로그인공유
บทที่4 มีแม่เมื่อพร้อม
게시일:
2026-03-19 12:58:22...
..กูบูบู้หมาไซบีเรียนขนฟูตัวโตสีขาวดำเป็นหมาสายพันธุ์นอกตัวใหญ่เท่าคนนิสัยจริงดุร้ายล่าเนื้อแข็งแรงต้นกำเนิดอยู่ที่รัซเซียเมืองหนาวไม่ต่างจากหมาป่าในหนังแวมไพร์ กูมันเท่สาด แต่... ไม่เท่ก็ตอนมาเจอเจ้านายคนเอเชียแบบไอ้ฝันดีนี่แหละ คนเหี้ยอะไรนอนได้นอนดีนอนหลับไม่ต่างจากโคอาล่าจำศีล วันนึงมียี่สิบสี่ชั่วโมงมันนอนไปแล้วสิบหกชั่วโมง... คนบ้าอะไรนอนวันละสิบหกชั่วโมงคนปกติยังนอนไม่ถึงแปดชั่วโมงด้วยซ้ำ กูถูกฝึกมาตั้งแต่เกิดให้เห่าดัง สง่า ดุดัน ไล่ฟัดคนร้าย เอาไว้เฝ้าบ้านเหมาะกับคนที่ต้องการหมาน่ากลัว แต่ดูไอ้ฝันดีมันทำกับกูสิ มันเมินความน่ากลัวของกูไม่พอ สอนให้ทำอะไรแต่ละอย่างไม่ต่างจากคนมันเลี้ยงหมาไม่เป็นด้วยซ้ำ! บ้านไม่มีจานอาหารหมา ไม่มีถาดให้น้ำ อาหารหมาไม่ต้องใส่จานสั่งให้ที่ร้านมาส่งวางตรงไหนก็ตรงนั้นหน้าบ้านข้างประตู นอนไว้ทั้งกระสอบแล้วใช้มีดกรีดผ่ากลางอยากกินยังไงก็แล้วแต่ น้ำดื่มมันสอนให้หมาเปิดก๊อกหน้าบ้านดื่มเอา ที่ฉี่ที่อึมันชี้ไปที่ห้องน้ำทำท่าให้ดูแค่นั้น ที่นอนอยากนอนไหนก็แล้วแต่เพราะมันเองตอนง่วงก็หลับไม่เลือกที่เช่นกัน มันเป็นคนที่ไม่มีเป้าหมายมากที่สุดตั้งแต่เห็นมนุษย์โลกมาเลยก็ว่าได้แม่งน่าจะเกิดเป็นยุงตายอาทิตย์ละครั้งจบๆ ไป นับตั้งแต่พ่อไอ้ฝันดีซื้อให้มาอยู่เฝ้าควบคุมความประพฤติลูกชาย มันก็มีเปลี่ยนไป... เปลี่ยนไปนทางที่เหี้ยกว่าเดิม! เพราะมันไม่พาหมาไปเดินเล่นเหมือนคนอื่นเขาแต่กลับอุตริสอนหมาให้ใช้ชีวิตอยู่บ้านรับใช้มัน จะมีคนบ้าที่ไหนสอนหมาให้คาบขยะลงถังให้ตัวเองเก็บผ้าให้ตัวเองเปิดน้ำรดต้นไม้หน้าบ้านวิ่งเล่นเองเปื้อนเองอาบน้ำเองหากินเอง แม้แต่ใช้โทรศัพท์มันก็หัดหมาใช้ให้เป็นราวกับเป็นพนักงานทาสของมัน ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีคนบ้าที่ไหนจะสอนหมาแบบไอ้คนขี้เกียจชื่อฝันดีได้อีกแล้ว "บูบู้เดี๋ยวมีไลน์แมนมาส่งอาหารมึงไปเปิดประตูรับอาหารแล้วมาปลุกกูด้วยนะ" นั่นไง... ไอ้บ้าที่ไหนมันจะสั่งหมารับอาหารไลน์แมนให้แถมยังให้ไปปลุกอีกต่างหากแม่งโคตรขี้เกียจเลย! ..