Share

ตอนที่12

Author: Tastsu
last update publish date: 2026-10-29 21:27:25

ผกา...คือเผ่าพันธุ์ที่สูญหายไปเนิ่นนานมีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน ทุกคนในเผ่าจะมีดอกไม
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เมียเสือพราน (แนวท้องได้)   ตอนที่12

    ผกา...คือเผ่าพันธุ์ที่สูญหายไปเนิ่นนานมีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน ทุกคนในเผ่าจะมีดอกไม้ประจำกายและชื่อจะถูกตั้งตามเช่นกัน หากผกาที่ยังบริสุทธิ์ได้เจอพยัคฆาร่างกายจะร้อนระอุเชิญชวนให้เป็นคู่และจะส่งเสริมพลังให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆทว่าอัตราการเกิดน้อยกว่าเผ่าใดเพราะดอกไม้งามย่อมมีเพียงหนึ่งไม่มีการเกิดมาซ้ำกันจนกว่าผู้ที่เป็นเจ้าของดอกไม้คนแรกจะตาย ดังนั้นในตอนนี้ผู้ที่มีกลิ่นหอมของดอกพิกุลจึงมีเพียงคนเดียวพิกุลมองหญิงชราที่ยิ้มแย้มจับมือตนไม่ปล่อย ท่าทางดีใจมากที่ได้เจอกัน ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นเพราะในที่สุดก็มีคนที่ต้องการตนแล้ว“ผะ..ผม..ดีใจ..ที่ได้เจอคุณยายครับ”แม่เฒ่าก็โอบกอดโดยมีหลานสาวคอยปลอบประโลมพิกุลเช่นกัน ส่วนพรานยังคงหงุดหงิดแล้วทำท่าจะลุกไป แม่เฒ่าจึงรีบเอ่ยถาม“จะไปไหน”“ผม..มีงานต้องทำ”“ข้าบอกแล้วไม่ใช่รึ ว่าพบผกาแล้ว”“แล้วยังไง”“ยังไงอะไร..นี่คือคู่ของเอ็ง!”“ผมไม่ต้องการ”พิกุลที่ได้ยินก็หน้าเสียตกตะลึง แม้อีกฝ่ายจะเป็นคนใจร้ายแต่ว่าคือพยัคฆาไม่ใช่หรือพยัคฆาคู่ผกาครองคู่นิรันดร์คือสิ่งที่แม่บอกมาตลอด แล้วทำไมตอนนี้อีกฝ่ายถึงบอกว่าไม่ต้องการล่ะ

  • เมียเสือพราน (แนวท้องได้)   ตอนที่11

    “ช่างเถอะยังไงนายก็ตีหน้าซื่ออยู่ดี...และการที่ฉันไว้ชีวิตนายย่อมมีข้อแลกเปลี่ยน”พิกุลก็พยักหน้ารับขอแค่มีชีวิตอยู่ก็เพียงพอแล้ว“นายต้องมาเป็นคู่ร่วมรักให้ฉัน..”คนฟังเบิกตากว้างมองอีกฝ่ายที่ยิ้มเจ้าเล่ห์ พลันใบหน้าแดงก่ำจนเหมือนจะเป็นไข้ เขินอายคล้ายไม่เคยเสียความบริสุทธิ์มาก่อน“เฮ้ย อย่าบอกนะว่านายลืมเรื่องเมื่อคืนไปแล้ว”“ละ..ลืมอะไรเหรอครับ”“ลืมว่านายทำท่อนฉันเกือบหัก”จู่ ๆ ความทรงจำเมื่อคืนก็พลันปะทุเข้ามาในหัวจนทำให้พิกุลเริ่มจำคร่าว ๆ ได้จำได้ว่าตัวเองร้องคราง ถูกสอดใส่อย่างบ้าคลั่ง ขย่มเขาจนอีกฝ่ายบอกไม่ไหวนั่นสิ..เมื่อคืนร่างกายร้อน..คือสิ่งที่แม่บอกว่าเมื่อผกา..เจอพยัคฆา...“คะ..คุณพรานคือพยัคฆา..หรือเปล่าครับ”พรานเบิกตากว้าง มือคว้าจับแขนอีกฝ่ายบีบทันที“นายรู้ได้ยังไง! นายเป็นใคร!”“คือผม..”ก๊อก ๆ“หัวหน้าคะ ท่านยายมาขอพบค่ะ” เสียงของหญิงสาวด้านนอกพรานจำได้ดีว่าเป็นเสียงของรสาหลานสาวแม่เฒ่ารวีพรานยังคงมองพิกุลนิ่งกระทั่งเสียงนั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เขาจึงจำใจเดินไปเปิดประตูและก็เห็นแม่เฒ่ายืนรออยู่โดยมีไม้เท้าค้ำไว้เขาแปลกใจเพราะปกติแม่เฒ่าจะไม่ขึ้นมาถึงหน้าประตูขน

  • เมียเสือพราน (แนวท้องได้)   ตอนที่10

    “อึก”เจ็บ..ทำไมมันเจ็บและปวดตัวขนาดนี้เกิดอะไรขึ้น อา...คงถูกทุบตีเหมือนเคยสินะ..แต่ทำไมถึงเจ็บรูก้นนักพิกุลลืมตาฉับพลันเห็นหลังคาสังกะสีเป็นอันดับแรกจากนั้นกวาดสายตามองรอบ ๆ และเรียบเรียงความคิดย้อนความทรงจำตั้งแต่ถูกยัดใส่หีบจากนั้นหลบหนีแถมยังขโมยทอง..หมีถูกฆ่าตายแล้วก็…จำไม่ได้..แต่ยังไงตอนนี้ต้องรีบหาทางหนี ต้องโดนฆ่าแน่เขารีบลุกจากเตียงแต่ก็ทรุดฮวบขาอ่อนแรง ขมวดคิ้วแปลกใจขณะมองเตียงว่าทำไมตนถึงได้มานอนที่นี่ได้ไม่เหมือนกำลังจะถูกจับขังเหมือนครั้งก่อนเลยแล้วทำไมร่างกายถึงปวดระบมหนักกว่าก่อนหน้านักโดยเฉพาะหัวเข่า หรือตอนถูกจับกลับมาจะถูกซ้อมหนักแต่จำไม่ได้เลยแต่แล้วเสียงเปิดประตูได้ดังขึ้นเป็นพรานที่เดินเข้ามาทั้งสองสบตากันนิ่ง พิกุลใจเต้นระทึกเพราะครั้งนี้ต้องถูกฆ่าตายแน่“ถะ..ถ้าจะฆ่า..ผมขอแบบไม่เจ็บปวดนะ”พรานก็อึ้งไม่คิดว่าประโยคแรกจากน้ำเสียงแหบ ๆ จะพูดแบบนี้เขาถึงกับหลุดหัวเราะพลางกอดอกมอง“อืม..จะฆ่าแบบไหนดีนะ”พิกุลที่นั่งทรุดพื้นยิ่งสั่นกลัว เขามองปืนที่เหน็บช่วงเอวแล้วเอ่ยบอก“ฆะ..ฆ่าผม..ด้วยนัดเดียวนะ..”พรานก็ย่อตัวลงนั่งแล้วจับคางอีกฝ่ายบีบ กำลังพิจารณาว่าเด็ก

  • เมียเสือพราน (แนวท้องได้)   ตอนที่9

    การร่วมรักดั่งสัตว์ป่ารุนแรงตลอดคืน พรานนั้นทำจนเหน็ดเหนื่อยแต่อีกคนกลับไม่หยุดเขาขึ้นคร่อมแล้วขย่มด้วยตนเอง“ให้ตายสินายนี่มัน..ทำฉันยอมแพ้จริง ๆ”มือหนาจับแก้มก้นบีบพลางมองคนที่กำลังขย่มแก่นกายของตนอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ใบหน้าเหมือนกำลังเมาสิ่งเสพติด“ผมจะ..อื้อ!!”เสียงครางดังลั่นปลดปล่อยอีกหนแต่ความร้อนแรงยังไม่หยุดพวกเขาอยากทำมากกว่านี้…………………“หะ..หัวหน้า..เอ่อ…” ยามเฝ้าหน้าหมู่บ้านมองพรานที่ท่อนบนเปลือยเปล่าซึ่งในอ้อมกอดมีคนตัวเล็กที่หลับสนิทถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อของเขา“หลบไป”พวกเขาได้แต่พยักหน้า เปิดทาง ทั้งที่หัวหน้าบอกว่าวางแผนเล่นไล่จับกับหัวขโมยแต่ทำไมถึงกลับมืดค่ำและกลับมาด้วยสภาพนี้อีกใครจะกล้าถาม..ยกเว้น…“กลับมาแล้วเหรอคะ..ฉันเป็นห่วงแทบ…” รำไพรีบวิ่งหน้าตาแตกตื่นมาหาเธอเฝ้ารอตลอดจนดึกดื่นพอเห็นพรานกลับมาก็เบาใจแต่เมื่อมองดี ๆ จะพบสิ่งผิดปกติ หากกระชากเสื้อที่ห่อตัวเด็กนี่จนหมดอาจเห็นร่องรอยที่เธอไม่อยากรับรู้รำไพเม้มปาก ไม่พอใจ“มันตายหรือยังคะ”แม้จะวางแผนการกันก่อนหน้าเพื่อจับตาดูว่าพิกุลจะไปพบใครแต่พอเห็นว่าเจ้าตัวขโมยทองไปด้วยจริง ๆ ก็โกรธกันมากโดยเฉพาะเหล่าสตรีที่ลึ

