تسجيل الدخولمشاركة
บทที่2 บูบู้
تاريخ النشر:
2026-03-19 12:57:25บูบู้
มนุษย์ผู้หญิงพวกนี้น่ารำคาญเสียจริงไม่รู้จะมากรี้ดกร้าดอะไรนักหนากะอีแค่ผู้ชายหล่อล่ำรักสุขภาพรักสัตว์ทำอาหารเป็น แล้วก็.. รักเมียจอมขี้เกียจคนเดียวไม่มองใครไม่นอกลู่นอกทาง...แหวะหมั่นไส้ ความจริงแล้วมันก็น่าอิจฉานั่นแหละไม่รู้ว่าไอ้ตัวลีบสันหลังยาวที่นอนขี้เกียจอยู่บนเตียงนั่นมันทำบุญด้วยอะไรถึงได้มีคนรักที่เลิศเลอขนาดนี้ ผมชื่อบูบู้อายุห้าขวบเป็นหมาพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ที่มีต้นกำเนิดจากรัซเซีย ถ้าเกิดที่นั่นคงได้เป็นหมาลากเลื่อนสุดเท่เหมือนกับญาติตัวอื่นๆ แต่ถ้าเป็นหมาไซที่เกิดในแถบเอเชียเขตร้อนจะลดความถึกบึกบึนและความเข้มแข็งลงจนกลายเป็นหมาที่ดูดีแค่รูปลักษณ์ภายนอกแต่ภายในกลับไร้สติและติ๊งต๊องบ้าบอสุดๆ เพราะอากาศร้อนทำให้หมาเป็นบ้า~ ส่วนคนหน้าหล่อน่าหมั่นไส้ที่จูงผมอยู่เนี่ยไม่ใช่เจ้าของผมโดยตรงแต่เป็นผัวเจ้าของผมชื่อนายมานะ ชื่อแม่งเชยบรมทั้งที่ไม่ได้เกิดยุคเก่าแต่ก็ยังอุตส่าถูกตั้งชื่อให้เชยสุดๆ แต่ไม่ว่าชื่อจะเชยอย่างไรไอ้ใบหน้าหล่อๆ หุ่นแซ่บๆ ความพ่อครัว ความรักสัตว์นี้ก็ทำให้ใครต่างพากันชื่นชมมองตาเป็นมันหวังจะเคลมไอ้หมอนี่ทุกรายตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ไม่ได้เว่ยนี่ผัวเจ้านาย ใครมันจะยอมให้ไปดีกับคนอื่น! ถ้ายอมมีหวังได้กลายไปเป็นหมาขาดสารอาหารอยู่กับเจ้านายจอมขี้เกียจที่แม่งทำอะไรไม่เป็นแถมยังทำงานที่บ้านไม่สนเทศการงานรื่นเริงใดๆ บ่อยครั้งที่อาหารหมดแล้วแม่งต้มมาม่าให้หมาไซแดกจะมีใครขี้เกียจเท่ากับมันอีกไหม? ว่ามันมากไม่ได้ด้วยเพราะว่ามันขี้เมินและมันเองก็ไม่ได้เป็นคนอยากทำอะไรเลยนอกจากนอน กิน แล้วก็นอน นิสัยแบบนี้ไงพ่อแม่มันถึงต้องหาหมามาให้เลี้ยงฝึกความรับผิดชอบแต่.. มันก็ยังเป็นมันเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่คนที่ต้องปรับตัวให้อยู่กับมันได้ก็กูนี่แหละ! "เป็นอะไรบูบู้?" ไอ้หล่อมานะถามขึ้นเมื่อผมมาหยุดยืนนิ่งหน้าร้านขายโจ๊กร้านหนึ่ง โฮ่ง! "อ้อ~ โจ๊กของฝัน ขอบใจนะที่เตือน" ไอ้หล่อมานะยื่นมือข้างหนึ่งมาลูบขนยาวๆ ของผมทั้งที่ถือของพะรุงพะรัง รอยยิ้มละมุนเหมือนคุณชายเอ่ยชมอย่างอ่อนโยน ชีวิตหมาอย่างกูดูมีค่าขึ้นเยอะตั้งแต่กูใช้แอปทินเนอร์หาผัวให้มันได้เมื่อสามปีก่อน... ... สามปีที่แล้ว แกร่กกก แอ้ดดดดด บ้านชั้นเดียวหลังหนึ่งในเมืองอันเงียบสงบรอบบ้านรายล้อมด้วยหญ้ารกสูง ใบไม้จากต้นไม้ผลหล่นร่วงกองเต็มบริเวณ บ้านสีขาวแต่ถูกฝุ่นกลบจนแทบจะกลายเป็นสีน้ำตาลจับจองเต็มพื้นที่ตั้งแต่บนต้นไม้หลังคาบ้านและรอบรั้วบ้าน