เข้าสู่ระบบแชร์
แนะนำเรื่อง/แนะนำตัวละคร
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-03 21:50:25แสน
หล่อ รวย ปากร้าย บ้างาน
นายหัวแสน เจ้าของสวนผลไม้ สวนทุเรียน เจ้าของธุรกิจ เศรษฐีหนุ่ม อายุ 35 ปี
“เมียที่ฉันไม่ได้อยากแต่ง อย่าคิดว่าฉันจะรักคนแบบเธอ ฉันให้เธออยู่ถึงวันที่คลอดลูกฉันออกมาเท่านั้นแหละ”
“นะ นี่ เธอกล้าขึ้นป้ายประกาศหาเมียใหม่ให้ฉันเลยเหรอ!”
เจ้าเอย
สวย เซ็กซี่ จากดีไซเนอร์อนาคตไกล ความฝันดับวูบกลางทางเมื่อพลาดท้อง!
ภายนอกดูเฟียส ๆ หัวรั้น แต่โหยหาคำว่าครอบครัว และบูชาความรักถึงที่สุด อายุ 25 ปี
“ต่อให้คุณไม่รักเอย แต่ตอนนี้คุณก็ควรให้เกียรติเอยในฐานะเมีย และแม่ของลูกคุณ!”
“เอยขอให้แม่ใหม่ของเขา รักและดูแลเขาให้ดีก็พอ”
•^^• _________•^^•
นักเขียน: เรื่องนี้เป็นผลงานเรื่องที่ 12 ของของไรท์นะคะ หากชื่นชอบผลงานของไรท์ ฝากกดติดตาม คอมเม้นต์เม้ามอยส์กันได้น้าา^^ หากนิยายเรื่องนี้ไม่ถูกจริตท่านไหน ไรท์ต้องกราบขออภัยไว้ล่วงหน้านะคะ
บทนำ
“กลับมาแล้วเหรอคะ? นึกว่าจะไปค้างที่อื่นซะอีก”
เสียงทักทายที่ฟังดูไม่เป็นมิตรนัก เมื่อเขากลับมาถึงบ้านในช่วงเย็น ภายในห้องนอนที่บรรยากาศโอบล้อมไปด้วยไอร้อนแปลก ๆ ทั้งน่าอึดอัดและอึมครึม
“บ้านฉันอยู่นี่ก็ต้องกลับสิ เธอจะให้ฉันไปค้างที่อื่นทำไม” เขาเอ่ยอย่างคนไม่ยี่หระ
“แล้วนี่ไม่พาคุณนายแพมกลับมาด้วยเหรอคะ?”
“เธอพูดบ้าอะไรของเธอ หาเรื่องทะเลาะว่างั้น?”
ชายหนุ่มหันขวับทันที มองแม่ของลูกที่นั่งอยู่ปลายเตียง และมองเขาด้วยสีหน้าท่าทางที่แปลกประหลาดไปจากเดิม
“เปล่าหรอกค่ะ เอยจะกล้าทะเลาะกับคุณแสนได้ไงล่ะคะ เอยแค่ถาม”
“แต่คำถามที่เธอกำลังถามฉันตอนนี้มันคือการหาเรื่อง ทำไม? อยากให้ฉันพาแพมเข้าบ้านมาแล้วเธอก็เป็นหมาบ้าโวยวายเหมือนรอบก่อนหรือไง?”
“กลัวเอยเป็นแบบนั้นก็เลยพาไปเชิดหน้าชูคอนอกบ้านงั้นเหรอคะ? อยากให้คนรู้นักใช่ไหมว่านั่นเป็นคนที่คุณรัก เป็นคนที่คุณอยากให้มาอยู่ตรงนี้แทนที่เอย!”
สิ้นเสียงตะโกนพร้อมกับใจที่แสนเจ็บปวด! เจ้าเอยลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับเขา เธอเก็บความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจนี้ต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว
“คิดว่าที่ตรงนี้มันเป็นของเธอตั้งแต่แรกหรือไง ฉันว่านับวันเธอยิ่งเข้าข้างตัวเองหนักแล้วล่ะ อีกอย่างฉันก็แค่พาแพมไปดูสวนนิดหน่อย ถ้าคนจะคิดเป็นอย่างอื่นก็ช่างหัวเขาสิ ฉันไม่เห็นต้องสนใจอะไรอยู่แล้วนี่”
“อีกอย่าง…เธอช่วยจำไว้หน่อยก็ดี ว่าฉันไม่ได้รักเธอ ไม่ได้แคร์อะไรขนาดนั้นอยู่แล้ว”
แต่คำพูดของเขาที่สาดพ่นออกมากลับไม่น่าฟังสุด ๆ เขามองจ้องมาที่เธอ และเอ่ยถ้อยคำที่ราวกับมีดแหลมทิ่มแทงกลางอกเธอครั้งแล้วครั้งเล่า
“ต่อให้คุณไม่รักเอย แต่ตอนนี้คุณก็ควรให้เกียรติเอยในฐานะเมีย และแม่ของลูกคุณ!”
