ก็แค่เมีย...(1)

ภายในห้องสี่เหลี่ยมกว้างเกิดเสียงลามกดังสนั่นพร้อมกับเสียงครวญครางของสามีและภรรยาที่กำลังร่วมรักกัน

ไฟราคะปะทุในร่างกายของหญิงอวบอ้วน ดวงตากลมโตสีดำสนิทจับจ้องการกระทำของผู้เป็นสามีโดยไม่เคลื่อนกายไปไหน

“อือ พี่เวย์ตรงนั้นมัน...เสียว”

เว้นช่วงหายใจเบื้องล่างบิดเร้าด้วยแรงกระแทกจากบั้นท้ายของผู้

คุมเกม เธอเห็นเพียงแค่ใบหน้าหล่อเชิดหน้าสูดปากครางเสียงต่ำไม่ต่างกัน

“อะ ออกแล้ว”

เขาสบถคำนั้นออกมาไม่นานจังหวะเร่งเร้าก็กระหน่ำเข้ามาแรงและเร็วเลือดลมทั่วร่างไหลมากระจุกอยู่ตำแหน่งเดียวก่อนกระตุกเกร็งปลดปล่อยความต้องการออกมา

เธอรับรู้ถึงหยดหยาดร้อนผ่าวที่ซัดสาดเข้ามายังส่วนลึก

ร่างกำยำทาบทับลงบนตัวนุ่มนิ่มราวกับหมดแรงถึงขีดสุดก่อนจะพลิกตัวลงที่นอนด้านข้างและหันหลังให้กับผู้เป็นภรรยา ปิดเปลือกตาลงช้า ๆ เข้าสู่ห่วงนิทราในที่สุด ปล่อยให้มนลิตานอนลืมตาอยู่อย่างนั้น

มันไม่ใช่ครั้งแรกแต่เป็นทุกครั้งที่เธอและเวทัศร่วมรักกัน พอเสร็จกิจก็ไม่เคยคิดจะสนใจเธอเลย เขาเพียงแค่ต้องการร่างกายเธอเพื่อไว้ตอบสนองความใคร่ก็เท่านั้น

เช้าแล้วหญิงสาวยังคงนอนลืมตามองผู้เป็นสามี มืออวบยกขึ้นไปแตะระหว่างหัวคิ้วของเขาที่หม่นเข้าหากันเพื่อให้มันคลายตัวออกจากกัน เธอมักเห็นเขาทำหน้าเคร่งเครียดอยู่อย่างนั้นเสมอไม่ว่าจะเวลาตื่นหรือเวลาหลับ

สามปีแล้วที่เวทัศและมนลิตาแต่งงานกันมาโดยที่เขาไม่ได้เต็มใจแต่ก็ไม่อาจฝืนคำสั่งของผู้ใหญ่ได้ เรียกว่าทั้งฝั่งเขาและเธอต่างเป็นคนหัวโบราณและเคร่งครัดในเรื่องสัญญาเป็นอย่างมาก

ตาของเธอเคยช่วยชีวิตปู่ของเวทัศเอาไว้เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนและต่างให้สัญญากันว่าจะให้หลานของทั้งคู่แต่งงานกัน ตอนแรกเวทัศไม่ยอมแต่ง

หัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอม แต่ที่ยอมเปลี่ยนใจก็เพราะอยากจะแก้แค้นเธอก็เท่านั้น

“เวย์ เราเลิกกันเถอะ ถึงยังไงคุณก็ต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นอินไม่อยากต้องมานั่งสู้รบปรบมือกับเธอเพราะต้องแย่งผู้ชายคนเดียว”

“อินพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”

เขาส่ายหน้าเล็กน้อยไม่เข้าใจว่าคนรักกำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่ เอื้อมจะไปจับมือเล็กทว่าเธอกลับสะบัดออกและถอยห่าง

อินทุภาแสร้งบีบน้ำตาแล้วถอดแหวนคู่รักคืนให้กับเขา ชายหนุ่มส่ายหน้าไม่ยอมรับเธอจึงจำต้องเลือกวางมันไว้บนโต๊ะแล้วหันหลังเดินจากไป

ความเศร้าเสียใจแปรเปลี่ยนเป็นความแค้น เวทัศเลือกโทษว่าเป็นเพราะมนลิตาจึงทำให้คนรักเลือกทิ้งตัวเองไป หากผู้หญิงคนนั้นเลือกไม่ตอบตกลงแต่งงานกับตัวเองทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้

ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าสาเหตุหลักที่มนลิตาเลือกแต่งงานก็เพราะอยากให้เขาหูตาสว่างจากคนรักสักที แต่ท้ายสุดเขาก็เลือกแก้แค้นด้วยการทุกทรมานเธอทั้งทางร่างกายและจิตใจ

‘ถ้าฉันไม่แต่งงานกับเธอ ชาตินี้เธอคงไม่มีสามีหรอก’

คำพูดเหน็บแนมพร้อมสายตามองมาตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าเป็นการย้ำเตือนว่าเขาไม่ได้มีใจพิศวาสเธอเลยแม้แต่น้อย รูปร่างอ้วนท้วนอย่างนี้คงหาสามีไม่ได้

มีหลายครั้งมนลิตาถามหาเหตุผลกับตัวเองว่าทนแต่งงานอยู่กินกับผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร สามปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยให้เกียรติหรือว่าบอกใครเลยว่าตนเองคือเมีย เอาแต่ซ่อนเธอเอาไว้ทั้งที่ทำงานบริษัทเดียวกันต่างกันแค่ตำแหน่งเท่านั้น

เขาคือเจ้าของส่วนเธอคือลูกจ้าง...

“ก๊อก ๆ”

เสียงเคาะประตูดังขึ้นในช่วงเวลาเจ็ดโมงเช้าของทุกวันร่างเปื่อยเปล่าก้าวลงจากเตียงแล้วเดินไปหยิบชุดคลุมมาสวมเพื่อปกปิดร่างกายก่อนนะเดินนำไปเปิดประตูให้แม่บ้านซึ่งทำหน้าที่ตัวเองด้วยการมาปลุกเธอทุกเช้า

“มนตื่นแล้วค่ะ ป้ามาลัยลงไปเตรียมวัตถุดิบมื้อเช้าเถอะ เดี๋ยวอีกสิบห้านาทีมนตามลงไปนะคะ”

“ค่ะ”

แม่บ้านวัยทองรีบพยักหน้ารับแล้วเดินกลับลงไปด้านล่าง

บ้านหลังนี้เป็นบ้านเดี่ยวย่านใจกลางเมืองหลังขนาดกลาง เธอตกลงกับพี่เวทัศว่าจะแยกตัวออกมาอยู่กันสองคนเพราะไม่อยากให้ญาติผู้ใหญ่มาวุ่นวายเพียงแค่ทั้งคู่ตกลงจะแต่งงานกันมันก็มากเกินพออยู่แล้ว ป้ามาลัยซึ่งเคยเป็นทั้งแม่บ้านและพี่เลี้ยงของเวทัศจึงถูกส่งมาดูแลทั้งคู่นับตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้

มนลิตาเดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าจัดการเตรียมชุดทำงานให้กับคนที่ยังคงหลับลึกไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้นเมื่อเสร็จแล้วเธอก็เดินหายเข้าไปอาบน้ำและยังคงไม่ลืมบีบยาสีฟันเตรียมไว้ให้กับเขาอีกด้วย

ต่อให้เขาเห็นเธอเป็นแค่เมียในความลับแต่หน้าที่หลักของเธอก็คือดูแลเขาในฐานะภรรยาคนหนึ่งไม่เคยให้ขาดตกบกพร่องเลยสักนิด

“พี่เวคะ แปดโมงเช้าแล้วค่ะ”

เตียงนอนยุบยวบลงตามน้ำหนักตัว มืออวบเอื้อมไปแตะยังหัวไหล่ของเวทัศแล้วออกแรงเขย่าเบา ๆ ร่างกำยำกระตุกเล็กน้อย เขางัวเงียยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างไม่อิดออด มนลิตาจึงเดินลงไปข้างเพื่อเตรียมมื้อเช้าให้ทันเข้าลงไป

“ป้าเตรียมวัตถุดิบเอาไว้พร้อมแล้วค่ะ” ป้ามาลัยรีบบอก

หญิงสาวยิ้มรับ วางกระเป๋าและอุปกรณ์ทำงานลงบนโต๊ะ ถลกแขนเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนขึ้นไว้เหนือศอก สมองประมวลว่าจะเริ่มทำอะไรก่อนเป็นอย่างแรก