LOGINShare
ตอนที่15
publish date:
2026-11-02 21:20:35
Latest chapter
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนทึ่17
“ผมจะออกอีกแล้วนะ” คนพูดบอกเสียงกระเส่าน้ำตาเต็มใบหน้า ปากบวมเจ่อ เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป เห็นแบบนี้พรานก็เริ่มอยากปล่อยเข้าด้านในบ้างแล้ว“อึก..ฉันก็…อึก..”ทั้งที่พยายามอดกลั้นแต่สุดท้ายก็ปล่อยด้านในจนล้นเอ่อส่วนอีกคนก็แทบจะร้องเสียงหลงเพราะนอกจากตนจะปล่อยน้ำออกด้วยแล้วยังโดนปล่อยเข้าด้านในแต่ว่า..ยังต้องการพรานจับให้อยู่ในท่านอนหงายแล้วจัดการอย่างร้ายกาจ สองมือขยำหน้าอกจนเป็นรอย สายตามองใบหน้าที่ร้องไห้จนแดงก่ำซึ่งเป็นอาหารตาชั้นดี“นายนี่มัน..เกินไปจริง ๆ”…………………….‘ไม่เอา..ไม่อยากขี่ม้าอีกแล้วเหนื่อย’‘บอกว่าเหนื่อย…อยากจะลงแล้ว’พิกุลกำลังฝันว่ากำลังขี่ม้าตะบึงไปในทุ่งกว้าง เขาปวดไปทั้งตัวจนอยากจะพักผ่อนแต่เจ้าม้าก็พาวิ่งไปเรื่อย ๆ จนกระดูกแทบจะหัก ช่วงก้นที่นั่งทับนั้นหนักหน่วงกว่าที่ใด“พอแล้ว! พอ! อยากจะพัก!”พลันดวงตาตื่นฉับพลันจากนั้นพบว่าตนกำลังนอนคว่ำหน้าอยู่ ดวงตากระพริบปริบ ๆ ก่อนจะสัมผัสได้ว่านอนบนตัวคนเขาตกใจรีบลุกนั่งแต่แล้วก็ต้องร้องซี้ดเมื่อตอนนี้แท้จริงกำลังนั่งทับแก่นกายที่ยังแข็งอยู่“อึก..นะ..นี่มัน…อะไร”พรานที่ตื่นอยู่ตลอดมองพิกุลซึ่งกำลังนั่งทับแท่งเนื้อจนมิ
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่16
ริมฝีปากครอบครองท่อนใหญ่ได้เพียงน้อยนิด เพราะไม่เคยทำจึงไม่ชำนาญและทำให้ฟันโดนเป็นบางครั้ง พรานก็สั่นเล็กน้อยพลางจับเส้นผมของคนที่นั่งคุกเข่าอย่างเอ็นดู“นายนี่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยนะ..พอปลดปล่อยเสร็จก็ลืมอีกแล้วล่ะสิ”พิกุลไม่สนใจตอนนี้เขาเพียงพยายามเลียดมกลิ่นกายของอีกฝ่ายเท่าที่ทำได้จากนั้นใช้มือล้วงเข้าไปในกางเกงของตนแล้วลูบไล้อยากจะแตกเต็มทน เห็นเช่นนี้พรานจึงดึงให้พิกุลขึ้นมาบนโขดหินเรียบขนาดใหญ่แล้วผลักให้นอนลง“อย่าลูบเดี๋ยวนายจะเสร็จก่อน”“แต่…”ขาบิดเบียดอยากจะทำเต็มทนเห็นเช่นนี้คนมองก็ลำคอแห้งผาก ถอดเสื้อผ้าพิกุลอย่างใจร้อน สายตามองส่วนอ่อนไหวที่มีน้ำซึมจึงยื่นมือไปจับรูดขึ้นลงอย่างเชื่องช้าส่วนอีกมือก็จับของตนที่แข็งจนเส้นเลือดปูดจากนั้นจับขาทั้งสองของพิกุลอ้ากว้างเตรียมสอดใส่“ทำไมคุณช้าแบบนี้”พรานถึงกับยิ้มมองน้ำเยิ้มจากช่องทางที่บ่งบอกว่าพร้อมแล้ว“คุณจะทำไม่ทำ ถ้าไม่ทำผมจะไปหาคนอื่น..”“อะไรนะ”พรานถึงกับขมวดคิ้วเมื่อได้ยินดูเหมือนจะทำให้อีกฝ่ายโกรธแล้ว เขาจ่อส่วนแข็งขึงแล้วสอดใส่จมมิดในครั้งเดียวทันที“อ๊า!!”เสียงร้องครางหวานดังขึ้นเสนาะหู ดวงตาของพิกุลเหมือนจะกลา
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่15