ประตูไม้หน้าบ้านถูกไขเข้าไปราวกับคนที่พึ่งกลับมาจากต่างจังหวัดไม่อยู่บ้านเป็นเวลานาน ชายหญิงมีอายุคู่หนึ่งแต่งกายคล้ายผู้ดีต่างจังหวัดสวมชุดพื้นเมืองสะอาดสะอ้านหอมฟุ้งกวาดสายตามองภายในบ้านที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อยแต่ตอนนี้สภาพบ้านไม่มีอะไรใกล้เคียงกับคำนั้นเลยแม้แต่น้อย ทั้งขยะกล่องกระดาษกล่องโฟมถุงขยะล้นมัดกองรวมกันที่มุมหนึ่งหน้าประตู ภายในเต็มไปด้วยฝุ่นหยากใย่เสื้อผ้าถุงขนมข้าวของวางระเกะระกะไม่เป็นระเบียบ เสียงแว่วดังมาจากห้องโถงกลางบ้านปรากฎทีวีเปิดช่องการ์ตูนสำหรับเด็กเล็กฉายอยู่ หน้าโต๊ะทีวีมีซองขนมกล่องอาหารข้าวของเต็มโต๊ะ พื้นด้านล่างเต็มไปด้วยเปลือกถั่วเปลือกเมล็ดทานตะวันกระป๋องน้ำอัดลมและกระป๋องเบียร์เกลื่อนพื้น ที่โซฟาเบสตัวยาวมีทั้งผ้าขนหนูเสื้อผ้ากางเกงหรือแม้แต่ชั้นในก็ถูกพาดเต็มพนักพิง ตุ้บบบ!!! "ไอ้ฝันตื่นเดี๋ยวนี้!!!!!" ชายสูงวัยสวมเสื้อลายตารางตะโกนก้องใส่หูผู้ชายตัวผอมบางผมยาวหยักศกเคลียไหล่ดังลั่นจนหญิงมีอายุที่เปิดบ้านเข้ามาพร้อมกันสะดุ้งยกมือสองข้างขึ้นปิดหูแทนที่จะเป็นชายร่างบางสันหลังยาวที่หลับขนมคาปากบนโซฟา "...." ร่างขาวสว่างบนโซฟายังคงนอนนิ่งไม่สะทกสะท้านราวกับซ้อมตาย "ได้มึงไม่ตื่นใช่ไหม?" "...." ตึก ๆๆๆๆ โป๊กกกก! โอ๊ยยยยย!! "แกอายุย่างเข้ายี่สิบห้าแล้วนะฝันจบมาสามปีแล้วทำไมยังทำตัวซกมกอยู่แบบนี้?" "ก็..." "แม่สอนทำไมไม่จำว่าอย่าทำตัวซกมกยิ่งตัวผอมบางเหมือนขี้ยาแบบนี้สาวก็ไม่เหลียวอยู่แล้วทำตัวไม่เป็นโล้เป็นพายแบบนี้ใครที่ไหนจะมาเอาแก!" "โถ่แม่~ผม.." "พ่อกับแม่จะมาอยู่กับแกสามวัน!" "มาอยู่ทำไมอ้ะแล้วใครจะดูแลสวนที่น่าน?" "ตอนแรกก็ขี้เกียจขึ้นกรุงเทพฯ อยู่หรอกแต่รู้สันดานเอ็งไงว่ามันจะเป็นแบบนี้ ต่อไปพวกฉันจะหาเวลามาหาแกบ่อยๆ ไอ้ลูกนอกคอก!" "โหพ่อ~พ่อก็รู้ว่าผมเป็นเด็กติสมันก็รกๆ เลอะๆ แบบนี้แหละถึงจะมีแรงบรรดาลใจทำงาน" "แรงบรรดาลใจกับมะเหงกน่ะสินี่ไม่เรียกติสนี่มันเรียกซกมกโสมมขี้เกียจตัวเป็นขนไร้อารยะเอาเปรียบเพื่อนมนุษย์#^&* ( [=×฿!!=%%^**;" แฮ่กกก แฮ่กกกก "มึงเข้าใจที่พ่อสอนหรือยังฝัน?" คร่อกกกกก "มันหลับตั้งแต่พ่อด่านาทีแรกแล้ว'' หญิงสูงวัยเดินปัดกวาดถูบ้านมาเจอสามีกอดอกหันหลังหลับหูหลับตาสอนลููกชายคนเดียวเสียยืดยาวแต่คนขี้เซากลับก้มหน้าหลับตากรนใส่ "ฝันดี!!!" "...ค้าบ~"
أحدث فصل
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่21 กราบผัวซะนะ
