เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 14 หนี
วันที่เผยแพร่:
2026-06-13 17:34:53
บทล่าสุด
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 27 บทสรุปความรัก
ตอนที่ 27 บทสรุปความรักหกปีต่อมาคฤหาสน์ตระกูลโม่ตอนนี้เต็มไปด้วยความพังพินาศ เพราะฝีมือของคู่แฝดจอมป่วนวัยหกขวบครึ่ง“อวี้หลง! เว่ยเฉิง! อย่าวิ่งบนบันได!” เสียงหวานของมู่หรงเสวี่ยดังสะท้อนไปทั่วโถงกว้างของคฤหาสน์แต่ดูเหมือนคำสั่งของผู้เป็นแม่จะเป็นเพียงลมพัดผ่านหูของเจ้าสองแสบ ร่างเล็กในเอี๊ยมผ้ายีนส์สองร่างกำลังวิ่งไล่กวดกันลงมาจากบันไดวนอย่างน่าหวาดเสียวโม่หยางอวี้หลง แฝดผู้พี่ที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากโม่เยี่ยนเฉิงราวกับพิมพ์เดียว แววตาคมกริบดูเจ้าเล่ห์เกินวัย ในมือถือกระบี่ไม้ที่เพิ่งจะฟาดแจกันสมัยราชวงศ์หมิงแตกไปเมื่อเช้า ส่วนโม่เว่ยเฉิง แฝดผู้น้องที่มีดวงตาหวานลึกล้ำเหมือนมารดาแต่แฝงไปด้วยความแสบสันไม่แพ้พี่ชายกำลังถือปืนฉีดน้ำรุ่นใหม่ล่าสุดที่นำเข้าจากต่างประเทศยิงใส่พี่ชาย“หม่ามี้จับพวกเราไม่ได้หรอกครับ!” อวี้หลงตะโกนพลางกระโดดข้ามพนักโซฟาหนังราคาแพงอย่างคล่องแคล่วมู่หรงเสวี่ยยืนกุมขมับอยู่กลางห้องโถง ใบหน้าสวยเริ่มขึ้นสีระเรื่อด้วยความโกรธปนเหนื่อยใจ“ถ้ายังไม่หยุดแม่จะตีจริงๆ แล้วนะ!”คำขู่สุดท้ายดูจะมีผล พี่น้องฝาแฝดชะงักกึกพร้อมกัน ทั้งคู่หันมามองมารดาตาแป๋วแว๋ว ที่ใครเห
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 26 ความเจ็บที่คุ้มค่า
ตอนที่ 26 ความเจ็บที่คุ้มค่า7เดือนต่อมาวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ยามนี้มู่หรงเสวี่ยตั้งครรภ์ได้ย่างเข้าเดือนที่เก้าแล้ว หน้าท้องที่เคยแบนราบบัดนี้โย้ล้ำออกมาอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากมีเด็กน้อยถึงสองคนอาศัยอยู่ภายใน ทว่าความอวบอัดที่เพิ่มขึ้นกลับไม่ได้ทำให้เสน่ห์ของเธอลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว ตรงกันข้าม ผิวพรรณของเธอกลับผุดผ่องเป็นยองใยราวหยกเนื้อดีที่ได้รับการขัดเกลาจนขึ้นเงา เธอดูสวยสะพรั่งราวกับดอกโบตั๋นที่กำลังเบ่งบานเต็มที่“เสวี่ยเอ๋อร์...บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเดินเร็ว”เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเป็นห่วงดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่รีบก้าวเข้ามาประคองเอวภรรยาอย่างรวดเร็ว โม่เยี่ยนเฉิงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมคอออกสองเม็ด ดูเผินๆ เหมือนชายหนุ่มผู้ใจดีหากไม่นับสายตาคมกริบที่คอยกวาดมองคนใช้รอบกายราวกับจะกินเลือดกินเนื้อถ้าใครทำอะไรให้เมียเขาขัดใจ“คุณโม่คะ... ฉันแค่จะเดินไปหาคุณพ่อที่ศาลาในสวนเองนะ ระยะทางไม่ถึงสามสิบก้าวด้วยซ้ำ” มู่หรงเสวี่ยถอนหายใจยาว พลางอมยิ้มขำกับท่าทางของสามี“ก้าวเดียวก็ไม่ได้ ถ้าเธอหน้ามืดล้มลงไปจะทำอย่างไร” เขาบ่นงึมงำ แต่กระนั้นมือหนาก็ยังค่อย
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 25 หมั่นไส้ลูกเขย
ตอนที่ 25 หมั่นไส้ลูกเขยเช้าวันต่อมา ณ ห้องพักฟื้นวีไอพีของโรงพยาบาลเซี่ยงไฮ้ มู่หยวนที่นอนอยู่บนเตียงถึงกับเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมาเมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากปากลูกเขย“อะไรนะ! แฝดงั้นรึ?!...นายพูดจริงใช่ไหม? ไม่ได้หลอกคนแก่อย่างฉันให้ดีใจเล่นนะ!”โม่เยี่ยนเฉิงเดินเข้าไปยืนข้างเตียง “จริงครับคุณพ่อ หมอจางยืนยันแล้วว่าเสวี่ยเอ๋อร์ท้องลูกแฝด”“ฮ่าๆๆ! สวรรค์! ฉันกำลังจะมีหลานทีเดียวถึงสองคน!” มู่หยวนหัวเราะจนตัวโยน น้ำตาแห่งความดีใจรินไหลออกมา “เสวี่ยเอ๋อร์... มาหาพ่อใกล้ๆ สิลูก”มู่หรงเสวี่ยเดินเข้าไปกุมมือบิดา “คุณพ่อคะ ใจเย็นๆ ค่ะ เดี๋ยวก็เจ็บแผลอีกหรอก”“เจ็บก็ช่างมัน! ตอนแรกพ่อกังวลว่าชีวิตนี้จะไม่ได้เห็นหลาน แต่ตอนนี้... พ่อนอนตายตาหลับแล้วล่ะ”“อย่าพูดเรื่องความตายสิคะคุณพ่อ” เธอตำหนิเสียงอ่อน “คุณพ่อต้องรีบหาย จะได้ช่วยหนูเลี้ยงหลาน สองคนเลยนะ คุณพ่อไหวไหม?”“ไหวสิ! ต่อให้หนูมีอีกสิบคนพ่อก็ไหว!” มู่หยวนหันไปทางลูกเขย แววตาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม “เยี่ยนเฉิง... จากนี้ไป แกต้องดูแลเสวี่ยเอ๋อร์ให้ดี ถ้าฉันรู้ว่าแกทำลูกฉันเสียใจอีกแม้แต่นิดเดียว หรือทำให้หลานฉันต้องกระทบกระเทือน...ฉันจะ
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 24 อาการประหลาด
ตอนที่ 24 อาการประหลาดหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ คฤหาสน์ตระกูลโม่สถานการณ์ดูจะแย่ลงกว่าเดิม โม่เยี่ยนเฉิงไม่สามารถเข้าไปทำงานที่บริษัทได้เต็มเวลาอย่างเคย เพราะเขามีอาการคลื่นไส้อาเจียนทุกเช้า จนแทบจะเดินไม่ไหวในห้องอาหารที่ตกแต่งอย่างหรูหรา มู่หรงเสวี่ยนั่งรับประทานอาหารเช้าอย่างเอร็ดอร่อย เธอตักโจ๊กปลาเนื้อนุ่มเข้าปากคำแล้วคำเล่าอย่างมีความสุขทว่าฝั่งตรงข้าม โม่เยี่ยนเฉิงกลับนั่งนิ่ง มือของเขากำช้อนแน่นจนสั่น แววตาจ้องมองชามโจ๊กเหมือนจ้องมองระเบิดเวลา เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นตามไรผม“คุณไม่ทานเหรอคะ? เดี๋ยวก็ปวดท้องหรอก” มู่หรงเสวี่ยถามพลางตักเนื้อปลาเข้าปาก“เธอกินเข้าไปได้ยังไง ปลาเหม็นคาวขนาดนี้”“คุณเป็นอะไรของคุณเนี่ย หลายวันมานี้เอาแต่ทำตัวประหลาด ทานอะไรก็ไม่ได้ นี่ปลาเก๋าแดงอย่างดี และฉันก็เป็นคนลงมือทำมื้อเช้าเองจะเหม็นคาวได้อย่างไร?...จมูกคุณเน่าหรือเปล่า?” มู่หรงเสวี่ยเริ่มฉุนนิด ๆและอีกหนึ่งอาการประหลาดของโม่เยี่ยนเฉิงจะสงบลงได้ก็ต่อเมื่อ เขาได้ซุกใบหน้าลงกับหน้าท้องเนียนของภรรยาและสูดดมกลิ่นกายของเธอ เขาบอกว่ากลิ่นของเธอคือสิ่งเดียวในโลกที่ยังหอมสำหรับเขา“อึก... แหวะ!” โม
