LOGINShare
ตอนที่ 8 นอนจับมือกัน
publish date:
2026-04-03 20:00:16ตอนที่ 8 นอนจับมือกัน
"ไอ้น่าน นี่แกถึงขนาดพาผู้หญิงเข้ามานอนในบ้านเลยเหรอวะ แกจะกล้ามากเกินไปแล้วนะเว้ย ฉันสั่งแกไม่รู้กี่ครั้งแล้วไม่ว่าแกจะไปมั่วขนาดไหน แกก็ห้ามพาผู้หญิงหน้าไหนก็ช่างเข้ามาในบ้านฉัน ถ้าผู้หญิงคนนั้นฉันไม่อนุญาต" น่านฟ้าดีดตัวขึ้นจากที่นอนด้วยความตกใจ พอเขาเหลือบไปเห็นคนเป็นพ่อที่ยืนอยู่ข้างหลังและพี่ชายผู้ชอบสอดรู้สอดเห็นอย่างขุนเขา
"ผมก็นึกว่าอะไร มีหมาคาบข่าวไปบอกพ่อเอง"
"แกยังจะกล้าเรียกฉันว่าพ่ออีกเหรอ" ขุนเขาทำท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ แล้วก็ยกมือปิดปากหัวเราะ หลังจากนั้นเขาก็เดินลงไปข้างล่าง
"ฉันบอกแกแล้วว่าอย่าพาใครเข้ามาในบ้านของฉัน"
"นี่มันบ้านผม" น่านฟ้ายังเถียงคำไม่ตกฝาก
"แต่มันอยู่ในบริเวณบ้านของฉัน"
"แต่มันก็ยังเป็นบ้านของผม ผมไม่ได้พาไปบ้านพ่อสักหน่อย"
"ไอ้ลูกบ้า เช้าขึ้นมาแทนที่ฉันจะได้จิบกาแฟอย่างอารมณ์ดี ฉันกลับได้ยินเรื่องน่าปวดหัวของคุณแกตั้งแต่เช้า แกไม่เป็นบ้าอะไร ทำไมไม่ฟังคำที่ฉันเตือนเลย" ผู้เป็นพ่อตะเบ่งขึ้นอย่างหัวเสีย
"ผมก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหายนะพ่อ"
"แกยังจะมาเถียงอีก แล้วผู้หญิงที่นอนอยู่เตียงเดียวกับแก ทำอะไรกันหรือแค่มานอนจับมือกันเฉย ๆ"
"ก็เหมือนที่เขาพูดนั่นแหละครับ นอนจับมือกันจริง ๆ ย้ำนะครับว่าผมนอนจับมือกันก็แค่นั้น" คำพูดที่แสนจะยียวนชวนโมโหของน่านฟ้า ทำให้ผู้เป็นพ่อถึงกับโมโห พิมนภาที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้าง ๆ พอได้จังหวะเธอก็รีบเดินไปที่ประตูเพื่อออกไปจากตรงนี้
"เดี๋ยวก่อน" เสียงน่านฟ้าห้ามทำให้เธอหยุดเดิน เธอรีบหันหลังกลับไปมองเขา น่านฟ้าก้าวเข้ามาหาเธอแล้วก็คลำเนื้อตัวของเธอว่าเธอแอบเอาอะไรออกไปหรือเปล่า เมื่อเขาคลำแล้วไม่พบอะไร เขาก็พยักหน้าให้เธอรีบออกไป
พิมนภาเมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ดี เธอรีบเดินออกไปจากห้องทันที ไม่นานก็ได้ยินเสียงเพี้ยะ
“เพี้ยะ!” เสียงดังสนั่นนั่นน่าจะเป็นเสียงตบหน้าลูกชายของเขา ทำให้ขาของเธอหยุดเดินแล้วหมุนตัวกลับไปทันที
"อย่าบอกนะว่าพ่อเลี้ยงตบลูกชายของตัวเองเพราะเธอเป็นต้นเหตุ"
"ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้วว่าฉันห้ามเด็ดขาด ห้ามพาผู้หญิงเข้ามาในบ้าน"
"แล้วมันจะเป็นอะไรพ่อ ถ้าผมจะพาผู้หญิงเข้ามาในบ้าน ผมโตแล้วนะ โตพอที่จะมีเมียสักคน"
"แกจะมีสักร้อยคนฉันก็ไม่ว่า แต่ขออย่างเดียว ถ้าไม่ใช่เมียแต่งเมียที่ฉันเห็นด้วย แกอย่าเด็ดขาด อย่าได้พาเข้ามาที่บ้าน เพราะฉันไม่อนุญาต แกจะเหลวไหลกับผู้หญิงร้อยแปดพันเก้ายังไงก็ช่าง คนที่จะพาเข้ามาได้คือคนที่ฉันยอมรับ"