โฮ่ง แล้วใครมันจะขัดแม่งได้พูดเสร็จแล้วแม่งก็สะบัดตูดหันไปนอนหลับบนโซฟาได้เฉย คร่อกกกก ฟี้ ดูสินั่นนอนหลับจนสันหลังยาวไปถึงดาวอังคารแล้วมั้ง ตัวแม่งก็ขาวซีดเป็นไก่ต้ม ตัวมันไม่เคยถูกแดดเลยก็ว่าได้ เป็นคนที่ไม่ยอมออกจากบ้านเลยไม่รู้ว่าเป็นญาติกับแวมไพร์หรือเปล่าไม่ชอบออกนอกบ้านอะไรขนาดนั้น ติ๊งหน่อง ติ๊งหน่อง อาหารมาส่งแล้วละมั้ง แล้วไงล่ะก็ต้องออกไปเปิดประตูให้ไลน์แมนตกใจเล่น แกร่กกก "สวัสดีครับกุ้งทอดที่สั่งได้ละ...ว๊ากกกก!" ตุ้บบบบ! ก็แค่หมามาเปิดประตูให้ไม่รู้ว่าจะตื่นเต้นอะไรนักหนากูออกจะหล่อ แกร่บบบ ตึกๆๆๆๆ ตุ้บบบ กูคาบถุงเข้ามาในบ้านแล้วดูแม่งไลน์แมนกดกริ่งลั่นบ้านมึงก็ยังไม่ตื่นสกิลหูทองคำมึงได้แต่ใดมาห๊ะไอ้ฝันไม่ดี! โฮ่ง แกร่กๆๆ ...เงียบ โฮ่งๆๆๆๆ คว่ากกกกแคว่กกกก เงียบ... ได้ฝันได้ !ปลุกธรรมดามึงไม่ตื่นใช่ไหม? ตึกๆๆๆๆๆ งั่บบบบบ ซ่าาาาาาาาา "ว๊ากกกกกก จมน้ำๆๆๆๆ ตายแน่ๆๆๆๆๆ!" คาบสายยางมาฉีดใส่แม่ง ตื่นสักที "บูบู้!" เออกูเองเห็นหน้ากูเป็นพระบิดาหรือไง! .... มันตื่นแต่บ้านเปียกเลอะเทอะเละเทะแล้วแม่งก็ไม่เก็บยังมีหน้ามานั่งกินข้าวทั้งที่หัวเปียกแฉะขนาดนั้นทำไมเป็นคนแบบนี้!! "อิ่มจัง~บูบู้เก็บกล่องไปทิ้งด้วยนะพี่จะไปแปรงฟันทำงานสักหน่อย" ความขี้เกียจของมันแค่เทถุงข้าวลงจานกินดีๆ แม่งก็ไม่ทำพ่อแม่เป็นคุณครูมีระเบียบนิสัยเนี้ยบขนาดนั้นแต่ลูกโคตรจะซกมกขี้เกียจตัวเป็นขน หรือความจริงแล้วพ่อแม่ไอ้หมอนี่ไปเจอมันจากกองขยะกันแน่นะ? เอ๊อออะ! ไอ้ตัวดีกินอิ่มแล้วหันหน้ามายิ้มตาปิดเรอออกมาเสียงดัง อี๋! อีสถุน!
