แชร์

บทที่ 3

ผู้เขียน: ไอวี่
เช้าวันถัดมา อเล็กซานเดอร์กลับมาตั้งแต่เช้า

เขาดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ คงเพราะไข้ของลูคัสลดลงแล้ว เขาเดินตรงไปหาลีโอที่เพิ่งตื่น ก่อนจะดึงปืน เหยี่ยวทะเลทราย หนักอึ้งออกจากเอว แล้ววางมันลงในมือของลีโอ

“ของขวัญวันเกิดที่มาช้าไปหน่อย ลูกพ่อ”

อเล็กซานเดอร์ขยี้ผมลีโอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ลูกอายุห้าขวบแล้ว เป็นผู้ชายแล้ว ปืนกระบอกนี้อานุภาพร้ายแรง ลูกต้องเรียนรู้วิทีใช้มัน เพื่อปกป้องตัวเอง และปกป้องแม่เหมือนที่พ่อทำ”

น้ำหนักของปืนทำให้ลีโอเซถอย สีหน้าซีดเผือด และเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“ผะ…ผมไม่เอา” เขากระซิบ

อเล็กซานเดอร์ขมวดคิ้ว

“ลีโอ ลูกห้าขวบแล้ว ทำไมขี้ขลาดแบบนี้?แม้แต่ลูคัสยังจับปืนได้”

ฉันมองภาพนั้น ความเย็นในหัวใจฉันหนาวยิ่งกว่าเหล็กของลำกล้องปืน

อเล็กซานเดอร์ลืมไปแล้ว

สองปีก่อน ตอนลีโออายุสามขวบ เขาถูกลักพาตัวโดยตระกูลศัตรู ระหว่างการช่วยเหลือ เกิดระเบิดครั้งใหญ่และการยิงปะทะในระยะประชิด ทำให้แก้วหูข้างซ้ายของเขาแตก และทิ้งบาดแผลทางใจอย่างรุนแรง

เขามีความหวาดกลัวเสียงปืนในระดับรุนแรง

และตอนนี้ พ่อแท้ ๆ ของเขากลับยัดสิ่งที่เป็นต้นตอของฝันร้ายใส่มือเขา

ฉันเดินเข้าไป คว้าปืน เหยี่ยวทะเลทราย แล้วฟาดลงบนโต๊ะกาแฟ เสียงกระแทกหนักดังสะท้อนทั่วห้อง

“นี่คือของขวัญของคุณเหรอ?”

อเล็กซานเดอร์ดูตกตะลึง เหมือนไม่เข้าใจความโกรธของฉัน

“นี่คืออาวุธชั้นยอด เขาเป็นลูกชายผม ว่าที่เจ้าพ่อ เขาต้องเอาชนะความกลัวของตัวเอง”

ก่อนที่เราจะเถียงกันต่อ เสียงส้นสูงก็ดังมาจากทางประตู

เบลล่าเดินเข้ามาพร้อมจับมือลูคัส ตามมาด้วยลูกน้องสองคนที่ถือกระเป๋าเดินทาง

สีหน้าของอเล็กซานเดอร์อ่อนลงทันที เขาหันมาหาฉัน

“โซเฟีย แถวที่เบลล่าอยู่มันไม่ปลอดภัย แล้วลูคัสก็ป่วยทำให้เธอกลัว ผมเลยบอกให้เธอมาพักที่นี่สักพัก มีคุณดูแลอยู่ ผมก็ไม่ต้องกังวล”

เมื่อเห็นสีหน้าของฉัน เขาก็รีบเสริม “แค่จนกว่าสถานการณ์จะซาลง แล้วผมจะซื้อบ้านให้เธอที่เบเวอร์ลีฮิลส์แล้วย้ายเธอออกไป”

ฉันมองไปที่เบลล่า เธอสวมชุดสีขาว ดูไร้เดียงสา แต่แววตากลับเต็มไปด้วยการท้าทาย

ลูคัสดึงมือออกแล้ววิ่งวนรอบห้องนั่งเล่น ก่อนจะชี้ไปที่ห้องของลีโอ

“ผมเอาห้องนั้น! แสงดีที่สุด แล้วก็มีของเล่นเต็มไปหมด!”