"ผมเข้าใจแล้วนะพ่อ พูดเป็นครั้งที่ร้อยแล้ว ผมไม่ใช่คนปัญญาอ่อนสักหน่อยที่จะขับไม่เข้าใจสิ่งนี้ เพราะผมก็ไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงนั้นเลยสักคน"
"แต่ฉันไม่อยากให้คนที่ปางไม้เอาไปพูดไปเรื่อยก็แค่นั้น ฉันก็เลยมาดูว่ามันจริงอย่างที่เขาพูดไหม แล้วฉันก็เห็นเต็มสองตา ว่าแกนอนกกกับผู้หญิงคนนั้นอยู่"
"แล้วพ่อเห็นผมกกกับเธอได้ยังไง ในเมื่อเธอเท้าพลาดอกผมจะกกได้ยังไง"
"เออ! ก็นั่นแหละ ทีหลังแกพาใครเข้ามาสุ่มสี่สุ่มห้าฉันฆ่าแกแน่"
พิมนภาเมื่อได้ยินเสียงพ่อลูกสนทนากันดังลั่นบ้าน เธอจึงรีบเดินกึ่งวิ่งลงบันไดทันที
“กระแอม!” เสียงกระแอมดังขึ้นเมื่อเธอเดินลงบันไดขั้นสุดท้าย เธอรีบหันกลับไปดู ผู้ชายคนนั้นคงจะชื่อคุณขุนเขา ถ้าจำไม่ผิด เธอจึงยิ้มให้เขา
"คุณจะรีบไปไหน" คุณขุนเขาห้ามเธอไว้
"เอ่อ! คือว่าฉันจะกลับแล้วค่ะ"
"คุณกล้ามากนะที่เข้ามาอยู่ในบ้านทั้ง ๆ ที่ผมเตือนคุณกับไอ้น่านฟ้าแล้วเมื่อคืนว่าไม่ให้เข้าบ้าน คุณรู้ไหมว่านี่มันคือกฎเหล็กของบ้านเลย"
"ค่ะ ฉันเพิ่งรู้เมื่อกี้นี้เอง เมื่อคืนที่ฉันไม่รู้เพราะฉันคิดว่าคุณแค่พูดหยอกล้อกับน้องชายก็แค่นั้น แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วค่ะว่ามันคือกฎเหล็กของบ้าน" เธอยังรีบเดินเพื่อที่จะออกไปจากบ้าน แต่แล้วเขาก็เรียกเธออีกครั้ง
"อย่าเพิ่งออกไป ปกติแล้วพวกเธอเจอกันที่ไหน"
"พวกฉัน พวกฉันนี่หมายถึงน้องชายคุณด้วยใช่ไหมคะ" ผู้เป็นพ่อกำลังก้าวเดินลงมาจากบันได ได้ยินการสนทนาของลูกชายคนกลางและผู้หญิงแปลกหน้า เขาจึงแอบยืนฟังอยู่ข้างบน
"ไม่ค่ะ ปกติเราไม่เคยเจอกันที่ไหน ฉันเพิ่งจะเจอน้องชายของคุณก็เมื่อคืนนี้แหละค่ะ"
"เมื่อคืนไอ้น่านมันหิ้วเธอกลับมาจากร้านเหล้าเหรอ"
"ไม่หรอกค่ะ เขาไปหิ้วฉันที่แถว ๆ ไฟแดงอ่ะค่ะ"
Latest chapter
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 31 ฉันยังไม่พร้อม
ตอนที่ 31 ฉันยังไม่พร้อม“ไอ้เพชรก็ทำงานอยู่ตรงด้านหลังปางไงครับ” ชาติชี้ไปทางด้านหลังปางไม้ น่านฟ้าวิ่งไปถึงก็เห็นเพทายกำลังนั่งทำงานอยู่ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นน่านฟ้าที่วิ่งมาหน้าตาตื่นจนเหงื่อท่วมไปทั้งตัว“มีอะไรเหรอครับคุณน่าน”“พี่สาวนายอยู่ไหน” เขาถามขึ้นด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ“ไม่รู้สิครับ ตอนผมออกมาพี่พิมยังไม่ได้ออกจากห้องเลยนะครับ” เพทายรีบวางมือจากงานที่ทำอยู่ แล้วลุกขึ้นตึงตังกำลังจะวิ่งกลับไปที่บ้าน แต่แล้วชาติก็วิ่งเข้ามากลางวงสนทนา“คุณพิมอยู่ที่บ้านครับ” เมื่อได้ยินแบบนั้น ผู้ชายทั้งสองคนก็พากันวิ่งตาตั้งกลับไปที่บ้านหลังใหญ่“พิม” ทั้ง ๆ ที่เขายังไปไม่ถึงตัวบ้าน เขาก็ตะโกนเรียกเธอแล้ว หญิงสาวหันกลับไปมองก็เห็นทั้งน่านฟ้าและน้องชายของเธอวิ่งหน้าตาตื่นมาในบ้าน“คุณไปไหนมาน่ะ ผมตามหาคุณแทบแย่” น่านฟ้าเข้าไปหาเธอด้วยความเป็นห่วง“ฉันไปตักบาตรมาค่ะ” เธอพูดเพียงแค่นั้นก็นั่งก้มหน้า ชายหนุ่มหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อ
