7

“ฉันจะขอรบกวนเวลาคุณวริศสักนิด” ขวัญดาวขอร้องให้ชายหนุ่มช่วยไปซื้อผ้าอ้อมสำเร็จรูปมาให้ แล้วชี้เข้าไปในรถยนต์ที่มีเด็กน้อยตัวกลมนอนอยู่

“ไม่เป็นไรครับคุณขิง ผมเห็นปากทางเข้าวัดมีร้านสะดวกซื้อเปิดอยู่ เดี๋ยวจะขับรถออกไปซื้อมาให้”

“ขอบคุณคุณวริศมากค่ะ” เธอส่งยิ้มหวานให้เขา

ภาพขวัญดาวยิ้มหวานให้ชายหนุ่มที่อยู่ฝ่ายบุคคล มีใครบางคนไม่ถูกใจสิ่งนี้ แล้วจึงเดินตรงมาที่พนักงานกลุ่มหนึ่งซึ่งกำลังมองออกมานอกศาลาพร้อมซุบซิบกันอย่างออกรส

“ดูสิ ยัยผู้ช่วยเลขาฯ ขยันบริหารเสน่ห์น่าดูเลย”

“เด็กจบใหม่ก็เนื้อหอมเป็นธรรมดา พวกผู้ชายก็แบบนี้แหละ เห็นใหม่ๆ มาแล้วกระดี๊กระด๊า”

คนที่ยืนคุยกันบริเวณลานจอดรถยนต์ไม่รู้ว่ามีสายตาหลายคู่มองมา วริศหน้าเจื่อนไปนิดเมื่อเกิดความสงสัยว่าเด็กที่นอนอยู่บนเบาะผู้โดยสารนั้น ใช่ลูกขวัญดาวหรือเปล่า ขออย่าให้เป็นแบบที่คิดก็แล้วกัน

“เด็กคนนั้นลูกคุณขิงเหรอครับ” ไม่เห็นมีใครในบริษัทพูดว่าผู้ช่วยเลขานุการมีลูกแล้ว มีแต่ลือกันว่าเป็นเด็กจบใหม่ และยังโสด อีกทั้งหนุ่มๆ ทั้งหลายโดยเฉพาะไอ้พวกวิศวกรมันก็ซุบซิบกันว่าดูทรงสาวเจ้าแล้วน่าจะซิงซะด้วย

ขวัญดาวยิ้มแหย “ไม่ใช่ลูกของฉันหรอกค่ะ พอดีญาติของแกกำลังยุ่งอยู่ในงาน” ท่านประธานยังไม่ได้เปิดตัวเด็กน้อยเธอจึงไม่กล้าพูดอะไรมาก “ฉันเห็นว่าในศาลาบรรยากาศไม่เหมาะกับเด็กค่ะ เลยอาสาเอาเด็กมาดูแลแทน ไม่อยากให้อยู่ในนั้นนานๆ ไหนจะกลิ่นธูป และเสียงเพลงจากวงปี่พาทย์อีก”

“ท่าทางจะเลี้ยงง่ายนะครับ น่ารัก น่าชัง” วริศยิ้มให้หนุ่มน้อยที่นอนอยู่ในรถ “รอเดี๋ยวนะเจ้าหนู”

ตั้งแต่ขวัญดาวถูกเอมอรขอให้เข้าไปช่วยเตชัสรับเด็กมาดูแลแทนไปพลางๆ ก่อน เพราะเห็นว่าท่านประธานกำลังยุ่ง สายตาของหญิงสาวกลุ่มหนึ่งที่สวมชุดยูนิฟอร์มสีเทาเข้มบ่งบอกให้รู้ว่าเป็นพนักงานออฟฟิศของบริษัทปูนซีเมนต์นครไทยก็ยังไม่หยุดจับจ้องมองมาที่ขวัญดาวและซุบซิบกันอย่างสนุกปาก โดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนอ้าปากค้างจะถามอะไรตั้งหลายครั้ง แต่ไม่ได้จังหวะพูดสักที พวกหล่อนคุยกันแทบจะไม่หยุดหายใจเลยมั้ง

สาวตัวสูงผมสั้นที่นั่งรอฟังพระสวดอยู่แต่สายตามองออกไปนอกศาลาพูดขึ้น “เธอดูนั่นสิ ยัยผู้ช่วยเลขาฯ เอาหน้าชะมัด เสนอหน้าไปช่วยท่านประธานอุ้มเด็กคงเพราะขี้เกียจช่วยเสิร์ฟน้ำแหละฉันดูออก แล้วดูนั่นสิ ไปยืนคุยกับคุณวริศ สงสัยยัยผู้ช่วยเลขาฯ กำลังอ่อยคุณวริศด้วยอีกคน”

สาวผิวสองสีผมหยิกพูดบ้าง “ดูคุณวริศสิ มองยัยขิงตานี่วิบวับๆ”

คนตัวผอมบางผมยาวมองไปยังขวัญดาวที่กำลังยืนคุยกับวริศ แล้วพูดเสริม

“นั่นสิ สงสัยอยากทำคะแนนกับคุณเต แล้วก็อยากให้ผู้ชายในบริษัทเห็นว่าหล่อนเป็นคนรักเด็ก เห็นหน้าใสๆ ที่แท้นางแผนสูงเนอะ”

