LOGINก็เเค่ถอนหมั้น! เเต่เเท่งเอ็นที่เสียบคาร่อง...ถอดให้ออกก่อนสิเพทายหึ! เรื่องย่อ "หนูบอกไปเเล้วไงว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันอีกเเล้ว!!" "เธอเป็นเมียฉัน!!! ไม่ว่ายังไงเธอก็ต้องเเต่งงานกับฉัน!!" "ทำไมล่ะ...ทีเมื่อก่อนพี่ไม่เคยสนใจฉันเลยสักนิด ทิ้งให้ฉันต้องอยู่ที่บ้านคนเดียว แล้วยังจะถอนหมั้นจากหนูอีก นี่ไงหนูถอนหมั้นให้แล้วส่วนเงินหนูจะหามาใช้หนี้แทนพ่อกับแม่หนูเอง!" "เธอบังคับให้ฉันต้องทำเเบบนี้เองนะ ขึ้นรถ!!! ถ้าดื้อฉันจะจับเธอเเทงตรงนี้เลย อย่าหาว่าฉันไม่กล้า" "คนบ้าอึก!!!" *****ก่อนอื่นต้องของชี้เเจ้งชื่อตัวละครก่อนเลยนะคะ ไรท์ขอเปลี่ยนชื่อนางเองจากเทพายเปลี่นเป็นเพทายนะคะ*****
View Moreผ่านไปหลายเดือน....ณ โรงพยาบาลตอนนี้ผมกับเพทายรีบมาตามที่ไอ้เเวมไพร์ได้โทรบอกว่า น้องน่ารักกำลังจะคลอดลูก ก็เห็นไอ้เเวมไพร์กับไอ้วายุเเละน้องเอวาที่นั่งรออยู่หน้าห้องคลอดก่อนหน้านี้เเล้ว"ขอให้ผ่าคลอดปลอยภัยทั้งเเม่ทั้งลูกด้วยเถอะ"ผมเดินมาถึงตัวไอ้เเวมไพร์ก็ได้ยินมันขอพรออกมา ส่วนเพทายก็เดินปรี่ไปนั่งลงข้างๆน้องเอวา"มึงไม่ต้อวห่วงหรอกหมอที่นี้เก่งทุกคนอยู่เเล้ว"ผมพูดพร้อมเเตะบ่าอย่างให้กำลังใจมัน เพราะการผ่าตัดมันก็น่ากลัวจริงนั้นเเหละครับ"อีกไม่นานฉันก็จะเกิดลูกเเล้ว ฉันกลัวจังเลยอ่ะ"ตอนนี้อายุครรภ์ของเพทายใกล้เจ็ดเดือนเเล้วล่ะครับ ผมอยากจะบอกว่าผมได้ลูกสาวครับ โคตรดีใจสุดๆเลย"เเกอย่าพึ่งกลัวตอนนี้สิ ไม่ดีต่อลูกห้ามเครียดหรือคิดมากเป็นอันขาดเข้าใจไหม"เสียงน้องเอวาพูดเตือนสติเพทายอย่างเป็นห่วง ผมที่เห็นดังนั้นก็เดินเข้าไปนั่งข้างเพทายพร้อมปลอบโยนเธอฟืดดดด~"คุณหมอเมียผมกับลูกผมปลอดภัยดีใช่ไหมครับ!"ไอ้เเวมไพร์เดินเข้าไปพร้อมถามหมออย่างร้อนเมื่อหมอเปิดประตูมา"ปลอดภัยทั้งเเม่ทั้งลูกเลยนะครับ ลูกคุณทั้งสองคนเเข็งเเรงดีมากครับ ตอนนี้จะทำการย้านคุณเเม่ไปยังห้องพิเศษ ส่วนลูกทางพย
สองวันผ่านไป....ฉันอาบน้ำเเต่งตัวออกจากคอนโดของพี่นิโครเเละตอนนี้ฉันกับพี่นิโครก็มาถึงไร่องุ่นตั้งเเต่เช้าตรู่ ท้องฟ้ายังมืดอยู่เลย ฉันก็งงเหมือนกันว่าทำไมพี่นิโครต้องรีบมาที่ไร่ขนาดนั้นด้วย เขาเเค่ให้เหตุผลว่ามีธุระด่วนสุดๆกับพี่เรียว เเต่ทำไมเขาต้องพาฉันมาที่บ้านพี่เรียวด้วยล่ะ เเละตอนนี้ฉันก็อยู่กับวิเวียนสองคนในห้องนอนที่ไว้สำรับเเขกโดยเฉพาะ ตัวของพี่นิโครเองก็ไปไหนกับพี่เรียวก็ไม่รู้เหมือนกันหายไปกับกลีบเมฆเลย ทิ้งฉันไว้ให้อยู่กับวิเวียนเนี่ย"พี่เพทายจ้ะ...เอ่อคือ..."วิเวียนพูดอ้ำอึ้งอยู่ ฉันที่นั้งครุ่นคิดเรื่องพี่นิโคร ก็รีบหันหน้าไปมองหน้าวิเวียนอย่างอยากรู้ว่าเธอจะพูดอะไรกับฉันหรือเกี่ยวกับพี่นิโครหรือเปล่า"มีอะไรเหรอจ้ะวิเวียน พูดมาเถอะพี่รอฟังอยู่""คืองี้จ๊ะ วันนี้เป็นวันเกิดของหนูเอง หนูจึงขอพี่นิโครจัดงานเลี้ยงในไร่องุ่นนะจ้ะ"อ๋อวันเกิดวิเวียนเองเหรอ เเล้วทำไมเธอถึงพูดอำอึ่งไม่กล้าบอกฉันด้วยล่ะ?"สุขสันต์วันเกิดด้วยนะจ๊ะวิเวียนมีความสุขมากๆล่ะ^^"ฉันก็รีบอวยพรวันเกิดให้เธอ เธอก็ยิ้มรับออกมาเเต่แววตาของวิเวียนเหมือนยังมีอะไรซ่อนอยู่"วันนี้เป็นวันเกิดของหนู หนูอยากข
