Share

Chapter 8

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-21 21:34:12

พรนับพันเดินตามสองพี่น้องขึ้นมายังชั้นสามของคฤหาสน์ ทันทีที่เหยียบย่างขึ้นมาเธอก็สัมผัสได้ถึงความเงียบสงบ ไม่มีคนรับใช้และบอดีการ์ดเดินพลุกพล่านเช่นสองชั้นล่าง

          หญิงสาวหยุดยืนมองโถงกว้างซึ่งตรงหน้าเป็นทางเดินทอดยาวกั้นกลางระหว่างประตูห้องสองบานที่หันเข้าหากัน และตรงสุดทางเดินเป็นทางออกสู่ระเบียง

          “ห้องคุณเกรซอยู่ทางด้านซ้ายนะครับ ส่วนห้องฝั่งตรงข้ามคือห้องของคุณเซบาสเตียน”

          “คะ!” พรนับพันอุทานออกมาตาโต พร้อมหันมามองสองพี่น้องที่ยังคงสีหน้าเรียบเฉย

          “ครับ เชิญตามสบายนะครับ ถ้าต้องการอะไรบอกยัยวิว เอ่อ วิภาวีได้เลย ผมต้องขอตัวก่อน”

          “ค่ะ ขอบคุณมากนะคะคุณวิศรุต”

          วิศรุตโค้งศีรษะรับ ก่อนเดินจากไป พรนับพันจึงหันมาส่งยิ้มสดใสให้กับวิภาวี

          “ชื่อวิวใช่ไหมคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”

          “ค่ะ คุณเกรซ” วิภาวีกล่าวพร้อมยิ้มเขินดูน่ารักน่าเอ็นดู ทำเอานางแบบสาวอดยิ้มตามไม่ได้

          “ไม่ต้องเรียกคุณก็ได้ค่ะ เรียกเกรซเฉย ๆ ก็พอ เราน่าจะอายุห่างกันไม่เท่าไหร่”

          “ไม่ได้ค่ะ” วิภาวีส่ายหน้าปฏิเสธ “คุณเกรซอายุมากกว่าวิว จะให้วิวเรียกคุณเกรซแบบนั้นได้ยังไง”

          “อ๋อ... จะว่าเกรซแก่เหรอคะ” พรนับพันแกล้งงอนเด็กสาว ทำเอาวิภาวีหน้าถอดสีทันที “เกรซล้อเล่นค่ะ งั้นน้องวิวเรียกเกรซว่าพี่เกรซละกันนะ เอ๊ะ ว่าแต่รู้ได้ยังไงว่าพี่อายุเท่าไหร่”

          “คือ...” วิภาวีออกอาการเขินก้มหน้างุด ๆ “วิวเป็นแฟนคลับพี่เกรซค่ะ”

          “จริงเหรอเนี่ย” พรนับพันเอ่ยถามอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

          “จริงสิคะ” วิภาวีว่าพลางล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบสมาร์ตโฟนออกมากดแสดงหลักฐานต่อนางแบบคนสวย “นี่ค่ะ วิวอยู่ในกลุ่มแฟนคลับพี่เกรซด้วย แล้วก็นี่ วิวกดเลิฟทุกรูปในไอจีพี่เกรซ แล้วก็นี่...”

          “จ้า จ้า พี่เชื่อแล้ว ขอบคุณมากนะ”

          “ว่าแต่ช่วงนี้พี่เกรซไม่ได้เข้าไปตอบในกลุ่มเลย เป็นเพราะเรื่องข่าวนั้นหรือเปล่าคะ” คำถามของวิภาวีทำเอาดวงหน้าสวยเศร้าลงถนัดตา

          “คือช่วงนี้พี่ยุ่ง ๆ น่ะ แต่เดี๋ยวพี่คงต้องเข้าไปทักทายทุกคนซะหน่อย แล้วก็แจ้งข่าวว่าพี่คงต้องพักงานสักระยะหนึ่ง”

          “อะไรนะคะ ก็ในเมื่อพี่เกรซไม่ได้ทำอะไรผิด” วิภาวีโวยวายด้วยความไม่พอใจ พรนับพันมองเด็กสาวอย่างซาบซึ้ง

          “ขอบใจนะพี่เชื่อใจพี่”

