MasukShare
ตอนที่6
Tanggal publikasi:
2026-04-28 20:21:35ตอนที่6
ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะก็เจอกับคนแปลกหน้าอีก2 คน ที่ไม่ใช่มีแค่เพื่อนตัวเอง แต่เหมือนเตยหอมน่าจะรู้จักแหละถึงได้นั่งคุยสนิทขนาดนั้นเลย แต่ไม่ได้ดูหน้ายาหวานเลยรึไง นั่งกินข้าวไปจะร้องไห้แล้วนั้น " เม็ดทราย มาเร็วๆ " เตยหอมหันมาเห็นฉันจึงเรียก ฉันพยักหน้าและเดินไปนั่งข้างยาหวาน เตยหอมนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่กับผู้ชายอีกคน " แก จำพี่แผ่นดินที่เจอที่คลับได้ไหม อะ ไม่เป็นไร แนะนำใหม่ก็ได้ นี่ พี่แผ่นดิน พี่ข้างบ้านฉันเอง และเป็นที่รักของฉันด้วย " " เตยหอม ... " แผ่นดินกำลังเอ่ยดุเตยหอมเรื่องพูดจาไปเรื่อยเปื่อย ทั้งหมดทำความรู้จักกันนิดหน่อย ในโต๊ะไม่มีใครพูดอะไรมากนอกจากเตยหอมกับพี่ตะวัน เพื่อนพี่แผ่นดิน " เฮ้ย ไอ้วายุ มาๆเอ่ออ นั่งข้างน้องเขาก็ได้ " พี่ตะวันชี้มาที่ว่างตรงฉัน วายุหันมองหน้าฉัน และฉันเองก็มองหน้าเขาเหมือนกัน ฉันหยิบกระเป๋าขยับมาวางไว้ใกล้ตัวเพื่อไม่ให้เขานั่งใกล้ฉัน แต่เหมือนจะคิดผิด เขานั่งลงบนกระเป๋าฉันเลย " เฮ้ย!!! " เสียงเพื่อนเขารีบร้องทักเพื่อจะห้าม " นี่ ไอ้บ้า นั่งลงบนกระเป๋าฉันไม่เห็นเหรอ " ฉันหันไปแยกเขี้ยวใส่คนด้านข้าง " ไม่เห็น ทำไม มีปัญหารึไง " " ลุกเลยนะ กระเป๋าของฉัน รู้ไหมว่ามันสำคัญกับฉันนะ " " สำคัญมากแล้วทำไมเอามาวางให้ฉันนั่งทับล่ะ " " นาย!!! " " เม็ดทราย ใจเย็นๆ " ยาหวานรีบเอ่ยห้ามฉันก่อนที่ฉันจะข่วนหน้าไอ้หน้านิ่งคนนี้ " ไอ้วายุ มึงไปกวนตีนน้องเขาทำไมว่ะ ไอ้เวร " พี่ตะวันพูดกับเพื่อน แต่ตาบ้านี้ไม่ได้สนใจคำพูดของเพื่อน เขาทำหน้าเฉยๆ และหันไปสนใจกินก๋วยเตี๋ยวต่อ " ใจเย็นนะเม็ดทราย " ยาหวานยังคงพูดเอาน้ำเย็นเข้าลูบฉันไว้ " นาย... ฮึ้ย ใจเย็นไว้เม็ดทราย นายลุกก่อนได้ไหม ฉันจะเอากระเป๋า " ฉันพยายามยามพูดอย่างใจเย็น เขาไม่ได้หันมามองฉันเลย เขาแค่ยกก้นขึ้นแล้วฉันก็ดึงกระเป๋าออกมา เขานั่งลงที่เดิม " พี่ชื่ออะไรค่ะ " เตยหอมถามวายุ " วายุ " เขาตอบสั้นๆ และสนใจก๋วยเตี๋ยวต่อ ฉันเห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ มันอร่อยนักรึไง ถึงตั้งใจกินอยู่ได้ " เพื่อนพี่แผ่นดินเหรอคะ " เตยหอมหันไปถามพี่แผ่นดินต่อ เมื่อเห็นว่าวายุไม่ได้สนใจจะคุยกับเธอ " อื้ม กินข้าวได้แล้วเรา จะไปเรียนต่อไม่ใช่เหรอ " พี่แผ่นดินพูดกับเตยหอม " ไม่อยากไปเลยค่ะ อยากอยู่กับพี่แผ่นดิน " เตยหอมพูดพร้อมกอดแขนพี่พายุ ฉันกับยาหวานถึงกับมองหน้ากัน