Share

บทที่3 ฝันดี

last update Petsa ng paglalathala: 2026-03-19 12:57:53

ฝันดี ศรีสวรรค์ ลูกชายคนเดียวของพ่อกับแม่ที่บรรจุเป็นครูในกรุงเทพฯทั้งคู่เพราะเกษียณแล้วจึงอยากใช้ชีวิตบั้นปลายที่บ้านสวนสมบัติของปู่กับย่าที่ทิ้งไว้ให้ในจังหวัดน่าน

แต่ลูกชายตัวดีกลับชอบอยู่เมืองกรุงใช้ชีวิตลำพังไม่สุงสิงกับใคร พ่อกับแม่จึงยกบ้านหลังเล็กสีขาวให้เป็นเรือนหอล่วงหน้าเอาไว้อยู่กับคู่ชีวิตถ้ายังจะอยู่เมืองกรุงต่อไป

ปกติตอนอยู่ด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูกก็เป็นพ่อแม่ที่ปากเปียกปากแฉะคอยสอนลูกนอกคอกคนนี้ตลอด

ฝันดีไม่มีนิสัยเจ้าระเบียบ เป็นคนแข็งกระด้างไม่เรียบร้อย ไม่รู้จักเข้าหาคน ไม่สนใจใคร ไม่ใจดีมีเมตตาอ่อนโยนรักสัตว์เหมือนพ่อกับแม่

ชายหนุ่มวัยเบญจเพศผู้ที่ไม่มีความฝันไม่มีจุดหมายในชีวิตไม่ชอบการแก่งแย่งแข่งขันมีชีวิตได้ด้วยการนอน เพื่อให้สมองและร่างกายมีประสิทธิภาพเต็มที่

เคยแม้กระทั่งนอนหลับสามวันสามคืนเต็มเพื่อเตรียมตัวสอบ

แม้จะดูประหลาดราวกับเป็นโรคร้ายแรงชนิดหนึ่งแต่พ่อแม่ก็พยายามเข้าใจเสมอมาและหวังว่ามันจะดีขึ้นเมื่อลูกชายเติบโตเข้าสู่วัยที่ต้องมีครอบครัว

แต่มันกลับตรงกันข้ามเพราะฝันดีชอบนอนตัดขาดความสัมพันธ์กับสังคม หนีความยุ่งยากในการใช้ชีวิตด้วยการทำงานออนไลน์อยู่ที่บ้าน สั่งอาหารมากิน ไม่ทำงานบ้าน ไม่เก็บข้าวของ รีบทำงานเสร็จจะได้นอน บ้านจึงรกอย่างที่เห็น

นับตั้งแต่ให้อยู่คนเดียวทุกครั้งที่พ่อแม่มาหาสภาพบ้านก็ยังคงเละเทะเช่นเดิมจนกระทั่ง...

"เลี้ยงหมา?" ดวงตาปรืปรอยเบิกโตขึ้นทันทีที่พ่อบอก

"ใช่แกต้องเลี้ยงหมาในเมื่อแกไม่ยอมมีแฟนพ่อแม่นัดดูตัวลูกเพื่อนให้ก็ไม่เคยตื่นทันนัด ให้สมัครแอปหาคู่ก็ไม่คุยกับเขา ถ้าอย่างนั้นแกก็ต้องหัดมีความรับผิดชอบมากขึ้นด้วยการเลี้ยงหมา"

พ่อร่ายยาวยกชาขึ้นจิบด้วยท่าทางสบาย คาดการณ์อยู่แล้วว่าลูกต้องโวยวายแทนที่จะดีใจที่จะมีเพื่อนอยู่ด้วย

"ผมตื่นมาให้อาหารมันไม่ทันหรอกพ่อ"

ร่างผอมบางบนพื้นถลาเข้ากอดขาบิดาถูไถใบหน้าไปมาเหมือนเเมวตัวโต

"พ่อจะโทรปลุกให้เวลาไหนควรพาไปเดินเล่นเวลาไหนควรให้อาหารอาบน้ำไปหาหมอ"

"ลำบากไปไหมเนี่ย?"

"เรื่องแค่นี้พ่อทำได้เพื่อให้แกหายขาดจากโรคนอนเอาเป็นเอาตายเสียที"

"ไม่ใช่พ่อแต่ผมต่างหากที่จะลำบากไปไหม"

"เเกต้องทำโว้ย!"

