Mag-log inShare
ตอนที่5
Petsa ng paglalathala:
2026-04-28 20:16:35ตอนที่5
ตึก! ตึก! เสียงวิ่งเข้าอาคาร " ต๊ายย เม็ดทรายยย พ่ออุตส่าห์ปลุก แต่ไม่ยอมตื่น สายเลย อ๊ายยย " เม็ดทรายวิ่งไปบ่นตัวเองไป เมื่อคืนเธอดันดูการ์ตูนจนดึก เช้านี้เลยตื่นสายเธอเกือบไม่ได้เข้าเรียนในช่วงเช้าถ้าพ่อไม่ปลุก เม็ดทรายวิ่งเข้าคลาสเรียน ตอนนี้อาจารย์ได้เข้าสอนเรียบร้อยแล้ว พลั่ก!! ร่างเล็กของเม็ดทรายกระเด็นนิดหน่อย " โอ้ย คนยิ่งรีบๆ อยู่ จิ เดินยังไงของเธอเนี่ย " คนที่เดินชนกับเม็ดทราย ทำหน้าเหวี่ยงๆ ใส่เธอ ทั้งๆ ที่ก็ผิดด้วยกันทั้งคู่อ่ะ เม็ดทรายหันมองคู่กรณีทันที " ทำไมมองหน้าฉันทำไม " " ไม่ให้มองหน้าแล้วจะมองอะไร มีอะไรน่ามองด้วยเหรอ " เม็ดทรายพูดและเปิดประตูเข้าคลาสเรียน " แก อีบ้า ! " ลิลลี่ไม่กล้าโวยวายเสียงดัง เพราะคลาสวันนี้เป็นคลาสรวม ซึ่งจะมีทั้งนักศึกษาครบทุกชั้นปี " เม็ดทราย ทางนี้ " ยาหวานชูมือส่งสัญญาณให้เม็ดทราย เธอขออนุญาตอาจารย์ที่สอนอยู่และเดินไปนั่งกับเพื่อนๆ เม็ดทรายเดินไปนั่งกับเพื่อนๆ เธอนั่งเรียนจนจบคลาส " ทำไมวันนี้มาสายได้ล่ะ " เตยหอมถามฉัน " ตื่นสาย เมื่อคืนดูการ์ตูนดึกไปหน่อย " ฉันพูดยิ้ม ๆ ยาหวานยิ้มตามฉัน ปึง !!!! จู่ๆ ก็มีคนเดินชนโต๊ะที่เม็ดทรายนั่ง ฉันเงยหน้ามองคนที่ฉัน และจำได้ว่าเป็นใคร " มีอะไร " ฉันถามพร้อมกับทำหน้าตึงใส่พวกเธอ ดูจากลักษณะพวกเธอน่าจะเป็นรุ่นพี่พวกฉัน แล้วไง ฉันไม่สนหรอก " เธอตั้งใจหาเรื่องฉันใช่ไหม " ผู้หญิงที่เดินชนกับฉันพูด " ทำไมฉันต้องหาเรื่องเธอ " " นี่น้อง พูดกับรุ่นพี่ให้มันดีๆ หน่อย " เพื่อนของยัยคนที่ชนกับฉันพูด " แล้วรุ่นพี่มาหาเรื่องแบบนี้ควรพูดดีด้วยเหรอ " เตยหอมลุกขึ้นประจันหน้า ฉันรีบลุกไปดันเพื่อนให้อยู่ด้านหลัง ฉันไม่อยากให้เตยหอมเดือดร้อนเพราะฉัน " มีอะไรกัน " เสียงเข้มนิ่งดังจากอีกด้าน พวกเราหันไปมอง และที่น่าตกใจสำหรับฉันคือ มันคือไอ้บ้าที่ฉันตื่นมาเจอในวันนั้น " พี่วายุ รุ่นน้องคนนี้นะสิค่ะ มาหาเรื่องลิลลี่ " รุ่นพี่คนนี้ชื่อลิลลี่ ฉันมองเธอเดินไปออดอ้อนไอ้บ้าหื่นกามนั้น ฉันกลอกตามองบนทันที " ป้า ใครมาหาเรื่องใครกันแน่ จู่ๆ ก็ได้มาหาเรื่องคนอื่น " ฉันพูดใส่หน้ายัยคนที่เดินชน " นี่ เธอเรียกใครป้า " ยัยนี้ถึงกับตาโตเมื่อถูกฉันเรียกว่าป้า " เรียกป้านั่นแหละ ป่วยก็ไปหาหมอนะคะ มาโวยวายไม่หายหรอก ไปเถอะพวกแก " " พี่วายุ จัดการให้ลิลลี่นะคะ " ลิลลี่เขย่าแขนวายุ เพื่อขอความช่วยเหลือ " เธอ " วายุเดินมาดักทางเม็ดทราย " ถอยไป คุณควรพาแฟนคุณไปหาหมอน่าจะดีกว่านะคะ " เม็ดทรายมองหน้าวายุอย่างไม่เกรงกลัว จากนั้นก็จับมือยาหวานและเดินชนวายุและลิลลี่เพื่อแหวกทางเดินหนีออกจากคนกลุ่มนี้ เตยหอมเดินยิ้มตามหลังเพื่อนท้ายสุด เธอหันมายกยิ้มใส่ลิลลี่ และเดินตามเพื่อนไป " เม็ดทราย แกรู้จักคนพวกนี้ด้วยเหรอ " เตยหอมรีบเดินมาตีคู่ฉันและถามทันที " ไม่ ฉันจะไปรู้พวกภูมิทางอารมณ์ต่ำแบบนี้ได้ไง " เม็ดทรายพูดพร้อมเดินไปหาโต๊ะว่างๆนั่ง " แล้วคนพวกนั้นมาหาเรื่องเม็ดทรายทำไมล่ะ " ยาหวานถามเพื่อด้วยความเป็นห่วง เธอกลัวว่า คนกลุ่มนั้นจะมาหาเรื่องเม็ดทรายอีก " จะอะไรซะอีกล่ะ " เม็ดทรายเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนเข้าเรียนให้เพื่อคนทั้ง2คนฟัง " เรื่องแค่นี้ทำโวยวาย น่าจะเป็นพวกจิตไม่ปกติ " เตยหอมพูด ฉันก็คิดแบบเธอนั้นแหละ ทำไมเรื่องแค่นี้ต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ " ช่างเถอะ หาอะไรกินเถอะ จะได้ไปเรียนต่อ " ฉันพูดและชวนเพื่อนไปมาหาอะไรกินที่ตึกนี้ พวกเรา 3 คนเดินไปที่โรงอาหารของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เพราะ พวกเรามาเรียนที่ตึกของคณะนี้พอดี " แยกย้ายกันไปซื้อเถอะ แล้วกลับมานั่งนี้ " เตยหอมพูดพร้อมวางหนังสือ และกระเป๋าไว้จองโต๊ะ ฉันเดินไปหาซื้อก๋วยเตี๋ยวกิน เพราะรู้สึกอยากกินอะไรร้อนๆ และได้ยินเตยหอมบอกว่า ก๋วยเตี๋ยวคณะวิศวะ อร่อยเหาะไปเลย ฉันมาถึงที่ต้องลองหน่อย " ได้แล้วจ้ะ " ป้าคนขายพูดพร้อมวางถ้วยก๋วยเตี๋ยว ฉันรีบลุกขึ้นไปเอา มือฉันจับโดนถ้วยแล้ว " หนู อันนี้ของพ่อหนุ่มคนนั้นลูก " ป้าแม่ค้าชี้นิ้วไปทางด้านหลังฉัน ฉันหันไปมองและคนตรงหน้าก็เป็นคนที่ฉันไม่อยากจะเจอเลย เขายังไม่ไปไหนอีกรึไง สิ่งหนึ่งที่ฉันยังตกใจไม่หายคือ เขาเรียนที่นี้ ปกติฉันไม่เคยเจอเขาเลยนะ ฉันละมือจากถ้วยก๋วยเตี๋ยว และเดินถอยหลีกทางให้เขาเข้ามาเอาก๋วยเตี๋ยว " ยัยตะกละ " เสียงเขาพูดพึมพำตอนเดินผ่านหน้าฉันไปเอาถ้วยก๋วยเตี๋ยว แต่ฉันได้ยิน " นายว่าใคร " ฉันพูดและจ้องหน้าคนตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว " ไม่ตีกันนะหนู ป้าทำให้แล้วลูก " ป้าแม่ค้ากลัวว่าฉันจะเอาเล็บข่วนหนาไอ้คนหน้านิ่งแหละ ถึงได้รีบห้ามไว้ก่อน " กี่บาทครับป้า " วายุถามป้าแม่ค้า " ป้าค่ะ ของหนูรวมกับเขาเลยนะคะ ไปแหละ แบร่ " ก่อนที่ป้าจะพูด ฉันรีบเดินไปเอาถ้วยของตัวเองแล้วหันไปพูดกับป้า " เฮ้ย!! เธอ " ฉันได้ยินเสียงเขาเรียกแต่ฉันไม่สนใจ รีบเดินมาปรุงและเดินหนีกลับโต๊ะทันที วายุมองตามหลังคนตัวเล็กไป " พ่อวายุจ่ายแค่ของตัวเองก็ได้นะ เดี๋ยวป้าไปเก็บเงินที่เธอเองก็ได้ " ป้าแม่ค้าพูดยิ้ม " ไม่เป็นไรครับ ทั้งหมดกี่บาทครับ " " 80 บาทจ้ะ " วายุจ่ายเงินและเดินไปนั่งโต๊ะกับเพื่อนๆ พวกเขาจะมีโต๊ะประจำอยู่