ยัยเพื่อนคนนี้อ้อนผู้ชายเยอะไปแล้วนะ " แค่ก แค่ก น้ำ น้ำ.. !!! " เสียงดังมาจากข้างๆ ยาหวาน พี่ตะวันพูดขอน้ำ ยาหวานรีบเลื่อนแก้วน้ำให้พี่เขาทันที " นี่ น้ำค่ะๆ " ยาหวานพูดและมองพี่ตะวันด้วยความเป็นห่วง เนี่ยแหละ เพื่อนผู้แสนดีของฉัน เห็นใครเป็นอะไรไม่ได้เลย " นี่ จะมองคนอื่นอีกนานไหม " เสียงคนข้างๆ พูดกับใคร กับฉันเหรอ ฉันหันไปมองเขา และทำหน้าถามเขาว่า ถามฉันเหรอ เขาก็พยักหน้า ไอ้บ้านี่ อ่านสีหน้าฉันออกด้วย " ตาฉัน จะมองใครมันก็เรื่องของฉันไหม " " ก็จริง ก็เหมือนลูกชิ้นนี้ เงินฉัน ฉันจะกินก็คงไม่เป็นไรใช่ไหม " เขาพูดพร้อมจิ้มลูกชิ้นในถ้วยก๋วยเตี๋ยวของฉันไป 1 ลูก " ไอ้บ้า !!!! ฉันยังไม่ได้กินเลยนะ " " ก็มั่วแต่มองคนอื่นอยู่ไง ช้าเอง " เขาพูดหน้าตาเฉย ฉันกลับมามองถ้วยก๋วยเตี๋ยวตัวเอง และตั้งหน้าตั้งตากิน หิวก็หิวโมโหก็โมโหที่ถูกขโมยลูกชิ้น " ตะกละ " เสียงข้างๆ คงดังขึ้นอยู่ แต่ฉันไม่ใส่ใจ " เม็ดทราย ค่อยๆกินสิ ปากเลอะหมดแล้ว " ยาหวานพูดพร้อมยื่นทิชชูมาให้ฉัน แต่ถูกคนบ้าแย่งไปต่อหน้าต่อตาอีก " นี่นาย จะเลิกกวนประสาทฉันได้รึยัง " ฉันหันไปด่าไอ้คนกวนประสาท " ฉันทำอะไร " เขาใช้ทิชชู่เช็ดมือ และพูดหน้านิ่งๆ ฉันได้แต่แยกเขี้ยวใส่ และหันไปหยิบทิชชู่มาเช็ดปาก " 2 คนนี้รู้จักกันมาก่อนเหรอ " พี่ตะวันถามฉันกับ ไอ้คนบ้าข้างๆ ฉัน " ไม่ / ไม่ค่ะ " ฉันและเขาตอบพร้อมกัน จากนั้นทุกคนต่างก็มองหน้าฉันและเขาอย่างพร้อมเพรียง พอถึงเวลา ฉันและเพื่อนๆ เสร็จก็ลุกไปเรียน กว่าจะลากเตยหอมให้แยกออกจากพี่แผ่นดินก็เหนื่อยเหมือนกัน " แกมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกฉันกับยาหวานใช่ไหม " เตยหอมถามฉัน " ไม่มี ทำไม ฉันมีอะไรผิดปกติรึไง " ฉันตอบด้วยน้ำเสียงปกติที่สุด ไม่ให้เตยหอมจับผิดได้ " ไม่มี แต่มีความรู้สึกว่า เธอกับพี่วายุเหมือนไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ทั้งๆ ที่พึ่งเจอกัน " " ฉัน แค่ ไม่ชอบหน้าเขา แค่นั้นเอง " " ใช่เหรอ " เตยหอมกอดอกจ้องหน้าฉัน " ใช่ ไปเถอะ แยกย้ายกันกลับได้แล้ว ฉันต้องรีบกลับไปซื้อของให้พ่อด้วย " ฉันรีบปัดเปลี่ยนเรื่องทันที " โอเค ไปยาหวาน ไปกับฉัน แกก็ถึงบ้านแล้วทักมาด้วยนะ " " อย่ากลับเย็นกันมากนะ ไปแหละ " ฉันต้องแยกกับเพื่อนเร็ววันนี้ ฉันจะต้องแวะไปเอาของให้พ่อ ส่วนเพื่อนๆ จะไปเดินซื้อของมาทำงานกลุ่มพรุ่งนี้ ฉันเดินไปขึ้นรถหน้ามอ เด็กมหาลัยนี้ส่วนใหญ่จะมีรถเป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นรถยนต์ รถเก๋ง รถมอเตอร์ไซค์ ส่วนฉันคิดว่านั่งรถแบบนี้สะดวกกว่า ปรี๊ดดดดด