최신 챕터
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่21 กราบผัวซะนะ
...หลังจากไปแจ้งความลงบันทึกประจำวันเสร็จก็เป็นเวลาค่อนคืนนายตำรวจจำนวนหนึ่งและหมอหมาหน้าโหดขับรถมายังบ้านที่มีเหตุปล้นกันขึ้นเอี้ยดดด!!ทันทีที่รถตำรวจจอดลงคนในบ้านตัวโตท่าทางลนลานวิ่งออกมาจากบ้านด้วยดวงตาแดงก่ำ ร่างกายเปียกปอนเปรอะเปื้อนคราบฝนโคลน ใบหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นเทาราวกับตากฝนเป็นเวลานาน กึ่กก!ฝันดีก้าวขาลงมาจากรถตำรวจพร้อมกับอุ้มเจ้าบูบู้ในสภาพเละเทะ ทุกคนในบ้านหลังเล็กคล้ายผ่านศึกสงครามมาหมาทั้งคนยับเยินจนดูไม่ได้หมั่บบบ!!“ฝันดี..บูบู้ “ดวงหน้าหล่อเหลาหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่อายสายตาใคร ถลาร่างเปียกปอนก้าวขายาวเข้าหาสมาชิกที่หายไปจากบ้านโดยมีร่องรอยความเสียหายและเลือดเกลื่อนบ้านคิดไปถึงเหตุการฆาตกรรมขึ้น แค่คนรักหายไปจากงานสำคัญก็ร้อนใจแทบบ้าวิ่งวุ่นตามหาทุกชั้นของโรงแรมวิ่งถามทุกคนจนกระทั่งขอเปิดกล้องวงจรปิดจึงรู้ว่าคนรักออกจากงานมาแล้วกว่าจะขับรถฝ่าฝนตกรถติดมาได้ก็ใช้เวลานานกว่าปกติมาถึงบ้านเข่าแทบทรุดมีแต่เลือดและข้าวของกระจัดกระจายเต็มบ้าน ร้อนลนใจเดินตากฝนตามหารอบบ้านแล้ววนกลับมาอีกหนจนแทบจะเป็นบ้าในที่สุดก็กลับมา...“หายไปไหนมา?” เสียงทุ้มนุ่มเดิมๆ ยังคง
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่20 บูบู้ผู้กล้าหาญ
แล้วไง? ก็ต้องยอมขึ้นให้มันจนแตกจริงๆ พร้อมกับที่ต้องมางานเปิดตัวไอ้สมุนไพรบ้าบอสินค้าใหม่ที่แม่งทดลองแดกเองแล้วแข็งปั๋งอยู่คนเดียว อิ่มเอิบเปล่งปลั่งมากไหมละมึงรีดน้ำกูได้เป็นลิตรแต่ตัวเองแตกครั้งเดียว สภาพกูนี่นั่งกางขามาตลอดทางมึงเคยสำนึกบ้างไหม?ฟาย!!“ว้าวววนี่น่ะเหรอภรรยาเจ้าของบริษัท~” ทันที่ที่เดินเข้ามาในงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของบริษัทเสียงฮือฮาดังตามหลังเป็นเงาตามตัว ผู้คนมากมายมางานนี้จากชื่อแบรนด์สินค้าที่ติดตลาดมีสาขามากมายต่างจากตอนถูกพาไปแนะนำตอนเป็นสตาร์ทอัพเล็กๆ เมื่อสามปีก่อนลิบลับ ฝันดีไม่กล้าสบตาใครเช่นเดิมมานะจึงต้องโอบเอวเดินไปแนะนำให้ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งหลายรู้จัก“นี่เหรอครับภรรยาคุณมานะพึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยน่าเด็กจังเรียนอยู่มหาลัยไหนเหรอครับ?” ฝันดีไม่ชอบการสนทนาในทุกแวดวงสงคมเพราะไม่เข้าใจในคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาจึงทำเพียงยิ้มให้น้อยๆ เบียดกายเข้าหามานะไม่ห่างเพราะรู้สึกไม่ปลอดภัย“ท่านชมเกินไปครับฝันดีอายุเท่าผมเห็นหน้าเด็กตัวเล็กแบบนี้อายุก็ใกล้สามสิบเหมือนกันครับ” มานะตอบเสียสุภาพบีบเอวบางเบาๆ ให้หายประหม่า “ใครๆ ต่างก็รู้ว่าภรรยาผู้บริห