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 23 จะไม่ปล่อยมือ
ตอนที่ 23 จะไม่ปล่อยมือโม่เยี่ยนเฉิงเดินไปลากเก้าอี้ไม้ที่ยังแข็งแรงอยู่ตัวหนึ่งมาวางลงตรงหน้าศัตรูทั้งสอง เขานั่งลงไขว่ห้างพลางหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดขึ้นมาเช็ดคราบเลือดที่ติดอยู่ตามข้อนิ้วอย่างใจเย็น“หยางเฟย... แกจำได้ไหมว่าฉันเคยบอกแกไว้ว่ายังไง?” โม่เยี่ยนเฉิงเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบเหมือนชวนคุยเรื่องดินฟ้าอากาศหยางเฟยเงยหน้าที่บวมช้ำขึ้นมอง แววตายังคงแข็งกร้าวไม่ยอมจำนนง่ายๆ“ฆ่าฉันซะสิ! ถ้าแกแน่จริงก็ยิงเลย!” หยางเฟยถ่มน้ำลายปนเลือดใส่รองเท้าของโม่เยี่ยนเฉิงมาเฟียหนุ่มไม่ได้โกรธเคือง เขากลับยิ้มที่มุมปาก “ยิงแกน่ะมันง่ายไป... ฉันอยากให้แกตายอย่างทรมาน”โม่เยี่ยนเฉิงพยักหน้าให้บอดี้การ์ดที่เหลืออยู่ “จัดชุดใหญ่ให้พวกมัน... แต่อย่าให้ตายไวเกินไปล่ะ”พริบตานั้น บอดี้การ์ดของโม่เยี่ยนเฉิงก็กรูกันเข้าไปจัดการกับหยางเฟยและมู่หรงฟง เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงกระดูกหักดังสลับกับเสียงร้องอ้อนวอนขอชีวิต โม่เยี่ยนเฉิงยืนกอดอกมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็งเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ร่างของทั้งสองก็นอนแน่นิ่งจมกองเลือด โม่เยี่ยนเฉิงเดินเข้าไปหาหยางเฟยที่หายใจรวยริน ดวงตา
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 22 คนทรยศ
ตอนที่ 22 คนทรยศกลิ่นอับชื้นและกลิ่นคาวเลือดปะทะเข้าจมูกทันทีที่ประตูไม้หนาหนักของห้องใต้ดินถูกผลักเปิดออก“เข้าไป!” ลูกน้องของหยางเฟยเหวี่ยงร่างบางเข้าไปในห้องเก็บไวน์เก่าทันทีร่างของมู่หรงเสวี่ยถลาไปกับพื้นซีเมนต์ที่เย็นจัดจนผิวหนังบริเวณเข่าถลอกเลือดซิบ แต่ความเจ็บปวดทางกายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า“คุณพ่อ!”เธอกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อเห็นร่างของมู่หยวน ถูกมัดติดอยู่กับเก้าอี้ไม้กลางห้อง ชายสูงวัยที่เคยดูดีสง่าตอนนี้อยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้ เสื้อเชิ้ตสีขาวเปื้อนไปด้วยรอยเลือดและคราบสกปรก ใบหน้าบวมช้ำจนจำแทบไม่ได้ ดวงตาข้างหนึ่งบวมเป่งและปิดสนิท“เสวี่ย... เอ๋อร์... ลูก... มาทำไม...” เสียงแหบพร่าของมู่หยวนดังขึ้นอย่างยากลำบาก ลมหายใจของเขาติดขัดและโรยรินจนน่าใจหายมู่หรงเสวี่ยตะเกียกตะกายเข้าไปหาท่าน มือเรียวที่สั่นเทาพยายามแกะเชือกที่รัดข้อมือเหี่ยวหย่นนั้นออก แต่มันถูกมัดเงื่อนตายไว้อย่างแน่นหนา“ไอ้พวกสารเลว!” น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ร่วงเผาะลงบนหลังมือของบิดา เธอรู้สึกผิดจนจุกอก ในนิยายตอนจบ มู่หยวนต้องตายอย่างโดดเดี่ยวในบั้นปลายชีวิต แต่ตอนนี้เธอกลับนำพาความ