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 32 ผมอยากนอนกอดเมีย
ตอนที่ 32 ผมอยากนอนกอดเมีย “ถ้างั้นเดี๋ยวผมพาเมียกลับบ้านก่อน เรื่องแต่งงานเดี๋ยวค่อยคุยกันอีกที” น่านฟ้ารีบประคองพิมนภาลุกขึ้น แล้วเดินออกไปจากบ้าน ผู้เป็นพ่อแทบจะอยากฟาดทุกสิ่งทุกอย่างให้แหลกเป็นหน้ากอง“อะไรอีกวะเนี่ย ฉันยอมให้แต่งงานก็มากแล้วนะ ยังจะลีลาค่าตัวแพงอีก”“พ่อก็พูดไป พ่อไม่เข้าใจความรู้สึกของผู้หญิงหรอก” ขุนเขาที่เดินตามออกมาพูดกับผู้เป็นพ่อที่ยืนโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่หน้าบ้าน ดูลูกชายกำลังพยุงเมียรักเดินกลับไปที่บ้าน“แกเข้าใจหรือไง” ผู้เป็นพ่อหันมาถามจนขุนเขาชะงักกึก“ผมก็ไม่เข้าใจหรอก แต่น้องสะใภ้อาจจะอึดอัดใจอะไรบางอย่าง ให้สองคนเขาคุยกันก่อนเถอะน่า เดี๋ยวน่านมันก็ทำให้เมียมันยอมแต่งเองแหละ” พูดแล้วขุนเขาก็หมุนตัวเดินออกไปจากบ้าน ปล่อยให้ไม้เมืองนั่งโมโหอยู่คนเดียวณ บ้านของน่านฟ้า“ทำไมคุณยังต้องคิดอะไรอีก ในเมื่อพ่อผมก็ยอมให้เราสองคนแต่งงานกันแ
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 30 พิมหายไป
ตอนที่ 30 พิมหายไป“รีบกินสิ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมาเสียงดัง เมื่อเห็นว่าว่าที่ลูกสะใภ้นั้นไม่ยอมตักอาหารที่เขานำมาเลย จนขุนเขาที่เดินตามเข้ามาในห้องครัวถึงกับรีบสะกิดพ่อของตัวเองไว้“ผมบอกพ่อแล้วไงให้พูดดี ๆ” ขุนเขากระซิบบอกผู้เป็นพ่อ ไม้เมืองที่หงุดหงิดไม่หายกลับหันไปค้อนใส่ลูกชายคนโต“เอาล่ะ ๆ ถ้าเห็นหน้าฉันแล้วกินข้าวไม่ลง ฉันกลับก่อนก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันมาใหม่” ว่าแล้วเขาก็หมุนตัวและเดินตึงตังออกไปจากบ้านของน่านฟ้า จนขุนเขาและน่านฟ้าต้องมองหน้ากันแล้วอดยิ้มไม่ได้ เพราะว่าพ่อของเขาคงจะใจอ่อนแล้วหันมาทำดีกับว่าที่ลูกสะใภ้แล้วสินะ“ทานอาหารที่คุณพ่อผมอุตส่าห์เอามาให้สิ” น่านฟ้าพูดพลางยื่นมือไปตักอาหารป้อนพิมนภา แต่เธอกลับไม่ยอมอ้าปากรับอาหารที่เขาตักป้อน จนบางครั้งน่านฟ้าก็กังวลใจไม่รู้ว่าพิมนภานั้นกำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อคนทั้งสองเข้าไปในห้องนอน พิมนภาก็ตัดสินใจพูดขึ้น“คุณปล่อยฉันกับน้องไปได้ไหม”“ทำไมเราต้องพูดเรื่องนี้อีก”
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 29 คุยเรื่องแต่งงาน