นั่นคือห้องโปรดของลีโอ เต็มไปด้วยเลโก้ที่เขาค่อย ๆ ต่อทีละชิ้น

เบลล่าแสร้งทำเป็นสุภาพ ดึงลูคัสกลับ “ลูคัส อย่าเสียมารยาท นั่นห้องของลีโอนะ”

อเล็กซานเดอร์โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

“ไม่เป็นไร ลีโอเป็นพี่ชาย และก็เป็นผู้ชาย เขาควรสละที่ให้แขก”

เขาหันไปหาลีโอที่ยังคงสั่นเงียบ ๆ แล้วออกคำสั่ง

“ลีโอ ยกห้องให้ลูคัส พ่อจะให้คนไปจัดห้องรับรองให้ลูก มันกว้างพอ”

บรรยากาศเงียบงันราวกับหยุดนิ่ง

ลีโอหยุดสั่น เขาเงยหน้าขึ้น แสงในดวงตาคู่นั้น—ดวงตาที่เหมือนอเล็กซานเดอร์อย่างกับแกะ—ดับสนิท

เขาค่อย ๆ ยืดตัวเล็ก ๆ ของตัวเองให้ตรง แล้วโค้งคำนับแบบมาเฟียอย่างเป็นทางการให้กับอเล็กซานเดอร์

เสียงของเขายังเป็นเด็ก แต่กลับเย็นชาราวกับคนแปลกหน้า

“ครับ หัวหน้ามาเฟีย”

รอยยิ้มของอเล็กซานเดอร์แข็งค้าง เขามองลีโออย่างช็อก

“ลีโอ เมื่อกี้ลูกเรียกพ่อว่าอะไร?”

ฉันจับมือลีโอแล้วพูดอย่างสงบ “นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการเหรอ? คุณเองไม่ใช่เหรอที่ไม่เคยให้เขาเรียกว่าพ่อ”

“ไม่ใช่…” อเล็กซานเดอร์พยายามอธิบาย “ผมหมายถึงแค่ต่อหน้าคนอื่น เพื่อความปลอดภัยของพวกคุณ…”

ฉันหลับตาลงแล้วส่งยิ้มเย้ยหยัน

หกปีของการแต่งงานที่ต้องซ่อนเร้น ทุกครั้งที่ลีโอเรียกเขาว่าพ่อต่อหน้าคนอื่น เขาจะโดนดุ

ตอนที่ลีโอเลือกเรียกเขาว่าหัวหน้ามาเฟียเอง แล้วเขาจะตกใจทำไมกัน?

เขาเหมือนอยากจะพูดอะไรต่อ แต่ลูคัสก็วิ่งเข้ามากอดขาเขา “คุณอาอเล็กซานเดอร์ มาช่วยผมจัดห้องหน่อยได้ไหมครับ?”

อเล็กซานเดอร์มองฉันกับลีโอด้วยสายตาซับซ้อน “ลีโอ ลูคัสอยู่แค่สัปดาห์เดียว เดี๋ยวพ่อจะให้จัดห้องคืนให้ลูก”

ลีโอเงียบไม่ตอบ

อเล็กซานเดอร์มองฉันอย่างจนปัญญา “โซเฟีย เขายังเป็นแค่เด็ก คุยกับเขาให้หน่อย”

ฉันยิ้มแล้วพยักหน้า

เมื่อโล่งใจ อเล็กซานเดอร์ก็หันไปอุ้มลูคัสเพื่อไปจัดห้อง

ในตอนนั้นเอง ข้อความจากมาร์โก้ก็เด้งขึ้นมา: ตัวตนถูกลบเรียบร้อย จะมีทีมพาตัวไปรับคุณคืนนี้