...หลังจากไปแจ้งความลงบันทึกประจำวันเสร็จก็เป็นเวลาค่อนคืนนายตำรวจจำนวนหนึ่งและหมอหมาหน้าโหดขับรถมายังบ้านที่มีเหตุปล้นกันขึ้นเอี้ยดดด!!ทันทีที่รถตำรวจจอดลงคนในบ้านตัวโตท่าทางลนลานวิ่งออกมาจากบ้านด้วยดวงตาแดงก่ำ ร่างกายเปียกปอนเปรอะเปื้อนคราบฝนโคลน ใบหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นเทาราวกับตากฝนเป็นเวลานาน กึ่กก!ฝันดีก้าวขาลงมาจากรถตำรวจพร้อมกับอุ้มเจ้าบูบู้ในสภาพเละเทะ ทุกคนในบ้านหลังเล็กคล้ายผ่านศึกสงครามมาหมาทั้งคนยับเยินจนดูไม่ได้หมั่บบบ!!“ฝันดี..บูบู้ “ดวงหน้าหล่อเหลาหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่อายสายตาใคร ถลาร่างเปียกปอนก้าวขายาวเข้าหาสมาชิกที่หายไปจากบ้านโดยมีร่องรอยความเสียหายและเลือดเกลื่อนบ้านคิดไปถึงเหตุการฆาตกรรมขึ้น แค่คนรักหายไปจากงานสำคัญก็ร้อนใจแทบบ้าวิ่งวุ่นตามหาทุกชั้นของโรงแรมวิ่งถามทุกคนจนกระทั่งขอเปิดกล้องวงจรปิดจึงรู้ว่าคนรักออกจากงานมาแล้วกว่าจะขับรถฝ่าฝนตกรถติดมาได้ก็ใช้เวลานานกว่าปกติมาถึงบ้านเข่าแทบทรุดมีแต่เลือดและข้าวของกระจัดกระจายเต็มบ้าน ร้อนลนใจเดินตากฝนตามหารอบบ้านแล้ววนกลับมาอีกหนจนแทบจะเป็นบ้าในที่สุดก็กลับมา...“หายไปไหนมา?” เสียงทุ้มนุ่มเดิมๆ ยังคง
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่20 บูบู้ผู้กล้าหาญ
แล้วไง? ก็ต้องยอมขึ้นให้มันจนแตกจริงๆ พร้อมกับที่ต้องมางานเปิดตัวไอ้สมุนไพรบ้าบอสินค้าใหม่ที่แม่งทดลองแดกเองแล้วแข็งปั๋งอยู่คนเดียว อิ่มเอิบเปล่งปลั่งมากไหมละมึงรีดน้ำกูได้เป็นลิตรแต่ตัวเองแตกครั้งเดียว สภาพกูนี่นั่งกางขามาตลอดทางมึงเคยสำนึกบ้างไหม?ฟาย!!“ว้าวววนี่น่ะเหรอภรรยาเจ้าของบริษัท~” ทันที่ที่เดินเข้ามาในงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของบริษัทเสียงฮือฮาดังตามหลังเป็นเงาตามตัว ผู้คนมากมายมางานนี้จากชื่อแบรนด์สินค้าที่ติดตลาดมีสาขามากมายต่างจากตอนถูกพาไปแนะนำตอนเป็นสตาร์ทอัพเล็กๆ เมื่อสามปีก่อนลิบลับ ฝันดีไม่กล้าสบตาใครเช่นเดิมมานะจึงต้องโอบเอวเดินไปแนะนำให้ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งหลายรู้จัก“นี่เหรอครับภรรยาคุณมานะพึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยน่าเด็กจังเรียนอยู่มหาลัยไหนเหรอครับ?” ฝันดีไม่ชอบการสนทนาในทุกแวดวงสงคมเพราะไม่เข้าใจในคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาจึงทำเพียงยิ้มให้น้อยๆ เบียดกายเข้าหามานะไม่ห่างเพราะรู้สึกไม่ปลอดภัย“ท่านชมเกินไปครับฝันดีอายุเท่าผมเห็นหน้าเด็กตัวเล็กแบบนี้อายุก็ใกล้สามสิบเหมือนกันครับ” มานะตอบเสียสุภาพบีบเอวบางเบาๆ ให้หายประหม่า “ใครๆ ต่างก็รู้ว่าภรรยาผู้บริห
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่19 ปัจจุบัน18+
