LOGINสายวันต่อมา ทั้งสามคนที่คิดหัวข้อวิจัยของตัวเอง
หลังมื้อเช้าวันต่อมา เพ่ยหยูเตรียมสมุดจดเพื่อไปยังตลาดหุ้นใจกลางย่านธุรกิจของบอสตันพร้อมกับเอกสารขออนุญาตเข้าไปดูงานที่ได้รับจากอาจารย์ที่ปรึกษา แต่กว่าที่รถของเพ่ยหยูจะหาที่จอดได้ก็ต้องฝ่าฟันกับสถานการณ์รถติดอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วโมง ทำเอาเพ่ยหยูถึงกับบ่นออกมาว่าที่นี่รถติดมากเกินไปแล้วจริง ๆ“พวกเราจะไปที่ไหนก่อนดีครับคุณหนู” ม่อชิวถามเมื่อพวกเขาลงจากรถแล้ว“อืม...ไปสอบถามประชาสัมพันธ์กันก่อนดีกว่าค่ะ” เพ่ยหยูเองก็ไม่รู้ว่าต้องติดต่อใครเป็นพิเศษที่นี่บ้างเหมือนกัน เธอเพียงได้รับเอกสารการขออนุญาตมาเท่านั้นเอง“ได้ครับ เชิญคุณหนูครับ” ซี่หลิวผายมือให้เพ่ยหยูเดินนำไปก่อน พวกเขาเองก็คอยคุ้มกันเคียงข้างเพ่ยหยูเพื่อเดินเข้าไปในตลาดหุ้นที่ดูวุ่นวายไปหมดจากเสียงการซื
“ทราบแล้วค่ะ ขอบคุณอาจารย์มากที่ช่วยเป็นธุระให้นะคะ” เพ่ยหยูไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณ ถึงแม้ว่าเธอจะต้องทำวิจัยเรื่องระบบเพิ่มเติมก็ตามที“ไม่เป็นไร เป็นหน้าที่ของอาจารย์อยู่แล้ว อ้อ แล้วเธอต้องมารายงานอาจารย์เป็นระยะด้วยนะเรื่องงานวิจัยของเธอ อาจารย์จะได้ให้คำแนะนำไปด้วย” ริชาร์ตกลัวว่าเพ่ยหยูจะเร่งทำวิจัยด้วยตัวเองแล้วอาจเกิดข้อผิดพลาดระหว่างขึ้นตอนต่าง ๆ เขาจึงต้องช่วยดูให้ไปทีละขั้นทีละตอนในขณะที่เพ่ยหยูกำลังทำงานวิจัย“ฉันจะมารายงานความคืบหน้ากับอาจารย์ทุกสัปดาห์นะคะ” เพ่ยหยูคิดว่าการบอกทุกสัปดาห์ก็น่าจะเพียงพอแล้ว หากเข้ามาปรึกษาบ่อยเกินไปงานวิจัยของเธอคงล่าช้าแน่“ตกลง แต่ถ้าเธอไม่ว่างก็เอาเป็นสองสัปดาห์ต่อครั้งก็ได้นะ” ริชาร์ตอยากให้เพ่ยหยูใช้เวลาในการพัฒนางานวิจัยของเธอได้อย่างเต็มที่
กว่าเซียวอวี้ตงและหวังหมิงทงจะกลับมาถึงบ้านก็เป็นช่วงเวลาห้าโมงเย็นแล้ว ทั้งสองสรุปหัวข้อวิจัยและได้รับการอนุมัติกันทั้งคู่ ของเซียวอวี้ตงได้รับความสนใจมากจากสตีฟ เพราะตอนนี้การพัฒนาความเร็วในการส่งข้อมูลยังไปได้ไม่ถึงไหน หากงานวิจัยของเซียวอวี้ตงทำได้สำเร็จก็จะเป็นความก้าวหน้าทางด้านเครือข่ายของโลกได้เลยทีเดียวสำหรับหัวข้อวิจัยของหวังหมิงทงที่ตอนแรกเขาคิดจะให้ฟรินซ์เลือกให้ กลับกลายเป็นว่าฟรินซ์อนุมัติทั้งสองหัวข้อวิจัยให้หวังหมิงทงนำหัวข้อมาผสมผสานกันแทน ทำให้หวังหมิงทงจะต้องทำงานวิจัยมากกว่าที่คิดเอาไว้ตอนแรก แต่เขาเองก็มั่นใจว่าหัวข้อที่ได้รับมาจะสามารถทำได้อย่างแน่นอน หนังสือมากมายที่หวังหมิงทงยืมมาก็มีประโยชน์กับงานวิจัยของเขาเช่นเดียวกัน ถึงแม้บางเรื่องเขาจะไม่เข้าใจอยู่บ้าง แต่หวังหมิงทงคิดว่าแค่ขอคำแนะนำจากเพ่ยหยูสักหน่อยก็น่าจะใช้ได้แล้วมื้อเย็นวันนั้นทุกคนมารวมตัวกันทานข้าวและพูดคุยเรื่องหัวข้
“ก็น่าจะเป็นอย่างนั้นนะครับท่าน ตอนนี้ผมให้เธอไปเลือกหาหนังสือประกอบการทำวิจัยอยู่ที่ห้องสมุดครับ เดี๋ยวผมจะรีบทำเอกสารแล้วส่งให้ท่านนะครับ พรุ่งนี้ช่วงเย็นผมบอกให้เธอมารับเอกสารน่ะครับ” ริชาร์ตตอบกลับปลายสาย“ได้สิ ผมจะรอเอกสารของคุณนะ สวัสดี” เฟรดเดอริกกล่าวจบก็วางสายไป เขายังไม่เคยเห็นหน้าคาดตานักศึกษาคนนี้มาก่อน แต่เท่าที่ฟังริชาร์ตบอกมา เธอน่าสนใจมากทีเดียวเพ่ยหยูขับรถไปจอดที่ West Garage ใกล้อาคารหอสมุดขนาดใหญ่ของ MIT ซึ่งเป็นทรงโดมและมีที่นั่งอ่านหนังสือใต้อาคารโดมทรงกลม ที่นั่นมีบรรยากาศเงียบสงบมาก เมื่อเพ่ยหยู ม่อชิวและซี่หลิวเดินเข้าไปด้านในหอสมุด ที่นั่นมีระบบค้นหาหนังสือโดยใช้คอมพิวเตอร์และแบบใช้บัตร เพ่ยหยูเลือกใช้คอมพิวเตอร์ในการค้นหา ไม่นานเธอก็เดินนำทั้งสองคนไปเลือกดูหนังสือที่หมวด
เมื่อไปถึงห้องที่ต้องเข้าเรียนครั้งแรก เพ่ยหยูเลือกนั่งแถวหน้า ส่วนม่อชิวกับซี่หลิวก็นั่งประกบซ้านขวาของเพ่ยหยูเพื่อไม่ให้ใครสามารถเข้าใกล้คุณหนูของพวกเขาได้ ไม่นานนักก็เริ่มมีนักศึกษาเดินเข้ามาหาที่นั่งเช่นกัน เสียงพูดคุยภาษาต่างประเทศดังออกมาเบา ๆ ซึ่งเพ่ยหยูไม่ได้สนใจเลย เธอเพียงนำเอกสารหัวข้อวิจัยที่พิมพ์ออกมารอปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษาของเธอในวันนี้หลังเลิกเรียนเท่านั้น เพ่ยหยูอยากเร่งมือทดลองเขียนอัลกอริทึมที่ต้องการแต่เธอยังไม่มีความรู้มากนักเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพ่ยหยูจึงอยากสอบถามอาจารย์เรื่องหนังสือเพื่อหามาอ่านเป็นแนวทางในการทำงานวิจัยชิ้นนี้ของเธอยี่สิบนาทีต่อมา นักศึกษาทั้งหมดในสาขาเดียวกับเพ่ยหยูก็เข้ามานั่งจนครบทั้งหมด ห้านาทีต่อมา อาจารย์ที่ปรึกษาก็อธิบายเรื่องตารางเรียนและเรื่องเกี่ยวกับงานวิจัยที่เหมาะสมสำหรับนักศึกษาปริญญาโทในปีนี้เพื่อเป็นแนวทางให้พวกเขาหาหัวข้อวิจัย ซึ่งอาจารย์คนนี้ไม่ใช่อาจารย์ที่ปรึกษาโดยตรงของเพ่ยหยู