บทล่าสุด
เมียที่คุณแสนชัง ออร่าแม่ลูกอ่อน
ต่อให้อยากเป็นมากกว่านั้นก็ทำไม่ได้ เขารู้ว่าใจเจ้าเอยตอนนี้ออกห่างเขามากแค่ไหน แต่เขากลับทำอย่างที่เธอต้องการไม่ได้จริง ๆแสนนั่งเฝ้าสองแม่ลูกเวลาหลับ น่ารักน่ามองกินกันไม่ลงเลย “เจ้าเอย~ หลับหรือยัง?”“…” ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับ มีเพียงลมหายใจสม่ำเสมอ บ่งบอกว้าจ้าหล่อนนั้นหลับไม่รู้ตัวแล้ว เป็นโอกาสดีที่เขาจะได้อยู่ใกล้ ๆ เธอ ได้นั่งมองเธอให้นานขึ้นอีกหน่อย“ฉันไม่อยากพลาดอีกแล้ว ไม่อยากเสียเธออีกแล้วเจ้าเอย~”มือหนาสัมผัสแผ่วเบาราวกับว่ากลัวคนที่นอนหลับอยู่จะรู้สึกตัวตื่นแและลุกขึ้นมาไล่ตะเพิดเขา เมื่อก่อนเป็นใครกันนะที่ไล่เธอเช้าเย็น ก็ไอ้คนโง่งมแบบเขานี่แหละ พอสลับเป็นเขาที่กลับกลายเป็นฝ่ายถูกไล่บ้างกลับร้องห่มร้องไห้ กลัวเธอจะให้เขาออกห่างหากเขารู้ใจตัวเองเร็วกว่านี้ เขาจะถนอมเธอให้มาก ดูแลเธอให้ดี ให้เธอเป็นผู้หญิงที่พิเศษที่สุดในชีวิตเขา แต่ตอนนี้เขากลับทำได้เพียงนั่งมองเธอในเวลาหลับตา หากเธอตื่นขึ้นมาแล้วเจอหน้าเขาก็คงไม่อยากแม้แต่จะมองเขาเขาไม่ชอบเลย ไม่ชอบความรู้สึกเวลาที่แววต
เมียที่คุณแสนชัง ตัดใจเจ็บ
“ระ เราไม่พูดเรื่องหย่ากันได้ไหมเจ้าเอย” น้ำเสียงที่อ่อนลง คนตัวโตที่เคยน่าหวาดหวั่นก่อนหน้านี้กลับคอตกหน้าเศร้า เมื่อเธอนั้นพูดเรื่องหย่ากับเขาอีกครั้งเขาไม่อยากหย่า ไม่อยากเสียเธอไปจริง ๆ ให้ทำยังไงเขาก็ยอม“แต่เอยตัดสินใจแล้วนะคะ เอยขอบคุณมากที่เมื่อกี้คุณแสนปกป้องเอย แต่ว่าเอยไม่คิดว่าคุณจะจริงจัง”คนตัวเล็กทว่ากลับใจใหญ่กว่าตัว และใจเด็ดใช่ย่อย เธอยอมตัดใจเจ็บตั้งแต่วันที่เธอคลอดลูกชายให้เขาแล้ว เธอไม่อยากวิ่งตามความรัก เธอไม่อยากวิ่งตามอะไรทั้งนั้น ขอเป็นตัวเธอเอง ขอเป็นเจ้าเอยคนเดิมที่เข้มแข็งและแข็งแกร่ง ไม่ว่าจะเจอกับอะไรเธอก็จะผ่านมันไปได้อย่างแน่นอน“จริงจัง จริงจังมากด้วย ขอโทษนะ ขอโทษที่เคยพูดจาบ้า ๆ แบบนั้นไป ขอโทษจริง ๆ พะ พี่ผิดไปแล้ว พี่…”เขาเอ่ยคำขอโทษเธอซ้ำไปซ้ำมา สีหน้าและแววตาที่เจ็บปวดนั้นบ่งบอกว่าเขาสำนึกในความผิดพลาดในอดีต เขาคุกเข่าลงตรงหน้าผู้หญิงที่เขารักอีกครั้ง วอนขอโอกาสจากเธออีกหน“เรากลับมาเริ่มต้นใหม่กันสักครั้งนะ” เขาแทบจะก้มลงกราบเท้าภรรยาที่เขารัก
เมียที่คุณแสนชัง เปลี่ยนไป