ฉันถอนหายใจออกมา ในที่สุด…พวกเรากำลังจะจากไปแล้ว

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมียลับของหัวหน้ามาเฟียหนีไปแล้ว   บทที่ 9

    ในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในรัสเซีย ในที่สุดอเล็กซานเดอร์ก็พบโซเฟียกับลีโอ ซึ่งกำลังมาพักผ่อนอยู่ที่นั่นอเล็กซานเดอร์ไม่ได้นอนมาสามวัน ดวงตาแดงก่ำ เคราขึ้นรกรุงรังบารมีอันน่าเกรงขามของหัวหน้ามาเฟียหายไปจนสิ้นเขามองโซเฟียเดินออกมาจากร้านดอกไม้เล็ก ๆ จูงมือลีโอไว้ลีโอถือช่อทานตะวันสีสดใส ทั้งคู่สวมเสื้อโค้ทขนสัตว์หนาใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสุขที่ผ่อนคลาย ซึ่งเขาไม่ได้เห็นมาหลายปีอเล็กซานเดอร์รีบพุ่งเข้าไปขวางทาง“โซเฟีย!”เสียงของเขาสั่น ดวงตาแดงก่ำ“ทำไมคุณถึงทิ้งผมไป? ทำไมถึงพาลีโอไปด้วย?”โซเฟียมองเขาอย่างสงบ โดยไม่พูดอะไรอเล็กซานเดอร์ควบคุมตัวเองไม่อยู่ ปล่อยคำกล่าวหาออกมาไม่หยุด“คุณวางแผนตั้งท้องหลอกผมให้แต่งงาน แล้วตอนนี้จะเดินจากไปง่าย ๆ งั้นเหรอ?”ท่ามกลางคำกล่าวหาและคำถามที่เกือบเสียสติของเขา โซเฟียยังคงสงบผิดปกติเธอไม่เถียง ไม่โต้ตอบเธอเพียงมองชายที่เธอเคยรัก กลายเป็นคนแปลกหน้าโซเฟียเอ่ยขึ้น น้ำเสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่น เปิดเผยความจริงของคืนนั้นเมื่อหกปีก่อน“ไม่ใช่ฉันที่วางยาคุณ อเล็กซานเดอร์”“เป็นเบลล่า เธออยากขึ้นเตียงกับคุณ เพื่อมีทายาทและยึดตำ

  • เมียลับของหัวหน้ามาเฟียหนีไปแล้ว   บทที่ 8

    ท่ามกลางเอกสารที่กระจัดกระจาย มีเอกสารใบหย่าร่วงอยู่มือของเขาสั่นขณะเปิดมัน ในนั้นมีลายเซ็นของเขาเอง และวันที่จากคืนนั้นพิมพ์ไว้อย่างชัดเจนอเล็กซานเดอร์ย้อนนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นโซเฟียยื่นแฟ้มให้เขาอย่างสงบ พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าเธอบอกเขาอย่างนุ่มนวลให้รีบจัดการให้เสร็จ เพื่อจะได้ไปดูแลเบลล่าและลูคัส“ไปเถอะ เด็ก ๆ ต้องการคุณ”ในตอนนั้น อเล็กซานเดอร์รู้สึกเข้าใจอย่างถ่องแท้กับ “ความเข้าใจ” ของเธออย่างมากเขายังชื่นชมว่าเธอมีความใจกว้างสมกับเป็นนายหญิงมาเฟียตัวจริงอเล็กซานเดอร์ไล่อ่านเงื่อนไข โซเฟียไม่ได้เรียกร้องอะไรเลย นอกจากสิทธิ์เลี้ยงดูลีโอแต่เพียงผู้เดียวไม่มีการแบ่งทรัพย์สิน ไม่มีค่าเลี้ยงดู เธอยังสละเครื่องประดับและอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดในชื่อของเธออเล็กซานเดอร์ตกอยู่ในความสับสนอย่างหนักทำไม? ทำไมการจากไปของเธอถึงเด็ดขาดขนาดนี้?เธอไม่ต้องการเงินแม้แต่เพนนีเดียว แล้วทำไมตอนแรกถึงวางแผนขึ้นเตียงกับเขาและบีบให้เขาแต่งงาน?ขณะพลิกดูเอกสาร วัตถุชิ้นเล็กก็หลุดออกมาจากระหว่างหน้ากระดาษมันตกลงบนพรมด้วยเสียงที่เบาเขาก้มลงหยิบ มันคือแหวนแต่งงานของพวกเขาอ