“ท่านยายคะ หากหัวหน้าไม่ยอมแต่งงานล่ะคะ”“ก็บังคับ”“จะดีเหรอคะ หนูสงสารพิกุล”“มันเป็นสิ่งที่ลิขิตมาแล้ว...”“หนูรู้ค่ะ แต่ทำไมเราต้องทรมานจิตใจของทั้งสองขนาดนี้ด้วยคะ เพียงเพื่อเผ่าเราเหรอ”แม่เฒ่าที่กำลังสวดมนต์หยุดชะงักแล้วหันมามองหลานสาว“แล้วหลานคิดว่าอย่างไร”“ให้พิกุลหาคู่ด้วยตนเอง...ถึงแม้พยัคฆาคนอื่นสายเลือดจะจืดจางแต่หากได้ครองคู่กับผกาใช่ว่าจะไม่สามารถให้กำเนิดทารกที่มีสายเลือดพยัคฆาเข้มข้นได้”เมื่อได้ยินเช่นนี้แม่เฒ่าก็พยักหน้ารับไว้พิจารณาตอนเย็นเมื่อกลุ่มของพรานกลับมาพร้อมซากสัตว์ คนอื่น ๆ ในหมู่บ้านก็ทยอยนำไปชำแหละ ส่วนหัวหน้ากวาดสายตาไปทั่วคล้ายมองหาใครบางคนจนหญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยบอก“พิกุลเล่นกับเด็ก ๆ ตรงโน้นค่ะ”พรานขมวดคิ้ว “ฉันไม่ได้อยากรู้”แม้จะพูดปฏิเสธแต่ท่าทีมองหามันเด่นชัดซึ่งใครต่างก็ดูออกทั้งนั้นและตอนนี้ก็ยังเดินไปตามทางที่บอกอีกหัวหน้ากำลังทำตัวเป็นสาวน้อยปากไม่ตรงกับใจงั้นเหรอพรานเดินไปยังสถานที่ที่บอกกระทั่งเห็นผู้ใหญ่เพียงหนึ่งเดียวที่กำลังแอบดุ๊กดิ๊กข้างหลังโอ่งน้ำท่าทางกำลังสนุกอยู่จริง ๆ ส่วนเด็กที่กำลังตามหาพอเห็นพรานเหมือนจ้องบางอย่างอยู่หลังโอ
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่14
“นังรำไพ เอ็งชักเอาใหญ่แล้วนะ นั่นคือท่านแม่เฒ่าแต่เอ็งปีนเกลียวนัก!”“หากทำอีกข้าจะสั่งสอนเอ็ง! รีบขอโทษดี ๆ!”รำไพก็รีบกราบขอโทษพร้อมผู้เป็นพ่อและแม่แต่ก็ยังถูกแม่ของเธอหยิกใส่จากนั้นก็ลากให้กลับบ้านส่วนพรานตอนนี้ยืนกอดอกอยู่มุมหนึ่งมองพิกุลที่กำลังเช็ดน้ำตา อย่างไรเขาก็ไม่ยอมแต่งงานด้วยเด็ดขาด………ผิวขาวค่อนไปทางซีด ร่างกายได้สัดส่วน ดวงตากลมโต ผมลื่นสลวยประบ่า กลิ่นหอมชวนหลงใหล นี่คือเพชรเม็ดงามเลยไม่ใช่เหรอพรานนั่งจ้องมองพิกุลที่กำลังถูกชาวบ้านรายล้อม เพียงไม่นานก็เข้ากันได้ดีโดยเฉพาะกับเหล่าเด็ก ๆ คงเพราะใบหน้าและนิสัยใครเห็นก็อยากเข้าหาแต่สำหรับพรานเขาไม่สนใจไม่สนใจ...แต่ก็ละสายตาไม่ได้...“หัวหน้าครับ เราจะไปกันเลยไหมครับ”“ไปไหน”“เอ๊ะ หะ..หัวหน้าลืมแล้วเหรอครับ”พอพวกเขาได้ยินต่างก็ตกใจ คนอย่างหัวหน้าที่เคร่งครัดกลับลืมเรื่องสำคัญงั้นเหรอหรือว่าที่แท้ก็..พวกเขามองพิกุลแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่“มองเมียจนลืมเหรอครับ”“ไอ้โจ้หุบปาก! อยากตายใช่ไหม!”โจ้ที่กำลังยิ้มก็หน้าเสีย เขาลืมไปได้ยังไงว่าหัวหน้าไม่ชอบผกา“ขอโทษครับ! ขอโทษจริง ๆ ครับ!”พรานยกมือเสยผมก่อนจะเริ่มจำได้ว่าวันน
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่13
