แชร์

บทที่ 8 แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ !?

last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-14 18:01:15

บทที่ 8 แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ !?

หลังจากนั้นหวงเฟยก็ได้กล่าวคำขอบคุณหว่านถิงเป็นอย่างมาก หากไม่ได้ความช่วยเหลือจากเธอแล้ว เขาคงจะล้มละลายเป็นจแน่แท้

แต่ทันใดนั้น หวงเฟยก็ฉุกคิดถึงที่มาที่ไปของปากกา และหาความจริงจากการกระทำของหว่านถิง ที่พยายามยัดเยียดปากกาให้เขาใช้

หลังจากที่พยายามสอบถามรายละเอียด และเกลี้ยกล่อมกันอยู่พักใหญ่ หว่านถิงจึงอธิบายว่า ปากกานี้เธอได้มาตอนที่เธอไปท่องเที่ยวที่อิตาลีโดยบังเอิญเมื่อสองปีที่แล้ว

และเธอยังโกหกคำโตต่อไปอีกว่า คนขายอธิบายถึงความพิเศษและวิธีการใช้ ข้อควรระวังให้กับเธอแล้ว โดยแลกกับเงิน 1 หยวนที่ติดตัวเธอไปเวลานั้น

นอกเหนือไปจากเงินสดอื่นๆ และบัตรธนาคารใด ๆ คนขายก็มิได้เรียกเก็บเพิ่มเติม บอกเพียงแค่ว่าเป็นชะตาของเธอ และเธอเพิ่งจะได้พิสูจน์ความจริงในวันนี้เอง

นั่นก็เพียงเพราะว่าเธอสังเกตเห็น สายตาที่ดูล่อกแล่ก และความลุกลนของทั้งสองคน พร้อมกับลางสังหรณ์ที่ค่อนข้างแม่นยำของเธอ เลยค่อนข้างมั่นใจว่ามีสิ่งผิดปกติ

และด้วยความสงสัยในคุณสมบัติของปากกาแห่งสัญญา เธอจึงยืนยันที่จะให้หวงเฟยใช้มัน

[ ติ้ง ! .. ]

[ ได้รับค่าความพึงพอใจ 500+10 คะแนน ]

แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ!? หว่านถิง กู่ร้องอยู่ในใจ ถ้าอย่างนั้นภารกิจของเธอคงสำเร็จได้ง่ายขึ้นสินะ

[ ได้รับค่าความโชคดี 4 หน่วย ]

[ ค่าความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 2 ระดับ ]

ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจได้แล้วว่าคู่ค้าแกะอ้วนของเธอตัวนี้ น่าผูกสัมพันธ์และน่าคบหายิ่งนัก

ทางด้านหวงเฟย เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากหว่านถิง ประกอบกับการที่หว่านถิงทำอาหารเลิศรสให้ทานอยู่หลายครั้ง ความรู้สึกในใจเริ่มหวั่นไหว

กว่าจะรู้สึกตัวก็หลงรักผู้หญิงตรงหน้าเข้าเสียแล้ว ไม่ว่าจะเป็นนิสัยที่อ่อนโยน ขี้เล่น สนุกสนาน ไหนจะฝีมือการทำอาหารของเธอนั่นอีก

หวงเฟยจึงเลื่อนระดับเป็นลูกค้าวีไอพี และแฟนคลับตัวจริงของหว่านถิงเลยทีเดียว

เมื่อหวงเฟยมาที่ร้านบ่อยขึ้น และแน่นอนคะแนนความพึงพอใจของหว่านถิงย่อมขยับขึ้นอย่างรวดเร็ว

ภายในระยะเวลา 2 อาทิตย์ เธอก็ได้รับคะแนนความพึงพอใจถึง 2,000 คะแนน รวมถึงค่าความโชคดีอีกหลายครั้ง ทำให้ระดับค่าความโชคดีปรับระดับขึ้นอีก 1 ระดับเป็น - 6 แล้ว

ในขณะเดียวกัน เฉิงซานและโม่หลีเมื่อกลับไปบ้านแล้วได้ทั้งสองคนพยายามที่จะล้างหมึกของปากกาแห่งสัญญาบนหลังมือของทั้งสองคน แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ก็ไม่สามารถล้างออกได้ ทั้งสองจึงได้แต่อยู่ในบ้านหรือสวมถุงมือเมื่อจำเป็นที่จะต้องออกไปข้างนอก