Bab terbaru
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่55
ตอนที่55 วันนี้ทุกคนใส่ชุดปาร์ตี้ ธีมสีพีช ไม่มีอะไรมากแล้วแต่จะแต่งกันมาเพราะว่าที่กินอยู่คนกันเองทั้งนั้น ปาร์ตี้ของงานแต่งของฉันกับพี่วายุ ทำให้ เพื่อนๆ สนุกสุดเหวี่ยงกันจนเกือบเช้าจากนั้นก็แยกกันขึ้นพักที่โรงแรม เช้า “ อื้ม คอแห้งจัง เจ็บคอ แค่ก แค่ก “ ฉันพยายามลืมตาขึ้นแต่รู้สึกมันหนักอึ้งไปหมดทั้งตาและร่างกาย “ เป็นไงบ้าง ไหวไหม “ เสียงพี่วายุ ฉันลืมตา และปรับสายตาสู้กับแสงสว่างในห้อง “ ไหวค่ะ แต่หิวน้ำ คอแห้ง และเจ็บคอด้วย “ ฉันพูดพร้อทำหน้างอๆ ใส่พี่วายุเป็นการอ้อน เขาไม่ได้พูดอะไร เดินหายไป และกลับมาพร้อมกับน้ำ เขาป้อนน้ำให้ฉันกิน “ ฮ่าาา ขอบคุณมากนะคะ “ ฉันพูดยิ้มกับพี่วายุ พอได้กินน้ำแล้วรู้สึกสดชื่นขึ้นมาเยอะเลย “ สนุกไหม “ เขาถามและยิ้มบางๆ “ สนุกมากค่ะ แต่เมื่อคืนเรา... “ “ เราทำไม “ “ เราไม่ได้เข้าหอ แถมพี่วายุยังต้องมาดูแลคนเมาอย่างเม็ดทรายด้วย “ ฉันพูดพร้อมลุกขึ้นไปกอดพี่วายุอย่างอ้อนๆ “ ไม่เป็นไร เมื่อคืนไม่ได้เข้า เดี๋ยวเช้า ก็เข้าเลย “ พี่วายุพูดยิ้มแววตาสื่อความหมายส่งมาให้ฉัน “ งั้นเหรอ อื้มมมม รู้สึกอยากได้คนถูหลังให้จังเลยค่ะ พี่วายุอาบ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่54
ตอนที่54 6 เดือนต่อมา และแล้ววันนี้ก็มาถึง หลังจากที่ฉันกับพี่วายุหมั้นกันไว้ตั้งแต่ฉันปี 1 และอีกไม่กี่ชั่วโมงทุกอย่างกำลังเป็นจริงเพราะฉันกำลังจะแต่งงานกัน ถามว่าตื่นเต้นไหม ตื่นเต้นมากกก งานแต่งเลยนะ และเป็นงานใหญ่มากด้วย พี่วายุเป็นคนที่สังคมกำลังจับตามอง นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เท่ากับว่า งานแต่งต้องใหญ่ สมศักดิ์ศรีและฐานะของเขา ตอนนี้ฉันกับเขาต้องแยกกันอยู่ งานแต่ง ของฉันถูกจัดขึ้นในอีก 6 เดือนต่อมาหลังจากที่พี่วายุขอแต่งงาน ฉันกับวายุเตรียมงานนี้ด้วยกันเอง เลือกทุกอย่างเองกับมือ การเลือกผ้าชุดแต่งงาน ออกแบบชุด เลือกออแกไนซ์ เลือกช่างแต่งหน้าทำผม ออกแบบงาน ฉันกับพี่วายุจัดการทุกอย่างเอง งานช่วงเช้า ไม่มีอะไรมาก จะเป็นญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย ผูกข้อมือ ไหว้พระสวดมนต์ ช่วงเช้าก็มีอาหารเลี้ยงให้ งานช่วงเช้าจัดที่บ้านของฉัน พ่ออยากให้บ้านได้มีงานบ้าง ก็เลยต้องเตรียมสถานที่กันอีก ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร พ่ออยากทำอะไรให้เขาทำ “ สวยมาก วันนี้เป็นวันที่เพื่อนฉันสวยที่สุดเลย “ ยาหวานพูดยิ้มทั้งน้ำตา ยัยนี้ร้องไห้อีกแหละ ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งคุยกัน ยาหวานและ เตยหอมมาดูความเรียบร้อยใ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่53
