Teilen

บทนำ

last update Veröffentlichungsdatum: 22.05.2026 17:18:08

10ปีที่แล้ว

หน้าโรงแรม A

10:00น.

“เดี๋ยวเสร็จจากประชุมแล้ว เราแวะไปกินข้าวที่โรงแรมก่อนกลับด้วยนะ” นักธุรกิจหนุ่มหันไปคุยกับผู้ช่วยคนสนิทที่กำลังจะเลี้ยวเข้าโรงแรม

“ได้ครับนายท่าน” ผู้ช่วยคนสนิทที่มาด้วยก็น้อมรับคำสั่งทันที

“เด็กคนนั้นมานั่งตากแดดทำไมล่ะนั่น” นักธุรกิจหนุ่มหันไปเจอเด็กผู้ชายคนหนึ่งนั่งตากแดดอยู่ข้างทางเข้าโรงแรม

“นายท่านจะลงไปดูไหมครับ” ผู้ช่วยคนสนิทหันไปถามเจ้านายดูด้วย

“ดูหน่อยก็ได้เผื่อเขามีอะไรให้ช่วย ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลานัดประชุมหรอก” นักธุรกิจหนุ่มตัดสินใจลงไปดูเด็กคนนั้นทันที ส่วนผู้ช่วยก็เอารถไปจอดข้างในโรงแรม

“นี่มานั่งตากแดดทำไมตรงนี้ล่ะมันร้อนนะ” ทันทีที่ลงจากรถหรูได้เขาก็ตรงเข้ามาหาเด็กคนนั้นทันที

“คือผมมาบริการขัดรองเท้าครับ คุณสนใจขัดรองเท้าไหมครับ” พอเด็กคนนั้นเขาเห็นนักธุรกิจหนุ่มเดินมา ก็ได้รีบถามทันทีด้วยความกระตือรือร้น

“อ่า~ฉันพึ่งขัดไปเมื่อเช้านี่เองนะ” เขามองไปที่รองเท้าของตัวเองที่ผ่านการขัดมาแล้วจากที่บ้าน

“แต่มันยังไม่มันเงาเท่าไหร่นะครับ ให้ผมขัดให้ไหมครับผมขัดเก่งนะครับ” เด็กคนนั้นพูดโฆษณาพร้อมกับยิ้มสดใสรับลูกค้าด้วย ถึงจะตากแดดร้อนแค่ไหนเขาก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ

“เอ่อ…” นักธุรกิจหนุ่มมองหน้าเด็กคนนั้นอีกครั้งพร้อมกับครุ่นคิดในใจ

“วันนี้ผมยังไม่ได้ลูกค้าสักคนเลยครับจะเที่ยงแล้ว” เด็กคนนั้นก็เปลี่ยนมาทำหน้าหงอยๆใส่เขาไปอีก

“อ่า~ก็ได้เอาให้เงานะไม่เงาไม่จ่ายนะ” สุดท้ายเขาก็ยอมเพราะสงสารเด็ก

“ได้เลยครับ รับรองว่าตรงปกแน่นอนครับ” เด็กคนนั้นก็ทำการขัดรองเท้าให้นักธุรกิจหนุ่มอย่างคล่องเเคล่วและมันเงาอย่างที่เขาบอกจริงๆ

“ว้าว~ขัดเก่งนะเราเนี่ย” พอเห็นเด็กคนนั้นทำดีเขาก็อดที่จะชมไม่ได้เลย

“เสร็จแล้วครับ” เด็กคนนั้นเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ด้วยความสดใส หลังจากที่ขัดรองเท้าเสร็จแล้ว

“ค่าบริการเท่าไหร่เนี่ย” เขารู้สึกพอใจกับผลงานมากเลย

“100บาทครับ” เด็กคนนั้นเก็บอุปกรณ์ไว้ก่อนจะรีบบอกค่าบริการไป

“ขัดดีขนาดนี้มันถูกไปนะ” เขารู้สึกแปลกใจกับค่าบริการเลยเพราะสวนทางกับ ผลลัพธ์ที่ได้มาก

“ก็ตั้งได้แค่นี้แหละครับเดี๋ยวจะแพงไป” ถ้าจะคิดแพงไปก็กลัวไม่มีคนมาใช้บริการกัน

“ถ้าระดับนี้ไม่ถือว่าแพงหรอก ที่อื่นเขาคิดแพงกว่าเยอะเลยนะ” พูดจบเขาก็ควักกระเป๋าเงินออกมาแล้วหยิบแบงค์500ออกมา

