ตอนที่ 7 ตัวแม่ตัวมัมตัวให้กำเนิดบุตร [50%]

สุดท้ายแอรินก็ตัดสินใจที่จะมาร้านธันเดอร์โฮสต์อีกครั้ง แต่ว่าคราวนี้เธอเลือกที่จะไม่บอกใคร แม้กระทั่งเพื่อนสนิททั้งสองคน

ร่างบางในชุดเสื้อยืดแขนสั้นสีเหลืองอำพันกับกางเกงยีนสีซีด รองเท้าผ้าใบสีขาว เดินเข้ามาในตัวร้านด้วยความรู้สึกประหม่า

ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือไม่ เธอเห็นว่าแขกหรือพนักงานที่เดินผ่านไปมา กลับมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ ราวกับว่าเธอแตกต่างเสียอย่างนั้น

แต่ทว่าเมื่อเธอก้มลงมองชุดที่ใส่มาวันนี้ และเงยหน้ามองคนรอบข้าง ปรากฏว่าเธอคิดถูก ชุดที่เธอสวมมาช่างดูธรรมดา หากเทียบกับหลายๆ คน ที่สวมเสื้อผ้าและเครื่องประดับสุดหรู ชูฐานะของตัวเองโดยการมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่ามีเงิน

“คุณลูกค้าจองมาหรือเปล่าคะ” พนักงานสาวเดินเข้ามาถามร่างบาง ปรายตามองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร นั่นเพราะหล่อนตัดสินคนเพียงเพราะแอรินแต่งตัวธรรมดาๆ ไม่ได้ใส่แบรนด์เนมติดตัวเหมือนแขกคนอื่นๆ

“เอ่อ ฉันมาพบคุณธันค่ะ คุณธันอยู่ไหมคะ” แอรินบอกเจตนาที่มาในวันนี้ เธอไม่ใช่แขกเพียงแต่อยากพบเจ้าของร้านเพียงเท่านั้น

“คุณธันรับแขกอยู่ ที่สำคัญเขาคงไม่ว่างพบเธอ” พนักงานสาวบอกปัดตัดความรำคาญ ขณะที่แอรินถึงกับหน้าเหวอเล็กน้อย ที่อยู่ๆ พนักงานสาวชักสีหน้าใส่เธอ แถมยังพูดจาหวนๆ อีกต่างหาก

“เขาว่างเมื่อไหร่คะ ฉันอยากพบกับเขา คุณช่วยไปบอกเขาหน่อยได้ไหม ว่าฉันอยากพบเขา” หญิงสาวยังไม่ลดละความพยายามจะพบว่าที่สามีให้ได้

“เอ๊ะ ก็บอกว่าคุณธันมีแขกอยู่ หูหนวกหรือไงกัน” พนักงานสาวแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน เธอขึ้นเสียงใส่แขกไม่รู้ตัว จนทำให้คนที่อยู่บริเวณนั้นหันมาสนใจ

“พี่แอร์ มีอะไรหรือเปล่าครับ” ธีร์เด็กหนุ่มหมายเลขแปดเดินเข้ามาเอ่ยถาม ก่อนหน้านี้เขายืนคุยอยู่กับแขกอีกคน พอดีได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังมีเรื่องจึงเอียงคอมองว่าเกิดอะไรขึ้น และก็เห็นสาวเสื้อเหลืองกำลังมีปัญหากับพนักงาน

“พี่อยากเจอคุณธันค่ะ” แอรินบอกเจตนาอีกครั้ง

“ก็บอกแล้วไงว่าคุณธันรับแขกอยู่” พนักงานสาวลดเสียงตัวเองลง เพราะกลัวว่าโฮสต์หนุ่มจะเอาเรื่องของเธอไปฟ้องผู้จัดการ

“พี่ไปทำหน้าที่ของพี่เถอะครับ เดี๋ยวทางนี้ผมจัดการเอง” โฮสต์หนุ่มพูดเสียงเรียบ

“แต่...”

“คิดว่าผมจะไม่รายงาน เรื่องที่พี่พูดจาไม่ดีกับใส่แขกหรือไงครับ” คราวนี้เป็นพนักงานสาวที่หน้าซีดเผือด หากเรื่องนี้ไปถึงหูผู้จัดการ เธอคงโดนไล่ออกแน่ๆ

“เดี๋ยวผมพาพี่ขึ้นไปพบพี่ธันดีกว่านะครับ” ธีร์เอ่ยอาสา ทำให้เธอยิ้มออกมาอย่างเบาใจ ก่อนจะเดินตามหลังโฮสต์รุ่นน้องไป พร้อมกับเปลี่ยนมุมมองความคิดที่มีต่อธีร์เสียใหม่

ท่ามกลางแสงสีภายในร้าน กระทบกับผิวกายของผู้คนเป็นสีส้มสลับเขียว ภายในร้านค่อนข้างแออัด อาจเพราะวันนี้มีการจัดชิงตำแหน่งโฮสต์เบอร์หนึ่งซึ่งจะเริ่มให้อีกไม่กี่นาที