"พ่อสั่งซื้อหมามาก็แล้วกันฝันขี้เกียจเลือก"

"ไม่ต้อง"

"ทำไมอีกล่ะ"

ติ๊งหน่อง~ ติ๊งหน่อง~

"ใครมาอีกล่ะ?"

"แกไปเปิดประตูรับของหน่อยสิฝัน"

"...?"

แอ้ดดด~

"สวัสดีครับมีของมาส่งครับ"

"ผมไม่ได้สั่งนะครับกล่องใหญ่ขนาดนี้"

โฮ่งๆๆๆๆๆๆ!!!

"เฮ้ยยย!! หมาป่า!"

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

โฮ่งงงง!!ๆๆๆๆๆๆ

"พ่อผมหนวกหูผมง่วง จะนอนก็นอนไม่ได้เลยเนี่ยพ่อแม่ช่วยทำอะไรสักอย่างให้มันเลิกเดินเห่ารอบบ้านสักที"

"แกก็จัดการมันสินี่หมาแกนะ"

"ผมกลัวมันเนี่ยหน้ามันดุเหมือนหมาป่าแบบนี้จะสอนมันยังไง ผมไม่อยากพามันไปเดินข้างนอกทำไมไม่เอาแมวมาให้ผมเลี้ยงเล่าหรือหมาตัวเล็กๆ ก็ได้"

"ไม่ได้เว้ย! แมวมันชอบนอนเหมือนเอ็งเสียงร้องเหมียวๆ แบบนั้นมันปลุกเอ็งไม่ได้ต้องนี่สิหมานอกขนยาวหน้าดุเห่าดังไซบีเรียนตัวนี้มันชื่อบูบู้ลองเรียกชื่อมันดู"

พ่อพยายามตะล่อมให้คนที่แอบหลังประตูเข้าหาสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ 

บูบู้จดๆ จ้องๆ มองฝันดีเดินวนไปวนมารอบบ้านเพราะอยากเล่นด้วยแต่เจ้านายใหม่กลับเอาแต่หนี

"หมาก็คือหมาไงพ่อจะให้เรียกอะไรแบบนั้นชื่อก็ตลกไม่เข้ากับเบ้าหน้าเลยใครตั้งให้เนี่ย?" เสียงใสบ่นงึมงำบ่งบอกเจตนารมณ์ชัดเจนว่าไม่อยากเลี้ยงสัตว์เผื่อพ่อจะเปลี่ยนใจเอามันกลับบ้านสวนไปด้วย

"หมามันต้องมีชื่อเหมือนเอ็งนั่นแหละไปเอาอาหารให้มันเรียกชื่อให้ติดปากด้วย"

แต่พ่อผู้เด็ดขาดหาได้เห็นใจไม่ ชี้นิ้วไปทางถุงอาหารหมาที่สั่งมา ให้ฝันดีลองทำหน้าที่รับผิดชอบเพื่อนร่วมบ้านให้ได้

โฮ่งงงง!!ๆๆๆๆๆ

''เออ ๆๆ ไอ้เหี้ยบูบู้ ~"

โฮ่งงงงง!!

"กรี๊ดดดดดดด พ่อมันกัดตูดโผ้มมมม!!"

...หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

โฮ่งงงง!!ๆๆๆๆ

"โอย~หยุดเห่าสักทีคนจะนอน"

หนึ่งเดือนผ่านไป

แกร่กๆๆๆๆๆๆ

"เลิกตะกุยประตูสักทีบูบู้!"

สองเดือนผ่านไป

แอ้ดดดด

โฮ่ง~

"กูแค่ออกมากินน้ำจะไปนอนต่อ"

ปึ้งงง!

สามเดือนผ่านไป

สวบ~ ฟุ่บ~

หมาตัวโตดูซูบผอมลงไปถนัดตา สัตว์เลี้ยงขนฟูโดดขึ้นมาเดินบนตัวเจ้าของแต่อีกฝ่ายทำเพียงปรือตาขึ้นมองเล็กน้อยและชี้ไปที่กระสอบอาหารหมาหน้าประตูที่วางไว้ที่เดิมตั้งแต่มันมาส่ง

งื้ดดดด หงิงงงง~

"อืออ~กระสอบอาหารหมากูวางฉีกไว้แล้วไงมึงก็จัดการเองสิบูบู้กูจะนอน~"

หงิงงงง~

ตุ้บบบ!