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่19 ปัจจุบัน18+
ปีต่อๆ มา ในที่สุดการแต่งงานก็เกิดขึ้นในวันที่มานะประสบความสำเร็จอีกขั้นได้นำพาบริษัทเข้าจดทะเบียนตลาดหลักทรัพย์ไม่ใช่บริษัทเล็กอีกต่อไปส่วนฝันดีก็ยังคงเป็นคนขี้เซาอยู่ติดบ้านใช้ชีวิตอย่างที่อยากใช้แค่ต้องรับผิดชอบชีวิตคู่ร่วมกับสามีด้วยการช่วยทำบัญชีบริษัทและพาบูบู้ออกไปเดินเล่นบ้าง..เรื่องมันก็มีความเป็นมาแบบนี้ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อย่างเข้าปีที่สามของการหมั้นฝันดีอายุมากขึ้น ดูดีขึ้น ดูน่ารักมีน้ำมีนวลเพราะสามีเอาใจใส่ดูแลอย่างดี ทั้งเรื่องอาหารและยาบำรุงที่ผลิตจากสมุนไพรแท้ร้อยเปอร์เซ็นแม้ไม่ได้ออกกำลังกายแต่มีกิจกรรมเข้าจังหวะที่มานะติวเข้มยามค่ำคืนให้ได้เสียเหงื่อตลอดทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น จากที่เคยนอนวันละสิบแปดชั่วโมงก็เปลี่ยนเป็นนอนไม่ถึงสิบชั่วโมง งานกลางคืนที่มีก็ทำไม่มีก็ไม่ทำดปลี่ยนเป็นพนักงานตรวจสอบบัญชีบริษัทสามีตำแหน่งเดียวนั่งตัวขาวอยู่ในบ้านเพราะไม่ยอมออกไปไหน“ฝัน “กลางดึกคืนหนึ่งเสียงเรียกแผ่วเบาข้างหูคนตาปรือดังขึ้นรากับกระซิบ“..” ไร้การตอบรับจากคนขี้เซา“ฝันครับ” อ้อมแขนแกร่งกระชับกอดเรียกอีกครั้งโดยครั้งนี้ปลายจมูกโก่งเข้าคลอเคลียหลังใบหูนิ่มจงใจก่อกว
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่18 อบอุ่นเหมือนคุณย่า
หลังจากกินข้าวอาบน้ำมีเรี่ยวแรงขึ้นมาฝันดีก็เข้าประจำการหน้าคอมฯตัวเก่งในห้องนอน“ฝันดีทำงานอะไรตอนกลางคืนเหรอครับ? “ร่างสูงเดินมาหยุดยืนด้านหลังร่างบางก้มลงจูบผมหยักนิ่มเบาๆ“ขายอาวุธ” คนตัวขาวเอียงคอหลบซ้ายขวาหัวสั่นดุ๊กดิ๊กไปมาทำคนมองยิ้มหวานไม่หุบใจบางให้กับความน่ารักของคนรัก“ห๊ะ ฝันดีทำงานผิดกฎหมายเหรอ?” มานะเลิกคิ้วถามไม่ได้ใสซื่อพอจะเชื่อคำพูดลอยๆ แต่อดมันเขี้ยวคนตัวขาวไม่ได้จึงกดปลายจมูกฝังบนหลังคอขาวเบาๆจุ้บบบ“อย่ากวนเด้~ทำไม?ถ้ากูทำงานสายดำมึงจะเลิกชอบกูใช่ไหม?” ฝันดีหันหน้าเนียนใสสบตาคนข้างกายที่ลากเก้าอี้มานั่งปักหลักจ้องตนทำงาน“เปล่าครับชอบเหมือนเดิมแต่จะพาไปอยู่คุกคอยส่งข้าวส่งน้ำให้” ปลายนิ้วยาวเกลี่ยปลายจมูกรั้นยื่นหน้าเข้าหาจ้องปากเล็กไม่วางตาทำเอาฝันดีขนลุกในความร้อนแรงที่เผลอไปนึกถึงคืนวันหมั้นแม้จะเลือนลางแต่กลับจำสำผัสนั้นได้ดี“มึงจับกูส่งตำรวจก็ไม่ได้นอนกับกูนะ!” ปากเล็กอ้อมแอ้มตอบทำทีจ้องงานตรงหน้าแต่มือหนาใหญ่กลับเอาแต่ลูบไล้หลังเบาๆ ไม่ไปไหน“ฝันอยากนอนกับผมทุกคืนเลยเหรอครับ แหม~คืนเดียวทำติดใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ““ไปไกลๆ ตีนเลย!” “ฝันดีมีปัญหาอะไรหรือเปล่