ตอนที่53 เจ้าของที่นี้กำลังมีปัญหาในหลายๆ ด้านและต้องการขายพื้นที่นี้ วายุคิดว่าราคานี้ไม่ได้แพง และเขามองว่า อนาคตข้างหน้าตึกนี้ และย่านแห่งนี้ พื้นที่ดินจะแพงอีก 5 เท่าตัว โอ้วว แค่เขาพูดมาความฉลาดก็ทะลุหน้าตามาเลย “ แล้วมาใส่ชื่อเม็ดทรายทำไมล่ะคะ “ “ ฉันซื้อให้ “ พี่วายุพูดนิ่งๆ ตามสไตล์พี่เขา ฉันลุกจากเก้าอี้ตัวเอง และเปลี่ยนไปนั่งตักเขา “ อยากให้เฉยๆ หรือมีข้อแลกเปลี่ยนคะ “ ฉันกอดคล้องคอพี่วายุและยิ้มถามเขา “ หึ มีข้อแลกเปลี่ยน รอดูนะ “ เขายกยิ้มพูดกับฉันและหอมแก้มของฉันเบาๆ จู่ๆก็มีเสียงดนตรีเปิดเบาๆ พนักงานเดินเรียงกันออกมา 2 คน พร้อมกับเอาอาหารมาเสิร์ฟ พนักเงินเติมเครื่องดื่มให้เราและเดินกลับเข้าไป ในห้องกระจกจึงเหลือแค่ฉันกับพี่วายุ “ หิวแล้ว ลูกค้าพี่จะมาตอนไหนคะ อาหารมาเสิร์ฟแล้วด้วย “ “ ไม่ต้องรอหรอก กินเลย “ เขาพูดพร้อมกับยกไวน์ดื่ม ฉันพยักหน้ายิ้มและเปิดฝาอาหารของตัวเอง แต่... ต้องหยุดชะงักค้าง และหันไปมองพี่วายุที่นั่งทำหน้านิ่งๆ แต่แววตาดูอบอุ่นมากๆ “ แต่งงานกันนะ “ พี่วายุพูด น้ำตาของฉันไหลหยดลงอาบแก้ม พี่วายุลุกขึ้นมาหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเป
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่52
ตอนที่52 5 ปีต่อมา วันนี้เป็นที่วายุพาฉันออกมากินข้าวข้างนอก จริงๆ เขามาคุยงานด้วยแหละ และเขาก็เลยพาฉันมาด้วย เขาบอกเขานัดลูกค้าไว้ที่ร้านอาหาร “ ใช่ที่นี้แน่เหรอคะ ทำไมมันเงียบจัง ร้านปิดรึเปล่า “ ฉันถามเขา เพราะเข้ามาในร้านแล้วยังเงียบอยู่ เหมือนไม่มีใครมาเลย วายุเดินนำไปนั่งที่โต๊ะ ร้านอาหารสไตล์ยุโรป บรรยากาศดี มองเห็นวิวด้านนอกร้าน “ นั่งเถอะ กินอะไรดี “ พี่วายุถามฉันพร้อมรับเมนูจากพนักงานแล้วมายื่นให้ฉัน “ ไม่รอลูกค้าก่อนเหรอคะ “ ฉันถามพี่เขา ไหนว่านัดลูกค้ามาคุยงาน “ ไม่รอ เมื่อกี้เห็นบ่นว่าหิวไม่ใช่เหรอ เรากินรอเขาก็ได้ “ พี่วายุพูด ฉันยิ้มและพยักหน้า ก้มมองดูเมนู พี่วายุใส่ใจฉันทุกอย่าง เขาไม่เคยปล่อยปะละเลยฉันสักเรื่อง ไม่ว่างานเขาจะยุ่งแค่ไหน เขาก็มีเวลาให้ฉันเสมอ และที่สำคัญ ฉันไม่เคยเรียกร้องอะไร แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ช่วยงานเขา ฉันก็พอใจแล้ว เขาจะไปไหน หรือ ฉันจะไป เราทั้งคู่จะไปด้วยกันเสมอ เหมือนขาดกันไม่ได้ ไม่เข้าใจตรงนี้เหมือนกัน ตอนนี้ฉันเรียนจบแล้ว และเข้ามาช่วยงานพี่วายุ ที่บริษัทแม่เขา พี่วายุต้องดูแล 2 บริษัทควบกันหลังจากที่เขาเรียนจบ และตอนนี้ฉันเรีย