ปีต่อๆ มา ในที่สุดการแต่งงานก็เกิดขึ้นในวันที่มานะประสบความสำเร็จอีกขั้นได้นำพาบริษัทเข้าจดทะเบียนตลาดหลักทรัพย์ไม่ใช่บริษัทเล็กอีกต่อไปส่วนฝันดีก็ยังคงเป็นคนขี้เซาอยู่ติดบ้านใช้ชีวิตอย่างที่อยากใช้แค่ต้องรับผิดชอบชีวิตคู่ร่วมกับสามีด้วยการช่วยทำบัญชีบริษัทและพาบูบู้ออกไปเดินเล่นบ้าง..เรื่องมันก็มีความเป็นมาแบบนี้ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อย่างเข้าปีที่สามของการหมั้นฝันดีอายุมากขึ้น ดูดีขึ้น ดูน่ารักมีน้ำมีนวลเพราะสามีเอาใจใส่ดูแลอย่างดี ทั้งเรื่องอาหารและยาบำรุงที่ผลิตจากสมุนไพรแท้ร้อยเปอร์เซ็นแม้ไม่ได้ออกกำลังกายแต่มีกิจกรรมเข้าจังหวะที่มานะติวเข้มยามค่ำคืนให้ได้เสียเหงื่อตลอดทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น จากที่เคยนอนวันละสิบแปดชั่วโมงก็เปลี่ยนเป็นนอนไม่ถึงสิบชั่วโมง งานกลางคืนที่มีก็ทำไม่มีก็ไม่ทำดปลี่ยนเป็นพนักงานตรวจสอบบัญชีบริษัทสามีตำแหน่งเดียวนั่งตัวขาวอยู่ในบ้านเพราะไม่ยอมออกไปไหน“ฝัน “กลางดึกคืนหนึ่งเสียงเรียกแผ่วเบาข้างหูคนตาปรือดังขึ้นรากับกระซิบ“..” ไร้การตอบรับจากคนขี้เซา“ฝันครับ” อ้อมแขนแกร่งกระชับกอดเรียกอีกครั้งโดยครั้งนี้ปลายจมูกโก่งเข้าคลอเคลียหลังใบหูนิ่มจงใจก่อกว
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่18 อบอุ่นเหมือนคุณย่า
หลังจากกินข้าวอาบน้ำมีเรี่ยวแรงขึ้นมาฝันดีก็เข้าประจำการหน้าคอมฯตัวเก่งในห้องนอน“ฝันดีทำงานอะไรตอนกลางคืนเหรอครับ? “ร่างสูงเดินมาหยุดยืนด้านหลังร่างบางก้มลงจูบผมหยักนิ่มเบาๆ“ขายอาวุธ” คนตัวขาวเอียงคอหลบซ้ายขวาหัวสั่นดุ๊กดิ๊กไปมาทำคนมองยิ้มหวานไม่หุบใจบางให้กับความน่ารักของคนรัก“ห๊ะ ฝันดีทำงานผิดกฎหมายเหรอ?” มานะเลิกคิ้วถามไม่ได้ใสซื่อพอจะเชื่อคำพูดลอยๆ แต่อดมันเขี้ยวคนตัวขาวไม่ได้จึงกดปลายจมูกฝังบนหลังคอขาวเบาๆจุ้บบบ“อย่ากวนเด้~ทำไม?ถ้ากูทำงานสายดำมึงจะเลิกชอบกูใช่ไหม?” ฝันดีหันหน้าเนียนใสสบตาคนข้างกายที่ลากเก้าอี้มานั่งปักหลักจ้องตนทำงาน“เปล่าครับชอบเหมือนเดิมแต่จะพาไปอยู่คุกคอยส่งข้าวส่งน้ำให้” ปลายนิ้วยาวเกลี่ยปลายจมูกรั้นยื่นหน้าเข้าหาจ้องปากเล็กไม่วางตาทำเอาฝันดีขนลุกในความร้อนแรงที่เผลอไปนึกถึงคืนวันหมั้นแม้จะเลือนลางแต่กลับจำสำผัสนั้นได้ดี“มึงจับกูส่งตำรวจก็ไม่ได้นอนกับกูนะ!” ปากเล็กอ้อมแอ้มตอบทำทีจ้องงานตรงหน้าแต่มือหนาใหญ่กลับเอาแต่ลูบไล้หลังเบาๆ ไม่ไปไหน“ฝันอยากนอนกับผมทุกคืนเลยเหรอครับ แหม~คืนเดียวทำติดใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ““ไปไกลๆ ตีนเลย!” “ฝันดีมีปัญหาอะไรหรือเปล่