          “แฟนคลับทุกคนรู้ดีว่าพี่เกรซเป็นคนยังไง แล้วทุกคนก็รู้ดีว่าคู่กรณีพี่เกรซน่ะนิสัยเสียขนาดไหน พอมีเรื่องแบบนี้ทีไรผู้ชายลอยตัวทุกที แทนที่จะออกมาปฏิเสธ”

          “อย่าไปว่าเขาเลย เขาก็น่าจะโดนผู้ใหญ่สั่งมาเหมือนกัน”

          “นั่นไงคะ วิวว่าแล้วเชียว พี่ ๆ ในกลุ่มก็คิดแบบนี้” วิภาวีโพล่งออกมาอย่างหัวเสีย หนำซ้ำยังเสียงดังหนักกว่าเก่า ทำเอาพรนับพันตกใจ เพราะบนชั้นสามแห่งนี้เงียบชนิดที่หายใจยังได้ยิน เธอรีบมองซ้ายมองขวา ก่อนหันมากล่าวกับเด็กสาวที่กำลังเดือดดาลแทนเธอ

          “พี่ว่าเราเข้าไปคุยในห้องดีกว่า”

          เมื่อได้ยินดังนั้น วิภาวีจึงรีบเปิดประตูห้อง และเดินนำนางแบบสาวเข้าไปข้างใน ภาพตรงหน้าทำเอาพรนับพันมองนิ่งอย่างไม่เชื่อสายตา เนื่องจากห้องนี้หรูหราใหญ่โต ถูกแบ่งออกเป็นโซนนั่งพักผ่อน อันมีชุดโซฟาหนังสีครีมเรียบหรู และชุดโฮมเธียเตอร์ขนาดยักษ์ อีกฝั่งของห้องเป็นเตียงนอนสี่เสาขนาดคิงไซต์สีครีมตกแต่งด้วยมุ้งลูกไม้ที่ถูกรวบเอาไว้ตรงเสาทั้งสี่ราวกับเป็นเตียงนอนเจ้าหญิงในเทพนิยาย

          “เอ่อ...วิว แน่ใจนะว่านี่คือห้องของพี่”

          “ค่ะ” วิภาวีหันมายิ้มรับ “ยังไม่หมดแค่นี้นะคะ”

          กล่าวจบเด็กสาวก็เดินลึกเข้าด้านใน ตรงหัวเตียงฝั่งซ้ายซึ่งมีทางเดินลึกเข้าไปด้านหลังพรนับพันเดินตามเข้าไปก็ต้องเบิกตาโพลงกับสิ่งที่ปรากฏตรงหน้า

          เมื่อพบกับห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ที่มีเสื้อผ้าแขวนเรียงรายอัดแน่นทุกส่วน อีกฝั่งของห้องมีตู้กระจกใส ภายในเต็มไปด้วยกระเป๋าและรองเท้าแบรนด์เนมคอลเล็กชันล่าสุด

          “วิว นี่มันของใครกัน”

          “ของพี่เกรซทั้งหมดเลยค่ะ”

          “บ้าน่า”

          “จริง ๆ ค่ะ คุณเซบาสเตียนสั่งตกแต่งห้องนี้ใหม่ทั้งหมด และสั่งซื้อของทั้งหมดในห้องมาเพื่อพี่เกรซ” คำตอบของวิภาวีทำให้คิ้วเรียวสวยขมวดย่น เธอกวาดสายตามองรอบห้องลองคำนวณมูลค่าคร่าว ๆ แล้วก็ยิ่งกลัดกลุ้ม

          “วิว คุณเซบาสเตียนยังอยู่ที่ห้องทำงานหรือเปล่า”

          “ไม่น่าจะอยู่แล้วค่ะ ท่านต้องเข้าประชุมที่บริษัท ตอนเย็นก็มีเลี้ยงรับรองแขกจากต่างประเทศ ท่านสั่งให้วิวอยู่กับพี่เกรซจนกว่าพี่เกรซจะเข้านอน”

          “อะไรนะ” พรนับพันเอ่ยถามก่อนหลุดขำออกมา “นี่วิวมาเป็นผู้ช่วยของพี่หรือว่ามาเป็นพี่เลี้ยงกันแน่”

          “พี่เกรซน่ะ อย่าขำสิคะ ก็เจ้านายสั่งมาแบบนี้ใครจะกล้าขัด”

          “จ้า...งั้นมาทำหน้าที่ผู้ช่วยเร็ว ช่วยพี่เอาของออกจากกระเป๋ากันดีกว่า”