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่17ิ หวานเกิ๊น
กว่าทุกอย่างจะสงบลงก็เล่นเอาหมดแรงสลบเหมือดหลับคาที่ กอดก่ายกายเปลือยเปล่าบนที่นอนสีขาวยับย่น ร่างขาวต่างขนาดเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความกระสัน แดงจ้ำ ครูดยาว คละคลุ้งกลิ่นน้ำกามที่ถูกรีดหมดทุกหยดเช้าวันต่อมาแกร่ก แกร่ก แกร่ก แกร่กโฮ่งงง โฮ่งงง โฮ่งงง“อืมม “ท่อนแขนแกร่งกระชับกอดร่างบางเข้าหาตัวฝังปลายจมูกโด่งลงบนกลุ่มผมนุ่มกลิ่นที่เคยสูดดูมห่างๆ เช้านี้ต่างออกไปเพราะมันฝังลึกถึงประสาทรับกลิ่นชัดกว่าตอนไหน โฮ่งๆๆๆๆๆๆๆเสียงบูบู้หน้าห้องนอนทำคนตื่นง่ายลืมตาขึ้นมามองยังหน้าต่างแสงสาดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้รู้สึกถึงความร้อนที่ไม่น่าใช่ยามเช้าตรู่อย่างที่เคยตื่นประจำสายตาคมลืมเต็มดวงกวาดตาหานาฬิกาบอกเวลาจึงพบว่าตอนนี้มันสายโด่งเกือบสิบโมงแล้ว“สายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” แกร่กๆๆๆๆ โฮ่งๆๆๆๆ“บูบู้เดี๋ยวนะแป๊บนึง~” ร่างหนาขยับลุกขึ้นกลับพบว่าตนเองกอดร่างของคู่หมั้นหมาดๆ แน่นในสภาพเปลือยทั้งคู่ จากที่เร่งรีบกลับอ้อยอิ่งมองร่างในอ้อมกอดกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจุมพิตหน้าผากเนียนเบาๆ“อรุณสวัสดิ์ฝันดี” เสียงทุ้มนุ่มพูดชิดใบหูขาวแฟนตัวเล็ก ฝันดีหลับปุ๋ยเข้าสู่โหมดซ้อมตาย ไม่ว่าจะกอดจูบอย่างไรก็ไม่
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่16ได้กันอีก18+
ริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทับแนบสนิทลงมาบนเรียวปากบาง ค่อยๆ กดคลึงเบียดลึกลงหนักหน่วง ดูดดึงริมฝีปากเล็กหนักสลับเบาเชิญชวนให้เพลิดเพลินอืมมมม~รู้ตัวอีกทีร่างใหญ่เปลือยเปล่าก็เข้าทาบทับแนบสนิทบนร่างบางขาวบ่มสีชมพู เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกแหวกริมฝีปากเล็กให้อ้าออกรับความชุ่มชื้นพัวพันกวาดต้นอารมณ์กระสันภายในเพราะอยู่คนเดียวไม่ทำเรื่องอย่างว่าอย่างที่เจ้าตัวบอกพอมาเจอเทคนิกการจูบของคนที่ดูเหนือชั้นไปเสียทุกเรื่องทำฝันดีเคลิ้มกับทุกสัมผัสที่อีกคนมอบให้ จูบของผู้ชายตัวโตทั้งนุ่มนวลอ่อนหวานวาบหวามชวนให้ใจสั่น ลิ้นหนานุ่มพลิกตวัดกวาดต้อนเขี่ยปลายลิ้นเล็กให้เผลอไผล เกี่ยวพันไล่ต้อนดูดดุนกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆฝ่ามือใหญ่ที่รับรู้มาตลอดว่ามือเบาเพียงใดเข้าลูบไล้เรือนร่างผู้ชายด้วยกันอย่างถนุถนอม ทั้งที่คิดว่าจะต่อต้านความละมุนละม่อมของผู้ชายคนนี้แต่เอาเข้าจริงไม่เพียงทำไม่ได้แต่กลับเรียกร้องสัมผัสนั้นมากกว่าเดิมร่างบางแอ่นอกเบียดบี้ยอดอกแข้งขืนกับร่างหนาเกาะเกี่ยวจิกครูดลำคอใหญ่เป็นที่ยึดเหนี่ยวฟาดฟันบทจูบสุดเร่าร้อนให้ลุกโชนจุ้บบ~แฮ่ก แฮ่กริมฝีปากคนทั้งสองถอนออกจากกันหลังจากป้อนจูบลึกซึ้งเป็นเว