และจดจำความแค้นนี้ไว้ในใจ โดยบอกกับตัวเองว่าไม่มีวันให้อภัยหวงเฟยอย่างแน่นอน จนกระทั่งเวลาผ่านไป 30 วัน ร่องรอยหมึกบนหลังมือของทั้งสองคนก็ลบเลือนออกไปเอง ทิ้งไว้เพียงความแค้นเท่านั้น

วันหนึ่ง หวงเฟยนัดกับมู่เฉิงอันเอาไว้ที่ร้านของหว่านถิง เมื่อมู่เฉิงอันมาถึงและนั่งรอหวงเฟยอย่างเลื่อนลอย และเงียบเชียบไม่แม้แต่จะเหลือบตามองรอบ ๆ

เมื่อหว่านถิงเห็นเข้าก็ค่อนข้างจะแปลกใจ ในภาพจำของเธอผู้ชายคนนี้ ถึงจะมีบุคลิกค่อนข้างเงียบขรึม แต่โดยปกติก็ยังมีรอยยิ้มอยู่มุมปากให้เธอเห็นเป็นบางครั้ง

แต่วันนี้มู่เฉิงอันกลับดูเลื่อนลอย สายตามองเหม่อไปยังที่ไกล ๆ หัวไหล่งองุ้ม ขอบตาดำคล้ำ ความสง่าราศีที่เคยมี กลับเลือนรางกลายเป็นคนละคนเลยทีเดียว

เธอจึงเข้าไปทักทายตามมารยาท ด้วยความที่บิดาของทั้งคู่ค่อนข้างสนิทสนม และมู่เฉิงอันเองก็มาที่ร้านนี้หลายรอบแล้ว จึงไม่ได้รู้สึกได้ว่าผิดแปลกแต่อย่างใด

“คุณมู่ ! วันนี้รับอะไรดีคะ วันนี้หวงเฟยไม่ได้มาด้วยกันเหรอคะ”

หว่านถิงทักทายอย่างเป็นธรรมชาติ และพยายามสังเกตมู่เฉิงอัน อย่างรวดเร็ว

“สวัสดีครับคุณหว่านถิง พอดีผมเสร็จงานเร็ววันนี้ ผมเลยตั้งใจมารอหวงเฟยที่นี่” มู่เฉิงอันตอบอย่างราบเรียบ

ใจของหว่านถิงถึงกับหล่นวูบ ราวกับมีความบอบช้ำเข้าจู่โจมหัวใจตนเองอย่างไม่ทันตั้งตัว

เธอมองผู้ชายตรงหน้าอีกครั้ง จึงตัดสินใจที่จะนั่งคุย กับมู่เฉิงอันด้วยหวังว่าจะสามารถช่วยอะไรเขาได้บ้าง

[ ภารกิจรอง : ช่วยเหลือผู้มอบค่าแห่งความโชคดี ให้สามารถผ่อนคลายจิตใจ ไม่มีรางวัล บทลงโทษ ค่าความโชคดีลดลง 1 ระดับ ]

หว่านถิงลอบมองรอบตัวทันที ในเมื่อไม่เห็นหวงเฟย แสดงว่าต้องเป็นมู่เฉิงอันอย่างแน่นอน และจากที่ระบบมอบภารกิจผ่อนคลายจิตใจให้ เมื่อเธอพิจารณาแล้ว จึงเลือกที่จะนั่งลงข้าง ๆ

“คุณมู่ ขอนั่งคุยด้วยคนนะคะในระหว่างที่นั่งรอหวงเฟยไปด้วย”

ช่วงแรกมู่เฉิงอันยังปิดกั้นอยู่บ้าง แต่ด้วยความเป็นธรรมชาติความอบอุ่นที่หว่านถิงมอบให้ ทำให้เขาเริ่มเปิดใจพูดคุยกับหว่านถิง และเล่าให้เธอฟังว่า หลายคืนมานี้ เขาได้ฝันถึงหลินอัน มารดาผู้ล่วงลับเกือบแทบจะทุกวัน

สืบเนื่องมาจากมารดาของมู่เฉิงอัน เป็นคนอ่อนโยนและสนุกสนาน แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น อยู่ ๆ เธอก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นคนละคน และซึมเศร้า วัน ๆ ไม่พูดไม่จากับใคร