  • เมียลับของหัวหน้ามาเฟียหนีไปแล้ว   บทที่ 7

    หลังจบงานเลี้ยง อเล็กซานเดอร์ไปที่บาร์และดื่มจนเมามายไม่รู้สึกตัวเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาโซเฟียตามความเคยชินเขาอยากให้เธอมารับและพาเขากลับบ้าน เหมือนที่เธอเคยทำมานับครั้งไม่ถ้วนแต่สายกลับตัดไปตอนนั้นเองเขาถึงนึกขึ้นได้ว่า โซเฟียพาลีโอหนีไปแล้วอเล็กซานเดอร์เดินโซซัดโซเซกลับบ้านในสภาพเมา ก่อนจะผลักประตูห้องนอนใหญ่เข้าไปความว่างเปล่าภายในห้องทำให้เขาสร่างเมาทันทีเขาเอื้อมมือไปหยิบ ปืนพกกล็อค 19 บนโต๊ะข้างเตียงโดยสัญชาตญาณ นิสัยที่ติดตัวจากชีวิตที่อยู่บนเส้นดายแห่งความตายมานานสิ่งแรกที่เขาทำทุกคืนเมื่อกลับถึงบ้านคือเช็กอาวุธแต่ครั้งนี้ ปลายนิ้วของเขากลับสัมผัสกระดาษภาพวาดแทนเหล็กเย็นเฉียบอเล็กซานเดอร์หยิบกระดาษขึ้นมาดูอย่างตั้งใจมันคือภาพครอบครัวที่ลีโอวาดด้วยสีเทียน ตรงกลางเป็นผู้หญิงในชุดสีน้ำเงินจับมือกับเด็กชายตัวเล็กทั้งคู่ยิ้มสดใส รายล้อมด้วยสายรุ้งและดวงอาทิตย์แต่สิ่งที่ทิ่มแทงหัวใจอเล็กซานเดอร์คือจุดที่ควรเป็นพ่อ มันถูกขีดทับด้วยสีดำหนา ๆ จนกลายเป็นเพียงช่องว่างมืดมิดอเล็กซานเดอร์จ้องไปยังรอยสีดำนั้น มือของเขาเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้เขานึกถึงทุกค

