2. พวกหน้าไม่อาย

วันรุ่งขึ้น

วาวีในชุดนักศึกษารัดรูปพอดีตัวเดินออกมาจากห้องเพื่อที่จะไปสอบในวิชาแรกของวัน สาวสวยขยับสายกระเป๋าสะพายให้เข้าที่ก่อนจะออกเดินมุ่งหน้าไปยังลิฟต์โดยสารซึ่งอยู่บริเวณช่วงกลางอาคาร

แกรก..

เดินไปจนใกล้จะถึงลิฟต์อยู่แล้ว ประตูห้องพักบานก่อนจะถึงลิฟต์ก็ถูกเปิดออก วาวีชะงักเท้าเมื่อได้เห็นคนเปิดเต็มตา เขาคือชายต่างชาติหน้าหนาที่เธอเจอเมื่อวานนั่นเอง

ชายคนนั้นเหลือบมองมาทางเธอแค่เสี้ยววินาทีก็ดันประตูปิดก่อนจะเดินไปกดเรียกลิฟต์ เธอจึงเริ่มออกเดินแล้วไปหยุดเยื้องหลังเขา

ติ๊ง

รอไม่นานเสียงสัญญาณของลิฟต์ก็ดังขึ้นก่อนที่ประตูสีเงินทรงสูงจะแยกออกกัน ชายตัวสูงบึกบึนก้าวเข้าไปก่อน แล้วเอื้อมมือไปกด

"ไม่เข้ามาหรือไง?"

เสียงทุ้มห้าวถามขึ้นด้วยภาษาไทยชัดเจน วาวียอมรับว่าตกใจไม่น้อยที่ชายหน้าต่างชาติจ๋าพูดด้วยภาษาไทยชัดแจ๋ว ที่ผ่านมาไม่มีในความคิดเลยว่าผู้ชายบ้ากามคนนี้จะพูดภาษาไทย แล้วเมื่อวานที่เธอด่าให้พวกเขาตอนที่อยู่คาเฟ่ล่ะ เขาจะได้ยินหรือเปล่า แต่ได้ยินแล้วจะยังไงล่ะ ก็พวกเขาทำตัวน่ารังเกียจอย่างที่เธอว่าให้จริง ๆ นี่นา

"คุณ!" เสียงทุ้มดุดันเรียกอีกครั้งเมื่อผู้หญิงไทยตรงหน้าไม่ขยับตัว น้ำเสียงบ่งบอกว่ากำลังหงุดหงิดที่หญิงสาวชักช้า เขากดปุ่มเปิดรอจนตะคริวจะกินนิ้วอยู่แล้วก็ยังจะตะลึงชมความหล่อของเขาอยู่นั่น แต่เสียใจด้วยเพราะผู้หญิงตาโตแก้มป่องหน้าไทยจ๋าแบบนี้ไม่ใช่สเปกของเขาหรอก อย่างเขาต้องสาวต่างชาติอกบึ้มสะโพกใหญ่เท่านั้น เพราะตอนกระแทกแล้วเสียงมันปับ ๆ ก้องห้องเร้าใจดี

"ไปค่ะ" วาวีตั้งสติได้ก็ตอบแล้วก้าวเข้าไป อยากจะตั้งแง่ไม่อยากใช้อากาศร่วมกับชายหื่นกามแต่เธอก็ต้องสลัดทิ้ง เพราะถ้าขืนชักช้าอาจจะไปไม่ทันเข้าสอบ

วาวีก้าวเข้าไปแล้วก็เดินเข้าไปด้านสุด เป็นเพราะตอนนี้ชายหื่นกามใส่เสื้อยืดคอกลมและกางเกงยีนสีดำ ขณะที่รอลิฟต์ให้เคลื่อนตัวลงไปชั้นล่างทำให้วาวีไปสะดุดกับรอยลิปสติกสีแดงสดที่ด้านข้างต้นคอหนา เป็นสีเดียวกับที่ผู้หญิงคนเมื่อวานใช้ และใกล้กันนั้นก็ยังมีรอยแดงช้ำจากการโดนดูดดุน คนพวกนี้ชอบโชว์จริง ๆ สินะถึงได้ฝากรอยน่ารังเกียจขณะที่ทำเรื่องอย่างว่าไว้บนร่างกายคู่ขา

'พวกหน้าไม่อาย'

วาวีด่าให้ชายตัวใหญ่หน้าด้านในใจแล้วเบนหน้าหนี ไม่อยากเห็นรอยน่าเกลียดให้เสียสายตาอีก

......................