“อันนี้ให้ทิป” แล้วเขาก็ยืนเงินให้เด็กคนนั้นไป

“โห้~เยอะไปไหมครับ” เขายังไม่เคยได้ทิปเยอะขนาดนี้เลย

“ก็ยังไม่ได้ลูกค้าเลยหนิเอาไปเถอะเผื่อต้องใช้ระหว่างทาง” พูดจบเขาก็ยื่นเงินใส่มือให้เด็กจากนั้นก็เดินเข้าไปในโรงแรม

“ว้าว~ดีจังวันนี้ได้ทิปด้วย” เด็กคนนั้นดูเงินที่ได้มาแล้วก็รีบเก็บใส่กระเป๋าทันที

“บริการรับขัดรองเท้าครับ” พอได้เงินแล้วก็มีแรงทำงานต่อ เขารีบไปหาลูกค้าคนใหม่ทันที

“คุณพี่ครับ รับบริการขัดรองเท้าไหมครับ คิดไม่แพงครับ” พอเห็นคนที่ใส่รองเท้าหนังผ่านมา เขาก็รีบเข้าไปถามทันที

“ไม่เอาหรอก ฉันรีบอยู่ ถอยไป!” บางคนไม่ใช้บริการไม่พอยังมีการต่อว่าและไล่ออกให้ห่างจากเขากันอีก แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ย่อท้อ เดินหน้าหาลูกค้าด้วยรอยยิ้มต่อไป

“คุณพี่คนสวยครับ สนใจบริการขัดรองเท้าไหมครับ คิดไม่แพงครับ” ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายหากใส่รองเท้าหนังมา เขาเข้าไปถามหมดเลย

“อืม~ก็ดีเหมือนกัน เมื่อเช้ารีบไปหน่อย เอาสิ” หญิงสาวคนนั้นยอมใช้บริการด้วย

“มาตรงนี้ดีกว่านะครับ เดี๋ยวผมจะขัดให้เงาวับเลยครับ” พอได้ลูกค้าเขาจะดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษด้วย แต่เขาก็จ่ายตามราคาที่ตั้งไว้กัน ไม่ได้ให้ทิปเหมือนนักธุรกิจหนุ่มคนนั้น

“เสร็จแล้วครับ ค่าบริการ100ครับ” ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเดินหน้าหาลูกค้าต่อไป

“อะไรกันขัดไม่ดีเลย ยังจะกล้าคิดบริการอีกนะไอ้เด็กนี่” บางคนก็มาหลอกใช้บริการฟรีเฉยๆ ไม่จ่ายเงินก็มี

“เริ่มร้อนแล้วสิ เปลี่ยนที่หน่อยดีกว่า” พอจุดหนึ่งไม่ได้ลูกค้าแล้ว เขาก็จะย้ายจุดไปเรื่อยๆ แต่ยังคงอยู่แถวหน้าโรงแรมอยู่ เพราะมันเป็นสถานที่ที่คนใช้บริการและ มีคนผ่านทางไปมาเยอะ

“บริการขัดรองเท้าครับ สนใจกันไหมครับ” เขายังคงเดินหน้าหาลูกค้าต่อ

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • เมียเด็กเจ้าสัว   ตอนที่15 เปิดใจคุยกัน (ครึ่งแรก)