ณ บ้านเเวมไพร์ตอนนี้ผมได้พายัยตัวเล็กมาเที่ยวบ้านไอ้เเวมไพร์ตามคำขอ เเละก็ได้ปล่อยให้เธอไปพูดคุยกับน้องเอวากับน้องน่ารักอีกมุมหนึ่ง ส่วนผมเเละไอ้วายุกับไอ้เเวมไพร์ก็นั่งคุยกันที่โต๊ะตรงสวนหลังบ้าน"กูบอกพวกมึงก่อนก็เเล้วกัน อีกสามวันกูจะเเต่งงานกับเพทายที่ไร่ พวกมึงมาร่วมงานด้วยล่ะ"ผมตัดสินใจบอกพวกมันสองคนไป โดยที่ผมมานอนคอนโดนี้เพื่อกะเซอร์ไพรซ์เธอเลย ผมให้ไอ้เรียวกับวิเวียนช่วยจัดสถานที่เเต่งงานเเล้วด้วย เเละได้เลือกชุดเเต่งงานให้เธอหมดทุกอย่าง รอเเค่เธอเเต่งงานกับผมเเค่อย่างเดียวพอ เรื่องอื่นๆผมได้จัดการไว้หมดเเล้ว ส่วนพ่อเเม่ของผมเเละของเพทายก็รู้หมดทุกคนเเล้ว พวกท่านทั้งสี่คนตอนนี้ได้อยู่ที่ไร่เป็นที่เรียบร้อยเพื่อเตรียมความพร้อม ส่วนเเขกก็ไม่เยอะหรอกนะครับมีก็เเค่คนใหญ่คนโต หัวหน้ามาเฟียด้วยกันทั้งนั้นที่ผมได้เชิญไป งานเเต่งจัดขึ้นอย่างเงียบๆโดยที่เพทายไม่ได้รู้อะไรด้วยเลย "ยินดีด้วยวะไอ้นิโคร"ไอ้เเวมไพร์พูดเเล้วมองหน้าผมด้วยรอยยิ้มเเละด้วยความยินดี"จริงเหรอยินดีด้วยนะไอ้นิโคร ส่วนกูเเต่งงานหลังมึงเเค่สองวันเองวะ กูต้องรีบเอาลูกให้ทันพวกมึงหึๆๆ"ไอ้วายุพูดอย่างชอบใจ เเสดงว
ณ คอนโดนิโคร"จะ...จริงเหรอค่ะ เป็นรุ่นพี่เตชินที่พยามไล่ยิงพี่นิโครเองเหรอค่ะพี่เเวมไพร์"เพทายอึ้งในคำพูดของไอ้เเวมไพร์ที่เล่าเหตุการณ์ในวันนั้นจนจบ เเต่มันดันถูกไอ้วายุยิงตายไปเมื่อวันนั้นเเล้วเหมือนกันเเละเป็นตอนที่ผมสลบไป "ครับพี่ไปสืบหมดเเล้ว ที่มันได้ทำตัวกร่างเพราะมันเป็นลูกนักการเมืองที่มีอำนาจนิดหน่อยครับ""กูขอบคุณพวกมึงมากเลยนะเว้ย ถ้าพวกมึงช่วยกูไม่ทัน มันคงเป่ากระบาลกูตายไปเเล้ว"ถ้าไม่ได้ไอ้วายุกับไอ้แวมไพร์มาช่วยผมคงตายไปเเล้วจริงๆ อย่างน้อยมันก็ได้ตายจากโลกนี้ไป แต่ถ้ามันยังมีชีวิตอยู่อีกล่ะก็ ผมคงไม่ไว้ชีวิตมันเเน่นอน "ไม่เป็นไรมึง เพราะพวกเราไม่ทิ้งกันอยู่เเล้วเว้ย""อืม…พวกเราไม่ทิ้งกันอย่างที่ไอ้วายุบอกนั้นเเหละ""งั้นชนเเก้วกันเว้ย!"ไอ้วายุพูดพร้อมยื่นเเก้วเหล้าออกมาตรงหน้า จากนั้นพวกเราก็กระดกดื่มจนหมดเเก้วโดยมีเพทายนั้งตักผมอยู่ด้วย ส่วนไอ้วายุก็มีน้องเอวานั้งตักอยู่เหมือนกัน มีเเต่ไอ้เเวมไพร์ที่ไม่ได้พาเมียมาเพราะคิดว่าไปนัดเจอพวกเราที่ผับ ไอ้เเวมไพร์เองก็ไม่กล้าพาน้องน่ารักไปในที่เเบบนั้นเหมือนกันกับผมนั้นล่ะครับ เหตุผลก็คือเมียท้องเคร้ง!!!เ