  • เมียเสือพราน (แนวท้องได้)   ตอนที่ 8

    พิกุลรู้สึกหน่วง เสียวไปทั่วท้องน้อย ทุกครั้งที่อีกฝ่ายกระแทกใส่ร่างกายจะสั่นสะท้านปวดหนึบที่ช่องทางและแก่นกายใกล้จะปลดปล่อย ด้านหลังบีบรัดของพรานไว้จนแทบเคลื่อนไหวไม่ได้“อื้อ! แรงกว่านี้..” สองมือที่โอบกอดแผ่นหลังจิกและข่วนจนเป็นรอยพรานที่อารมณ์กระเจิงพุ่งสูงเมื่อได้ยินพลันหัวใจเต้นแรงหนักกว่าเดิม เขาควบคุมแรงไม่ได้ ยิ่งมองใบหน้าอีกฝ่ายที่แดงก่ำ น้ำตาไหลเป็นสายเห็นแล้วทั้งน่าสงสารและทำให้เกิดอารมณ์เหมือนภูเขาไฟคลั่งไม่เคยมีใครทำให้ของขึ้นขนาดนี้มาก่อน“อื้อ!! ใหญ่..อึดอัด!!”มือจับที่ท้องน้อยเพราะตอนนี้ความใหญ่โตของพรานกำลังโป่งพองมากขึ้นจากด้านใน มือหนาจับขาของพิกุลยกสูงจนก้นลอยเหนือพื้นแล้วกระแทกอย่างหนักหน่วง“หะ..หายใจ..ไม่ออก...ท่านี้มัน…”เข่าแทบแนบติดหน้าอกจากนั้นก็ถูกกระหน่ำใส่ไม่ยั้งเหมือนกับว่านำความโกรธทั้งหมดที่มีเพื่อกระแทกเข้าช่องทางระบายความแค้นแต่มันคือระบายความใคร่“อึก..” พรานกัดฟันเขาใกล้จะปลดปล่อยแล้วกลิ่นหอมทำให้บ้าคลั่งจนแทบจะกลายเป็นเสือ!พิกุลส่ายหน้าร้องบอกไม่ไหวจากนั้นปล่อยหยาดน้ำออกมาจากแก่นกายด้านหน้าและช่องทางด้านหลังจนชุ่ม พรานเห็นเช่นนั้นก็หลั่งในตา

  • เมียเสือพราน (แนวท้องได้)   ตอนที่7

    “ไม่มีใครสั่งผมทั้งนั้น..ผมแค่ต้องการหนีจากคุณ..ทองก็แค่เอาไว้ติดตัวถ้าผมมีเงินจะนำมาคืนแน่ ๆ”“ฮะ ๆ ๆ” พรานหัวเราะลั่นจนเหมือนจะกลายเป็นบ้า มือคว้าบีบเข้าที่ลำคอ คิดว่าจะเชื่องั้นเหรอใครมันจะโง่ขนาดนี้ได้ พิกุลพยายามดึงมือที่บีบคอของตนให้ออกขาดิ้นพล่านเพราะทนไม่ไหว“พวกของนายอยู่ไหน! ถ้าไม่อยากตายก็บอกมา!”พิกุลไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจแบบนี้ได้ยังไงแต่เขาไม่มีใคร..พ่อก็ทอดทิ้ง แม่ก็จากไปตั้งแต่เด็ก จะมีสิ่งที่เรียกว่าพรรคพวกได้ยังไงพรานที่เห็นอีกฝ่ายเอาแต่ดิ้นใกล้ตายก็คิดว่าช่างถูกฝึกมาดีจริง ๆ แต่แล้ว..พิกุลรู้สึกว่าจู่ ๆ ร่างกายก็ร้อนขึ้นมาฉับพลันหัวใจเต้นแรงกว่าเดิม ตอนเด็กแม่เคยบอกว่าสักวันหากได้ชิดใกล้พยัคฆาจะมีอาการร้อนรุ่มพยัคฆาพิกุลเบิกตากว้างจ้องมองพรานนิ่งอีกฝ่ายคือพยัคฆางั้นเหรอ..เขาน่ะเหรอ! แต่ว่าก่อนหน้าไม่ได้มีอาการอะไรเลยนี่พรานขมวดคิ้วเขารู้สึกว่าอีกฝ่ายแปลกไปลมหายใจร้อนขึ้น ทั้งยังได้กลิ่นหอมประหลาดออกมาจากเจ้าตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเริ่มรู้สึกหลงใหลเผลอละมือออกจากลำคอ“แค่ก ๆ ๆ”พิกุลไอโขลกใหญ่จากนั้นนอนกระสับกระส่ายบิดเกลียวไปมา ใบหน้าเริ่มแดง หายใจแรง ท่าทางทรมา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status