"มึงก็จะนอนเหรอเอาดิมานอนกันราตรีสวัสดิ์น้าหมาน้อย~"

....

....

น้อยที่หน้ามึงเหรอไอ้ตัวขี้เกียจ!!

หมดกันความน่าเกรงขามของกู!!

แคว่กกกก แคว่กกกกก ตุ้บๆๆๆๆๆ

....

ไม่ตื่น

....โฮ่งงงงงง!!

ชาติที่แล้วมึงเป็นโคอาล่าเหรอนอนเหี้ยไรขนาดนี้!!

ไอ้

ฝัน

ร้าย!!

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่21 กราบผัวซะนะ

    ...หลังจากไปแจ้งความลงบันทึกประจำวันเสร็จก็เป็นเวลาค่อนคืนนายตำรวจจำนวนหนึ่งและหมอหมาหน้าโหดขับรถมายังบ้านที่มีเหตุปล้นกันขึ้นเอี้ยดดด!!ทันทีที่รถตำรวจจอดลงคนในบ้านตัวโตท่าทางลนลานวิ่งออกมาจากบ้านด้วยดวงตาแดงก่ำ ร่างกายเปียกปอนเปรอะเปื้อนคราบฝนโคลน ใบหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นเทาราวกับตากฝนเป็นเวลานาน กึ่กก!ฝันดีก้าวขาลงมาจากรถตำรวจพร้อมกับอุ้มเจ้าบูบู้ในสภาพเละเทะ ทุกคนในบ้านหลังเล็กคล้ายผ่านศึกสงครามมาหมาทั้งคนยับเยินจนดูไม่ได้หมั่บบบ!!“ฝันดี..บูบู้ “ดวงหน้าหล่อเหลาหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่อายสายตาใคร ถลาร่างเปียกปอนก้าวขายาวเข้าหาสมาชิกที่หายไปจากบ้านโดยมีร่องรอยความเสียหายและเลือดเกลื่อนบ้านคิดไปถึงเหตุการฆาตกรรมขึ้น แค่คนรักหายไปจากงานสำคัญก็ร้อนใจแทบบ้าวิ่งวุ่นตามหาทุกชั้นของโรงแรมวิ่งถามทุกคนจนกระทั่งขอเปิดกล้องวงจรปิดจึงรู้ว่าคนรักออกจากงานมาแล้วกว่าจะขับรถฝ่าฝนตกรถติดมาได้ก็ใช้เวลานานกว่าปกติมาถึงบ้านเข่าแทบทรุดมีแต่เลือดและข้าวของกระจัดกระจายเต็มบ้าน ร้อนลนใจเดินตากฝนตามหารอบบ้านแล้ววนกลับมาอีกหนจนแทบจะเป็นบ้าในที่สุดก็กลับมา...“หายไปไหนมา?” เสียงทุ้มนุ่มเดิมๆ ยังคง

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่20 บูบู้ผู้กล้าหาญ

    แล้วไง? ก็ต้องยอมขึ้นให้มันจนแตกจริงๆ พร้อมกับที่ต้องมางานเปิดตัวไอ้สมุนไพรบ้าบอสินค้าใหม่ที่แม่งทดลองแดกเองแล้วแข็งปั๋งอยู่คนเดียว อิ่มเอิบเปล่งปลั่งมากไหมละมึงรีดน้ำกูได้เป็นลิตรแต่ตัวเองแตกครั้งเดียว สภาพกูนี่นั่งกางขามาตลอดทางมึงเคยสำนึกบ้างไหม?ฟาย!!“ว้าวววนี่น่ะเหรอภรรยาเจ้าของบริษัท~” ทันที่ที่เดินเข้ามาในงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของบริษัทเสียงฮือฮาดังตามหลังเป็นเงาตามตัว ผู้คนมากมายมางานนี้จากชื่อแบรนด์สินค้าที่ติดตลาดมีสาขามากมายต่างจากตอนถูกพาไปแนะนำตอนเป็นสตาร์ทอัพเล็กๆ เมื่อสามปีก่อนลิบลับ ฝันดีไม่กล้าสบตาใครเช่นเดิมมานะจึงต้องโอบเอวเดินไปแนะนำให้ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งหลายรู้จัก“นี่เหรอครับภรรยาคุณมานะพึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยน่าเด็กจังเรียนอยู่มหาลัยไหนเหรอครับ?” ฝันดีไม่ชอบการสนทนาในทุกแวดวงสงคมเพราะไม่เข้าใจในคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาจึงทำเพียงยิ้มให้น้อยๆ เบียดกายเข้าหามานะไม่ห่างเพราะรู้สึกไม่ปลอดภัย“ท่านชมเกินไปครับฝันดีอายุเท่าผมเห็นหน้าเด็กตัวเล็กแบบนี้อายุก็ใกล้สามสิบเหมือนกันครับ” มานะตอบเสียสุภาพบีบเอวบางเบาๆ ให้หายประหม่า “ใครๆ ต่างก็รู้ว่าภรรยาผู้บริห