Pinakabagong kabanata
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่55
ตอนที่55 วันนี้ทุกคนใส่ชุดปาร์ตี้ ธีมสีพีช ไม่มีอะไรมากแล้วแต่จะแต่งกันมาเพราะว่าที่กินอยู่คนกันเองทั้งนั้น ปาร์ตี้ของงานแต่งของฉันกับพี่วายุ ทำให้ เพื่อนๆ สนุกสุดเหวี่ยงกันจนเกือบเช้าจากนั้นก็แยกกันขึ้นพักที่โรงแรม เช้า “ อื้ม คอแห้งจัง เจ็บคอ แค่ก แค่ก “ ฉันพยายามลืมตาขึ้นแต่รู้สึกมันหนักอึ้งไปหมดทั้งตาและร่างกาย “ เป็นไงบ้าง ไหวไหม “ เสียงพี่วายุ ฉันลืมตา และปรับสายตาสู้กับแสงสว่างในห้อง “ ไหวค่ะ แต่หิวน้ำ คอแห้ง และเจ็บคอด้วย “ ฉันพูดพร้อทำหน้างอๆ ใส่พี่วายุเป็นการอ้อน เขาไม่ได้พูดอะไร เดินหายไป และกลับมาพร้อมกับน้ำ เขาป้อนน้ำให้ฉันกิน “ ฮ่าาา ขอบคุณมากนะคะ “ ฉันพูดยิ้มกับพี่วายุ พอได้กินน้ำแล้วรู้สึกสดชื่นขึ้นมาเยอะเลย “ สนุกไหม “ เขาถามและยิ้มบางๆ “ สนุกมากค่ะ แต่เมื่อคืนเรา... “ “ เราทำไม “ “ เราไม่ได้เข้าหอ แถมพี่วายุยังต้องมาดูแลคนเมาอย่างเม็ดทรายด้วย “ ฉันพูดพร้อมลุกขึ้นไปกอดพี่วายุอย่างอ้อนๆ “ ไม่เป็นไร เมื่อคืนไม่ได้เข้า เดี๋ยวเช้า ก็เข้าเลย “ พี่วายุพูดยิ้มแววตาสื่อความหมายส่งมาให้ฉัน “ งั้นเหรอ อื้มมมม รู้สึกอยากได้คนถูหลังให้จังเลยค่ะ พี่วายุอาบ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่54
ตอนที่54 6 เดือนต่อมา และแล้ววันนี้ก็มาถึง หลังจากที่ฉันกับพี่วายุหมั้นกันไว้ตั้งแต่ฉันปี 1 และอีกไม่กี่ชั่วโมงทุกอย่างกำลังเป็นจริงเพราะฉันกำลังจะแต่งงานกัน ถามว่าตื่นเต้นไหม ตื่นเต้นมากกก งานแต่งเลยนะ และเป็นงานใหญ่มากด้วย พี่วายุเป็นคนที่สังคมกำลังจับตามอง นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เท่ากับว่า งานแต่งต้องใหญ่ สมศักดิ์ศรีและฐานะของเขา ตอนนี้ฉันกับเขาต้องแยกกันอยู่ งานแต่ง ของฉันถูกจัดขึ้นในอีก 6 เดือนต่อมาหลังจากที่พี่วายุขอแต่งงาน ฉันกับวายุเตรียมงานนี้ด้วยกันเอง เลือกทุกอย่างเองกับมือ การเลือกผ้าชุดแต่งงาน ออกแบบชุด เลือกออแกไนซ์ เลือกช่างแต่งหน้าทำผม ออกแบบงาน ฉันกับพี่วายุจัดการทุกอย่างเอง งานช่วงเช้า ไม่มีอะไรมาก จะเป็นญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย ผูกข้อมือ ไหว้พระสวดมนต์ ช่วงเช้าก็มีอาหารเลี้ยงให้ งานช่วงเช้าจัดที่บ้านของฉัน พ่ออยากให้บ้านได้มีงานบ้าง ก็เลยต้องเตรียมสถานที่กันอีก ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร พ่ออยากทำอะไรให้เขาทำ “ สวยมาก วันนี้เป็นวันที่เพื่อนฉันสวยที่สุดเลย “ ยาหวานพูดยิ้มทั้งน้ำตา ยัยนี้ร้องไห้อีกแหละ ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งคุยกัน ยาหวานและ เตยหอมมาดูความเรียบร้อยใ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่53