เจ้าเอยที่กำลังจะก้าวขาไปข้างหน้าหวังตบปากอีกฝ่ายให้เลือดกลบก็ต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงของคนที่มายืนจังก้าอยู่ด้านข้างเธอ“คุณออกมาทำไมเนี่ย!” เธอไม่ใช่ว่าย้ำกับเขาไปแล้วเหรอว่าให้เขาอยู่ในบ้านกับลูก“พี่แสน!!”ภาพสาวแสนใสซื่อถูกพังลงต่อหน้าต่อตา เมื่อแสนมาได้ยินประโยคที่สุดแสนจะน่ารังเกียจนั่น เด็กสาวที่สร้างภาพเป็นคนดีอ่อนโยนเผยธาตุแท้ออกมาให้เห็นเสียแล้วน่าผิดหวังจริง ๆ ที่เขามองผู้หญิงใสซื่อคนนี้เปลี่ยนไปแล้ว…“เอ่อ…ลูกเขยก็อยู่ด้วยเหรอ พ่อไม่ยักกะรู้เลย”คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อตาเองก็ตกใจที่เจอแสน แกล้งทำเป็นยิ้มกลบเกลื่อน แต่แสนกลับไม่ยิ้มด้วย สีหน้าและแววตาเขาในตอนนี้ดุดันจนน่าหวาดหวั่นแสนเวลาจริงจังนั้นน่ากลัวมากแค่ไหนใครเลยจะไม่รู้ บวกกับรูปร่างสูงใหญ่แบบชายชาตรีของเขาด้วยแล้ว ยิ่งเพิ่มความน่ากลัวหลายเท่าตัว“ลูกเมียผมอยู่ไหนผมก็ต้องอยู่นั่นสิ” แสนเอ่ยเน้นย้ำคำว่าลูกกับเมียอย่างชัดเจน เพื่อตอกหน้าคนที่บังอาจมาก่อกวนถึงที่นี่“แต่เ
เมียที่คุณแสนชัง ข้ออ้าง
ในหัวเขาตอนนี้ไม่คิดจะโกรธเจ้าเอยที่ถามคำถามแบบนี้เลยสักนิด แต่เขากำลังคิดว่าจะหาข้ออ้างไหนมาหาเรื่องรั้งอยู่ที่นี่“กะ ก็พี่ไม่มีรถ รถพี่ก็มีคนเอาไป เมื่อกี้ก็มาส่งพี่ทิ้งไว้” ขอโทษที่ต้องโกหกนะเจ้าเอย พี่จำเป็นจริง ๆ“โทรเรียกไม่ได้เหรอคะ รถมีตั้งหลายคันนี่” คิ้วเรียวสาวเจ้าเริ่มขมวดมุ่น หากไม่ใช่เพราะเขาพาลูกมาหาเธอ และใจดีให้ลูกอยู่กับเธอล่ะก็ เธอคงบอกให้เขากลับไปภายในสองสามนาทีนี้อย่างแน่นอน“แบตโทรศัพท์ก็หมด ขอชาร์ตแบตก่อนได้ไหม?” เอาทุกอย่างที่นึกได้แล้วกัน ลูกก็ร้อง แบตก็หมด รถก็ไม่มี เอาสิ…เขาต้องได้อยู่ต่อ“อะ เอ่อ… ได้ค่ะ” ตอนแรกก็ไม่อยากให้เขาอยู่ต่อนัก แต่ก็กลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจและพาสิงห์กลับไป เจ้าเอยจึงยอมให้เขาอยู่ต่อ แต่การอยู่ของเขาก็เหมือนจะไม่มีตัวตนนัก“เจ้าเอยคือ…”“อึเหรอครับ? มิน่ากลิ่นตุ ๆ เชียว เดี๋ยวแม่พาเข้าห้องน้ำนะครับ”เขาเหมือนเป็นอากาศธาตุไปแล้ว มีเรื่องอยากคุยกับเธอแต่ก็มักจะมีเรื่องเข้ามาขัดเสมอ อย่างตอ
เมียที่คุณแสนชัง คนคิดถึง
“งั้นมึงจะเอายังไง จะนั่งห่อเหี่ยวเป็นหนังไข่อยู่นี่หรือไง”เมื่อเห็นว่าสีหน้าและแววตาอีกคนเริ่มมุ่งมั่นและแน่วแน่กว่าก่อนหน้า พอร์ชจึงเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง หวังว่าเพื่อแสนโง่คนนี้จะคิดได้และทำทุกอย่างให้เจ้าเอยกลับมาได้ ไม่อย่างนั้นมันก็จะกลายเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่น่าถีบที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย“กูจะไป” เขาพูดอย่างจริงจัง ก่อนจะอุ้มลูกน้อยวิ่งเข้าห้องไปเก็บของบางโดยด่วน“ไปไหน?”