          พรนับพันว่าพลางกวักมือเรียกเด็กสาวให้เดินตามไปยังกระเป๋าเดินทางที่วางอยู่ตรงปลายเตียง ก่อนช่วยกันลงมือรื้อเสื้อผ้าข้าวของออกจากกระเป๋าเก็บเข้าตู้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมื่อมาเฟียร้ายตกหลุมรัก   Epilogue

    5 ปีต่อมาภายในห้องทำงานของท่านประธานแห่งอาณาจักร The Palace บรรยากาศเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก เนื่องจากห้องทำงานสุดหรูในตอนนี้ไม่ต่างจากเนิร์สเซอรีขนาดย่อม ชุดโซฟาราคาแพงถูกย้ายไปวางกองรวมกันตรงมุมห้อง และถูกแทนที่ด้วยเต็นท์ผ้าขนาดใหญ่สีชมพูพาสเทล รายล้อมไปด้วยของเล่นต่าง ๆ มากมายวางเรียงรายเต็มห้องท่านประธานแห่ง The Palace นั่งประจำที่อยู่หลังโต๊ะทำงาน หมั่นละสายตาจากหน้าจอแล็ปท็อป มองไปยังลูกสาวตัวน้อยที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่ภายในกระโจมผ้าสีหวาน เมื่อเห็นว่าเด็กน้อยยังคงอยู่ในห้วงนิทรา คนเป็นพ่อก็ยิ้มออกมา ก่อนมองเลยไปยังกรอบรูปบนผนังห้องภาพงานวิวาห์อันยิ่งใหญ่ที่เขาจัดให้ภรรยาอันเป็นที่รักเมื่อ 5 ปีที่แล้ว เหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน ความทรงจำอันแสนล้ำค่าที่ไม่อาจประเมินค่าได้ภาพถัดไปคือแก้วตาดวงใจที่รักยิ่งกว่าสิ่งใด เด็กหญิงเอวาริณ ธนากิจอนันต์ ในภาพนั้นคือวันที่ทารกน้อยลืมตาดูโลกเมื่อ 4 ปีก่อน นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดของพรนับพันตลอดห้าปีมานี้ชีวิตของเซบาสเตียนมีแต่ความสุข และมันก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน เขากำจัดความเสี่ยงทุกอย่างในชีวิตที่อาจนำภัยอันตรายมาสู่ครอบครัว รวมถึงการ

  • เมื่อมาเฟียร้ายตกหลุมรัก   Chapter 32

    “ผอมลงไปเยอะเลยนะที่รัก ไม่ค่อยได้ทานข้าวเหรอ หืม” เขาเอ่ยกระซิบถามข้างหูเล็ก พลางลูบไล้ตามสัดส่วนโค้งเว้าที่อยู่ภายใต้ชุดเดรสเกาะอกตัวยาวสีดำ“ใครจะไปทานลงล่ะคะ” เธอแสร้งกล่าวเสียงกระเง้ากระงอด“ผมขอโทษนะครับที่รัก ไหนดูซิว่าผอมไปมากแค่ไหน” กล่าวจบชายหนุ่มก็ฝังใบหน้าลงไปบนซอกคอระหง สูดกลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาว ก่อนพรมจูบบนผิวเนื้ออ่อนเรื่อยลงมาจนถึงเนินอกอวบอิ่มมือหนาข้างหนึ่งคว้าขอบเกาะอกด้านบนและดึงรั้งลงมาจนเผยให้เห็นสองเต้าขาวโพลน จากนั้นเขาก็ไม่รอช้า อ้าปากครอบครองยอดอกสีหวาน ดูดดุนโลมเลียสร้างความเสียวซ่านจนเธอหลุดเสียงครางเบา ๆ ออกมาพร้อมแอ่นอกรับ ขณะเดียวกันมือเล็กเข้าขยุ้มกลุ่มผมสีน้ำตาลเพื่อระบายความซ่านสยิว“อ๊ะ...บาสเตียน”เสียงครางชื่อแสนหวานทำให้เซบาสเตียนต้องยอมผละออกจากทรวงอกอวบอิ่ม ขยับกายขึ้นจุมพิตแก้มนวลด้วยความทะนุถนอม จากนั้นชายหนุ่มก็เริ่มคืบคลานลงไปด้านล่าง ขณะเดียวกันฝ่ามือหนาสองข้างก็เข้าคว้าชายกระโปรงชุดเดรส ออกแรงดึงตรงรอยแหวกจนขาดเป็นทางยาว“อื้อ ฉีกชุดเกรซทำไมคะ บอกดี ๆ ก็ได้” หญิงสาวกล่าวประท้วงทว่าชายหนุ่มหาได้สนใจ เขาจับขาเสลาสองข้างแยกออกจากกัน จากนั้น

  • เมื่อมาเฟียร้ายตกหลุมรัก   Chapter 31

    เซบาสเตียนอุ้มพรนับพันขึ้นมายังห้องทำงาน ก่อนจะพาเธอเข้าไปยังห้องลับที่อยู่ลึกเข้าไปด้านใน ที่ซึ่งเขาใช้เป็นห้องพักผ่อนส่วนตัว ชายหนุ่มวางร่างบางลงบนโซฟาหนังสีดำตัวยาวก่อนนั่งลงเคียงข้าง มือหนาสองข้างยกขึ้นจับไหล่บอบบางเพื่อให้เธอหันมาเผชิญหน้า ดวงตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าคมคร้ามนิ่งงัน “ที่รัก ผมกลับมาแล้วนะ” “...” ไร้ซึ่งเสียงใดเล็ดลอดออกมา ทว่ากลีบปากบางนั้นสั่นระริกจนเธอต้องเม้มเอาไว้แน่น ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และผ่อนออกมายาว ๆ “ผมคิดถึงคุณมากเลย” เสียงนุ่มทุ้มว่าพลางยกมือข้างหนึ่งจากไหล่มน ย้ายมาประคองแก้มนวล ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปหมายจะจุมพิต ทว่ามือเล็กกลับยกขึ้นดันแผงอกแกร่งให้ถอยออกห่าง และนั่นทำให้ชายหนุ่มได้เห็นหยาดน้ำตาที่ไหลหลั่งออกมาจากดวงตาคู่งาม “คนบ้า ทำไมทำกับเกรซแบบนี้ ทำไมหายไปไม่ติดต่อกลับมาเลย ฮือ ฮือ” พรนับพันร้องไห้โฮระบายความอัดอั้นตันใจพร้อมกำมือแน่นทุบกำปั้นลงบนแผงอกกว้าง “คุณรู้ไหมว่าเกรซเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน เกรซจะไปตามหาคุณที่เวกัสอยู่แล้ว คุณจะทำให้เกรซเป็นบ้าตาย รู้ไหมว่าการรอข่าวของคุณในแต่ละวันมันทรมานมาก

  • เมื่อมาเฟียร้ายตกหลุมรัก   Chapter 30

    เมื่อถึงวันงานเปิดตัวโพรเจกต์ The Palace พรนับพันก็พยายามครองสติเอาไว้ เพื่อให้งานผ่านพ้นไปได้ราบรื่น โดยมีวิภาวีและทีมงานคนสนิทคอยชวนคุย ดึงความสนใจ ไม่ให้นางแบบสาวมีเวลาคิดฟุ้งซ่านโดยงานในวันนี้เป็นที่กล่าวถึงตั้งแต่ยังไม่เปิดตัว นอกจากความยิ่งใหญ่ตามสไตล์ The Palace แล้ว ทุกคนยังอยากรู้ชื่อโครงการที่ประธานหนุ่มปิดเอาไว้เป็นความลับอีกด้วยงานถูกจัดขึ้นภายในห้องแกรนด์บอลรูมของอาคารสำนักงานใหญ่ The Palace โดยพรนับพันได้นั่งอยู่ด้านหน้าร่วมกับกรรมการบริหารท่านอื่น ซึ่งก่อนหน้านี้วิศรุตได้ทำการเปิดประชุมบอร์ดบริหารเพื่อแจ้งให้ผู้บริหารได้ทราบว่า เซบาสเตียนติดภารกิจสำคัญทำให้ไม่อาจปลีกตัวกลับมาได้ทัน จึงได้มอบอำนาจให้แก่พรนับพันดำรงตำแหน่งรักษาการแทน ซึ่งก็ไม่มีใครกล้าขัดข้อง เพราะไม่อยากมีปัญหากับประธานหนุ่มในภายหลังพรนับพันนั่งมองพิธีกรหนุ่มบนเวทีด้วยแววตาเลื่อนลอย จนกระทั่งพิธีกรหนุ่มประกาศเชิญเธอขึ้นไปบนเวทีเพื่อเปิดป้ายโครงการ“ขอเชิญคุณพรนับพัน แบรนด์แอมบาสเดอร์ของเราขึ้นบนเวทีเพื่อเปิดป้ายสุดเซอร์ไพรส์ของโครงการด้วยครับ” สิ้นเสียงพิธีกรหนุ่ม แขกเหรื่อที่มาร่วมงานก็ต่างปรบมือกันเ

