ตอนที่7

ฟางหรู แม่สามีจ้องมอง หลี่ซูเซียว ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย "เธอไปทำอะไรมาสะใภ้รอง!"

หลี่ซูเซียวยิ้มแหยๆ "แฮ่ๆ ก็ลดอาหารลงกับออกกำลังกายไงคะ" เธอตอบเลี่ยงๆ

"ออกกำลังกาย? ยังไง?" ซินอี๋ สะใภ้ใหญ่เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ

'หือ? คนยุคนี้ไม่รู้จักการออกกำลังกายเหรอเนี่ย?' หลี่ซูเซียวคิดในใจอย่างสงสัย ก่อนจะตอบไปแบบง่ายๆ เพื่อให้พวกเขาเข้าใจ "เอ่อ... ก็วิ่งรอบบ้านน่ะค่ะ"

"อ๋อ... งั้นเหรอ" ฟางหรูพยักหน้าหงึกหงัก แม้จะยังไม่ปักใจเชื่อทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ

"อ้อ! ลืมไปเลยค่ะ นี่ของฝากจากแม่ของฉันค่ะ" หลี่ซูเซียวเปลี่ยนเรื่องทันควัน เธอโกหกไปทั้งๆ ที่ของเหล่านั้นเป็นผลผลิตสดใหม่จาก กำไลมิติ เธอหยิบ ผลไม้สด และ ผักสด ที่ดูน่ากินออกมาจากรถเข็นยื่นให้แม่สามี

"ขอบใจมากนะ" ฟางหรูรับของมาด้วยท่าทีที่อ่อนลงกว่าเดิม "กินข้าวมาหรือยัง พวกเรากำลังจะกินข้าว เธอมากินพร้อมพวกเราไหมล่ะ จะได้ไม่เสียเวลา"

"เอ่อ... ก็ได้ค่ะ" หลี่ซูเซียวตอบรับอย่างยินดี

หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างหลี่ซูเซียวกับครอบครัวสามีก็เริ่มดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาเริ่มมองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่ความระแวงอีกต่อไป

หลี่ซูเซียวยังคงตั้งใจลดความอ้วนอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะอยู่ที่บ้านสามีหรือบ้านแม่ของร่างเก่า เธอก็ยังคงควบคุมอาหารและออกกำลังกายอย่างเคร่งครัด จนกระทั่งผ่านไปอีกหนึ่งสัปดาห์ เธอก็สามารถลดน้ำหนักลงไปได้อีก 7 กิโลกรัม!

ตอนนี้ ร่างกายของเธอสมส่วนมากขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ความสวยงามที่เคยถูกบดบังด้วยไขมันส่วนเกินได้ปรากฏออกมาอย่างเต็มที่ ใบหน้าเรียวได้รูป ผิวพรรณที่เคยคล้ำแดดก็ขาวผ่องเปล่งปลั่งราวกับไข่มุก ดวงตาคมโตเป็นประกาย ริมฝีปากอิ่มเอิบ และรอยยิ้มที่สดใส ทำให้เธอกลายเป็นที่จับตามองของทุกคนในหมู่บ้าน

คำชมจาก ฟางหรู แม่สามีที่เคยหัวเราะเยาะในวันนั้น บัดนี้เปลี่ยนเป็นความภาคภูมิใจ "ซูเซียวเอ๊ย... ไม่คิดเลยว่าเธอจะสวยได้ขนาดนี้"

เสื้อผ้าเก่าๆ ที่เคยคับแน่น ตอนนี้กลับหลวมโพรกจนใส่ไม่ได้ หลี่ซูเซียวจึงต้องหยิบชุดที่เข้ากับยุคสมัยจากในกำไลมิติออกมาสวมใส่ ซึ่งชุดเหล่านั้นยิ่งขับเน้นความงามของเธอให้โดดเด่นขึ้นไปอีก

ตอนนี้ หลี่ซูเซียว คนใหม่ ได้กลายเป็นหญิงสาวที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน และยังมีผิวพรรณที่ขาวผ่องกว่าสาวๆ คนไหนๆ จนทุกคนต่างพากันอิจฉาและพูดถึงความเปลี่ยนแปลงของเธอไม่ขาดปาด

.