“อ่า...ได้ครับ ได้ครับ เชิญทั้งสองคนนั่งรอสักครู่นะครับ” หัวหน้าสาขารับกระเป๋าเงินมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง เขาคาดไม่ถึงเลยว่าชายหนุ่มท่าทางซื่อ ๆ ตรงหน้านี้กลับมีเงินมากมายจนยอมบริจาคให้กับสาขาของเขาอย่างไม่มีท่าทีเสียดายเลยสักนิดหวังหมิงทงที่ไม่รู้ว่าหัวหน้าสาขาคิดอะไรอยู่ เขากำลังเหม่อลอยกับเงินจำนวนมากที่กำลังถูกบริจาคอย่างแสนเสียดายในใจ เพียงแต่เขาไม่กล้าแสดงความอ่อนแอออกมาให้คนอื่นเห็นว่าตนเองเป็นคนอย่างไรจริง ๆ เพราะอวี่หนิงบอกเอาไว้ว่าเขาต้องรักษาภาพลักษณ์ของคุณชายตระกูลใหญ่จากต่างประเทศ เพื่อไม่ให้คนอื่นกล้าล่วงเกินเขาได้ง่าย ๆไม่ถึงสิบนาที หัวหน้าภาควิชาก็ส่งใบเสร็จรับเงินพร้อมกระดาษยืนยันการเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาให้กับหวังหมิงทง“นี่เป็นตารางเรียนวิชาพื้นฐานของคุณชายนะ
เมื่อเสียงประกาศดังออกมาจากลำโพงไม่นาน เพ่ยหยูที่นั่งอยู่รอดูขั้นตอนต่อไปของการทานมื้อเที่ยงถึงกับเบิกตาโตมองดูกลุ่มเด็กจำนวนมากเดินเรียงแถวเข้ามาอย่างเป็นระเบียบโดยมีเพียงเสียงก้าวเดินของทุกคนเท่านั้นที่ดังกังวานไปทั่วบริเวณ เพ่ยหยูอดคิดไม่ได้ว่า
เด็กสี่คนที่ยืนคุยกันอยู่เป็นจุดสนใจให้กับคนที่กำลังทำครัวอยู่ไม่น้อย พวกเขาหันไปมองกลุ่มของเพ่ยหยูไม่นานก็หันกลับไปทำงานของตัวเองเงียบ ๆ ต่อ ในตอนที่พวกเขาได้มาอยู่ที่นี่ครั้งแรกก็ไม่ต่างจากพวกเพ่ยหยูนัก แต่ละคนทั้งกลัวทั้งกังวลแต่ก็ไม่ถึงกับขาดค
เด็กทั้งสี่คนหอบหิ้วสิ่งของออกจากห้องนอนไปยังห้องน้ำที่อยู่อีกด้านหนึ่งซึ่งจูข่ายหนิงชี้บอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ ในอาคารสองชั้นแห่งนี้มีห้องนอนใหญ่อยู่มากถึงหกห้อง และมีห้องน้ำใหญ่เอาไว้ใช้สอยอยู่เพียงแค่สี่ห้องเท่านั้น ดังนั้นหากใครมีเวลาว่างและอยากอ
“ทราบแล้วค่ะคุณป้า ขอบคุณนะคะ” เพ่ยหยูยิ้มหวานตอบ เธอไม่ได้รู้สึกกลัว ผอ.จู เหมือนกับคนอื่น เพราะเพ่ยหยูเคยเข้าสังคมกับครอบครัวบ่อย ๆ จึงคุ้นเคยกับผู้ใหญ่อย่าง ผอ