แอรินกวาดตามองดูผู้คน ก่อนที่เธอจะไปสะดุดกับเจ้าของใบหน้าคมครามที่แสนคุ้นเคย ซึ่งนั่งอยู่ในโซนวีไอพี พร้อมกับข้างกายเป็นหญิงสาวที่เธอจำได้ว่า เคยประมูลดื่มแข่งกับปิ่นเมื่อครั้งที่แล้ว

ทั้งสองพูดคุยกันอย่างออกรส จนเธอไม่อยากขัด แต่อย่างไรเสีย วันนี้เธอก็อยากจะถามสิ่งที่ค้างคาใจกับเขาเสียให้ได้

“ดูเหมือนว่าพี่ธันจะรับแขกนานเลย พี่แอร์จะเปิดโต๊ะนั่งรอก่อนไหมครับ เห็นพี่แอนบอกว่ามีโต๊ะหลุดมาหนึ่งโต๊ะครับ” ธีร์หันมาถามร่างบาง

“พี่ฝากด้วยนะ” แอรินพยักหน้า ก่อนที่โฮสต์หนุ่มจะพาเธอนั่งที่โต๊ะเล็กซึ่งอยู่ด้านในสุด แล้วขอตัวไปทำงานก่อน

เธอถอนหายใจหลังจากหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ การเปิดโต๊ะนั่งที่นี่ไม่ใช่ถูกๆ แต่ก็ใช่ว่าเธอไม่มีปัญญาจ่ายเลย

แอรินเป็นถึงเจ้าของร้านทำเล็บซึ่งตอนนี้มีอยู่สองสาขา หนำซ้ำเธอยังอินฟูลรีวิวสินค้าทั้งของเด็กและของใช้ผู้หญิง จนมีผู้ติดตามในแพลตฟอร์มดังเป็นหลักหลายแสน ทำให้เธอมีเงินมากพอที่จะส่งลูกชายเรียนจนจบมหาลัยเอกชนดังๆ ได้อย่างสบายๆ

แต่ด้วยนิสัยมัธยัสถ์เพราะเคยลำบากมาก่อน ทำให้เธอตระหนี่ในการจะควักเงินแต่ละบาทออกจากกระเป๋าสตางค์ทุกครั้งไป

เวลาผ่านไปไม่นาน บนเวทีก็เริ่มครึกครื้น บรรดาโฮสต์ต่างเรียงรายกันออกมาโชว์ตัว เช่นเดียวกับธีร์ที่โบกมือมาให้เธอ

“สวัสดีค่ะแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน”

พิธีกรสาวประกาศผ่านไมค์ ด้านล่างเริ่มเกิดความเงียบ รอฟังว่าเธอจะพูดอะไรต่อจากนี้

“วันนี้เป็นค่ำคืนสุดพิเศษ ทางร้านของเราจะคัดเลือกเบอร์หนึ่งคนใหม่กันค่ะ กติกาก็คือ เด็กคนไหนที่ถูกซื้อดื่มในค่ำคืนนี้สูงสุด จะกลายเป็นท็อปโฮสต์ของเราทันที”

เสียงกรีดร้องของคนด้านล่างดังขึ้นเมื่อพิธีกรพูดจบประโยค แอรินเองที่ตอนแรกไม่ได้สนใจกับงานในวันนี้กลับตั้งใจฟัง และให้กำลังใจหมายเลขแปดที่กำลังโปรยยิ้มเสน่ห์อยู่บนเวที

เพื่อเป็นของขวัญที่ธีร์ช่วยเหลือเธอ หญิงสาวตั้งใจจะเข้าร่วมในการประมูลดื่มในครั้งนี้ด้วย

“ต่อไป น้องธีร์หมายเลขแปดค่ะ น้องธีร์ออกมาข้างหน้าเลยค่ะลูก” พิธีกรสาวประกาศเรียกหมายเลขแปดให้ออกมาตรงหน้า

ก่อนที่ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อพอประมาณ ผิวขาวผ่องเมื่อกระทบกับแสงสปอตไลต์ดูเด่น ใบหน้าหล่อเหลา มีสันกรามเด่นชัด เดินอาดๆ ออกมายืนเด่นหน้าเวที เรียกเสียงเชียร์เหล่าแม่ยกด้านล่างกันสนั่น

“เอาละค่ะทุกคน ตัวเต็งของเราในค่ำคืนนี้ เหล่าพ่อยกแม่ยกเตรียมตัวกันให้พร้อม การประมูลดื่มของเราจะเริ่มขึ้นให้ ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง”

หลังจากที่พิธีกรประกาศ เหล่าผู้คนต่างชูป้ายโต๊ะของตัวเองพร้อมกับบอกตัวเลข จนกระทั่งตัวเลขมาหยุดอยู่ที่สามร้อยดื่ม ซึ่งเป็นจำนวนที่สูงที่สุด

“มีใครให้มากกว่านี้อีกไหมคะ ตอนนี้น้องธีร์ของเราหยุดอยู่ที่สามร้อยดื่ม ถ้าไม่มีพิธีกรจะนับแล้วนะคะ” พิธีกรสาวกวาดตามองดูว่ามีใครยกป้ายอีกหรือไม่ “ถ้าไม่มีดิฉันขอนับ สามร้อยดื่มครั้งที่หนึ่ง สามร้อยดื่มครั้งที่สอง”

“ห้าร้อยดื่มค่ะ”