.

.

 หลี่ซูเซียว มองดูผลงานของเธอด้วยความภาคภูมิใจ เธอผอมเพรียวลงจนน่าตกใจ แต่ในทางกลับกัน เปาเปา ลูกชายของเธอกลับอ้วนท้วนสมบูรณ์ขึ้นอย่างที่เธอตั้งใจไว้ แก้มยุ้ยๆ ผิวขาวจ้ำม่ำน่าฟัด ทำให้เด็กน้อยดูน่ารักน่ากอดเป็นที่สุด

"เจ้าก้อนซาลาเปาน้อยของแม่" หลี่ซูเซียวเอ่ยเรียกด้วยความเอ็นดู พลางกอดฟัดลูกชายตัวน้อยอยู่ในบ้าน เสียงหัวเราะคิกคักของเปาเปาดังแว่วไปทั่ว ทำให้หัวใจของเธอเปี่ยมสุขเหลือเกิน

ในขณะที่เธอกำลังมีความสุขกับลูกชายอยู่นั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อกๆ

'ใครมานะ' หลี่ซูเซียวคิดในใจด้วยความสงสัย ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู

ที่หน้าประตู ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าคมสัน คิ้วเข้ม ดวงตาคมกริบกำลังยืนเคาะประตูบ้านตัวเองอยู่ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องกระทบใบหน้า ทำให้เขายิ่งดูหล่อเหลาและสง่างาม เมื่อประตูเปิดออก และเขาได้เห็นหญิงสาวสวยสะพรั่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า เขาก็ถึงกับตะลึงงัน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ ก่อนจะเผลอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว พลางหันไปมองหน้าบ้านและรอบๆบ้านอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

"ก็ถูกนี่หว่า..." เขาพึมพำกับตัวเองอย่างงุนงง

หลี่ซูเซียวเองก็มองการกระทำของชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ แต่แล้วเธอก็ต้องตกตะลึงกับความหล่อเหลาของเขาเช่นกัน 'นั่นๆ นั่นมันสามีของร่างเดิมใช่ไหมนะ!' เธอคิดในใจ 'หล่อมาก! มิน่าล่ะร่างเดิมถึงได้ปักใจรักขนาดนั้น’

'แต่หน้าเสียดายที่เธอจะต้องหย่ากับเขา'หลี่ซูเซียวคิดในใจพลางมองใบหน้าคมคายของชายตรงหน้า เธอวางแผนไว้แล้วว่าเมื่อ เฉินเฟยเทียน กลับมาคราวนี้ เธอจะขอหย่าขาดจากเขา เพราะเธอไม่อยากอยู่กับคนที่ไม่ได้รักเธออีกต่อไป

"คุณ... เอ่อ... พี่เฟยเทียน" หลี่ซูเซียวเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงที่ยังคงเจือความประหลาดใจในความหล่อเหลาของเขา

แต่เสียงที่เปล่งออกมานั้นคือเสียงของ หลี่ซูเซียว ภรรยาอ้วนของเขา! ทำเอาเฉินเฟยเทียนถึงกับชะงักงัน ดวงตาคมกริบเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนไม่เชื่อสายตา

"ซูเซียวเหรอ?" เขาพึมพำออกมาอย่างไม่แน่ใจ

"พ่อ! พ่อก๊าบบบ!"

แต่แล้ว เสียงเล็กๆ ใสๆ ของเด็กชายตัวน้อยก็ดังขึ้น ทำให้เฉินเฟยเทียนต้องละสายตาจากหญิงสาวตรงหน้า หันไปมองตามเสียง และสิ่งที่เห็นก็ทำให้เขาต้องตกใจยิ่งกว่าเดิม! เจ้าก้อนซาลาเปาอ้วนกลม ผิวขาวจ้ำม่ำน่าฟัด กำลังวิ่งเตาะแตะเข้ามาหาเขาด้วยรอยยิ้มสดใส

'เขาไม่อยู่เพียงยี่สิบกว่าวัน ทั้งสองคนเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยหรือไงกัน!'เฉินเฟยเทียนคิดในใจอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง