تسجيل الدخولตอน...พิเศ๊ษพิเศษวันนี้ครอบครัวของสุดโปรดกับสุพรรณวดีถือโอกาสมาทำบุญที่วัด เพื่อระลึกถึงบิดาที่ล่วงลับทั้งสองคน โดยมีคุณแก้วมณีกับคุณสุนีย์เป็นธุระ จัดหาอาหารและข้าวของต่าง ๆ มาถวายพระประเสริฐกับชินภัทรจากไปคนละปี ทว่าจากไปในเดือนที่ไล่เลี่ยกัน ทั้งสองครอบครัวเลยตกลงกันว่าต่อไปนี้จะทำบุญระลึกถึงร่
“เรามีน้องให้เจ้าปลื้มกันนะ เจ้าปลื้มอยากมีน้อง พี่ก็อยากมีเอยตัวน้อย ๆ อีกคน” สุดโปรดเอ่ยขอด้วยเสียงทุ้มนุ่มนวล“แล้วถ้ารอบนี้ได้ผู้ชายอีกล่ะ”“ก็ไม่เป็นไร ถ้าได้ผู้ชาย เราก็ทำใหม่อีก”“แล้วถ้ายังได้ผู้ชายอีกล่ะคะ” สุพรรณวดีลองพูดอีก แล้วรีบพูดดักหน้าก่อนที่เขาจะพูดถึงลูกคนที่สี่ “แต่บอกไว้ก่อนนะว่
ตอนพิเศษ“พี่โปรด เอยถามได้ไหม ทำไมยังเก็บรูปพวกนี้กับของของเอยเอาไว้” เธอผละออกมาเล็กน้อย แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเขา อันที่จริงเธอตั้งใจจะถามหลายครั้งแล้ว หากไม่มีจังหวะได้ถามเลยพอนึกได้เขาก็ไม่อยู่ให้ถาม พอเขาอยู่เธอก็ดันลืม“ทิ้งไม่ลง” เพราะมันเป็นห้องนอนของเราสองคน ข้าวของมากกว่าครึ่งเป็นของสุ
ตอนพิเศษ 2“อาทิตย์หน้าพี่ต้องไปฝรั่งเศสนะ รอบนี้ว่าจะพาเอยกับลูกไปด้วย” สุดโปรดเอ่ยขึ้นมาในคืนหนึ่ง หลังจากกินข้าวเสร็จและขึ้นมาอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน เด็กชายปุณยวีร์เห่อนอนกับพ่อแม่แค่ช่วงแรก ๆ เท่านั้น ผ่านไปไม่ถึงเดือนหนุ่มน้อยก็แยกไปนอนห้องของตัวเอง หากก็มีบ้างที่ขอมานอนด้วยอีก แต่ก็ไม่บ่อยนัก
“แล้วตอนนี้ปลื้มอายุเท่าไรฮะ”“แปดขวบแล้วค่ะ”ปุณยวีร์ยกนิ้วทั้งสิบของตนเองขึ้นมากาง แล้วมุ่นคิ้วคิดอยู่สักพัก “เหลืออีกสิบสองปีเหรอฮะ ปลื้มถึงจะเข้าร้านอาพัฒน์ได้”“ใช่แล้วครับ” สุพรรณวดียิ้มกว้างด้วยความภูมิใจ แม้การนับเลขจะเป็นเรื่องปกติของเด็กวัยนี้ หากเธอก็อดชื่นชมลูกไม่ได้อยู่ดี“ก็ได้ฮะ อีกสิ
ตอนพิเศษ 1หลังจากสังเกตพฤติกรรมการเล่นโทรศัพท์และแท็บเล็ตของลูกชายมาสักระยะ ก็พบว่าปุณยวีร์ชักจะติดงอมแงมมากขึ้นทุกวัน สุดโปรดกับสุพรรณวดีที่ใจอ่อนผ่อนปรนให้ลูกเล่นมาตลอด จึงตกลงกันว่าต้องหาทางแก้ไขปัญหานี้อย่างจริงจังก่อนที่ลูกจะติดไปมากกว่านี้ ซึ่งอาจจะส่งผลเสียต่อตัวลูกในอนาคตโดยวิธีแก้แบบเบสิก
จับกุม“โปรดพูดอะไรน่ะ” ชลันธรที่ไม่รู้เรื่องอะไรถามขึ้นมาบ้าง “ทำไมไปกล่าวหาลุงเขาแบบนั้นล่ะ”“ผมไม่ได้กล่าวหาครับอาธร แต่ที่ผมกล้าพูดเพราะผมมีหลักฐาน”“หลักฐานอะไร” ชินกรโพล่งถามขึ้นด้วยความตกใจ ทำให้ทุกคนหันไปมองพร้อม ๆ กัน“ลุงกิตครับ ผมรู้ความจริงหมดทุกอย่างแล้ว ลุงเป็นคนอยู่เบื้องหลังการลอบยิง
บทที่ 18จับกุมผ่านมาเดือนกว่า ๆ คดีของสุดโปรดก็คืบหน้าไปอย่างรวดเร็ว เพราะปรรณกรมีหลักฐานในมือหลายอย่าง สามารถมัดตัวคนร้ายได้อย่างชัดเจน อีกทั้งยังมีบิดาเป็นถึง ผบ. ตร. มีอำนาจสั่งการ จึงง่ายสำหรับการของความร่วมมือจากหน่วยงานต่าง ๆ ในการตรวจสอบและเจาะข้อมูลส่วนตัวของคนร้ายสุดโปรดคอยประสานงานและอั
“…”“พี่ก็เลยถามต่อเรื่อย ๆ ด้วยความที่เป็นตำรวจเหมือนกันน่ะ อยู่ ส.น. เดียวกันก็เหมือนเป็นพวกเดียวกันด้วย ถึงพี่จะมีตำแหน่งใหญ่กว่ามัน แต่ก็มีความเป็นกันเอง มีอะไรพูดคุยกันตลอด มันก็เลยเล่าให้พี่ฟัง เหมือนระบายความอึดอัดใจน่ะ เพราะคดีนั้นช่วยกันหลายคน กินกันหลายต่อ ไล่ตั้งแต่ผู้ใหญ่ลงมาเลย แต่มันเป
คนร้ายตัวจริง“ไงมึง สบายดี” “เออ สบายดี” สุดโปรดทักทายเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานอย่างปรรณกรหรือปอด้วยความเป็นกันเอง ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยประถม แต่ด้วยเลือกเส้นทางอาชีพกันคนละสายจึงแยกย้ายกันตอนเรียนมัธยมปลาย เพราะปรรณกรเข้าเรียนโรงเรียนตำรวจ ส่วนเขานั้นเรียนสายสามัญแบบปกติ “มึงล่ะ สบาย