สาวอวบที่สุดมองแรงไปทางลานจอดรถยนต์ “อย่างยัยขิงไม่ได้แอ้มคุณเตหรอกเชื่อเจ๊สิ ท่านประธานของเราน่ะ ทั้งหล่อ ทั้งรวย โปรไฟล์เลิศขนาดนั้นจะมองยัยขิงเหรอ เรื่องท่านประธานกับเลขาฯ มันมีแค่ในนิยายพาฝัน แนวบอสๆ ประธานๆ อะไรทั้งหลายที่พวกเธอชอบเข้าเว็บอ่านกันตอนพักเที่ยงแค่นั้นแหละ เรื่องจริงผู้ชายรวยๆ ฉลาดๆ เขาเลือกเมียที่โปรไฟล์ดีมีชาติตระกูล เชิดหน้าชูตา และคอยซัปพอร์ตกันได้ทั้งนั้นแหละย่ะ ถ้าผู้หญิงไม่รวยก็ต้องดัง เหมือนแม่พวกดารากับไฮโซหนุ่มทั้งหลายไง”

ดวงตาสีเข้มชำเลืองมองไปยังลานจอดรถในร่มด้านหน้าศาลา เขาควรแสดงตัวให้พวกขาเมาท์รู้ตัวสักทีว่าเขายืนฟังพวกเธอเมาท์กันอยู่นานแล้ว

เสียงเข้มดังขึ้น “พวกคุณนอกจากเป็นพนักงานออฟฟิศแล้ว หลังเลิกงานรับดูดวงด้วยหรือเปล่า ถึงได้เดาเก่งจัง”

พอสาวกลุ่มใหญ่หันกลับไปมองตามเสียงก็เห็นคนที่ยืนกอดอกจับตามองดูพวกหล่อนอย่างพิจารณา

“ท่านประธาน/คุณเต”

สาวช่างเมาท์เงียบเสียง หน้าม่อยกันทุกคน ที่จริงเขาจะทักพวกหล่อนเพราะอยากถามอะไรหน่อย แต่ตอนนี้ไม่ต้องถามแล้ว สองขาจึงก้าวผ่านกลุ่มสาวช่างเมาท์ไปพร้อมกับจำชื่อชื่อหนึ่งไว้ในหัว

‘นายวริศ นายวริศ นายวริศ’

เตชัสตรงไปหาหญิงสาวที่ไม่รู้ว่าเป็นเป้าให้ขาเมาท์สาดน้ำลายใส่กันสนุกปาก จริงแบบที่พวกเธอว่า เรื่องประธานกับเลขานุการมันน่าเบื่อซ้ำซาก ท่านประธานโปรไฟล์เลิศอย่างเขา จะเหมาะสมกับผู้ช่วยเลขานุการต๊อกต๋อยได้ยังไง

ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้ “ขอบใจนะที่ช่วยดูแลปลาวาฬให้” น้ำเสียงที่เริ่มคุ้นชินทำให้ร่างบางที่กำลังอุ้มเด็กน้อยออกมารอคนไปซื้อผ้าอ้อมสำเร็จรูปให้หันกลับมามอง

“ท่านประธาน”

ร่างสูงตรงเข้ามาประชิดขวัญดาว ยื่นสองแขนกำยำเข้าไปจะช่วยอุ้มเจ้าปลาวาฬตัวใหญ่ที่หญิงสาวรับเป็นธุระให้พักหนึ่งแล้ว แต่สำหรับขวัญดาวเหมือนถูกเขากอดไว้หลวมๆ ไปด้วย

“เสร็จธุระแล้วหรือคะ ถ้ายังไม่เสร็จธุระ ฝากน้องปลาวาฬไว้กับฉันก่อนก็ได้ค่ะ อีกอย่างฉันให้คนไปซื้อผ้าอ้อมสำเร็จรูปมาให้แล้ว ตั้งใจจะเปลี่ยนให้แกก่อน”

“งั้นไม่ต้องรบกวนคุณวริศเขาแล้ว คุณช่วยโทรบอกเขาทีว่าไม่ต้องไปซื้อแล้ว เพราะลียาเอาตะกร้าของใช้เด็กมาให้แล้ว ผมให้นายชัยเอาไปเก็บในรถ แต่จะมาเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เด็กตรงนี้คงไม่สะดวก ผมจะให้นายชัยขับรถพาคุณไปเพนต์เฮาส์ของผม อยู่ห่างจากที่นี่ไปแค่สิบนาที ที่นั่นคุณจะเปลี่ยนผ้าอ้อม อาบน้ำ หรือจะช่วยชงนม ป้อนข้าวให้ลูกชายผมได้สะดวก”

“อะไรนะคะท่านประธาน” เธอแค่ถูกเอมอรขอให้ไปช่วยรับเด็กมาดูแล ไม่ใช่พี่เลี้ยงของเจ้าหนูนี่สักหน่อย ทำไมต้องไปเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เด็กถึงเพนต์เฮาส์ของท่านประธานด้วย

“อ้าว งง งานของผู้ช่วยเลขาฯ มีอะไรบ้าง” เตชัสซัดคำถามใส่

“ก็เป็นแขนเป็นขาให้เลขาฯ หลัก สนับสนุนช่วยเลขาฯ หลักทำงานทั้งด้านเอกสารและงานอื่นๆ”