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่10 บูบู้ไปหาคุณย่า
...“บูบู้” ผมนั่งหน้าโซฟาทีวีโดยมีหัวทุยเล็กของฝันดีนอนหนุนอยู่..ไม่ใช่เรายังไม่เคยคุยกันแค่ผมมาทีหลังแล้วชอบยกหัวคนตัวเล็กขึ้นมาหนุนตักตัวเองประจำส่วนบูบู้ก็นอนที่ปลายเท้าฝันดีขาเรียวเล็กนั่นเกยก่ายขนฟูนุ่มนิ่มหลับปุ๋ยไม่เคยตื่นงื้ดดด~เจ้าขนฟูขานรับเอียงคอมาหาผมเล็กน้อย“คุณย่าฉันชอบหมาพันธุ
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่9 เธอไม่เคยตื่นเลย
...แวบนึงผมเห็นหมาหน้าเหวี่ยงกรอกตาคล้ายคนเวลาเบื่อขี้หน้าใครแล้วมันก็หันหลังใส่หน้าเจ้าของสะบัดพวงหางขนยาวใส่หน้าคนน่ารักแต่...นิ่งสนิทนิ่งมากจนคิดว่าลืมหายใจด้วยความเป็นห่วงจึงวางกุหลาบลงบนโต๊ะนั่งยองๆ ห่างจากใบหน้าเนียนไม่มากนักบูบู้จึงเดินถอยห่างออกไปนอนแทะตุ๊กตาเล่นผมยื่นมือไปอังใต้จมูกรั้น
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่8 ใจเต้นแรง
เรื่องราวมันก็เป็นเช่นนั้นเรื่อยมาตั้งแต่เริ่มเล่นแอปหาคู่แล้วไปปัดขวาแมตช์กับผู้ชายหน้าใสผมสั้นหยักศกสวยบนที่นอนดวงตาคู่สวยปรือปรอยไม่เหมือนตั้งใจถ่ายแต่กลับให้อารมณ์เหมือนเจ้าหญิงนิทราที่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยจุมพิตของเจ้าชาย ถึงแม้ตอนแรกจะไม่เข้าใจว่าทำไมพิมพ์ถามอะไรไปก็ไม่พิมพ์ตอบกลับมาจนเกือบจะถ
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่7 มานะคนดี
แกร่กกก~ แอ้ดดดด"ยังไม่ตื่นอีกแฮะถ้าอย่างนั้นขออนุญาตถือวิสาสะทำความสะอาดบ้านให้เลยก็แล้วกัน"ไอ้หล่อกลับมาจากข้างนอกก็ตรงดิ่งเดินไปดูซากคนหลับที่เดิมออกไปแค่ชั่วโมงเดียวไม่สามารถทำให้คนสันหลังยาวตื่นได้แน่นอนกูแอบเดินไปสังเกตุไอ้หล่อที่นั่งมองคนหลับแล้วอมยิ้มแล้วคิดอะไรดีๆ ออกยินดีด้วยกูเลือกมึ
다른 추천
มู่เหรินจอมคนอัจฉริยะ
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์2.6K 조회수เมียตัวแทน (Mpreg)
กุหลาบดิน2.8K 조회수เด็กเลี้ยงของเฮียชัช (Mpreg)
Chenaimei5.0K 조회수หวานใจนายสีหราช
One of สายหมอก1.9K 조회수คลินิกลับของสัตวแพทย์
มะลิซ้อน ซ่อนใจ383 조회수ขอโทษครับ แฟนผมเป็นท่านประธาน(ปลาก้างไม่ชอบเด็ก) Mpreg
เดลิล1.5K 조회수วุ่นรัก วิวาห์อลวน
ลลินลัน613 조회수วิปลาสสีทมิฬ
สกุลอรวย326 조회수