ตอนที่ 29 คุยเรื่องแต่งงาน“แหม! เห็นให้คนไปตามรังควานเขา ไปพังร้านขายของของเขา ที่ไหนได้ก็โกรธที่ว่าที่ลูกสะใภ้แล้วก็ลูกชายตัวเองไม่คุยด้วย”“แกอย่ามาทำเป็นรู้ดีนะไอ้ดิน”“ผมรู้หมดเลยพ่อ ที่พ่อโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงไม่ให้ลูกชายพาผู้หญิงเข้าบ้าน แต่พอผู้หญิงคนนั้นท้อง พ่อก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย อยากอุ้มหลานล่ะสิ”“รู้ดีไปหมด”“ก็ต้องรู้ดีอยู่แล้ว ว่าแต่พ่อเถอะ อยากอุ้มหลานก็ทำท่าทางให้มันดี ๆ หน่อย ไม่งั้นระวังเขาไม่ให้อุ้มหลานนะพ่อ”“จะไม่ให้ฉันอุ้มหลานได้ยังไง ฉันเป็นปู่นะ”“ปู่ที่จะอุ้มฆ่าแม่เขา หลานที่ไหนจะให้อุ้ม แค่เห็นหน้าปู่หลานก็วิ่งหนีไปไกลแล้ว”“ใครบอกว่าฉันจะอุ้มฆ่า ฉันไม่เคยทำสักหน่อย”“แล้วที่ให้คนไปขู่แม่ของหลานทำไม”“ก็ตอนนั้นฉันไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้มายุ่งกับลูกชายฉันนี่หว่า”“ผู้หญิงคนนี้น่ะไม่ได้ยุ่งกับลูกชายพ่อสักหน่อย ลูกชายพ่อนั่นแหละที่ไปวอแวกับเธอเอง” ยิ่งได
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 28 ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ
ตอนที่ 28 ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ“มีปัญหาอะไรเหรอเพชร” พิมนภาถามน้องชายเบา ๆ ด้วยความไม่เข้าใจ“ผม ผมไม่อยากพาพี่ไปลำบากกับผมอีกแล้ว”“ทำไมเพชรถึงพูดแบบนั้น ตั้งแต่เล็กจนโตเราก็มีกันอยู่ 2 คน”“ตอนนี้ไม่ใช่แล้วนะพี่ เรามีกัน 3 คนแล้วนะพี่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหลาน ผมคงไม่ให้อภัยตัวเอง”“เพชร...”“ผมไม่อยากให้พี่ไปเสี่ยงอีกแล้ว ไหน ๆ คุณน่านเขาก็ดูเป็นห่วงเป็นใยพี่มากเลยนะ จะดีกว่าไหมถ้าพี่...”“ไม่ พี่จะไม่อยู่กับเขา”“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นล่ะ เด็กต้องก็ลูกของคุณน่านด้วยนะ”“ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ”“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้น”ประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้นอีกครั้งน่านฟ้าที่เดินเข้ามาเห็นน้ำตาของหญิงสาวที่ไหลเอ่อ เขาไม่ได้เอ่ยถามอะไร แต่กลับเดินไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม เพราะรู้ว่าพี่น้องสองคนคงจะปรับทุกข์กันในเรื่องอะไรบางอย่างเมื่อพิมนภาหลับไปแล้ว เขาจึงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วหันไปมองหน้าของเพทาย
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 27 รอยคราบน้ำตา