  • เมียลับของหัวหน้ามาเฟียหนีไปแล้ว   บทที่ 6

    แต่ก่อนที่พวกเขาจะตามหาโซเฟียได้ การประชุมสันติภาพของห้าตระกูลก็มาถึง งานเลี้ยงคืนนี้จะเป็นตัวกำหนดสมดุลอำนาจและการแบ่งผลประโยชน์ในซิซิลีไปอีกสิบปีตามธรรมเนียม หัวหน้ามาเฟียจะเข้าร่วมพร้อมครอบครัวหรือผู้หญิงข้างกาย และโซเฟียก็ยืนเคียงข้างอเล็กซานเดอร์มาโดยตลอดอเล็กซานเดอร์ปวดหัวขึ้นมาทันทีเบลล่าเสนอตัวขึ้นมา“อเล็กซานเดอร์ พาฉันไปด้วยนะ ฉันอยากช่วยคุณ”อเล็กซานเดอร์ลังเลเบลล่าทำทีน้อยใจ น้ำตาเอ่อคลอ“เพราะฉันไม่ดีพอใช่ไหม? ฉันรู้ว่าฉันเทียบโซเฟียไม่ได้…”อเล็กซานเดอร์นึกถึงช่วงเวลาที่เบลล่าต้องทนทุกข์และถูกทำร้ายจากแผนของโซเฟีย“ก็ได้ เธอไปกับฉัน”งานเลี้ยงจัดขึ้นที่ปราสาทบรรพบุรุษของตระกูลมอเร็ตติเจ้าพ่อทั้งห้านั่งล้อมโต๊ะ ตรงกลางวางแผ่นหนังล้ำค่าที่บันทึกข้อตกลงหยุดยิงการเจรจาเป็นไปอย่างราบรื่นด้วยประสบการณ์และบารมี อเล็กซานเดอร์สามารถโน้มน้าวอีกสี่ตระกูลให้ยอมรับการแบ่งเขตแดนใหม่ได้สำเร็จขณะที่กำลังจะลงนาม ลูคัสก็วิ่งหนีเบลล่าไปเขามุดเข้าไปใต้โต๊ะประชุมมือเล็ก ๆ ของเขาจับขาโต๊ะปีนขึ้นลง และที่แย่กว่านั้นคือเขาถือแก้วน้ำส้มอยู่ระหว่างเล่นไล่จับ เขาทำน้ำส้ม

  • เมียลับของหัวหน้ามาเฟียหนีไปแล้ว   บทที่ 5

    เช้าวันถัดมา ขณะที่อเล็กซานเดอร์กำลังจะเริ่มจัดการงานประจำวันของตระกูล ระบบเครือข่ายภายในก็ถูกโจมตีทางไซเบอร์อย่างแม่นยำราวกับทดสอบช่องโหว่ผู้โจมตีรู้โครงสร้างระบบของพวกเขาอย่างทะลุปรุโปร่ง และพุ่งเป้าไปที่ระบบการเงินหลักโดยตรงอเล็กซานเดอร์นั่งอยู่ในห้องทำงาน มองสัญญาณเตือนที่กะพริบขึ้นเต็มหน้าจอเครือข่ายการเงินทั้งหมดเป็นอัมพาต ข้อมูลธุรกรรมทุกอย่างไม่สามารถเข้าถึงได้เผชิญกับสถานการณ์ฉุกเฉิน อเล็กซานเดอร์กดอินเตอร์คอมโดยสัญชาตญาณ“โซเฟีย! เริ่มแผนสำรอง B เราถูกโจมตีทางไซเบอร์ จัดการให้ที”แต่มีเพียงความเงียบตอบกลับมาตอนนั้นเองอเล็กซานเดอร์ถึงเพิ่งรู้ว่าโซเฟียไม่ได้มาที่สำนักงานใหญ่ในวันนี้เธอกำลังงอนเรื่องเมื่อวานอยู่หรือเปล่า?เขาเข้าสู่ระบบหลักเพื่อจัดการเอง แต่กลับพบว่าระบบการเงินหลักถูกล็อกด้วยการเข้ารหัสระดับสูงทั้งหมดรหัสผ่านของเขาใช้ไม่ได้เลยสิ่งที่ทำให้เขาช็อกยิ่งกว่าคือข้อความเย็นชาบนหน้าจอ: [สิทธิ์การเข้าถึงถูกเพิกถอน โชคดีนะ]ข้อความนั้นมาจากบัญชีแอดมินของโซเฟีย เธอเพิกถอนสิทธิ์ระดับสูงทั้งหมดในระบบการเงินอเล็กซานเดอร์หงุดหงิด ไม่ว่าโซเฟียจะโกรธแค่ไหน