เมื่อเวลาผ่านไปร่วมสองปีหลินอันก็ยังอาการไม่ดีขึ้น ทั้ง ๆ ที่พยายามรักษาอย่างต่อเนื่อง โดยสารพัดรูปแบบมาแล้วก็ตาม

ขณะนั้นมู่เฉิงอัน อายุได้เพียง 9 ปี และอยู่บ้าน นั่งอ่านหนังสืออยู่ข้าง ๆ มารดาอย่างเงียบ ๆ ฉับพลันนั้นเอง มารดาที่นั่งเลื่อนลอยอยู่ดีๆ ก็มีอาการหวาดกลัว ตัวสั่น หลังจากอ่านจดหมายที่ไม่ทราบที่มาที่ไป

หลังจากที่เธอหายลับขึ้นไปบนบ้าน เธอกลับกระโดดลงมาเสียชีวิตอยู่ตรงหน้ามู่เฉิงอันอย่างพอดิบพอดี

มู่เฉิงอันได้เข้าสู่สภาวะอาการเหม่อลอยอยู่ร่วม 6 เดือน หลังจากที่ได้รับการรักษาแล้ว มู่เฉิงอันได้กลับไปเรียนอย่างทุ่มเท และเริ่มแยกตัวออกจากผู้คน ไม่ค่อยยิ้มแย้มและผ่อนคลายน้อยลง ยกเว้นกับคนสนิทเท่านั้น

หลังจากที่หว่านถิงได้ฟัง และนึกถึงข้อความของระบบที่บอกให้ช่วยเหลือผ่อนคลายจิตใจนั้น จึงได้เข้าใจว่า ไม่ใช่ให้ช่วยเหลือหวงเฟยอย่างที่เคย แต่เป็นผู้ชายตรงหน้านี้เอง

หว่านถิงขบคิดอยู่สักพัก ก็นึกถึง ชานมอารมณ์ดี ที่อยู่ในมิติของเธอ เมื่อยามที่เธอทำไว้เล่น ๆ ขึ้นมาได้

เธอจึงนำมาเสิร์ฟให้กับมู่เฉิงอัน เพราะชานมนี้มีสรรพคุณ ที่ช่วยให้ผ่อนคลายอารมณ์ชั่วคราวได้อย่างรวดเร็ว ถึงแม้จะมีผลลัพธ์ที่ไม่นานมากนัก แต่ค่อนข้างว่องไว และใช้ง่าย

ซึ่งมู่เฉิงอันก็ไม่ทำให้เธอต้องผิดหวัง สายตาเริ่มส่อความแวววาวอีกครั้ง และยังมีรอยยิ้มบางๆ ออกมาอีกด้วย

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมื่อระบบสั่งให้ฉันเป็นแม่ครัวแห่งความหวัง   บทที่ 22 วันสุดท้ายของภารกิจ

    บทที่ 22 วันสุดท้ายของภารกิจ[ ติ้ง!... ][ ได้รับค่าความพึงพอใจ 1,200 คะแนน ][ ได้รับค่าพลังงาน 2 หน่วย ][ ได้รับค่าความโชคดี 2 หน่วย ]นี่สิ ! ถึงจะสมกับเป็นผู้เฒ่าหวงของนายหญิงหว่านถิงจริง ๆ ให้คะแนนแบบนี้ คนทำอาหารย่อมเต็มใจแน่นอนค่าพลังงานเพิ่มขึ้นอีก 2 หน่วย เป็น 19 หน่วยแล้ว ยังเหลือการทำอาหารอีกเพียงหนึ่งครั้งให้กับผู้เฒ่าหวง เธอเองก็จะพร้อมสำหรับเมนูเป็ดปักกิ่งแล้วในที่สุดวันนี้นี้ก็เป็นวันสุดท้ายของภารกิจรอง ทำอาหารให้แก่ผู้เฒ่าหวงเป็นเวลา 10 วัน หว่านถิงไม่อยากทำอะไรให้ยุ่งยากอย่างวันก่อนอีกแล้ว เธอจึงเลือกเมนูซุปสาหร่ายและกับข้าวอีกหนึ่งอย่าง เสิร์ฟพร้อมกับข้าวสวยน่าจะเพียงพอและพาผู้เฒ่าหวงมาที่ร้าน ด้วยเหตุที่ว่า เมื่อวานมีคนมากมายมาวุ่นวายที่ร้านเพื่อตามหาเธอ และขอสั่งเมนูพิเศษประจำวันให้ได้เมื่อมาถึงที่ร้านจึงพบว่า ลูกค้าพากันมาเต็มแน่นร้าน และยังมีคนต่อคิวอยู่ด้านนอกอีกด้วยความเร่งด่วนเธอจึงขอให้ผู้เฒ่าหวงนั่งรอภายในร้าน ในระหว่างที่เธอจะไปเตรียมเค้กแครอท เพื่อบรรเทาความหงุดหงิดของบรรดาลูกค้าเป็นอย่างแรกเมื่อเฉาเย่าได้ประกาศออกไปว่า วันนี้จะมีการแจกเ