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่19 ปัจจุบัน18+

    ปีต่อๆ มา ในที่สุดการแต่งงานก็เกิดขึ้นในวันที่มานะประสบความสำเร็จอีกขั้นได้นำพาบริษัทเข้าจดทะเบียนตลาดหลักทรัพย์ไม่ใช่บริษัทเล็กอีกต่อไปส่วนฝันดีก็ยังคงเป็นคนขี้เซาอยู่ติดบ้านใช้ชีวิตอย่างที่อยากใช้แค่ต้องรับผิดชอบชีวิตคู่ร่วมกับสามีด้วยการช่วยทำบัญชีบริษัทและพาบูบู้ออกไปเดินเล่นบ้าง..เรื่องมันก็มีความเป็นมาแบบนี้ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อย่างเข้าปีที่สามของการหมั้นฝันดีอายุมากขึ้น ดูดีขึ้น ดูน่ารักมีน้ำมีนวลเพราะสามีเอาใจใส่ดูแลอย่างดี ทั้งเรื่องอาหารและยาบำรุงที่ผลิตจากสมุนไพรแท้ร้อยเปอร์เซ็นแม้ไม่ได้ออกกำลังกายแต่มีกิจกรรมเข้าจังหวะที่มานะติวเข้มยามค่ำคืนให้ได้เสียเหงื่อตลอดทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น จากที่เคยนอนวันละสิบแปดชั่วโมงก็เปลี่ยนเป็นนอนไม่ถึงสิบชั่วโมง งานกลางคืนที่มีก็ทำไม่มีก็ไม่ทำดปลี่ยนเป็นพนักงานตรวจสอบบัญชีบริษัทสามีตำแหน่งเดียวนั่งตัวขาวอยู่ในบ้านเพราะไม่ยอมออกไปไหน“ฝัน “กลางดึกคืนหนึ่งเสียงเรียกแผ่วเบาข้างหูคนตาปรือดังขึ้นรากับกระซิบ“..” ไร้การตอบรับจากคนขี้เซา“ฝันครับ” อ้อมแขนแกร่งกระชับกอดเรียกอีกครั้งโดยครั้งนี้ปลายจมูกโก่งเข้าคลอเคลียหลังใบหูนิ่มจงใจก่อกว

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่18 อบอุ่นเหมือนคุณย่า

    หลังจากกินข้าวอาบน้ำมีเรี่ยวแรงขึ้นมาฝันดีก็เข้าประจำการหน้าคอมฯตัวเก่งในห้องนอน“ฝันดีทำงานอะไรตอนกลางคืนเหรอครับ? “ร่างสูงเดินมาหยุดยืนด้านหลังร่างบางก้มลงจูบผมหยักนิ่มเบาๆ“ขายอาวุธ” คนตัวขาวเอียงคอหลบซ้ายขวาหัวสั่นดุ๊กดิ๊กไปมาทำคนมองยิ้มหวานไม่หุบใจบางให้กับความน่ารักของคนรัก“ห๊ะ ฝันดีทำงานผิดกฎหมายเหรอ?” มานะเลิกคิ้วถามไม่ได้ใสซื่อพอจะเชื่อคำพูดลอยๆ แต่อดมันเขี้ยวคนตัวขาวไม่ได้จึงกดปลายจมูกฝังบนหลังคอขาวเบาๆจุ้บบบ“อย่ากวนเด้~ทำไม?ถ้ากูทำงานสายดำมึงจะเลิกชอบกูใช่ไหม?” ฝันดีหันหน้าเนียนใสสบตาคนข้างกายที่ลากเก้าอี้มานั่งปักหลักจ้องตนทำงาน“เปล่าครับชอบเหมือนเดิมแต่จะพาไปอยู่คุกคอยส่งข้าวส่งน้ำให้” ปลายนิ้วยาวเกลี่ยปลายจมูกรั้นยื่นหน้าเข้าหาจ้องปากเล็กไม่วางตาทำเอาฝันดีขนลุกในความร้อนแรงที่เผลอไปนึกถึงคืนวันหมั้นแม้จะเลือนลางแต่กลับจำสำผัสนั้นได้ดี“มึงจับกูส่งตำรวจก็ไม่ได้นอนกับกูนะ!” ปากเล็กอ้อมแอ้มตอบทำทีจ้องงานตรงหน้าแต่มือหนาใหญ่กลับเอาแต่ลูบไล้หลังเบาๆ ไม่ไปไหน“ฝันอยากนอนกับผมทุกคืนเลยเหรอครับ แหม~คืนเดียวทำติดใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ““ไปไกลๆ ตีนเลย!” “ฝันดีมีปัญหาอะไรหรือเปล่