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่17ิ หวานเกิ๊น
กว่าทุกอย่างจะสงบลงก็เล่นเอาหมดแรงสลบเหมือดหลับคาที่ กอดก่ายกายเปลือยเปล่าบนที่นอนสีขาวยับย่น ร่างขาวต่างขนาดเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความกระสัน แดงจ้ำ ครูดยาว คละคลุ้งกลิ่นน้ำกามที่ถูกรีดหมดทุกหยดเช้าวันต่อมาแกร่ก แกร่ก แกร่ก แกร่กโฮ่งงง โฮ่งงง โฮ่งงง“อืมม “ท่อนแขนแกร่งกระชับกอดร่างบางเข้าหาตัวฝังปลายจมูกโด่งลงบนกลุ่มผมนุ่มกลิ่นที่เคยสูดดูมห่างๆ เช้านี้ต่างออกไปเพราะมันฝังลึกถึงประสาทรับกลิ่นชัดกว่าตอนไหน โฮ่งๆๆๆๆๆๆๆเสียงบูบู้หน้าห้องนอนทำคนตื่นง่ายลืมตาขึ้นมามองยังหน้าต่างแสงสาดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้รู้สึกถึงความร้อนที่ไม่น่าใช่ยามเช้าตรู่อย่างที่เคยตื่นประจำสายตาคมลืมเต็มดวงกวาดตาหานาฬิกาบอกเวลาจึงพบว่าตอนนี้มันสายโด่งเกือบสิบโมงแล้ว“สายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” แกร่กๆๆๆๆ โฮ่งๆๆๆๆ“บูบู้เดี๋ยวนะแป๊บนึง~” ร่างหนาขยับลุกขึ้นกลับพบว่าตนเองกอดร่างของคู่หมั้นหมาดๆ แน่นในสภาพเปลือยทั้งคู่ จากที่เร่งรีบกลับอ้อยอิ่งมองร่างในอ้อมกอดกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจุมพิตหน้าผากเนียนเบาๆ“อรุณสวัสดิ์ฝันดี” เสียงทุ้มนุ่มพูดชิดใบหูขาวแฟนตัวเล็ก ฝันดีหลับปุ๋ยเข้าสู่โหมดซ้อมตาย ไม่ว่าจะกอดจูบอย่างไรก็ไม่
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่16ได้กันอีก18+
ริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทับแนบสนิทลงมาบนเรียวปากบาง ค่อยๆ กดคลึงเบียดลึกลงหนักหน่วง ดูดดึงริมฝีปากเล็กหนักสลับเบาเชิญชวนให้เพลิดเพลินอืมมมม~รู้ตัวอีกทีร่างใหญ่เปลือยเปล่าก็เข้าทาบทับแนบสนิทบนร่างบางขาวบ่มสีชมพู เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกแหวกริมฝีปากเล็กให้อ้าออกรับความชุ่มชื้นพัวพันกวาดต้นอารมณ์กระสันภายในเพราะอยู่คนเดียวไม่ทำเรื่องอย่างว่าอย่างที่เจ้าตัวบอกพอมาเจอเทคนิกการจูบของคนที่ดูเหนือชั้นไปเสียทุกเรื่องทำฝันดีเคลิ้มกับทุกสัมผัสที่อีกคนมอบให้ จูบของผู้ชายตัวโตทั้งนุ่มนวลอ่อนหวานวาบหวามชวนให้ใจสั่น ลิ้นหนานุ่มพลิกตวัดกวาดต้อนเขี่ยปลายลิ้นเล็กให้เผลอไผล เกี่ยวพันไล่ต้อนดูดดุนกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆฝ่ามือใหญ่ที่รับรู้มาตลอดว่ามือเบาเพียงใดเข้าลูบไล้เรือนร่างผู้ชายด้วยกันอย่างถนุถนอม ทั้งที่คิดว่าจะต่อต้านความละมุนละม่อมของผู้ชายคนนี้แต่เอาเข้าจริงไม่เพียงทำไม่ได้แต่กลับเรียกร้องสัมผัสนั้นมากกว่าเดิมร่างบางแอ่นอกเบียดบี้ยอดอกแข้งขืนกับร่างหนาเกาะเกี่ยวจิกครูดลำคอใหญ่เป็นที่ยึดเหนี่ยวฟาดฟันบทจูบสุดเร่าร้อนให้ลุกโชนจุ้บบ~แฮ่ก แฮ่กริมฝีปากคนทั้งสองถอนออกจากกันหลังจากป้อนจูบลึกซึ้งเป็นเว