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่51
ตอนที่51 วันนี้ผมเข้าครัวเอง ผมทำอาหารเป็นนะ เพราะว่าผมอยู่คนเดียวตั้งแต่ 16 ของแบบนี้ไม่ยากเลย วันนี้จึงทำอาหาร 3-4 อย่าง ที่กินกับไวน์ได้ พอทำทุกอย่างเสร็จก็ถึงเวลาที่เม็ดทรายกลับ เพราะไปเดินเที่ยวเล่นกับเพื่อนอยู่ อ่ะ ก็ไม่ได้ว่าอะไร ของขวัญ ดอกไม้ ที่เธออยากได้ ผมมีให้หมดแหละ เธออยากได้ขอแค่บอก ผมจัดการให้เธอได้หมด ปึง ! เสียงปิดประตู ผมปิดไฟหมดนะ รอเธอเปิดไฟ พรึ่บบบ ผมมองคนตัวเล็กที่ยืนนิ่งค้างสายตามองสถานที่ที่ผมจัดเองกับมือ “ อะไรคะเนี่ย “ เม็ดทรายเดินยิ้มมาหาผม “ Happy valentine’s day นะ ยัยแมวเตี้ย “ ผมพูด “ ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลยนี่ค่ะ แต่ก็ขอบคุณมากนะคะ “ เม็ดทรายเดินมากอดเอวผม เงยหน้ามามองผมเหมือนแมวน้อยที่กำลังอ้อน “ ขอบคุณอย่างเดียวไม่ได้ ทำเพราะหวังผลนะ “ ผมพูดยิ้ม และกอดเม็ดทรายกลับ ฉันกลับคอนโดมาเจอเซอร์ไพรส์วายุ ถึงกลับตาตื่นเลย ไม่คิดว่าคนเย็นชาแบบเขาจะทำให้ฉันขนาดนี้ แต่ ไม่ใช่แค่เขาจะเซอร์ไพรส์ฉันคนเดียวนะ ฉันก็เตรียมเซอร์ไพรส์ไว้เหมือนกัน พึ่งไปเลือกซื้อมาพร้อมกับเตยหอมเลย วายุ ให้ทั้งดอกไม้ ให้ของขวัญเป็นสร้อยข้อมือ ส่วนฉันซื้อนาฬิกาให้เขา แ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่50
ตอนที่50 “ ทำไมถึงมาขอล่ะคะ “ ฉันได้สติก็ถามพี่เขา ฉันเลื่อนมือไปจับมือพี่เขาอย่างแผ่วเบา “ ตอบมาก่อน “ วายุพูดย้ำเพื่อเอาคำตอบ “ ตกลงค่ะ น้องเม็ดทรายพร้อมจะเป็นแฟนพี่วายุเสมอค่ะ “ ฉันพูดยิ้มและกระโจนกอดพี่วายุ วายุกอดตอบกลับฉัน “ ถึงมันจะข้ามขั้นไปมาก แต่ฉันคิดว่า ฉันต้องพูดกับเธอหน่อย “ “ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ “ ฉันเงยพูดกับพี่เขา วายุก้มลงมาประกบปากจูบฉัน เราทั้งคู่จูบกันอยู่เนิ่นนาน ปุง !! ปัง!!! พลุเล็ก มีไฟไม่ใหญ่มาก ลอยขึ้นไปเหนือหัวพวกเรา “ เย้ !!!! “ เสียงกลุ่มคนเฮลั่น ฉันกับพี่วายุกันไปมองเป็นคนในชมรม ทุกคนต่างยินดีกับการขอเป็นแฟนของพี่วายุในครั้งนี้ แต่สำหรับฉัน การกระทำของพี่เขาชัดเจนทุกอย่าง เขาไม่ได้ดูแลฉันอย่างดีคนเดียว เขาดูแลคนใกล้ตัวฉันทั้งหมด ไม่ว่าพ่อ หรือเพื่อนๆ ฉัน เนี่ยแหละ ว่าที่ พ่อของลูกในอนาคต ..... เช้านี้ที่มหาลัยของฉัน ค่อนข้างเป็นอะไรที่ขัดหูขัดตามากๆ เด็กมหาลัยถือดอกไม้ กล่องของขวัญกันเต็มมหาลัย แล้วฉันล่ะ ชิ ไอ้บ้ากามเนี่ย อย่าไปหวังอะไรเลยเม็ดทราย วายุมาส่งฉันที่หน้าคณะ “ วันนี้กลับเองนะ ฉันมีธุระ “ เขาพูดพร้อมมองหน้าฉัน แล้วฉัน