“ตามเมียกูสิวะ”เขาคงจะยืนรออยู่หรอกมั้ง เมียไปทั้งคน!พอคิดได้ก็กลายเป็นคนสมองไวขึ้นมาทันที แต่เพื่อนตัวดีก็ตามมายิงคำถามสุดจี๊ดให้เขายอมรับหัวใจตัวเองสักที“ไม่ใช่แค่แม่ของลูกหรือไง มึงไม่ได้รักเขานี่”“ใช่ที่ไหนเล่า! ก็ทั้งเมีย ทั้งแม่ของลูกกู”เมีย เธอคือเมียที่เขารัก และเป็นแม่ของลูก เพราะฉะนั้นเขาเสียเธอไปไม่ได้ เขาต้องตามไปง้อเธอให้ได้!“ไอ้สิงห์น้อยของพ่อ ช่วยพ่อหน่อยนะลูกนะ”คราวนี้ถึงกับต้องขอร้องสิงห์น้อย เพราะถ้าไปตัวเปล่าร้อยเปอร์เซ็นเจ้าเอยต้อง
เมียที่คุณแสนชัง ทบทวน
“โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะ” เพราะความเป็นพ่อ ต่อให้จะคิดหนักมากแค่ไหนแต่ก็ต้องปลอบลูกน้อยในอ้อมแขน ยิ่งปลอบลูกก็ยิ่งปวดใจ“คุณเอยเก็บอันนี้ไว้ให้ค่ะ คุณเอยบอกว่านายน้อยอาจจะแค่ติดกลิ่น ถ้ามีนี่นายน้อยก็จะรู้สึกคุ้นเคย เหมือนว่าแม่อยู่ใกล้ ๆ เด็กวัยนี้ยังต้องการแม่นะคะ”เสื้อที่เธอนั้นมักจะใส่ประจำถูกยื่นมาให้ ชายหนุ่มมองเสื้อสีแดงที่ยังคงหลงเหลือกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าเอยก็อดกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็รู้สึกว่าการกระทำนั้นลำบากมากใช่… ลูกเขายังต้องการแม่ ลูกเขาต้องมีแม่ที่เคยอยู่ข้างเขาสิ เขาไม่มีความคิดอยากพรากเจ้าเอยกับลูกเลยสักนิด สิงห์ควรได้อยู่ในอ้อมกอดของแม่เขา ส่วนตัวเขาเองก็ควรมีเจ้าเอยอยู่ข้างกายอย่างเช่นที่ผ่านมาสิถึงจะถูก“คุณเอยยังบอกอีกว่า ถ้าคุณแสนจะหาแม่ใหม่ ก็ขอให้รักและดูแลนายน้อยก็พอ”“…”พอได้ยินประโยคนั้นก็ทำเอาคนแบบนายหัวแสนพูดอะไรต่อไม่ได้ เธอยังคิดว่าเขาต้องหาแม่ใหม่ให้ลูกอยอยู่เลย เขา…จะไปหาทำไมกันเล่า! แม่ของลูกของเขามีเจ้าเอยคนเ
บางทีคุณอาจจะชอบ
รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด309.0K viewsกับดักรัก ท่านประธานเอวดุ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)38.1K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก57.4K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C95.5K viewsทาสรักพี่เขย
เฮียกังฟู179 viewsภรรยาชั่วข้ามคืน
เฮียกังฟู323 viewsคุณสามีได้โปรดอย่าใจร้าย
นปก.หลงกลิ่นไอดิน68 viewsMY KiNG เพื่อนที่รัก(ของ)ฉัน
อะพอลโล่_1.1K views