“ถ้าอย่างไรทำแผลก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปนำยามาให้”“ขอบคุณครับ”ขณะที่รสนาออกไป แม่เฒ่ารวีก็ถามไถ่ชื่อ พูดคุยเรื่องครอบครัวและสาเหตุที่มาเจอพราน ด้วยความซื่อพิกุลจึงบอกความจริงไปจนหมดตั้งแต่พ่อที่ไม่รัก ใช้ชีวิตลำบาก ถูกยัดใส่หีบและมาเจอพรานที่น่ากลัวพอคนชราได้ยินทั้งสงสารทั้งฉุนเฉียวจนรสนาที่กลับมาต้องรีบหายาให้กินไม่เช่นนั้นยายของเธออาจโกรธแค้นจนตาย“ฮึก..ก...น่าเศร้าเหลือเกินหนูผกาพิกุล..พวกมันต้องได้รับกรรมเราจะแก้แค้นให้เอง!”“ใช่จ้ะ พวกเราจะแก้แค้นแต่ว่า...ต้องแก้แค้นหัวหน้าด้วยหรือเปล่าคะยาย”ทั้งสามนิ่งเงียบมองหน้ากันไปมาสุดท้ายก็ถอนหายใจ หลังจากทำแผลเสร็จแม่เฒ่าก็จับมือพาพิกุลออกไปด้านนอก“ข้าจะแนะนำให้ทุกคนรู้จักหนูนะ”“อะ..เอ่อ..พรานเขาบอกว่าพวกเขาแค้นผม..คือผมขโมยทองไป”“ไม่เป็นไร ๆ ใครว่าใครทำร้ายหนูเดี๋ยวเจอไม้เท้ายายเฒ่า”รสนาเปิดประตูให้และแม่เฒ่าเป็นคนจับมือพาพิกุลลงบันได จากนั้นก็ตะโกนให้ทุกคนในหมู่บ้านมารวมตัวกัน และแน่นอนว่าเมื่อคนเหล่านั้นเห็นพิกุลก็จำได้ทันที“ท่านแม่เฒ่า..ดะ..เด็กนี่คือคนที่ขโมยทองเราไปครับ”“ทะ..ทำยังไงดีครับ จะลงโทษแบบไหนดี หัวหน้ายังไม่ตัดสินสักที
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่12
ผกา...คือเผ่าพันธุ์ที่สูญหายไปเนิ่นนานมีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน ทุกคนในเผ่าจะมีดอกไม้ประจำกายและชื่อจะถูกตั้งตามเช่นกัน หากผกาที่ยังบริสุทธิ์ได้เจอพยัคฆาร่างกายจะร้อนระอุเชิญชวนให้เป็นคู่และจะส่งเสริมพลังให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆทว่าอัตราการเกิดน้อยกว่าเผ่าใดเพราะดอกไม้งามย่อมมีเพียงหนึ่งไม่มีการเกิดมาซ้ำกันจนกว่าผู้ที่เป็นเจ้าของดอกไม้คนแรกจะตาย ดังนั้นในตอนนี้ผู้ที่มีกลิ่นหอมของดอกพิกุลจึงมีเพียงคนเดียวพิกุลมองหญิงชราที่ยิ้มแย้มจับมือตนไม่ปล่อย ท่าทางดีใจมากที่ได้เจอกัน ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นเพราะในที่สุดก็มีคนที่ต้องการตนแล้ว“ผะ..ผม..ดีใจ..ที่ได้เจอคุณยายครับ”แม่เฒ่าก็โอบกอดโดยมีหลานสาวคอยปลอบประโลมพิกุลเช่นกัน ส่วนพรานยังคงหงุดหงิดแล้วทำท่าจะลุกไป แม่เฒ่าจึงรีบเอ่ยถาม“จะไปไหน”“ผม..มีงานต้องทำ”“ข้าบอกแล้วไม่ใช่รึ ว่าพบผกาแล้ว”“แล้วยังไง”“ยังไงอะไร..นี่คือคู่ของเอ็ง!”“ผมไม่ต้องการ”พิกุลที่ได้ยินก็หน้าเสียตกตะลึง แม้อีกฝ่ายจะเป็นคนใจร้ายแต่ว่าคือพยัคฆาไม่ใช่หรือพยัคฆาคู่ผกาครองคู่นิรันดร์คือสิ่งที่แม่บอกมาตลอด แล้วทำไมตอนนี้อีกฝ่ายถึงบอกว่าไม่ต้องการล่ะ
You May Also Like
สาปรักบำเรอกาม (3P)
อินทิตา12.8K viewsมือปืนเกิดใหม่ในร่างทาสผู้ตํ่าต้อย
otata2.8K viewsนายบำเรอของมาเฟีย [Mpreg]
หย่งฟู่3.2K viewsอลินตคีรัน
Jaokai1.8K viewsวุ่นรัก วิวาห์อลวน
ลลินลัน765 viewsโอเมก้าเป็นสัตว์กินเนื้อ
หมอกมัว381 viewsชีวิตประจำวันของครึ่งเซียนฝึกหัด
ฮาจิฮาจิ820 viewsลับหลังวิศวะ
นรกสร้าง650 views
