Se connecter“ลืมตาได้ค่ะ” ภริตาบอกเขาพร้อมกับมองหน้าเมื่อเขาเห็นสิ่งนั้นในมือ กวินภพเห็นที่ตรวจครรภ์ในมือแล้วก็มองใบหน้าภรรยาด้วยความตื้นตัน “เขามาแล้วเหรอ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเครือทั้งดีใจระคนตื่นเต้นปนเปกันไปจนเกิดน้ำตาขึ้นมา เขาดึงเธอเข้าไปกอดไว้แน่น หลังจากมีลูกแฝดชายหญิงเขาก็ไม่ได้คิดว่าจะ
กวินภพจูงมือภรรยาคนสวยเดินมายังในโรงพยาบาลของผู้ป่วยจิตเวชของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งที่ต้องคนมีเงินเท่านั้นถึงจะมารักษาที่นี่ได้ โรงพยาบาลที่นี่แบ่งแยกผู้ป่วยแต่ละเคสที่รุนแรงมากน้อยแตกต่างกันไป โดยกรต์สินีเพิ่งได้รับให้ออกมาอยู่ในกลุ่มผู้ป่วยที่สามารถพบญาติได้ ภริตามองไปตามมือของสามีที่ชี้
วันนี้เป็นวันที่พิเศษที่สุด เป็นวันที่ 12 กุมภาพันธ์และเป็นวันแต่งงานระหว่างเขากับภริตา โดยมีพยานรักตัวน้อยในท้องที่กำลังจะเกิดมาเพราะเขาตั้งใจให้เธอท้องและเป็นแม่ของเธอ แต่ในงานกลับมีผู้หญิงที่คุ้นเคยกันดี เรียกได้ว่าเป็นคนที่กรีดหัวใจของเขาให้แหลกสลายจนเกือบเสียผู้เสียคน บัดนี้เธอยืนอยู่ต
เมื่อวันรุ่งขึ้นมาถึงเขาอยากกลืนคำพูดเมื่อวานเหลือเกินที่ให้เธอเอาชุดว่ายน้ำมาถ่ายรูปด้วย ขนาดเขาที่เป็นคนถ่ายมือไม้ยังสั่น ยอมรับว่าเมียเขาสวยมากเสียจนเริ่มหวงอีกแล้ว “ถ่ายรูปตรงอ่างแช่ตรงนี้ด้วยค่ะ” เขาเลือกพูลวิลล่าติดทะเลอยู่ฝั่งตะวันออกเดินทางเพียงไม่นานก็ถึง นั่นทำให้เธอไม่อ่อนเพลียจา
“เราขอโทษนะ...” เขายังพูดคำเดิมซ้ำ ๆ “ผิง...” เธอเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะพูดออกมา แต่เขาก็ยังชิงพูดอีก “เราจะไม่หึงผิงก็ได้ ผิงไปพบเพื่อนไปสังสรรค์เราก็จะไม่ว่า นะ...ขอแค่โอกาสให้เรากลับมาอยู่ด้วยกัน จะไม่ยอมปล่อยมือผิงกับลูกอีกแล้ว จะไม่สนใจคนอื่นอีก ขอร้องครั้งสุดท้ายนะ...”
วันนี้กวินภพไม่เข้าบริษัท เขาเคลียร์งานตั้งแต่เมื่อคืนเรียบร้อยแล้วพร้อมทั้งสั่งเลขาให้จัดการ จะใช้เวลากับเมียสุดที่รักให้ดีที่สุด หกเดือนแล้วสินะ ^__^ ภริตาแต่งตัวเรียบร้อยเป็นทางการมาก จนทำให้คนเป็นสามีแปลกใจ วันนี้เขากินข้าวไม่ได้เลยทีเดียวเพราะตื่นเต้นเอามาก ๆ ไม่รู้ว่าเมียจะให
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ทั้งเขาและเธอไม่ได้พูดอะไรกันต่อ หรือจะบอกให้ถูกคือเขาหมดมุกแล้วต่างหาก แต่เขาก็ยังหน้าทนอยู่ต่อไป กลับไปบ้านก็เหงาอยู่ดี อีกห้าวันกว่าโรงเรียนจะเปิด เขาก็อยากไปดูโรงเรียนใหม่ของลูกด้วยเช่นกัน เมื่อนึกขึ้นได้ก็อยากคุยเรื่องนี้ “แล้วโรงเรียนใหม่ของเด็ก ๆ ที่ไหนเหรอ”
มื้อกลางวันเป็นอาหารง่าย ๆ อย่างข้าวผัด น้ำพริกกะปิไข่ทอดชะอม และผัดผัก ส่วนของเธออยากกินเป็นข้าวคลุกน้ำพริกและผัดในกระทะ จึงทำให้ต่างจากคนอื่น เพราะของลูก ๆ คงทานเผ็ดไม่ได้ เมื่ออาหารเสร็จแล้วส่งกลิ่นหอม คนที่รอทานก็ชวนลูก ๆ ล้างมือแล้วตบเท้าเดินเข้าครัว นั่งรอแม่ครัวคนสวยที่นับวันจะสวยขึ้
วันถัดมาเขาก็ยังมาที่บ้านแต่เช้าพร้อมกับอาหารเช้าจากร้านดังเช่นเดิม แต่คิดแล้วก็อดขำกับชีวิตตนเองไม่ได้ เพราะเมื่อก่อนเป็นเธอที่ทำแบบนี้ ดูแลเขาทุกอย่าง ทั้งตื่นเช้า ทั้งทำงานบ้านให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ทั้งหาของเตรียมไว้ให้เขา และดูเหมือนชุดที่เขาใส่น่าจะเป็นชุดสุดท้ายที่ซักไว้ให้แล้วล่ะสิ ถึงได้หอ
เมื่อเธอก้าวออกจากบ้าน คนที่ยืนเศร้าเหมือนหมาหงอยก็หูตูบดีใจราวกับเจ้านายโยนกระดูกให้ ทั้งยื่นหน้ายื่นตาผ่านรั้วเข้ามาจนเธออดอมยิ้มไม่ได้ แต่ก็ต้องเก็บสีหน้าอาการให้ดี ไม่ให้เขาจับได้ว่าเธอกำลังยิ้ม “ดึกแล้วจะมาทำไมอีกทำไมไม่กลับบ้าน” เธอก็ห่วงบ้าน ทั้งไม่ได้กลับไปหลายวัน ส่วนอีกคนก็เอาแต่เ







