ตอนที่6

หลี่ซูเซียว เอ่ยทักทาย หลี่เฟยหลง พี่ชายของเธออย่างอบอุ่น และแนะนำ เปาเปา ลูกชายตัวน้อยให้พี่ชายรู้จัก หลี่เฟยหลงมองน้องสาวด้วยแววตาที่ยังคงเจือความประหลาดใจ แต่ก็พยักหน้ารับอย่างอ่อนโยน หลี่ซูเซียวบอกกับทุกคนว่าเธอจะมาพักอยู่กับแม่หนึ่งอาทิตย์ ก่อนจะกลับไปบ้านสามี

พอถึงเวลาใกล้เที่ยง ลี่ซือ ผู้เป็นแม่ก็ขอตัวไปทำกับข้าวให้ลูกและหลานกิน นางดีใจจนเนื้อเต้นที่ลูกสาวมาหา เพราะคิดว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจอลูกสาวอีกแล้ว นางมองดูข้าวของที่ลูกสาวนำมาให้ มันมากมายเสียจนน่าตกใจ ไม่เคยมีของกินดีๆ แบบนี้มาถึงบ้านเลย

ระหว่างที่แม่กำลังง่วนอยู่ในครัว หลี่ซูเซียวก็ใช้เวลาพูดคุยกับหลี่เฟยหลง พี่ชายของร่างเดิม เธอพยายามทำความเข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของพี่ชายและแม่ให้มากขึ้น และยิ่งตอกย้ำความตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้สำเร็จ

ไม่นานนัก กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารก็ลอยโชยออกมาจากครัว ลี่ซือเดินออกมาเรียกทุกคนให้ไปช่วยกันยกสำรับกับข้าวมาวางตรงโต๊ะไม้เก่าๆ ที่ตั้งอยู่กลางบ้าน

"อืม... หอมจังเลยค่ะ คิดถึงฝีมือแม่ที่สุดเลยค่ะ" หลี่ซูเซียวเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มกว้าง ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจเมื่อได้ลิ้มรสอาหารบ้านๆ ที่ปรุงด้วยความรัก

ลี่ซือได้แต่ยิ้มให้กับลูกสาว แม้หลี่ซูเซียวคนก่อนหน้านี้จะไม่เคยคิดมาหาเธอเลย แต่หัวอกคนเป็นแม่ก็ยังคงรักลูกเหมือนเดิม นางอดสงสารลูกชายอย่างหลี่เฟยหลงไม่ได้ ที่ยังหาเมียไม่ได้สักทีเพราะความยากจน

"มาครับเปาเปา มากินข้าวยายทอดไข่เจียวหอมๆ ให้เปาเปาเชียวนะ" ลี่ซือพูดกับหลานน้อยอย่างเอ็นดู พลางตักไข่เจียวชิ้นโตใส่จานให้

ทุกคนทานอาหารกันอย่างมีความสุข เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะดังแว่วออกจากบ้านหลังเล็กๆ ที่มันไม่เคยมีเสียงเหล่านี้มานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ บรรยากาศอบอุ่นและเต็มไปด้วยความรัก ทำให้หลี่ซูเซียวรู้สึกเหมือนได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปในชีวิต

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว  หลี่ซูเซียว ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ อยู่กับแม่และพี่ชายอย่างอบอุ่น และในระหว่างนั้น เธอก็ยังคงมุ่งมั่นกับการลดน้ำหนักและดูแลตัวเองอย่างไม่หยุดหย่อน

ตอนนี้ เธอผอมลงไปอีก 7 กิโลกรัม! รวมแล้วภายใน 14 วันที่เธอมาอยู่ในร่างนี้ น้ำหนักของเธอลดลงไปถึง 12 กิโลกรัม ความเปลี่ยนแปลงปรากฏชัดเจนจนไม่อาจมองข้าม เสื้อผ้าที่เคยคับแน่นบัดนี้กลับหลวมโพรก ใบหน้าที่เคยขี้เหร่และดำคล้ำเริ่มขาวผ่องขึ้นเรื่อยๆ และเค้าโครงความสวยงามที่ซ่อนอยู่ก็เริ่มฉายชัดออกมา จากที่เธอประเมินคร่าวๆ น้ำหนักเดิมของร่างนี้คงจะราวๆ 70-80กิโลกรัม ซึ่งถ้าเป็นคนสูงก็คงไม่อ้วนมากนัก แต่ร่างนี้ไม่สูงมากจึงดูอ้วนมากไป ตอนนี้เธอน้ำหนักคงราวๆ 50 กว่ากิโลกรัมแล้ว เธอรู้สึกเบาตัวขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"แม่จ๋วยๆๆ แม่เปาเปาจ๋วย!" เสียงเล็กๆ ของ เปาเปา ลูกชายตัวน้อยคอยพูดชมเธอทุกวันที่เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หลี่ซูเซียวยิ้มอย่างมีความสุข

หลังจากนั้นไม่นาน เสียงรถสามล้อที่เธอเคยบอกให้มารับก็มาถึงหน้าบ้าน เป็นสัญญาณว่าถึงเวลาที่เธอจะต้องกลับแล้ว

