ตอนที่ 7 ตัวแม่ตัวมัมตัวให้กำเนิดบุตร [100%]

“ห้าร้อยดื่มค่ะ” เสียงตะโกนของหญิงสาว ทำให้ทุกคนภายในร้านหันไปตามเสียงหวานนั้นด้วยความสนใจ เกิดเสียงฮือฮากันสนั่น บางคนหันไปกระซิบกระซาบ เพราะสถิติยอดดื่มนั้นสูงกว่าท็อปโฮสต์คนก่อนเสียอีก

ธันวาเองก็เช่นกัน ดวงตาคมจดจ้องใบหน้าหวานแสนคุ้นเคยอย่างไม่ชอบใจนัก เมื่อเขาเห็นรอยยิ้มพิมพ์ใจนั้นถูกส่งไปให้หนุ่มรุ่นน้อง

ทีกับเขาทำหน้าเหมือนเหม็นอะไรอยู่ตลอดเวลา มิหนำซ้ำยังมีหน้ามาโปรยเงินเด็กในร้าน ทั้งที่อีกไม่กี่วันเขาและเธอจะเข้าประตูวิวาห์อยู่ร่อมรอ

ความเดือดดาลทำให้ธันวานั่งไม่ติดเก้าอี้ เขากำลังจะลุกเดินไปหาเจ้าของร่างบางที่นั่งอยู่ด้านล่างแล้วลากออกจากร้าน

“จะไปไหนเหรอคะธัน” ปลายฟ้าเอ่ยถาม อยู่ๆ ชายหนุ่มก็ลุกพรวดขึ้นไม่บอกไม่กล่าว

“ผมจะไปทักทายเพื่อนหน่อย” ธันวาตอบเสียงเรียบ คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันแน่นเมื่อเขาพูดจบ

“เพื่อนที่ไหนคะ ฟ้ารู้จักหรือเปล่า?”

“ผมบอกคุณแล้วไงฟ้า ว่าอย่าล้ำเส้น เราสองคนตกลงกันแล้วไง” ชายหนุ่มพูดกดเสียงต่ำ ตอกย้ำว่าเขากับเธอมีสถานะเพียงแค่คู่นอนเท่านั้น ไม่มีอะไรมากกว่าคนหนึ่งต้องการความสุขทางเพศ ส่วนอีกคนต้องการเงินเพื่อไว้ใช้จ่ายประทังชีวิต

“แต่เราไม่ได้เจอกันมาเป็นเดือนแล้วนะคะธัน ยังไงซะวันนี้ธันก็ต้องกลับคอนโดกับฟ้า” ปลายฟ้าลุกขึ้น ก่อนคว้ามือหนามาจับไว้แน่น อย่างไรซะวันนี้เธอก็ต้องลากธันวากลับคอนโดกับเธอให้ได้

“คุณผิดสัญญาเองนะฟ้า ผมบอกไม่ให้คุณมาหาผม ตอนที่ผมทำงานอยู่” เขาย้ำเตือนคำพูดที่เคยบอกก่อนหน้า

“แล้วไงคะ คุณเล่นเทฟ้าไม่ยอมมาหาฟ้าเป็นเดือนๆ แบบนี้จะไม่ให้ฟ้าร้อนใจได้ยังไง” ปลายฟ้าบอกเหตุผล

ดูก็รู้ว่าธันวากำลังจะเทเธอ เห็นได้จากตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ชายหนุ่มไม่ได้ติดต่อเธอมาเลย เจอกันครั้งล่าสุดก็ประมาณอาทิตย์กว่าๆ ชายหนุ่มเข้าร่วมการประมูลดื่มเพราะว่าเด็กในร้านถูกเชิญออกกระทันหัน พอเห็นดังนั้นเธอจึงควักทุนทรัพย์ที่มีอยู่ร่วมประมูลเพื่อหวังให้เขาประทับใจ

แต่แผนของเธอกลับไม่เป็นผล เมื่อคนที่ประมูลได้เป็นหญิงสาวที่นั่งกันอยู่สามคน ด้วยยอดสูงลิ่วทำให้เธอละทิ้งความพยายาม ได้แต่นั่งมองธันวาอย่างเงียบๆ

“แล้วเรื่องที่คุณจะแต่งงานมันจริงหรือเปล่าคะธัน” ปลายฟ้าเอ่ยถามเสียงสั่น เธอเพิ่งรู้ข่าวจากสื่อโซเชียลว่าธันวากำลังจะแต่งงาน ก็เมื่อเช้านี้เอง จนเธอต้องรีบบึ่งมาหาเขาถึงร้าน

“ฉันว่าเราสองคนอย่าเจอกันอีกเลย”

ธันวาไม่แม้ที่จะหันมามองหน้าปลายฟ้า เขาเดินจากไปอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งบาดแผลไว้ให้ปลายฟ้าที่กำลังยืนกำหมัดด้วยความเจ็บใจ

“โอ๊ยพี่...ขอบคุณนะครับ ผมหัวใจจะวาย” ธีร์พูดเสียงดังแข่งกับเสียงจังหวะเพลงอีดีเอ็มที่ดีเจกำลังเปิดอยู่ บรรยากาศภายในร้าน ยิ่งดึกก็ยิ่งครึกครื้นจนทำให้แอรินลืมเรื่องธันวาไปเสียสนิท

“เป็นค่าที่เราช่วยพี่ไง ที่สำคัญธีร์ก็สมควรจะได้อยู่แล้ว” มุมปากเล็กยกขึ้นเล็กน้อย

“พี่อุตส่าห์มานั่งรอพี่ธัน ยังต้องมาเสียเงินกับผมอีก” หนุ่มโฮสต์พูดก็ทำให้เธอนึกขึ้นได้ ว่าวันนี้เธอต้องการมาพบกับธันวา พอคิดดังนั้นก็รีบหันไปมองที่โต๊ะชั้นสองริมสุด ปรากฎว่าตอนนี้ไม่มีใครนั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว

แอรินถอนหายใจยาว วันนี้เธอคงไม่ได้เจอธันวาสินะ แต่ช่างเถอะ ในเมื่อมาถึงร้านดัง เธอจึงเปลี่ยนความคิดมานั่งคุยกับโฮสต์รุ่นน้องให้สบายใจดีกว่า

ช่างหัวธันวาสิ...

“วันนี้พี่คงไม่ได้พบเจ้านายเราแล้วล่ะ”

“ผมถามตรงๆ ได้ไหมพี่ พี่ชอบพี่ธันเหรอครับ” ธีร์ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ เขายิงคำถามที่ตัวเองอยากรู้ทันที ทำให้แอรินต้องรีบส่ายหน้าอย่างแรง

“เปล่า พี่มีธุระจะคุยกับเขาน่ะ”

“ทั้งที่ก่อนหน้านี้ พี่ยังจะเอาเจ้านายผมเข้าคุกอยู่เลยเหรอคับ” คิ้วหนาเลิกขึ้น นึกขำกับเหตุการณ์ครั้งก่อนที่แอรินโวยวายในร้าน จนทำให้พนักงานเอาไปพูดกันปากต่อปาก ว่าเจ้านายจะถูกแขกผู้หญิงจับเข้าคุก

“ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก พี่มีเรื่องต้องถามเขาจริงๆ แค่สิบนาทีก็ได้ แต่ช่างเถอะ...ดูเหมือนเจ้านายเราจะมีเรื่องอื่นสำคัญกว่ามาก”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน รู้สึกหมั่นไส้ว่าที่สามีในอนาคตอย่างไม่ทราบสาเหตุ

มือบางคว้าแก้วเหล้ามายกดื่มในรวดเดียวหมด โดยมีธีร์นั่งมองด้วยความรู้สึกแปลกใจ รสขมและปริมาณแอลกอฮอล์ที่มีมาก ทำให้ดื่มไม่กี่แก้วก็ทำให้หน้าขึ้นสีเสียแล้ว

ส่วนเรื่องการให้นมบุตร โชคดีเธอสต็อกนมไว้เต็มตู้เย็น เรื่องการดื่มแอลกอฮอล์จึงไม่มีผลกระทบต่อการให้นมบุตร

“ถ้าพี่อยากคุยกับพี่ธัน งั้นผมไปตามให้ไหมครับ” ธีร์ที่รู้สึกเห็นใจหญิงสาวจึงเอ่ยอาสา

“ไม่ต้องหรอก อึก ป่านนี้เขาคงมีความสุขอยู่ พี่ว่าอยู่ดื่มเป็นเพื่อนพี่นี่แหละ” พูดพร้อมกับยัดแก้วเหล้าให้กับธีร์ ส่วนตัวเองก็ยกแก้วดื่มตามไปติดๆ

ชายหนุ่มสังเกตอาการของลูกค้าสาว ก็พอรู้ว่าเธอเริ่มเมาแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น สีหน้าของแอรินก็ยังดูเคร่งเครียด เหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในใจ แต่ถึงจะเหล้าเข้าปาก เธอก็ยังไม่ปริปากเรื่องที่ไม่สบายใจออกมาอยู่ดี จนทำให้โฮสต์หนุ่มมองเธอด้วยสายตานึกเอ็นดู

“มากับฉัน”

ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งดื่มอย่างสนุกสนาน ร่างสูงใหญ่ของธันวาก็เดินเข้ามากระชากข้อมือแอรินให้ลุกขึ้น

“คุณทำอะไรเนี่ย” คิ้วเรียวสวยขมวดอย่างไม่พอ ขณะที่แรงบีบตรงข้อมือเพิ่มมากขึ้น

“เป็นแม่ประสาอะไร เธอยังให้นมพีพีอยู่นะ กินเหล้าแบบนี้ใช้ได้เหรอ” ร่างสูงตวาดเสียงดังลั่น ทำให้หลายคนหันมาสนใจ ธีร์เองก็เช่นกัน เขานั่งมองเหตุการณ์ที่เจ้านายกำลังยื้อยุดฉุดกระชากลูกค้าสาวด้วยความประหลาดใจ

“หึ แล้วคุณล่ะ เป็นพ่อที่ดีนักเหรอคะคุณธันวา”