ตอนที่53 เจ้าของที่นี้กำลังมีปัญหาในหลายๆ ด้านและต้องการขายพื้นที่นี้ วายุคิดว่าราคานี้ไม่ได้แพง และเขามองว่า อนาคตข้างหน้าตึกนี้ และย่านแห่งนี้ พื้นที่ดินจะแพงอีก 5 เท่าตัว โอ้วว แค่เขาพูดมาความฉลาดก็ทะลุหน้าตามาเลย “ แล้วมาใส่ชื่อเม็ดทรายทำไมล่ะคะ “ “ ฉันซื้อให้ “ พี่วายุพูดนิ่งๆ ตามสไตล์พี่เขา ฉันลุกจากเก้าอี้ตัวเอง และเปลี่ยนไปนั่งตักเขา “ อยากให้เฉยๆ หรือมีข้อแลกเปลี่ยนคะ “ ฉันกอดคล้องคอพี่วายุและยิ้มถามเขา “ หึ มีข้อแลกเปลี่ยน รอดูนะ “ เขายกยิ้มพูดกับฉันและหอมแก้มของฉันเบาๆ จู่ๆก็มีเสียงดนตรีเปิดเบาๆ พนักงานเดินเรียงกันออกมา 2 คน พร้อมกับเอาอาหารมาเสิร์ฟ พนักเงินเติมเครื่องดื่มให้เราและเดินกลับเข้าไป ในห้องกระจกจึงเหลือแค่ฉันกับพี่วายุ “ หิวแล้ว ลูกค้าพี่จะมาตอนไหนคะ อาหารมาเสิร์ฟแล้วด้วย “ “ ไม่ต้องรอหรอก กินเลย “ เขาพูดพร้อมกับยกไวน์ดื่ม ฉันพยักหน้ายิ้มและเปิดฝาอาหารของตัวเอง แต่... ต้องหยุดชะงักค้าง และหันไปมองพี่วายุที่นั่งทำหน้านิ่งๆ แต่แววตาดูอบอุ่นมากๆ “ แต่งงานกันนะ “ พี่วายุพูด น้ำตาของฉันไหลหยดลงอาบแก้ม พี่วายุลุกขึ้นมาหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเป
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่52
ตอนที่52 5 ปีต่อมา วันนี้เป็นที่วายุพาฉันออกมากินข้าวข้างนอก จริงๆ เขามาคุยงานด้วยแหละ และเขาก็เลยพาฉันมาด้วย เขาบอกเขานัดลูกค้าไว้ที่ร้านอาหาร “ ใช่ที่นี้แน่เหรอคะ ทำไมมันเงียบจัง ร้านปิดรึเปล่า “ ฉันถามเขา เพราะเข้ามาในร้านแล้วยังเงียบอยู่ เหมือนไม่มีใครมาเลย วายุเดินนำไปนั่งที่โต๊ะ ร้านอาหารสไตล์ยุโรป บรรยากาศดี มองเห็นวิวด้านนอกร้าน “ นั่งเถอะ กินอะไรดี “ พี่วายุถามฉันพร้อมรับเมนูจากพนักงานแล้วมายื่นให้ฉัน “ ไม่รอลูกค้าก่อนเหรอคะ “ ฉันถามพี่เขา ไหนว่านัดลูกค้ามาคุยงาน “ ไม่รอ เมื่อกี้เห็นบ่นว่าหิวไม่ใช่เหรอ เรากินรอเขาก็ได้ “ พี่วายุพูด ฉันยิ้มและพยักหน้า ก้มมองดูเมนู พี่วายุใส่ใจฉันทุกอย่าง เขาไม่เคยปล่อยปะละเลยฉันสักเรื่อง ไม่ว่างานเขาจะยุ่งแค่ไหน เขาก็มีเวลาให้ฉันเสมอ และที่สำคัญ ฉันไม่เคยเรียกร้องอะไร แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ช่วยงานเขา ฉันก็พอใจแล้ว เขาจะไปไหน หรือ ฉันจะไป เราทั้งคู่จะไปด้วยกันเสมอ เหมือนขาดกันไม่ได้ ไม่เข้าใจตรงนี้เหมือนกัน ตอนนี้ฉันเรียนจบแล้ว และเข้ามาช่วยงานพี่วายุ ที่บริษัทแม่เขา พี่วายุต้องดูแล 2 บริษัทควบกันหลังจากที่เขาเรียนจบ และตอนนี้ฉันเรีย
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่51
ตอนที่51 วันนี้ผมเข้าครัวเอง ผมทำอาหารเป็นนะ เพราะว่าผมอยู่คนเดียวตั้งแต่ 16 ของแบบนี้ไม่ยากเลย วันนี้จึงทำอาหาร 3-4 อย่าง ที่กินกับไวน์ได้ พอทำทุกอย่างเสร็จก็ถึงเวลาที่เม็ดทรายกลับ เพราะไปเดินเที่ยวเล่นกับเพื่อนอยู่ อ่ะ ก็ไม่ได้ว่าอะไร ของขวัญ ดอกไม้ ที่เธออยากได้ ผมมีให้หมดแหละ เธออยากได้ขอแค่บอก ผมจัดการให้เธอได้หมด ปึง ! เสียงปิดประตู ผมปิดไฟหมดนะ รอเธอเปิดไฟ พรึ่บบบ ผมมองคนตัวเล็กที่ยืนนิ่งค้างสายตามองสถานที่ที่ผมจัดเองกับมือ “ อะไรคะเนี่ย “ เม็ดทรายเดินยิ้มมาหาผม “ Happy valentine’s day นะ ยัยแมวเตี้ย “ ผมพูด “ ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลยนี่ค่ะ แต่ก็ขอบคุณมากนะคะ “ เม็ดทรายเดินมากอดเอวผม เงยหน้ามามองผมเหมือนแมวน้อยที่กำลังอ้อน “ ขอบคุณอย่างเดียวไม่ได้ ทำเพราะหวังผลนะ “ ผมพูดยิ้ม และกอดเม็ดทรายกลับ ฉันกลับคอนโดมาเจอเซอร์ไพรส์วายุ ถึงกลับตาตื่นเลย ไม่คิดว่าคนเย็นชาแบบเขาจะทำให้ฉันขนาดนี้ แต่ ไม่ใช่แค่เขาจะเซอร์ไพรส์ฉันคนเดียวนะ ฉันก็เตรียมเซอร์ไพรส์ไว้เหมือนกัน พึ่งไปเลือกซื้อมาพร้อมกับเตยหอมเลย วายุ ให้ทั้งดอกไม้ ให้ของขวัญเป็นสร้อยข้อมือ ส่วนฉันซื้อนาฬิกาให้เขา แ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่50
ตอนที่50 “ ทำไมถึงมาขอล่ะคะ “ ฉันได้สติก็ถามพี่เขา ฉันเลื่อนมือไปจับมือพี่เขาอย่างแผ่วเบา “ ตอบมาก่อน “ วายุพูดย้ำเพื่อเอาคำตอบ “ ตกลงค่ะ น้องเม็ดทรายพร้อมจะเป็นแฟนพี่วายุเสมอค่ะ “ ฉันพูดยิ้มและกระโจนกอดพี่วายุ วายุกอดตอบกลับฉัน “ ถึงมันจะข้ามขั้นไปมาก แต่ฉันคิดว่า ฉันต้องพูดกับเธอหน่อย “ “ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ “ ฉันเงยพูดกับพี่เขา วายุก้มลงมาประกบปากจูบฉัน เราทั้งคู่จูบกันอยู่เนิ่นนาน ปุง !! ปัง!!! พลุเล็ก มีไฟไม่ใหญ่มาก ลอยขึ้นไปเหนือหัวพวกเรา “ เย้ !!!! “ เสียงกลุ่มคนเฮลั่น ฉันกับพี่วายุกันไปมองเป็นคนในชมรม ทุกคนต่างยินดีกับการขอเป็นแฟนของพี่วายุในครั้งนี้ แต่สำหรับฉัน การกระทำของพี่เขาชัดเจนทุกอย่าง เขาไม่ได้ดูแลฉันอย่างดีคนเดียว เขาดูแลคนใกล้ตัวฉันทั้งหมด ไม่ว่าพ่อ หรือเพื่อนๆ ฉัน เนี่ยแหละ ว่าที่ พ่อของลูกในอนาคต ..... เช้านี้ที่มหาลัยของฉัน ค่อนข้างเป็นอะไรที่ขัดหูขัดตามากๆ เด็กมหาลัยถือดอกไม้ กล่องของขวัญกันเต็มมหาลัย แล้วฉันล่ะ ชิ ไอ้บ้ากามเนี่ย อย่าไปหวังอะไรเลยเม็ดทราย วายุมาส่งฉันที่หน้าคณะ “ วันนี้กลับเองนะ ฉันมีธุระ “ เขาพูดพร้อมมองหน้าฉัน แล้วฉัน