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่17ิ หวานเกิ๊น

    กว่าทุกอย่างจะสงบลงก็เล่นเอาหมดแรงสลบเหมือดหลับคาที่ กอดก่ายกายเปลือยเปล่าบนที่นอนสีขาวยับย่น ร่างขาวต่างขนาดเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความกระสัน แดงจ้ำ ครูดยาว คละคลุ้งกลิ่นน้ำกามที่ถูกรีดหมดทุกหยดเช้าวันต่อมาแกร่ก แกร่ก แกร่ก แกร่กโฮ่งงง โฮ่งงง โฮ่งงง“อืมม “ท่อนแขนแกร่งกระชับกอดร่างบางเข้าหาตัวฝังปลายจมูกโด่งลงบนกลุ่มผมนุ่มกลิ่นที่เคยสูดดูมห่างๆ เช้านี้ต่างออกไปเพราะมันฝังลึกถึงประสาทรับกลิ่นชัดกว่าตอนไหน โฮ่งๆๆๆๆๆๆๆเสียงบูบู้หน้าห้องนอนทำคนตื่นง่ายลืมตาขึ้นมามองยังหน้าต่างแสงสาดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้รู้สึกถึงความร้อนที่ไม่น่าใช่ยามเช้าตรู่อย่างที่เคยตื่นประจำสายตาคมลืมเต็มดวงกวาดตาหานาฬิกาบอกเวลาจึงพบว่าตอนนี้มันสายโด่งเกือบสิบโมงแล้ว“สายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” แกร่กๆๆๆๆ โฮ่งๆๆๆๆ“บูบู้เดี๋ยวนะแป๊บนึง~” ร่างหนาขยับลุกขึ้นกลับพบว่าตนเองกอดร่างของคู่หมั้นหมาดๆ แน่นในสภาพเปลือยทั้งคู่ จากที่เร่งรีบกลับอ้อยอิ่งมองร่างในอ้อมกอดกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจุมพิตหน้าผากเนียนเบาๆ“อรุณสวัสดิ์ฝันดี” เสียงทุ้มนุ่มพูดชิดใบหูขาวแฟนตัวเล็ก ฝันดีหลับปุ๋ยเข้าสู่โหมดซ้อมตาย ไม่ว่าจะกอดจูบอย่างไรก็ไม่