  • เมื่อระบบสั่งให้ฉันเป็นแม่ครัวแห่งความหวัง   บทที่ 21 การเรียนรู้จากการสูญเสีย

    บทที่ 21 การเรียนรู้จากการสูญเสียเมื่อถึงคราวที่ต้องทอดเต้าหู้ คราวนี้เธอใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก จึงแลกคะแนนความโชคดีออกมา 1 หน่วย เพื่อที่จะทอดเต้าหู้ โดยใช้ไฟกลาง ๆ จนกระทั่งเต้าหู้ที่ได้ออกมาเป็นสีสวยทุกก้อน จึงได้เบาใจลงได้รซอสที่จะใช้ทำผัดเต้าหู้ เธอใช้เต้าเจี้ยวธรรมดา มีเพียงน้ำมันหอยจากระบบที่ยังมีเหลือจากคราวก่อนเมื่อผัดรวมกับผงปรุงรสพิเศษจากระบบ น้ำซอสของเธอก็เริ่มเข้มข้นและมีรสกลมกล่อมจากนั้นเธอก็ใส่เต้าหู้ก้อนสี่เหลี่ยมสีเหลืองทองลงไปผัดเบา ๆ คลุกเคล้าจนเข้ากัน เต้าหู้ที่ได้ยังมีความเหลืองนวลและหอมหวนชวนรับประทานยิ่งนักขนาดผู้เฒ่าหวงที่ได้รับคำสั่งให้นั่งรออยู่ในห้องอาหาร ไม่สามารถนั่งอยู่ติดกับเก้าอี้ได้ จึงได้แต่มายืนรออยู่ข้าง ๆ โต๊ะเตรียมอาหาร พร้อมทั้งอ้าปากค้าง ทำท่าทางเหมือนกับน้ำลายจะไหลยืดอยู่ตลอดเวลา จนหว่านถิงถึงกับหลุดขำ และไล่ให้ผู้เฒ่าหวงกลับไปที่ห้องอาหารเหมือนเดิมผู้เฒ่าหวงได้แต่เดินหน้าละห้อยกลับไปยังห้องอาหาร แต่มิได้ผิดหวังมากมายนัก เพราะรู้ได้เป็นอย่างดีว่า อาหารที่นายหญิงทำย่อมมีความเลิศรสอยู่เสมอ จึงได้สงบอกสงบใจลง และรอคอยอย่างใจจดใจ