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่7
ตอนที่7 ปรี๊ดด เสียงแตรรถดังจากด้านหลัง ฉันรีบหันไปมองรถคันที่บีบแตร รถขับเคลื่อนเข้ามาใกล้ฉัน และลดกระจกลงพอฉันเห็นหน้าเจ้าของรถฉันก็เชิดหน้าและก้าวเดินหนี " นี่! แก ! ยัยเด็กบ้า เกะกะขวางทางรถวิ่ง " เสียงลอยดังเข้ามาในหูฉันก็ไม่สนใจ เสียงแหลมน่ารำคาญมาก ปรี๊ดด เธอยังคงบีบแตรรถไล่ตามห
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่5
ตอนที่5ตึก! ตึก! เสียงวิ่งเข้าอาคาร " ต๊ายย เม็ดทรายยย พ่ออุตส่าห์ปลุก แต่ไม่ยอมตื่น สายเลย อ๊ายยย " เม็ดทรายวิ่งไปบ่นตัวเองไป เมื่อคืนเธอดันดูการ์ตูนจนดึก เช้านี้เลยตื่นสายเธอเกือบไม่ได้เข้าเรียนในช่วงเช้าถ้าพ่อไม่ปลุก เม็ดทรายวิ่งเข้าคลาสเรียน ตอนนี้อาจารย์ได้เข้าสอนเรียบร้อยแล้ว พลั
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่4
ตอนที่41 เดือนต่อมาเม็ดทรายไปเรียนมหาลัยปกติ เธอไปกลับบ้านทุกวัน เพราะมหาลัยจะอยู่ไม่ไกลบ้านเท่าไหร่ ปึง!!! " พ่อคะ พ่อพูดอะไร จะให้หนูไปดูตัว พ่อ บ้าไปแล้ว หนูไปมีคู่หมั้นตอนไหน " เม็ดทรายลุกขึ้นตบโต๊ะอาหาร และตะโกนโวยวาย เช้านี้เธอกำลังจะกินข้าวกับพ่อ จู่ๆ พ่อก็พูดเรื่องงานแต่ง งานห
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่3
ตอนที่3 " กรี๊ดดด ไอ้บ้ากราม ไอ้ชั่ว ไอ้เลว แกทำแบบนี้ได้ไง !!!! " เม็ดทรายกรีดร้องโวยวายปาของที่อยู่ใกล้มือที่สุด เธอตกใจมากที่ตื่นมาเจอสภาพตัวเอง เมื่อคืนภาพสุดท้ายที่จำได้คือ มีคนเรียกเธอจากนั้นก็จำอะไรอีกไม่ได้เลย เช้าตื่นมาเจอใครไม่รู้ที่นอนจับหน้าอกเธออยู่ และจากนั้นเธอก็โวยวายจนคนข
Anda juga akan menyukai
วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์83.2K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่601.7K Dibacaบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์326.5K Dibacaนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย71.6K Dibacaสามีมหาเศรษฐีจอมหวงของฉัน
เคธี่238 Dibacaพันธะสวาทหัวใจพลร่ม
ภัทรกร106 Dibacaยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่51 Dibacaพรหมลิขิตพิศวาส
ทิพย์วารี48 Dibaca