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่16ได้กันอีก18+

    ริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทับแนบสนิทลงมาบนเรียวปากบาง ค่อยๆ กดคลึงเบียดลึกลงหนักหน่วง ดูดดึงริมฝีปากเล็กหนักสลับเบาเชิญชวนให้เพลิดเพลินอืมมมม~รู้ตัวอีกทีร่างใหญ่เปลือยเปล่าก็เข้าทาบทับแนบสนิทบนร่างบางขาวบ่มสีชมพู เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกแหวกริมฝีปากเล็กให้อ้าออกรับความชุ่มชื้นพัวพันกวาดต้นอารมณ์กระสันภายในเพราะอยู่คนเดียวไม่ทำเรื่องอย่างว่าอย่างที่เจ้าตัวบอกพอมาเจอเทคนิกการจูบของคนที่ดูเหนือชั้นไปเสียทุกเรื่องทำฝันดีเคลิ้มกับทุกสัมผัสที่อีกคนมอบให้ จูบของผู้ชายตัวโตทั้งนุ่มนวลอ่อนหวานวาบหวามชวนให้ใจสั่น ลิ้นหนานุ่มพลิกตวัดกวาดต้อนเขี่ยปลายลิ้นเล็กให้เผลอไผล เกี่ยวพันไล่ต้อนดูดดุนกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆฝ่ามือใหญ่ที่รับรู้มาตลอดว่ามือเบาเพียงใดเข้าลูบไล้เรือนร่างผู้ชายด้วยกันอย่างถนุถนอม ทั้งที่คิดว่าจะต่อต้านความละมุนละม่อมของผู้ชายคนนี้แต่เอาเข้าจริงไม่เพียงทำไม่ได้แต่กลับเรียกร้องสัมผัสนั้นมากกว่าเดิมร่างบางแอ่นอกเบียดบี้ยอดอกแข้งขืนกับร่างหนาเกาะเกี่ยวจิกครูดลำคอใหญ่เป็นที่ยึดเหนี่ยวฟาดฟันบทจูบสุดเร่าร้อนให้ลุกโชนจุ้บบ~แฮ่ก แฮ่กริมฝีปากคนทั้งสองถอนออกจากกันหลังจากป้อนจูบลึกซึ้งเป็นเว

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่10 บูบู้ไปหาคุณย่า

    ...“บูบู้” ผมนั่งหน้าโซฟาทีวีโดยมีหัวทุยเล็กของฝันดีนอนหนุนอยู่..ไม่ใช่เรายังไม่เคยคุยกันแค่ผมมาทีหลังแล้วชอบยกหัวคนตัวเล็กขึ้นมาหนุนตักตัวเองประจำส่วนบูบู้ก็นอนที่ปลายเท้าฝันดีขาเรียวเล็กนั่นเกยก่ายขนฟูนุ่มนิ่มหลับปุ๋ยไม่เคยตื่นงื้ดดด~เจ้าขนฟูขานรับเอียงคอมาหาผมเล็กน้อย“คุณย่าฉันชอบหมาพันธุ

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่9 เธอไม่เคยตื่นเลย

    ...แวบนึงผมเห็นหมาหน้าเหวี่ยงกรอกตาคล้ายคนเวลาเบื่อขี้หน้าใครแล้วมันก็หันหลังใส่หน้าเจ้าของสะบัดพวงหางขนยาวใส่หน้าคนน่ารักแต่...นิ่งสนิทนิ่งมากจนคิดว่าลืมหายใจด้วยความเป็นห่วงจึงวางกุหลาบลงบนโต๊ะนั่งยองๆ ห่างจากใบหน้าเนียนไม่มากนักบูบู้จึงเดินถอยห่างออกไปนอนแทะตุ๊กตาเล่นผมยื่นมือไปอังใต้จมูกรั้น

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่8 ใจเต้นแรง

    เรื่องราวมันก็เป็นเช่นนั้นเรื่อยมาตั้งแต่เริ่มเล่นแอปหาคู่แล้วไปปัดขวาแมตช์กับผู้ชายหน้าใสผมสั้นหยักศกสวยบนที่นอนดวงตาคู่สวยปรือปรอยไม่เหมือนตั้งใจถ่ายแต่กลับให้อารมณ์เหมือนเจ้าหญิงนิทราที่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยจุมพิตของเจ้าชาย ถึงแม้ตอนแรกจะไม่เข้าใจว่าทำไมพิมพ์ถามอะไรไปก็ไม่พิมพ์ตอบกลับมาจนเกือบจะถ

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่7 มานะคนดี

    แกร่กกก~ แอ้ดดดด"ยังไม่ตื่นอีกแฮะถ้าอย่างนั้นขออนุญาตถือวิสาสะทำความสะอาดบ้านให้เลยก็แล้วกัน"ไอ้หล่อกลับมาจากข้างนอกก็ตรงดิ่งเดินไปดูซากคนหลับที่เดิมออกไปแค่ชั่วโมงเดียวไม่สามารถทำให้คนสันหลังยาวตื่นได้แน่นอนกูแอบเดินไปสังเกตุไอ้หล่อที่นั่งมองคนหลับแล้วอมยิ้มแล้วคิดอะไรดีๆ ออกยินดีด้วยกูเลือกมึ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status