ตอนที่ 27 รอยคราบน้ำตาเมื่อพิมนภาลืมตาขึ้นก็รู้สึกแสบตากับแสงไฟบนเพดาน เธอหันมองผู้ชายที่นั่งบีบมือเธออยู่ไม่ห่าง“เพชร”เมื่อเห็นว่าเป็นน้องชาย เธอดีใจและรีบดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดทันที แต่แล้วก็รู้สึกว่าปวดหน่วงอยู่ที่ท้องน้อย“อ๊ะ!”“พี่เป็นอะไร”“พี่ปวดท้อง...” หญิงสาวพูดออกมา พลางลูบที่หน้าท้องของตัวเอง“ปวดท้องเหรอ ปวดมากไหม เดี๋ยวผมเรียกหมอให้” น่านฟ้าที่เห็นพิมนภาอาการไม่ค่อยดีของ เขาก็รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะเด็กในท้องก็คือลูกของเขาด้วยเช่นกัน เขารีบขยับเข้ามาใกล้ ๆ พร้อมจับหน้าท้องของพิมนภาจนเธอตกใจ หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจทำไมน่านฟ้าถึงมาอยู่ที่นี่“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“คุณเป็นลม ผมเลยพามาส่งที่โรงพยาบาล” หญิงสาวหันไปมองผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเตียงของเธอ แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นหน้าของพ่อเลี้ยงไม้เมือง น่านฟ้ารีบเดินไปกดออดเพื่อเรียกพยาบาลในทันที“คุณทำอะไรคะ”
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 26 ท้องอ่อน ๆ
ตอนที่ 26 ท้องอ่อน ๆ&
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 25 ผมบอกให้หยุด
ตอนที่ 25 ผมบอกให้หยุด“ทำไมฉันจะทำไม่ได้”“ทำน่ะทำได้ แต่พ่อให้คนไปข่มขู่เธอทำไมแล้วไปพังร้านขายของที่ตลาดสดด้วย” ขุนเขาพยายามเบี่ยงประเด็นเพื่อยื้อเวลาให้พิมนภาพาน้องของเธอนหนีไปให้ได้ก่อน“จริงเห
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 2 หนี้ที่ต้องจ่าย
ตอนที่ 2 หนี้ที่ต้องจ่าย"ทำอย่างกับรู้ว่าฉันต้องการอะไร""ฉันไม่รู้ไงคะฉันถึงต้องถามคุณ”“แล้วคุณรู้ไหมว่าน้องชายของคุณติดหนี้ผมเท่าไหร่""ไม่รู้สิคะ ฉันก็ต้องรอให้คุณบอกนี่ไงว่าเขาติดคุณอยู่เท่าไหร่"
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 1 การเจอหน้ากันครั้งแรก
ตอนที่ 1 การเจอหน้ากันครั้งแรก“ไปอยู่ไหนเนี่ยเพชร ดึกขนาดนี้ทำไมยังไม่กลับห้องอีก” พิมนภาที่รอการกลับมาของน้องชาย จวบจนสองชั่วโมงเต็มจนเธอกระวนกระวายใจแทบอยู่ไม่สุข มือเรียวกดโทรศัพท์หาน้องชายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ไร้สัญญาณตอบรับเพทายคือคนเ
You May Also Like
เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้267.8K viewsท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น632.8K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย128.9K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์103.9K viewsลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 89 viewsบอดี้การ์ดร้อนสวาท NC35+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง35 viewsเด็กเลี้ยงของผู้กองภัทร์
มนต์ศิขริน436 viewsลูกชายแม่ค้าหน้าเหมือนท่านประธานคิณ
มะที1.0K views