    “ครับ” รินทร์เดินไปนั่งที่พื้นแล้วเอาอุปกรณ์ขัดรองเท้าออกมานั่งขัดรองเท้าตรงหน้า เจมส์ก็ไปเข้าห้องน้ำ10นาทีผ่านไป“คุณเจมส์ไปทำอะไรหรอครับ” อยากรู้เรื่องของเขาเฉยเลย“แปรงฟันไงกินข้าวมาก็ต้องทำความสะอาดสิ”คนทำฟันมาก็ต้องดูแลเป็นพิเศษ“อ่อคุณเจมส์จัดฟันด้วยหรอครับ” รินทร์พึ่งจะมาสังเกตุเลย“ใช่พึ่งไปเปลี่ยนมาสองสามวันนี้แหละ” ตอนอยู่โรงพยาบาลเขาไม่ได้ใส่“หล่อเลยนะครับ” เขาก็หล่อจริงๆนั่นแหละ“ก็ต้องดูแลตัวเองนั่นแหละยิ่งอยู่วงการนี้ยิ่งต้องดูแลตัวเอง” เขาก็กลับมานั่งที่เดิม“คุณเจมส์อายุเท่าไหร่หรอครับ” รินทร์อยากรู้มาสักพักแล้วเรื่องนี้“ปีนี้40” เขาตอบไปตรงๆเลย“โห้~เท่าพ่อผมเลย” อายุเท่าพ่อรินทร์เป๊ะๆเลยล่ะ“จะว่าฉันแก่หรอหืม~” เขาหันไปมองหน้ารินทร์ทันที“เปล่าครับๆคุณเจมส์หน้าเด็กกว่าอายุจริงๆอีก บอกว่าพึ่ง30ยังเชื่อเลย” เขาหน้าเด็กจริงๆใสกริ๊งเลย“น่าจะโกหกไปแต่แรกเนาะ” ไม่น่าบอกตรงๆเลย“มันก็ตามช่วงอายุแหละเนอะคุณเจมส์ประสบความสำเร็จขนาดนี้ ในอายุแค่นี้ก็คือต้องเก่งมากๆแล้วล่ะครับ” ดูยังเติบโตได้อีกเยอะเลย“อื้~รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเอ็นดูเราเป็นพิเศษ” แล้วก็เปลี่ยนเร

  • เมียเด็กเจ้าสัว   ตอนที่14 เดตครั้งแรก (ครึ่งหลัง)

    “มากเลยครับ โรงแรมยังขนาดนี้บ้านคุณเจมส์จะขนาดไหนครับ” มันก็ต้องเกินคาดอยู่แล้ว “อยากไปไหมล่ะ” เขาพาไปได้นะ “อุ้ย!ไม่ดีกว่าครับเกรงใจ” เจ้าตัวหันไปยิ้มแห้งให้เลย “ไปเถอะเดี๋ยวเข้าไปที่ห้องรับรองกัน” เจมส์ขับรถไปจอดไว้ที่ วีไอพีประจำตัวเขา “สวัสดีครับท่านประธาน มีอะไรให้รับใช้ไหมครับ” พอเจมส์ลงจากรถ พนักงานรีบเข้ามาบริการ “ไม่เป็นไรครับคุณไปทำงานต่อเถอะ” เจมส์ก็พูดกับพนักงานด้วยความสุภาพและให้เกียรติเขา “ครับ” แล้วพนักงานก็กลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ “คุณเจมส์เป็นเจ้านายที่น่าทำงานด้วยจังเลย ไม่เหมือนเจ้านายที่ผมเคยเจอมาเลย” รินทร์เดินเข้ามาชมเจมส์ด้วยความจริงใจ “เขาทำงานให้เราดูแลลูกค้าให้ เราก็ต้องดูแลเขาและให้เกียรติเขานั่นแหละ เราต่างต้องพึ่งพาอาศัยกันทั้งนั้น” เจมส์ก็ตอบกลับด้วยความจริงใจเช่นกัน “ดีจังเลยนะครับ” ทำให้เด็กน้อยประทับใจจนไม่รู้จะประทับใจยังไงแล้วตอนนี้ “ไปเถอะตรงนี้มันร้อน ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหมกินข้าวก่อนเถอะ” แล้วเจมส์ก็พารินทร์ไปที่ห้องอาหารสุดหรู “ว้าว~เคยเเต่ในหนังในละครได้มาเห็นของจริงแล้วสุดยอดมากเลยครับ” พอได้เห็นบรรยากาศรอบๆแล้วม

  • เมียเด็กเจ้าสัว   ตอนที่13 เดตครั้งแรก (ครึ่งกลาง)