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่10 บูบู้ไปหาคุณย่า
...“บูบู้” ผมนั่งหน้าโซฟาทีวีโดยมีหัวทุยเล็กของฝันดีนอนหนุนอยู่..ไม่ใช่เรายังไม่เคยคุยกันแค่ผมมาทีหลังแล้วชอบยกหัวคนตัวเล็กขึ้นมาหนุนตักตัวเองประจำส่วนบูบู้ก็นอนที่ปลายเท้าฝันดีขาเรียวเล็กนั่นเกยก่ายขนฟูนุ่มนิ่มหลับปุ๋ยไม่เคยตื่นงื้ดดด~เจ้าขนฟูขานรับเอียงคอมาหาผมเล็กน้อย“คุณย่าฉันชอบหมาพันธุ
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่9 เธอไม่เคยตื่นเลย
...แวบนึงผมเห็นหมาหน้าเหวี่ยงกรอกตาคล้ายคนเวลาเบื่อขี้หน้าใครแล้วมันก็หันหลังใส่หน้าเจ้าของสะบัดพวงหางขนยาวใส่หน้าคนน่ารักแต่...นิ่งสนิทนิ่งมากจนคิดว่าลืมหายใจด้วยความเป็นห่วงจึงวางกุหลาบลงบนโต๊ะนั่งยองๆ ห่างจากใบหน้าเนียนไม่มากนักบูบู้จึงเดินถอยห่างออกไปนอนแทะตุ๊กตาเล่นผมยื่นมือไปอังใต้จมูกรั้น
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่8 ใจเต้นแรง
เรื่องราวมันก็เป็นเช่นนั้นเรื่อยมาตั้งแต่เริ่มเล่นแอปหาคู่แล้วไปปัดขวาแมตช์กับผู้ชายหน้าใสผมสั้นหยักศกสวยบนที่นอนดวงตาคู่สวยปรือปรอยไม่เหมือนตั้งใจถ่ายแต่กลับให้อารมณ์เหมือนเจ้าหญิงนิทราที่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยจุมพิตของเจ้าชาย ถึงแม้ตอนแรกจะไม่เข้าใจว่าทำไมพิมพ์ถามอะไรไปก็ไม่พิมพ์ตอบกลับมาจนเกือบจะถ
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่7 มานะคนดี
แกร่กกก~ แอ้ดดดด"ยังไม่ตื่นอีกแฮะถ้าอย่างนั้นขออนุญาตถือวิสาสะทำความสะอาดบ้านให้เลยก็แล้วกัน"ไอ้หล่อกลับมาจากข้างนอกก็ตรงดิ่งเดินไปดูซากคนหลับที่เดิมออกไปแค่ชั่วโมงเดียวไม่สามารถทำให้คนสันหลังยาวตื่นได้แน่นอนกูแอบเดินไปสังเกตุไอ้หล่อที่นั่งมองคนหลับแล้วอมยิ้มแล้วคิดอะไรดีๆ ออกยินดีด้วยกูเลือกมึ
قد تعجبك أيضًا
ดวงใจของคีย์นลิน(Mpreg)
Melmee2.4K وجهات النظرเพื่อนพ่อหล่อจัง Y
กาสะลอง2.9K وجهات النظرผมเป็นผู้ชายนะครับ
สตอเบอรี่สีชมพู2.3K وجهات النظرเกิดใหม่ใต้รอยพันธะพิษ (Pistilverse+Omegaverse) | BL
ตะวันรติกาล1.9K وجهات النظرThe Feast of Casier มื้อค่ำของคาเซียร์[Omegaverse]
พิจิกา Pijika / นาวาพันดาว / ณ สรา365 وجهات النظرThe senior รุ่นพี่ตัวร้าย (เตxวีป)
V-44516 وجهات النظرพันธนาการหัวใจมาเฟีย
พิมพ์ใจ30 وجهات النظرDestiny Project โปรเจกต์ Wellness แห่งรัก
Phamm Mori287 وجهات النظر
