเร็จมากครับ เด็กที่ภรรยาของท่านคลอดออกมาคราวนี้ สามารถเข้ากับไขกระดูกของคุณซินซินได้พอดีครับ"ฉินเฉินหัวเราะด้วยความพอใจ"โชคดีที่ในที่สุดเด็กคนนี้ก็เข้ากับไขกระดูกของซินซินได้ซักที""ไม่งั้นคงต้องถูกฉันทุบตายไปอีกคน"ฉันยืนตัวแข็งอยู่กับที่ เลือดในร่างกายราวกับหยุดสูบฉีดฉันแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่ากำลังได้ยินอะไรอยู่นั่นก็หมายความว่าลูกสี่คนที่จากไปก่อนหน้านี้ เป็นฝีมือของเขาเองอย่างงั้นเหรอ?ที่เขาเร่งรีบอยากให้เรามีลูกด้วยกัน ก็เพียงเพื่อจะหาไขกระดูกที่เข้ากับลูกของเจียงจือเนี่ยนได้อย่างนั้นเองหรือ?น้ำตาฉันไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ฉันต้องเอามือปิดปากไว้ไม่ให้ส่งเสียงออกมาในตอนนั้นเอง/ในขณะนั้นเอง ฉันได้ยินเสียงผู้ช่วยของฉินเฉินกำลังจะเดินออกมานอกห้อง ฉันจึงรีบวิ่งเข้าไปหลบในห้องน้ำร่างทั้งร่างของฉันสั่นสะท้านทันใดนั้น ฉันก็
続きを読む
บทที่ 2
พอกลับมาถึงบ้าน ฉันก็พูดออกมาทันทีว่าเหนื่อยมาก แล้วอุ้มฮ่าวฮ่าวเข้าไปในห้องนอนที่จริงแล้ว ฉันแค่อยากจะคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมดให้แน่ชัดว่าทำไมฉินเฉินถึงอยากมีลูกกับฉัน เพียงแค่หาไขกระดูกที่เข้ากันได้แค่นั้นเองหรือ?ตามหลักแล้ว โอกาสที่จะจับคู่ไขกระดูกให้สำเร็จนั้นมีน้อยมากงั้นฉันก็คิดได้แค่อย่างเดียวเท่านั้น—ซินซินเป็นลูกสาวแท้ๆ ของเขาแน่นอน เพราะงั้นการที่เขาอยากมีลูกกับฉัน ก็จะทำให้เพิ่มโอกาสที่ไขกระดูกจะเข้ากันกับซินซินนั้นสูงขึ้นฉันมองไปที่รูปถ่ายของลูกทั้งสี่คนที่เคยมีชีวิตอยู่ ที่แขวนอยู่บนผนังห้องพร้อมปาดน้ำตาที่ไหลออกมาบนใบหน้าไม่ต้องห่วงนะลูกแม่ แม่จะล้างแค้นให้พวกหนูเองมีคนเคยบอกว่า เมื่อคนเราเลิกหลงรักหัวปักหัวปำแล้ว ก็จะเริ่มมีสติและฉลาดขึ้นดูเหมือนว่าคำพูดเหล่านั้นจะจริงอย่างที่เขาพูดกันนับจากนี้ ฉันจะดูแลร่างกายตัวเองให้แข็งแรงก่อน แล้วขอให้แม่ฉันช่วยดูแลฮ่าวฮ่าว โดยการบอกเหตุผลเกี่ยวกับงานแทนและสิ่งแรกที่ฉันจะทำหลังจากผ่านช่วงเดือนแรกไปแล้ว คือการเข้าไปทำความรู้จักกับเจียงจือเนี่ยนเจียงจือเนี่ยนคือคนที่ฉินเฉินเคยรักสุดหัวใจพวกเขาทั้งสองคนเคยคบ
続きを読む
บทที่ 3
พอตกกลางคืน ฉันคิดว่าฉินเฉินคงจะอยู่เล่นกับเจียงจือเนี่ยนและซินซินจนดึกดื่นแต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะกลับเข้ามาหาฉันในห้องเขากอดฉัน และพยายามจะจูบฉัน"ที่รัก คุณหมดช่วงพักฟื้นแล้ว ผมขอได้ไหม…""ไม่ได้ หมอบอกว่าต้องพักอย่างน้อยสามเดือน"ฉันผลักเขาออกไป"ตอนนี้ฉันยังไม่มีอารมณ์ พอคิดถึงลูกทั้งสี่คนแล้ว ฉันก็ยิ่งรู้สึกแย่"ฉันชี้ไปที่รูปถ่ายที่อยู่หลังเขาเขาหรี่ตาลงเล็กน้อย พร้อมใบหน้าซีดเผือกและลงจากเตียง"จะพูดถึงพวกเขาตอนนี้ทำไม!""พวกเขาตายไปหมดแล้ว อย่าพูดถึงอีก"จากนั้นเขาก็ปิดประตูออกไปอย่างแรงนี่เป็นครั้งแรกที่เขาโกรธฉันฉันรู้ ว่าเขากลัวมันเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ เขาฆ่าลูกของตัวเองทั้งสี่คน แล้วเขาจะไม่กลัวได้อย่างไรล่ะ?ฉันนอนอยู่บนเตียงพร้อมวางแผนบางอย่างอยู่ในใจฉินเฉินไม่กลับเข้ามาหาฉันอีก เขาบอกว่าคืนนี้จะนอนที่ห้องนอนสำรองไม่นานนัก ฉันก็ได้ยินเสียงเขาเปิดประตูฉันแอบเปิดประตูไปดู พบว่าเขาเข้าไปในห้องของเจียงจือเนี่ยนเจียงจือเนี่ยนเธอไม่ทำให้ฉันผิดหวังเลยอยากได้ฉินเฉินเร็วขนาดนี้เลยสินะฉันออกจากห้องไปอย่างเงียบ ๆ แล้วเดินไปที่หน้าห้องของเจียงจือเนี่ยน
続きを読む
บทที่ 4
ทันใดนั้นเอง ซินซินก็เดินเข้ามาวันนี้เจียงจือเนี่ยนเพิ่งส่งเธอไปเรียนเต้น แล้วทำไมถึงกลับมาได้ล่ะ?“คุณป้าคะ กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ?”“ป้ากำลังหาข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตอยู่จ๊ะ”ตอนนั้นเองวิดีโอก็ดาวน์โหลดเสร็จพอดี ฉันรีบถอดแฟลชไดรฟ์ออกมา“ซินซิน หนูอย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครฟังได้ไหมจ๊ะ นี่เป็นความลับระหว่างเราสองคนนะ”ฉันย่อตัวลงตรงหน้าเธอแล้วให้ลูกอมไปหนึ่งเม็ดแม้ว่าตอนนี้เธอจะมีสุขภาพที่ดีเพราะลูกของฉันที่เสียไป แต่เธอก็ไม่ได้รับรู้เรื่องนี้ เพราะงั้นฉันจะไม่เอาความแค้นไปลงที่เธอ“ได้ค่ะคุณป้า”“หนูอยากบอกความลับบางอย่างให้คุณป้าฟังด้วยค่ะ”เธอมองมาที่ฉัน“หนูเห็นกับตาว่าคุณลุงอาฉินทุบตีลูกของคุณป้าจนตาย หนูกลัวมากเลยค่ะ หนูไม่กล้าบอกใครเลย”หัวใจฉันเต้นแรง“ไม่ต้องกลัวนะซินซิน อีกหน่อยป้าจะให้หนูช่วยอะไรสักอย่างหน่อยได้ไหมจ๊ะ?”...ตอนที่ฉินเฉินกลับมา ฉันก็จัดการเก็บกวาดห้องทำงานเขาไว้เรียบร้อยแล้วเห็นได้ชัดเลยว่าเมื่อคืนเขาถูกฉันหลอกจนกลัวหน้าซีดจนถึงตอนนี้เจียงจือเนี่ยนรีบตักกับข้าวให้เขา“อาเฉิน เป็นอะไรไป ทำไมหน้าตาไม่ค่อยดีเลยล่ะ?”ฉินเฉินไม่ตอบเธอ แต่จ้องมาที่ฉ
続きを読む
บทที่ 5