    20นาทีผ่านไป “อิ่มแล้วหรอ” เจมส์เขาไม่สั่งมาเยอะหรอกสั่งมาแค่พอกินแค่นั้นแหละ “ครับอิ่มแล้วครับ” กินเสร็จแล้วรินทร์ก็วางช้อนส้อมอย่างเรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ “น้องเช็กบิลครับ” พอเสร็จแล้วก็เรียกเช็กบิลทันทีและจ่ายเงินเองอีกด้วยทั้งๆที่เป็นเจ้านายจะใช้สิทธิ์ฟรีก็ได้แต่เขาไม่ทำ แถมให้ทิปพนักงานทุกคนอีกรวมๆก็หลายสิบคนเลยที่อยู่หน้างานและหลังงาน “โห้~คุณเจมส์ใจดีจังเลยนะครับ” ต้องชมอีกแล้ว “เขาก็ทำงานให้เราก็ได้ให้เกียรติเขาสิมีอะไรก็แบ่งปันกัน” เจ้าตัวก็ตอบไปตามความจริง “พร้อมจะไปทัวร์หรือยัง” กินเสร็จแล้วก็เตรียมตัวจะไปต่อกัน “ครับ” แล้วเจมส์ก็พารินทร์ไปที่ห้องรับรองแขก ห้องรับรองแขก “โห้~นี่มันสวรรค์บนดินชัดๆ” รินทร์มองไปรอบๆตัวที่หรูหรา มีสระน้ำหรูๆโซนนั่งเล่นต่างๆมีแขกมานั่งชิวกันเต็มเลย “แขกที่มาพักเขาก็ต้องการผ่อนคลาย ความสบายใจนั่นแหละเราดูแลเขาดีเขาก็อยากมาอีก” เจมส์ก็คอยเล่าให้ฟัง “สวัสดีค่ะท่านประธาน” แล้วพนักงานที่ดูแลในส่วนนี้ก็เข้ามาทักทายและยกมือไหว้ “ครับ” เจมส์ก็รับไหว้จากพนักงานด้วย “ท่านประธานมีอะไรให้ดิฉันรับใช้ไหมคะ” พนักงานร

  • เมียเด็กเจ้าสัว   ตอนที่12 เดตครั้งแรก (ครึ่งแรก)

    วันศุกร์06:00น.และแล้ววันศุกร์สุดตื่นเต้นก็มาถึงเพราะวันนี้รินทร์มีนัดกับคุณเจมส์ซึ่งเป็นนัดแรกในชีวิตเขาเลย แต่ตอนนี้เจ้าตัวยังไม่ตื่นเลย“รินทร์ตื่นได้แล้วลูกมีนัดไม่ใช่หรอ” ผู้เป็นพ่อก็ขึ้นมาปลุกลูกชายที่หลับอยู่“นัดหรอครับ อื้ม~” เจ้าตัวยังสลึมสลืออยู่“คุณเจมส์นัดไว้ไม่ใช่หรอ” พ่อก็ย้ำเตือนอีกรอบ“ใช่รินทร์มีนัด!” แล้วก็สะดุ้งตื่น เพราะเมื่อคืนมีเคสผ่าตัดจนดึกแถมอยู่เวรแทนชั่วคราวอีก กลับบ้านมาเลยสลบคาที่เลย“อื้ม~ไหวไหมเนี่ย” พ่อก็เห็นลูกเพลียๆตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเลยอดเป็นห่วงไม่ได้“ไหวครับไม่เป็นไรแค่นี้เอง” แล้วก็รีบลุกไปเข้าห้องน้ำทันที07:00น.“กินนี่ก่อนสิ จะได้สดชื่น” พอเห็นรินทร์หัวฟูลงมาพ่อก็เอา น้ำมะนาวอุ่นมาให้ เพราะรินทร์ชอบดื่มตอนเช้าๆ“ขอบคุณครับพ่อ” รินทร์ก็เอามาดื่มทันที“อ่า~สดชื่นขึ้นเยอะเลยขอบคุุณนะครับ” ยกทีเดียวหมดเลย“อื้ม~ดูทางดีๆล่ะอย่ามัวแต่เหม่อลอยต้องมีสติเข้าใจไหม” ผู้เป็นพ่อก็คอยย้ำเตือนเรื่องความปลอดภัยของลูกชายตลอด“ค้าบพ่อ รินทร์ไปนะครับพ่อก็อย่าพึ่งทำงานหนักๆล่ะครับ” แล้วรินทร์ก็ออกไปตามนัด07:30น.หน้าโรงพยาบาล “หว่า~เขามารอนาน