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่41
ตอนที่41 “ เอ่อ พูดถึงเรื่องนอน พี่วายุ ห้องนี้ว่างแล้วใช่ไหมคะ ให้เม็ดทรายย้ายมานอนห้องนี้ไหมคะ “ “ ไม่ว่าง เก็บไว้ให้หมูแดงนอน “ “ เม็ดทรายนอนกับหมูแดงได้นะคะ เพราะปกติก็นอนด้วยกันตลอด “ “ ตอนนี้ไม่ปกติ ไปทำบะหมี่ และไม่ต้องถามเรื่องห้อง “ “ เป็นอะไร พูดแค่นี้ต้องหงุดหงิด เมนส์ไม่มารึไ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่40
ตอนที่40 วายุ ฉัน ดารินเดินออกมานอกคลับ ฉันเดินไปส่งดารินที่รถ และเดินกลับไปหาวายุที่ติดเครื่องยนต์รอ “ นายฉีกหน้าเธอได้น่าอับอายมาก คนทั้งคลับก็รู้หมดสิ “ “ เอาแบบนี้แหละ ไม่งั้นไม่เลิกวุ่นวายสักที “ วายุพูดและขับรถออกจากคลับทันที ไอ้บ้านี่น่ากลัวนะ ถ้าวันหนึ่งฉันแอบมีชู้ จะไม่เอาฉันมาประจ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่37
ตอนที่37 “ เธอไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรทั้งนั้น มีหน้าที่ทำอะไร ทำไป ฉันจะดูทุกอย่างให้เธอเอง ไม่ต้องกังวลใจ “ เขาพูดน้ำเสียงนิ่งๆ แต่เต็มไปด้วยความจริงใจและอบอุ่น “ พี่ผีเข้าใช่ไหมคะ “ ฉันถามวายุด้วยน้ำเสียงใสซื่อ ปน ความกวน “ เฮ้อ นี่ยัยแมวเตี้ย พรุ่งนี้เราจะไปรับลุงมาวินไปส่งโรงพยาบาลเสร็จแล้
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่26
ตอนที่26 เม็ดทรายกระตุกตกใจ ร่างเล็กพยายามดิ้นหนีมือที่ลูบไล้บนเนินอวบอูม “ไหนเรียกฉันใหม่สิ “วายุขยับขึ้นมาจ้องหน้าเม็ดทราย มือหนายังคงลูบไล้ที่กลีบกุหลาบไม่หยุด “ถ้าเรียกแล้วจะหยุดไหม “เม็ดทรายจ้องมองตาวายุ ใบหน้าของเธอแดงกล่ำด้วยความร้อนของร่างกาย และ ความเขินอายที่กำลังเกิดขึ้นกับเธอ “
Maaari mong magustuhan
ห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน129.7K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn96.9K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.4K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์359.1K viewsเกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน
สายธารลับ123 viewsคลื่นสวาททาสสิเน่หา nc 18++
มนต์ศิขริน410 viewsชินอ๋องแกล้งบ้าและพระชายาแกล้งโง่
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์64 viewsโอบหัวใจ อุ่นไอรัก
ภัสสพิชชา65 views