“ฉันไม่ได้ทำ” ฉันพูดพร้อมกับดวงตาที่แดงก่ำ“ฉันไม่รู้แม้กระทั่งรหัสผ่านของคุณเลย”หัวใจของฉันเจ็บปวดมาก เมื่อมองไปที่เขาซินซินที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็เงียบ ไม่พูดอะไรสักคำออกมาฉินเยว่รีบเข้ามาช่วยฉันไว้“ฉันเป็นคนทำเอง แล้วจะทำไมล่ะ ในเมื่อบริษัทก็เป็นของเราทั้งคู่ แล้วทำไมฉันจะเข้าไปดูข้อมูลไม่ได้?”ทันทีที่พูดจบ เขาถึงกับลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ด้วยความตกใจดูเหมือนว่าเขาจะลืมไปแล้วว่า ฉินเยว่รู้รหัสผ่านคอมพิวเตอร์ของเขาใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและหวาดกลัว“เธอเห็นอะไรบ้าง?”“ฉันก็แค่ดูรายงานประจำเดือนแป๊บเดียว แล้วก็ออกมาเลยแค่นั้นเอง” ฉินเยว่ตอบด้วยท่าทีสบาย ๆใบหน้าที่เครียดขึมของเขาก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลงฉันเองก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกไปตาม ๆ กันหลังจากที่ฉินเยว่ออกไป ฉินเฉินก็รีบไปที่ห้องทำงานของเขาโดยทันทีฉันเดาว่าเขาคงจะไปเปลี่ยนรหัสผ่านอย่างแน่นอนตกกลางคืน เขาก็นอนกอดฉันไว้ฉันไม่อยากนอนกับเขาเลย แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยฉันเขายังกระซิบอยู่ข้างหูฉันว่า “เรามีลูกด้วยกันอีกเถอะนะ”“ช่วงนี้ฉันฝันบ่อยมาก ฝันว่าเด็ก ๆ ที่ตายไปแล้วมาเรียกหาฉัน”ที่แท้ก็เป็นเพราะเรื่องนี้
続きを読む
บทที่ 6
บนเวที ฉินเฉินกล่าวด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้นกับทุกคนว่า "วันนี้เป็นวันที่บริษัทของผมเข้าสู่ตลาดหุ้นอย่างเป็นทางการ ผมเตรียมตัวมาตลอดสามปี และในวันนี้ก็ประสบความสำเร็จเสียที""อ้อ และวันนี้ผมยังเตรียมไฟล์มานำเสนอให้ทุกคนได้รู้ถึงความพยายามของผมตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้อีกด้วย"พอเขาพูดจบ หน้าจอขนาดใหญ่ข้างหลังก็สว่างขึ้นในทันทีและปรากฏเป็นคลิปวิดีโอคลิปหนึ่ง“ตายซะ!”ในคลิปวิดีโอ เขามีสีหน้าที่โหดร้าย และโยนทารกตัวน้อยในอ้อมแขนลงกับพื้นอย่างรุนแรงจากนั้นก็ตัดไปยังคลิปถัดมาเป็นภาพเดียวกัน เพียงแต่เด็กในมือของเขานั้นเป็นคนละคนทั้งหมดมีสี่คลิปวิดีโอ แต่ละคลิปเป็นหลักฐานที่แสดงว่าเขาฆ่าลูกของฉันทั้งห้องประชุมเกิดเสียงฮือฮาขึ้น นักข่าวทุกคนต่างรีบถ่ายภาพอย่างบ้าคลั่งสีหน้าของฉินเฉินซีดเผือกทันทีและตัวแข็งทื่ออยู่อย่างนั้นฉันยกมือขึ้นมาปิดปากและร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด“ลูกของฉัน ทั้งหมดเป็นฝีมือของคุณเองเหรอ”นักข่าวทุกคนเข้าใจทุกอย่างในทันทีพวกเขารีบกรูเข้าไปหาฉินเฉินและซักถามว่า"คุณฉิน ในวิดีโอเป็นลูกของคุณใช่หรือไม่?""ทำไมคุณถึงฆ่าพวกเขา?""การกระทำนี้ผิดกฎหมายนะครับ!"