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 9 พายุหึง
ตอนที่ 9 พายุหึงคืนนั้น มู่หรงเสวี่ยกลับถึงคฤหาสน์ตระกูลโม่เกือบห้าทุ่ม เมื่อผ่านตึกใหญ่ที่มืดสลัว เธอหวังจะรีบกลับไปพักผ่อนที่ตึกเล็ก“ไปไหนมา!”เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังมาจากเงามืดตรงพุ่มไม้ มู่หรงเสวี่ยชะงักกึก หัวใจเต้นรัวด้วยความตกใจก่อนจะปรับสีหน้าให้เรียบเฉยโม่เยี่ยนเฉิงก้าวออกมาจากเงามืด
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 8 หัวใจที่ถูกสั่นคลอน
ตอนที่ 8 หัวใจที่ถูกสั่นคลอนตลอดทั้งสัปดาห์ เถียนเซียงพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่สวยแต่รูป เธอทำงานอย่างขยันขันแข็ง คอยช่วยเฉินอวี่จัดระเบียบเอกสารสำคัญต่างๆ มากมาย กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ดอกมะลิที่ติดตัวเธอทำให้ห้องทำงานที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่ดูสดชื่นขึ้นโม่เยี่ยนเฉิงเริ่มเสพติดการมีเ
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 7 เมินเฉย
ตอนที่ 7 เมินเฉยเช้าวันรุ่งขึ้น มู่หรงเสวี่ยลุกขึ้นจากเตียงสามฟุตครึ่งภายในห้องเล็กท้ายคฤหาสน์ เธอสั่งให้อาเจินขนของย้ายมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อคืน แม้สภาพร่างกายจะย่ำแย่จนแทบไม่อยากขยับตัว แต่เธอก็ต้องฝืนใจลุกขึ้นมาแต่งตัว ใบหน้าที่สะท้อนในกระจกดูซีดเซียว“ไอ้เลว! ไอ้คนหน้าเลือด!...” เธอเค้นเสียงลอดไ
เมื่อนางร้ายเลิกคลั่งรัก(ยุค1986) ตอนที่ 6 ยิ่งเกลียด ยิ่งปรารถนา
ตอนที่ 6 ยิ่งเกลียด ยิ่งปรารถนามือหนาของเขาข้างหนึ่งตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัว ส่วนอีกข้างกระชากสาบเสื้อกี่เพ้าที่คอสูงมิดชิดจนกระดุมมุกหลุดกระเด็นไปคนละทิศละทาง เผยให้เห็นเนินอกขาวสล้างภายใต้บราเซียลูกไม้ตัวบางที่ยังมีรอยรักสีกุหลาบจากเมื่อคืนเด่นชัดเสียงหัวใจของมู่หรงเสวี่ยเต้นระรัว
บางทีคุณอาจจะชอบ
ทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า85.1K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์35.9K viewsชะตารักนางรอ
เทียนเหอ75.0K viewsเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่145.7K viewsอี้เฟย หญาหงส์ทมิฬ
สายลมละเมอ351 viewsสามีผู้ลืมเลือน
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน114 viewsดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน
กัวซืออวี่102 viewsอดีตที่เลือนหาย
ลัยลา299 views