  • เมื่อมาเฟียร้ายตกหลุมรัก   Chapter 29

    “เป็นยังไงบ้าง” วิศรุตที่กำลังนั่งรับประทานอาหารเย็นอยู่ภายในห้องครัวของคฤหาสน์ธนากิจอนันต์เอ่ยถามน้องสาวที่เพิ่งเดินถือถาดอาหารเข้ามา ทว่าวิภาวีถอนหายใจออกมาด้วยความกลัดกลุ้ม ก่อนส่ายศีรษะเบา ๆ หลายวันมานี้นางแบบสาวเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องนอน ข้าวปลาแทบไม่ยอมแตะ รับประทานคำสองคำตามการคะยั้นคะยอของวิภาวี “วิวเคาะเรียกตั้งนานแต่ไม่มาเปิด น่าจะอยู่ในห้องน้ำ เดี๋ยวอีกสักพักว่าจะขึ้นไปใหม่” “คงต้องใช้เวลาสักพัก” สองพี่น้องมองหน้ากันนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่คนเป็นน้องจะเอ่ยถามขึ้น“มีความคืบหน้าอะไรบ้างไหมพี่รุต”คำถามเดิมที่ถามซ้ำ ๆ เช่นทุกวัน ด้วยหวังว่าจะได้ข่าวคราวความคืบหน้าอะไรบ้าง ถึงแม้ว่าเซบาสเตียนจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทว่าทุกคนก็ยังคงไม่หมดหวัง“พี่ติดต่อทีมบอดีการ์ดทางนั้นได้แล้ว แต่ก็ไม่มีใครปริปากบอกอะไร พวกนั้นอ้างเรื่องความปลอดภัย แต่ไม่ต้องกังวลไปนะ พี่ส่งทีมของพี่ตามไปแล้ว อีกไม่นานคงรู้เรื่อง”“เฮ้อ ความคืบหน้าแค่นี้เองเหรอ วิวสงสารพี่เกรซจังเลย” วิภาวีเอ่ยเสียงเศร้าพลางมองถาดอาหารซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นอาหารที่พรนับพันโปรด

  • เมื่อมาเฟียร้ายตกหลุมรัก   Chapter 28

    พรนับพันฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตนเองนอนราบอยู่บนโซฟาตัวยาวภายในห้องทำงาน โดยมีวิภาวีนำยาดมสมุนไพรจ่อที่ปลายจมูกเล็ก “พี่เกรซ เป็นไงบ้าง ไปโรงพยาบาลไหม” พรนับพันส่ายศีรษะปฏิเสธก่อนค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นนั่ง เมื่อวิภาวีเห็นแบบนั้นก็รีบลุกขึ้นช่วยประคอง ก่อนจะนั่งลงเคียงข้าง พรนับพันเหม่อมองไปยังโต๊ะทำงานของเซบาสเตียนด้วยนัยน์ตาสั่นไหว ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น พลางคิดถึงสิ่งที่วิศรุตได้นำมารายงานไปก่อนหน้านี้ หัวใจของเธอก็พลันวูบโหวง ความรู้สึกห่วงหาอาทรก่อตัวขึ้น พร้อมความหวาดกลัวด้วยไม่รู้ว่าคนรักจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร “วิว...” เธอเอ่ยเรียกวิภาวีด้วยเสียงเบาหวิว โดยไม่ยอมละสายตาจากโต๊ะทำงานของเซบาสเตียน “คะ พี่เกรซ” “มีความคืบหน้าอะไรอีกไหม” “เอ่อ...คือ...” วิภาวีอึกอัก ด้วยไม่รู้จะกล่าวตอบออกไปอย่างไรดี ยิ่งได้เห็นใบหน้าเศร้าหมองของพรนับพัน คำพูดทั้งหลายก็พร้อมใจกันจุกแน่นอยู่ในลำคอ “บอกพี่มาเถอะ ขอร้อง” เสียงหวานอ้อนวอนเจือสั่นเครือ ดวงตาคู่สวยเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอ “พี่เกรซต้องเข้มแข็ง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status