  • เมื่อระบบสั่งให้ฉันเป็นแม่ครัวแห่งความหวัง   บทที่ 20 กลิ่นตลบอบอวลอีกครั้ง

    บทที่ 20 กลิ่นตลบอบอวลอีกครั้งเมื่อเริ่มต้นทำบะหมี่ด้วยการผสมแป้ง และตามด้วยผงมรกตสวรรค์เข้าไปอีก 6 หยด ทำไมถึงใช้ผงมรกต ทั้ง ๆ ที่ทำบะหมี่หยกนะเหรอ เพราะบะหมี่หยกที่เธอต้องการทำนั้นเป็นบะหมี่หยกเขียวใสด้วยส่วนผสมพิเศษนี้บะหมี่หยกที่ได้จะมีสีสวย และเหนียวนุ่มมากยิ่งขึ้นหลังจากที่ดึงแป้งสลับไปมา จนได้เส้นบะหมี่สีเขียวใส ตามที่ต้องการแล้ว เธอจึงเริ่มไปเตรียมหมู สำหรับทำหมูแดงและซอสหมูแดงคราวนี้เธอเลือกที่จะใส่เลือดอินทรีย์ทมิฬแทนที่ซอสธรรมดาเข้าไปหมักและทำซอส เพราะสีที่ได้จะมีความแดงเข้มสวยงามกว่าสีแดงใส ๆ ธรรมดามากนักเมื่อไก่ที่หมักไว้ได้ที่ และบะหมี่กับหมูแดงพร้อมปรุงก็เรียบร้อยแล้ว เธอจึงเปิดเตา เพื่อทำซุปไก่สมุนไพรและซอสหมูแดงในเวลาเดียวกันเตาระดับ 2 ต้องใช้ค่าพลังงาน 4 หน่วยสำหรับทำอาหาร 2 อย่างในเวลาเดียวกับ และยังใช้ค่าความโชคดีอีก 2 หน่วย แต่หว่านถิงเองก็ไม่ได้ย่อท้อ เพราะรู้ดีว่าผลลัพธ์ที่ได้ย่อมคุ้มค่าอย่างแน่นอนหว่านถิงใส่สมุนไพรต่าง ๆ และไก่ลงไปในหม้อตุ๋นระดับ 2 และเป็นตามคาดกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วตั้งแต่เริ่มต้นระหว่างรอเธอจึงทำหมูแดง และซอสหมูแดงเลือดอินทร

  • เมื่อระบบสั่งให้ฉันเป็นแม่ครัวแห่งความหวัง   บทที่ 19 บะหมี่หยกเขียวใสและซุปไก่สมุนไพร

    บทที่ 19 บะหมี่หยกเขียวใสและซุปไก่สมุนไพร[ เพียงแค่โฮสต์ ตั้งใจทำภารกิจให้สำเร็จเพียงเท่านั้น ซึ่งปัจจุบัน ค่าความสำเร็จของโฮสต์อยู่ที่ 80 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ][ ขอให้โฮสต์ปรับปรุง และพัฒนาความสามารถต่อไป ]หลังจากที่ได้รับคำบรรยายยาวเหยียดจากระบบแล้ว หว่านถิงก็จับใจความได้ว่า อาหารที่เธอทำให้ผู้เฒ่าหวงนั้น มีผลในการปรับปรุงธาตุหยินและหยางในตัวของผู้เฒ่าหวงเป็นพิเศษทำให้ผู้เฒ่าหวง เปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกไปยังช่วงเวลาก่อนที่จะทะลุมิติไปยังอีกโลกหนึ่ง เมื่อ 500 ปีก่อนจริง ๆ แล้วการที่ผู้เฒ่าหวง แก่ชราลงเพียงเล็กน้อยทั้งที่เวลาผ่านไปร่วม 500 ปีมาแล้ว เพราะเวลาในโลกมิตินั้นเดินไปช้า คล้าย ๆ กับเวลาในห้วงมิติพิเศษของหว่านถิง และแตกต่างจากโลกปัจจุบันนั่นเองเมื่อออกมาจากโลกมิติ และได้รับการปรับปรุงธาตุให้สมดุล ผู้เฒ่าหวงจึงได้กลับคืนรูปลักษณ์ภายนอกไปอยู่ในช่วงปัจจุบัน ก่อนที่จะทะลุมิติอีกครั้งหลังจากที่ผู้เฒ่าหวงได้รับคำอธิบายและสงบสติอารมณ์ได้แล้ว จึงขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างอารมณ์ดี และต้องการที่จะตามหว่านถิงไปที่ร้าน ด้วยเหตุผลเดียว คือ อยากรู้ว่าอาหารใดที่เป็นต้นเหตุของความเปล

  • เมื่อระบบสั่งให้ฉันเป็นแม่ครัวแห่งความหวัง   บทที่ 18 การเปลี่ยนแปลงของผู้เฒ่าหวง

