บทที่ 3

“อะไรอีกคะ?” กระโปรงยาวเกือบถึงพื้นขนาดนี้ยังไม่พอใจอีกหรือไง

“แค่จะพาไปกินข้าว ทำไมต้องแต่งตัวโป๊ขนาดนี้” เพราะเขาตัวสูงกว่ามาก เมื่อยืนใกล้เธอจึงเห็นเนินหน้าอกหน้าใจสาวที่โผล่พ้นเสื้อเกาะอกแหวกลึกที่เห็นไปถึงไหนต่อไหน ลูคัสได้แต่กุมขมับ อะไรทำให้เด็กคนนี้มั่นใจขนาดนั้นกัน เขารู้แล้วว่าเธอหุ่นดีแถมยังน่ามองอีก แต่มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ

“คนอื่นก็ใส่กันเยอะแยะไป” จีนี่ยืนยันเสียงแข็ง

“ไม่พาไปแล้ว มานี่เลย” ไม่รู้เพราะอะไรเขาถึงได้ไม่พอใจขนาดนี้ จีนี่เองก็งงเหมือนกัน เธอตั้งใจแต่งตัวสวย ๆ เผื่อลูคัสจะได้มองเธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นบ้าง แต่ทำไมเขาถึงโมโหขนาดนี้ล่ะ ไม่เพียงแต่โมโหใส่ แต่ยังลากข้อมือเธอเข้าไปในห้องนอนอีก

ปึก! เขาโยนร่างบางลงบนเตียงนอนนุ่มจนร่างเล็กของเธอกระแทกเข้าอย่างจัง

“พี่ลูคัส จีเจ็บนะ” คนน้องเบะปากเพราะความเจ็บปวด นี่เธอน่าเกลียดจนมองไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ ก็รู้อยู่หลอกนะว่าที่ทำงานของพี่ลูคัสมีแต่ดาราสาว ๆ สวย ๆ เธอคงไปเทียบกับคนพวกนั้นไม่ได้

“แล้วเธอตั้งใจจะแต่งตัวไปอ่อยใครล่ะจี พี่บอกแล้วใช่ไหมให้แต่งตัวให้เรียบร้อย” ลูคัสกอดอกมองคนน้องด้วยใบหน้าจริงจัง

“จีแค่อยากดูสวยเท่านั้นเอง” ขืนบอกไปว่าแต่งไปอ่อยเขามีแต่จะยิ่งรังเกียจเธอเข้าไปอีก

“ตั้งใจจะใส่ชุดนี้ไปให้ผู้ชายข้างนอกดูอย่างนั้นสินะ”

“ไม่ใช่นะ!! จีก็แค่อยากให้พี่มองว่าจีสวย มองว่าจีโตเป็นผู้ใหญ่แล้วก็แค่นั้นเอง” แล้วเธอก็บอกความในใจออกไปในท้ายทีสุด ต้องมองเข้าไปในตาคมสีฟ้าของเขาอย่างต้องการเค้นเอาคำตอบ แต่กลับเป็นลูคัสเองที่เลือกจะเบี่ยงหน้าหลบสายตาของเธอ

“พี่จะทนไม่ไหวแล้วนะจี” ลูคัสข่มน้ำเสียงพูดออกมาแผ่วเบา

“ทนอะไรคะ นี่พี่เกลียดจีขนาดนั้นเลยหรือไง” หญิงสาวน้ำตาคลอ จ้องมองคนสูงที่ยืนอยู่ต่อหน้าเธอ ผู้ชายที่ใจดีกับเธอเสมอ ราวกับว่าเธอคือน้องสาวคนหนึ่ง แต่นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ เธอไม่ได้อยากเป็นน้องสาวของเขาเสียหน่อย

พลั่ก มือหนาผลักไหล่บางจนเธอเอนล้มนอนลงไปกับเตียง ก่อนที่คนโตกว่าตามตามขึ้นคร่อม กักขังร่างเล็กไว้ใต้ร่างของตน