続きを読む
บทที่ 7
วันรุ่งขึ้น เรื่องของฉินเฉินก็แพร่กระจายไปทั่วโลกออนไลน์ ทุกคนต่างรุมด่าทอเขา【พระเจ้า นี่มันปีศาจชัด ๆ ลูกของตัวเองยังกล้าทำร้ายได้ลงคอ】 【เป็นสัตว์เลือดเย็นจริง ๆ คนแบบนี้สมควรถูกส่งไปยังนรกขุมที่สิบแปดซะ!】 【ทุกคนดูสิดูเหมือนที่เขาทำเรื่องทั้งหมดนี้ ก็เพื่อช่วยลูกสาวของผู้หญิงที่เขารักในอดีต เหตุผลนี้มันน่ารังเกียจมาก!】เขาถูกด่าทอเสียหายจนหมดสิ้น ชื่อเสียงของตระกูลฉินก็ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงเช่นเดียวกัน จนสุดท้าย คุณปู่ฉินก็ต้องออกมาแถลงข่าวว่าตัดขาดความสัมพันธ์กับเขา พร้อมประกาศมอบหุ้นของตนให้กับฉินเยว่ และเพราะฉินเฉินตอนนี้ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว เขาจึงต้องมอบหุ้นให้กับฉินเยว่ในที่สุดต่อมา ฉินเฉินต้องเข้ารับการสอบสวนอยู่ตลอดเวลา ในช่วงที่เขาไม่อยู่ ฉินเยว่ก็เป็นคนบริหารบริษัทหงซือแทน ส่วนฉันก็กำลังยุ่งอยู่กับการดำเนินเรื่องหย่าร้างกับฉินเฉิน ฉันส่งหลักฐานทั้งหมดที่ถ่ายไว้ รวมถึงผลตรวจดีเอ็นเอของเขาให้กับทนายความ ฉันยืนยันว่าต้องการให้ฉินเฉินออกจากชีวิตฉันไปแบบตัวเปล่าได้ยินมาว่าฉินเฉินรู้เรื่องนี้ขณะที่อยู่ในสถานีตำรวจ เขาถึงกับเสียสติไปเลย ฉันคิดว่ามั
続きを読む
บทที่ 8
"ตุ้บ" ฉันคุกเข่าลงอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเลเธอหัวเราะลั่น "เวิ่นชิงเกอ เธอทำลายชีวิตอาเฉินจนต้องเข้าคุก เธอยังคิดว่าจะมีชีวิตที่ดีได้อีกเหรอ ฝันไปเถอะ!" "จริงๆฉันกับอาเฉิน เราเกือบจะได้แต่งงานกันอยู่แล้ว เขาเคยบอกว่าจะอยู่กับฉันตลอดไป แต่ทุกอย่างก็ต้องถูกเธอทำลายหมด!" "เจียงจือเนี่ยน เธอใจเย็นหน่อยนะ ฉินเฉินเขาทำผิด เขาก็ต้องได้รับการลงโทษ" "เขาฆ่าลูกทั้งสี่คนของฉันนะ!" "เรื่องนั้นน่ะ ฉันเป็นคนบอกให้เขาทำเอง" เธอเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความอาฆาต "ฉันเป็นคนสั่งให้เขาฆ่าลูก ๆ ของเธอเอง ยังไงซะก็ไม่มีประโยชน์อะไรอยู่แล้วหนิ""เพี๊ยะ!" ฉันตบเข้าไปที่หน้าเธอเต็มแรง ฉันไม่สามารถระงับความโกรธได้อีกต่อไป "เธอ... เป็นเธอเอง!" ฉันโกรธจนแทบหายใจไม่ออก เธอหัวเราะเยาะ "ใช่ ฉันแค่อยากทำลายให้ชีวิตของเธอพัง และตอนนี้ฉันก็จะฆ่าลูกคนสุดท้ายของเธอด้วย" เธอพูดไปพร้อมกับเดินไปทางลูกของฉัน ฉันรีบคว้าขาเธอเอาไว้และทำให้เธอล้มลงกับพื้น แล้วฉันก็แย่งคบเพลิงออกมาจากมือเธอ คนเป็นแม่สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อปกป้องลูก ในจังหวะนั้นเองซินซินก็วิ่งเข้ามา
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status