    บทที่ 18 การเปลี่ยนแปลงของผู้เฒ่าหวงหลังจากที่รอให้เป็ดสุก เธอก็เริ่มลงมือทำไก่ผัดพริกเขียวต่อไปครั้งนี้เธอเลือกใช้พริกเขียวป่าสน ตามที่ระบบแนะนำมาว่าทั้งรสชาติที่เผ็ด และความหอมที่เป็นเลิศ ทำให้เธอยินยอมที่จะเสียคะแนนความพึงพอใจไปอีกครั้งและแน่นอนคราวนี้ไก่ผัดพริกเขียวของเธอระเบิดในร้านอย่างที่ระบบได้บอกเธอไว้ ทำให้ผู้คนในร้านพากันอยากที่จะสั่งเมนูนี้ขึ้นมาด้วย ถึงแม้จะไม่ระเบิดไปถึงข้างนอกอย่างคราวที่ทำหมาล่าก็ตามเธอก็ได้ตัดสินใจว่า เมนูไก่ผัดพริกเขียวและเป็ดตุ๋นมะนาวดองนี้ จะเป็นเมนูพิเศษของร้านสำหรับวันนี้หว่านถิงเสิร์ฟไก่ผัดพริกเขียวกับเป็ดตุ๋นมะนาวดอง พร้อมกับข้าวสวยร้อน ๆ ให้กับผู้เฒ่าหวงส่วนตัวเองหันกลับไปทำเมนูผัดพริกเขียว และเป็ดตุ๋นมะนาวดองอีกครั้ง คราวนี้สามารถรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลง[ ติ้ง!... ][ ได้รับค่าความพึงพอใจ 500 คะแนน ][ ได้รับค่าพลังงานในการปรุงอาหาร +2 หน่วย ]ใช่แล้วถ้าทำอาหารพร้อมกัน 2 อย่างใน 1 ครั้ง ได้รับค่าพลังงานในการปรุงอาหาร 2 หน่วย นั่นหมายความว่าถ้าเธอทำอาหารใหม่พร้อมกันเป็นจำนวน 5 ครั้ง เธอจะสามารถเพิ่มค่าพลังงานในการปรุงอาหา

  • เมื่อระบบสั่งให้ฉันเป็นแม่ครัวแห่งความหวัง   บทที่ 17 ภารกิจที่แสนยาก

    บทที่ 17 ภารกิจที่แสนยากหว่านถิงเริ่มต้นภารกิจด้วยการมอบ ชานมอารมณ์ดี ที่ไม่เคยทำให้เธอผิดหวังแม้แต่สักครั้งให้กับผู้เฒ่าหวง[ ได้รับค่าความพึงพอใจ 200 คะแนน ]โอ้ ! … เป็นค่าความพึงพอใจที่สูงมาก นับจากตั้งแต่ ได้ทำ ชานมอารมณ์ดี ให้กับคนอื่นที่ผ่านมา อาจจะเพราะในยุคสมัยนี้ มีเครื่องดื่มที่เป็นตัวเลือกอยู่มากมาย จึงทำให้ได้รับค่าความพึงพอใจเพียงเล็กน้อยเท่านั้นหลังจากนั้นหว่านถิงได้ตกลงกับผู้เฒ่าหวงว่าเธอจะต้องไปที่ร้านกาแฟของเธอในทุก ๆ วัน หากผู้เฒ่าหวงยินดีติดตามไปก็ย่อมได้ แต่จะต้องเรียนรู้โลกภายนอก และเรื่องอื่น ๆ อีกด้วยผู้เฒ่าหวงจึงเริ่มติดตามหว่านถิง และเรียนรู้ตัวอักษรง่าย ๆ รวมไปถึงความเป็นอยู่ของโลกปัจจุบันเมื่อหว่านถิงเห็นว่าผู้เฒ่าหวงอาจจะไม่มีอะไรทำ กลัวจะเบื่อ เธอจึงเปิดโทรทัศน์ให้ดู ด้วยการกดรีโมท แรก ๆ ผู้เฒ่าหวงเองค่อนข้างจะตกใจ กับการที่มีคนเดินไปมาอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยม อีกทั้งยังเปลี่ยนไป เปลี่ยนมาได้ด้วยผู้เฒ่าหวงจึงเล่นสนุกอยู่กับการกดรีโมททีวีอยู่อีกพักใหญ่ ส่วนหว่านถิงเอง ก็ขอตัวไปทำอาหารให้แก่ผู้เฒ่าหวง โดยเมนูแรกที่เธอนึกถึง ว่าผู้เฒ่าหวงจะพึงพอใจ ค

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status