  • เมียลับของหัวหน้ามาเฟียหนีไปแล้ว   บทที่ 4

    ตอนมื้อเย็น เบลล่าจัดโต๊ะอาหารเป็นเมนูทะเลอย่างหรูหราเธอสวมผ้ากันเปื้อนอย่างเรียบร้อย พร้อมรอยยิ้มสมบูรณ์แบบ กล่าวขอบคุณฉันกับอเล็กซานเดอร์“ถือซะว่าเป็นการขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะคะ”โต๊ะเต็มไปด้วยล็อบสเตอร์ ปู และหอยเป๋าฮื้ออัดแน่น ตรงกลางมีหม้อซุปอาหารทะเลหอมกรุ่นเบลล่าตักซุปชามใหญ่ให้ลีโอโดยเฉพาะ“ลีโอ มาลองชิมสิจ๊ะ ของที่ป้าทำให้หนู”ลีโอมองซุปเพียงแวบเดียวก็ส่ายหน้า สีหน้าระแวดระวังรอยยิ้มของเบลล่าแข็งค้าง ความไม่พอใจวาบผ่านดวงตาก่อนที่เธอจะรีบกลบด้วยท่าทางอ่อนแอเสียงของเธอสั่น “ฉันเตรียมมาตั้งแต่บ่ายสองเลยนะ…”ลูคัสรีบซ้ำเติมทันที เสียงแหลมสูง“เป็นเพราะคุณน้าโซเฟียกับลีโอไม่อยากให้พวกเราอยู่ที่นี่ใช่ไหม?ถึงไม่ยอมกินอาหารของแม่ผม?”สีหน้าของอเล็กซานเดอร์มืดครึ้มลงทันทีเขารู้สึกว่าลูกชายตัวเองเสียมารยาท ทำให้เบลล่ากับลูคัสดูเหมือนไม่ได้รับการต้อนรับ“ลีโอ!” เขาตวาด “กินซุปเดี๋ยวนี้”“ในฐานะทายาทตระกูลมอเร็ตติ ลูกต้องมีมารยาทพื้นฐาน ห้ามดูถูกแขกของเรา”ฉันเอ่ยขึ้น เสียงเย็นเยียบ“ลีโอแพ้อาหารทะเล อาการรุนแรงถึงขั้นช็อกได้ ซุปแค่ชามเดียวก็อาจฆ่าเขาได้”อเล็กซา

  • เมียลับของหัวหน้ามาเฟียหนีไปแล้ว   บทที่ 2

    เขาไปดิสนีย์…แค่ไม่ได้ไปกับลูกของเราลีโอเห็นสีหน้าที่หม่นลงของฉัน เขาปีนลงจากหน้าต่างแล้วเดินไปหาเค้ก“แม่ครับ ผมว่าผมเป่าเทียนเลยดีกว่า” เสียงของเขาพยายามทำให้มั่นคง “จริง ๆ แล้วผมก็ไม่ได้อยากไปดิสนีย์หรอกครับ”เด็กน้อยวัยห้าขวบของฉันเป่าเทียนในห้องที่เงียบงัน แล้วหันมามองฉัน“แม่อย่าเสียใจเลย

  • เมียลับของหัวหน้ามาเฟียหนีไปแล้ว   บทที่ 1

    “ลบตัวตนของพวกฉันให้หมด ของฉันกับลีโอ ลบทุกอย่างออกไป” ฉันบอกมาร์โก้ ผู้ติดต่อของฉันในตลาดมืด“โซเฟีย? เธอบ้าไปแล้วเหรอ?เธอเป็นทั้งที่ปรึกษาของตระกูลและมือสังหารอันดับหนึ่ง หัวหน้ามาเฟีย อเล็กซานเดอร์ไม่มีวันปล่อยเธอไปแน่” มาร์โก้พูด เสียงเต็มไปด้วยความช็อกฉันเย็บปิดแผลกระสุนที่หน้าท้อง น้ำเสียงเ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status