"แม่คะ  พี่ใหญ่ หนูจะกลับแล้วนะคะ ไว้หนูจะหาเวลามาเยี่ยมอีก" หลี่ซูเซียวเอ่ยลาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เธอหันไปสบตากับ หลี่เฟยหลง พี่ชายของเธอ "พี่ใหญ่เตรียมตัวไว้นะ อย่าลืมที่คุยกัน น้องจะพาพี่ใหญ่ไปขายของในเมือง เดือนหน้าเจอกันนะคะ" เธอได้บอกความลับเรื่อง กำไลมิติ ให้พี่ชายรับรู้แล้วเพราะยังไงก็ถือว่าเป็นพี่ชายคงไม่หักหลังเธอแน่ๆเท่าที่รับรู้ในความทรงจำพี่ชายมักเสียสละให้น้องสาวเช่นเธอเสมอเพราะเขารักเธอในฐานะน้องสาวคนเดียวที่คอยดูแลมากับมือ ทั้งคู่วางแผนที่จะไปขายของในตลาดมืดด้วยกันหลังจากที่เธอผอมจนเป็นที่น่าพอใจ ซึ่งคาดว่าจะประมาณเดือนหน้าตามที่วางแผนไว้ หลี่ซูเซียวโบกมือลาแม่และพี่ชาย ก่อนจะอุ้มเปาเปาขึ้นรถสามล้อ มุ่งหน้ากลับสู่บ้านสามีพร้อมกับความหวังและแผนการใหม่ๆ ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในสิ่งที่เธอคิดไว้

หลังจากที่ หลี่ซูเซียว กลับมาถึงบ้าน เธอก็ไม่รอช้าที่จะแวะไปที่บ้านแม่สามีทันที เพื่อแจ้งข่าวการกลับมาและนำของฝากพิเศษจาก กำไลมิติ ออกมามอบให้

"แม่คะ! แม่! อยู่ไหมคะ!" เสียงตะโกนเรียกของหลี่ซูเซียวดังขึ้นหน้าบ้าน ทำให้คนในบ้านที่วันนี้หยุดอยู่บ้านต่างชะโงกหน้าออกมาดูด้วยความสงสัย

เฉินซูลี่ ลูกสาวคนเล็กของบ้านเฉินเป็นคนแรกที่เห็นร่างของหลี่ซูเซียวที่ยืนอยู่หน้าประตู ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ "นั่นใช่พี่สะใภ้รองรึเปล่าคะแม่?" เธอเอ่ยถามเสียงแผ่ว ราวกับไม่แน่ใจในสิ่งที่เห็น แต่เธอจำเสียงของพี่สะใภ้รองได้

ฟางหรู แม่สามีที่กำลังนั่งอยู่ถึงกับรีบลุกขึ้นยืนทันที เมื่อเห็นหลี่ซูเซียวหัวใจเต้นระรัวด้วยความประหลาดใจ เธอรีบเดินตรงไปหาหลี่ซูเซียวอย่างรวดเร็ว

"สะใภ้รอง? นั่นใช่เธอรึเปล่า!" ฟางหรูเอ่ยถามเสียงสั่นพร่า ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังใบหน้าและรูปร่างของลูกสะใภ้ที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความอ้วนที่เคยเป็นเอกลักษณ์หายไปเกือบหมด ร่างกายดูเพรียวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ผิวพรรณที่เคยหมองคล้ำกลับขาวผ่องเปล่งปลั่ง และเค้าโครงความสวยงามที่ซ่อนอยู่ก็ปรากฏชัดเจนขึ้นมาอย่างน่าตกใจ อย่างที่หลี่ซูเซียวเคยบอกไว้เมื่ออาทิตย์ก่อนจริงๆ!

"หึๆ ใช่ค่ะแม่ ฉันเอง และนี่ก็เปาเปา หลานแม่ไงคะ" หลี่ซูเซียวยิ้มอย่างมั่นใจ พลางดัน เปาเปา ที่ยิ้มแป้นแล้นอยู่ในอ้อมแขนของเธอให้ขยับเข้ามาใกล้แม่สามี

"ฮิๆ แม่จ๋วยๆ!" เสียงหัวเราะสดใสของเปาเปาดังขึ้น พร้อมกับคำชมที่ทำให้หลี่ซูเซียวยิ้มกว้างยิ่งขึ้น 'ช่างดีอะไรแบบนี้มีลูกชายที่คอยชมแม่ตัวเอง'เสียงหัวเราะและคำพูดของเปาเปาดึงดูดความสนใจของทุกคนในบ้าน เฉินกัง พ่อสามี, เฉินซีฮั่น พี่ชายสามี, ซินอี๋ สะใภ้ใหญ่ และ เฉินซีซวน หลานชาย ต่างพากันออกมาดูที่หน้าบ้าน และเมื่อทุกคนได้เห็นรูปลักษณ์ใหม่ของหลี่ซูเซียว ต่างก็ตกตะลึงและประหลาดใจกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตรงหน้าอย่างไม่น่าเชื่อ