“ถ้าอยากอยู่กับพี่ก็เชื่อฟัง ไม่ดื้อนะครับ” น้ำเสียงอ่อนลง ข่มอารมณ์ของตนเองเอาไว้ แม้ภายในใจจะตื่นเต้นกับร่างกายเย้ายวนตรงหน้าขนาดไหนก็ตาม แต่จะแสดงออกให้คนตรงหนาได้ใจไม่ได้เด็ดขาด เขาต้องเก็บอาการไว้ให้ได้มากที่สุด

“พี่ลูกคัสก็ใจดีกับจีหน่อยไม่ได้หรือไงคะ พี่ก็รู้ว่าจีคิดยังไงกับพี่” เพียงแค่เขาใกล้เธอ หัวใจดวงน้อยก็ไม่สามารถต่อต้านได้แล้ว ยิ่งเขาตั้งใจผลักไสเธอ ยิ่งทำให้เธอเจ็บปวด

“อ่า...จีพี่ขอโทษนะ” ลูคัสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าสวยอย่างล่องลอย เหมือนคนที่ควบคุมสติตัวเองไม่ได้

“ขอโทษอะระ...อื้อ~”

คนตัวเล็กถูกรวบสองมือขึ้นไว้เหนือศีรษะ ร่างกายถูกกดลงไปกับที่นอนนุ่ม เสียงของเธอขาดหายไปเพราะถูกเนคไทสีเข้มยัดเข้ามาในปากเล็ก

สาวน้อยดวงตาเบิกโพลงอย่างคนตกใจ ไม่คิดว่าลูคัสจะทำตัวป่าเถื่อนกับเธอได้ถึงขนาดนี้ ทำไมเขาถึงไม่ใช้วิธีจูบปิดปากกับเธอบ้างล่ะ ไม่เคยดูหนังรักหรือยังไงกัน

“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าให้เป็นเด็กดี” ลูคัสกดเสียงต่ำ เค้นถามออกไป เขาอยากปราบพยศเด็กดื้อคนนี้เหลือเกิน

เนื่องจากถูกร่างหนาขึ้นคร่อม ทำให้ตอนนี้จีนี่ไม่สามารถขยับตัวไปทางไหนได้เลยสักนิดเดียว

“อื้อ เอ้าใอแอ้วว (เข้าใจแล้ว)” เพราะถูกอุดปากอยู่จึงทำได้แต่ส่งเสียงแปลกประหลาดพร้อมกับพยักหน้าส่งกลับไป

“หึ พี่ว่าจีไม่น่าจะเข้าใจนะ ไม่งั้นจะดื้อกับพี่ตั้งแต่แรกทำไม เรียกร้องความสนใจหรือไง” เขาไม่พูดเปล่า สายตาโลมเลียไปที่ร่างกายสาวอย่างไม่ปิดบัง

“อื้อ!!!” คนตัวเล็กลนลานเพราะเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย

“ชักอยากรู้แล้วสิ ว่าเด็กแก่แดดอย่างจีจะมีของดีอะไรบ้าง...ถ้าอยากเสนอตัวให้พี่ขนาดนั้นพี่ไม่ขัดเลยนะ” นิ้วแกร่งที่ว่างอยู่อีกหนึ่งข้าง สัมผัสไปที่เนื้อเนียนขาวนอกเสื้อผ้า ไล่ตั้งแต่ลำคอขาวมาขนถึงหน้าอกอวบ ก่อนจะดึงผ้าออกให้ปากบางเป็นอิสระในเวลาต่อมา

หัวใจดวงเล็กเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ พวงแก้มขึ้นสีพร้อมกับอุณหภูมิในร่างกายพุ่งขึ้นสูง

“จีไม่ได้ต้องการแบบนั้น” สาวน้อยน้ำตาไหลนองอย่างไม่รู้ตัว ถ้าผู้ชายตรงหน้านี้มองเธอเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่สามารถสนองตัณหาได้เพียงอย่างเดียวแค่นั้น เธอไม่อยากได้มันสักนิดเดียว เธอไม่อยากเป็นแค่เพียงของเล่นของเขา

“เป็นอะไรไปครับ กลัวเหรอ?” มือหนายกขึ้นซับน้ำตาให้หญิงสาวอย่างอ่อนโยน เขาไม่ได้จะทำให้เธอเสียใจ ก็แค่อยากแกล้งเล่นเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเผลอไปเล่นกับความรู้สึกเธอเข้าอย่างจัง