  • เมียเด็กเจ้าสัว   ตอนที่11 นัดเจอครึ่งหลัง

    “ตกใจอะไรขนาดนั้นไม่ใช่ผีนะ” เขาก็มองท่าทีของรินทร์ด้วยสีหน้านิ่งเฉย“ก็ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่หนิครับ” ไม่ให้ตกใจได้ไง“ก็แวะมาซื้อกับข้าวไง ทำไมวันนี้ยุ่งหรอ” เขาส่งการ์ดมาให้แต่ไม่ได้รับการตอบกลับเลย“เอ่อคือ ผมไม่กล้าติดต่อไปครับ” รินทร์รีบตอบไปตามความจริงทันที“ทำไมล่ะทีขอขัดรองเท้ายังกล้าขอเลย” เขามองหน้ารินทร์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย“อ่า~ขอโทษครับแต่อันนี้มันไม่เหมือนกันหนิครับ” รินทร์ตอบกลับพร้อมทำหน้ารู้สึกผิดไป“หยอกน่ะไม่ได้โกรธเราหรอก หึ!” เจมส์ขำให้กับท่าทีของรินทร์ใหญ่เลย“หืมมอย่าเล่นแบบนี้สิครับใจหายหมด” กำลังรู้สึกผิดเลย“สรุปจะว่างได้วันไหนอยากคุยอะไรด้วยหน่อย” เขาก็แค่ต้องการคำตอบเท่านั้นแหละ“ผมหยุดทุกวันศุกร์ครับ” แน่นอนว่าโรงพยาบาลเอกชน ไม่ได้กำหนดให้หยุดตามวันราชการตลอด“งั้นหรอ วันศุกร์เจอกันนะ แล้วนี้กลับยังไงให้ไปส่งไหม” กลัวจะเดินทางไกล“ไม่เป็นไรครับผมเดินกลับเองได้ บ้านผมอยู่ห่างแค่สองซอยเองครับเดินแปปเดียวก็ถึงแล้วครับ ได้ออกกำลังกายด้วย” อันนี้คือเรื่องจริง“หืม~บ้านไม่ใกล้โรงแรมนั่นเลยนะ คนละฝากเลยไหม” เขาก็จำได้หมดแหละ“แหม่~มันก็ไม่ได้ไกลมากขน

  • เมียเด็กเจ้าสัว   ตอนที่10 นัดเจอ ครึ่งแรก

    1อาทิตย์ต่อมาสวนสาธารณะ 07:00น.“เป็นไงบ้างครับพ่อโอเคไหมครับ” หลังจากที่ทำกายภาพบำบัดอยู่อาทิตย์1เต็มๆวันนี้รินทร์ก็ได้พาพ่อออกมาเดินสูดอากาศดีๆข้างนอกบ้าง“ก็โอเคนะ” พ่อมองไปรอบๆข้างอย่างไม่น่าเชื่อว่าเขาจะได้กลับมาเดินได้และได้เห็นอะไรบรรยากาศข้างนอกแบบนี้อีก“ต่อไปนี้ถ้าพ่ออยากไปไหนก็บอกได้เลยนะครับ” รินทร์พูดพร้อมกับยิ้มหวานให้พ่อ “เก่งมากลูก” ผู้เป็นพ่อก็ลูบหัวลูกชายเบาๆไม่รู้จะภูมิใจยังไงแล้ว“รินทร์มีความสุขมากเลยวันนี้ เห็นพ่อเดินได้และแข็งแรงแบบนี้ รินทร์ก็มีแรงทำงานแล้ว” รินทร์ยิ้มอย่างมีความสุข สิ่งที่เขาอยากเห็นอีกครั้งวันนี้เขาก็ได้เห็นแล้ว คือพ่อกลับมาเดินได้นั่นเอง“ทำงานไปกลับก็อย่าลืมดูแลตัวเองดีๆล่ะมีสติตลอดเข้าใจไหม” ตอนนี้ไม่ต้องห่วงพ่อแล้วจะทำอะไรก็ไม่ต้องคอยห่วงคอยกังวล“ค้าบ~” รินทร์ยิ้มให้พ่อเหมือนเด็กน้อยเลย แล้วสองพ่อลูกก็พากันเดินเที่ยวออกกำลังกายจนถึงเวลาทำงาน รินทร์ก็ต้องกลับไปทำหน้าที่ตัวเอง พ่อก็กลับมาพักผ่อนอยู่บ้าน ที่บ้านก็คือไม่ไกลจากโรงพยาบาลเท่าไหร่ รินทร์เลยไม่ต้องเทียวทางไกล โรงพยาบาล 11:00น.“คุณหมอคะบ่ายโมงตรงมีเคสผ่าตัดนะคะ” พยาบา

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status