เมื่อระบบสั่งให้ฉันเป็นแม่ครัวแห่งความหวัง

เมื่อระบบสั่งให้ฉันเป็นแม่ครัวแห่งความหวัง

last updateLast Updated : 2026-11-18
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 rating. 1 review
16Chapters
6views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ลืมตาตื่นจากการบำรุงผิวปี 3050 แต่ดันวาร์ปมาตัวเปล่าเล่าเปลือยจำอะไรไม่ได้ในปี 2005! โชคดีที่มี 'ระบบแม่ครัวแห่งความหวัง' คอยแจกภารกิจทำอาหารสุดป่วน แลกกับคะแนนความพึงพอใจของลูกค้า ชีวิตกำลังจะรุ่งเรืองเป็นเศรษฐีนีเจ้าของร้านอาหารชื่อดัง แต่จู่ๆ ระบบกลับเปิดภารกิจลับขั้นสุดยอด! บังคับให้เธอทะลุมิติข้ามเวลาอีกรอบ ย้อนกลับไป 500 ปีก่อนเพื่อช่วยชีวิตบรรพบุรุษตระกูลกู้! งานนี้ไม่ได้มีแค่เตาแก๊ส แต่ต้องพกตะหลิวไปกู้โลก (และกู้ตระกูล) ด้วยกันแล้ว!

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ความเจ็บปวดที่ไม่คุ้นเคย

บทที่ 1 ความเจ็บปวดที่ไม่คุ้นเคย

ภายในห้องสีขาว ที่มีแสงส่องผ่านหน้าต่าง ให้ความอบอุ่นได้อย่างพอดี กลิ่นดอกไลแลคโชยเบา ๆ ช่างเป็นความสงบอย่างที่ไม่คุ้นเคยมาก่อน ซูหวานถิงลืมตาขึ้นมาเพราะความเจ็บเล็ก ๆ จากการถูกเข็มแทงที่แขน

“โอ้ย เจ็บนะ ทำอะไรของคุณเนี่ย”

หว่านถิงคำรามลั่นห้อง โดยเฉพาะความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยจากการถูกเข็มแทง ในโลกที่เธออยู่ไม่มีการใช้เข็มมานานมากแล้ว ทุกอย่างผ่านการสแกนด้วยเครื่อง PMS Personal Monitoring Standard หรือเครื่องตรวจพื้นฐานระดับบุคคล หรือแม้กระทั่งการตรวจเลือดก็ตาม

พยาบาลกัดฟันส่งเสียงอย่างรำคาญใจ ให้หว่านถิงระงับสติอารมณ์ คนไข้แบบนี้เธอเจอมามากมาย บางทีเป็นผู้ชายกล้ามโต สูงใหญ่ แต่พอโดนเจาะเลือด ร่างกายพากันอ่อนยวบไปซะอย่างงั้น เธอไม่ใจอ่อนหรอก

หว่านถิงกะพริบตาอย่างงุนงง เธอจำได้ตอนที่เข้าโรงพยาบาล เธอได้ตกลงกับแพทย์ประจำตัวไว้แล้ว ว่าจะมีการให้ยาผ่านแผ่นแปะตามแขนของเธอ และเข้าแคปซูลเสริมสร้างกล้ามเนื้อเพื่อเร่งปฏิกิริยาในการรักษาเป็นเวลา 10 วัน

เมื่อเธอสำรวจไปรอบ ๆ อีกครั้ง ก็พบว่าเธออยู่ในห้องสีขาว ที่ไม่คุ้นตา ด้านข้างมีเสาที่มีกระปุกพลาสติก ที่ใส่น้ำใส ๆ และมีสายระโยงระยางติดไว้ที่แขนของเธอ

นี่น่าจะเป็นการให้น้ำเกลือสมัยโบราณ แล้วไหนจะเข็มเจาะเลือดนั่นอีก เธอจำได้ว่าสิ่งเหล่านี้เธอเคยเห็นจากจอภาพ 4 มิติ ในช่องรายการ ค้นหาอดีตที่น่าสนใจแห่งยุคที่บ้านลอยฟ้ายูนิตที่ B82 ของเธอ

หว่านถิงพยายามลืมตา และหลับตาอยู่หลายครั้ง แต่ทุกอย่างก็ยังเป็นเช่นเดิม ห้องสีขาวเหมือนเดิม ดอกไม้ช่อเดิม และพยาบาลคนเดิมนั้นได้เริ่มปล่อยยาผ่านสายน้ำเกลือเข้าสู่กระแสเลือดอย่างช้า ๆ

และเมื่อเสร็จขั้นตอนต่างๆ พยาบาลเริ่มทำการเก็บข้าวของ ใส่รถเข็น และจากไปโดยไม่มีคำอธิบายใด ๆ

หว่านถิงหลับตาลงอีกครั้ง หลังจากผ่านความเงียบสงัด และกลิ่นหอมเบา ๆ ของดอกไลแลค ทำให้เธอสงบใจได้บ้าง เธอเริ่มทำความเข้าใจและทบทวนอีกครั้ง นี่เธอทะลุมิติ มาอยู่ในยุคสมัยใดกัน

เธอจำได้ว่าก่อนหลับตาลง หลังจากที่เกิดอุบัติเหตุหม้ออัดแรงดันระเบิด ในขณะที่เธอกำลังตุ๋นเนื้อกระต่ายบินสีทองอร่ามอยู่ในครัว เป็นเหตุให้เธอถูกส่งมาที่โรงพยาบาลพร้อมกับแขนซ้ายที่เหวอะหวะเพราะแรงระเบิด ชิ้นเนื้อขาดหายไปหลายส่วน จนเห็นกระดูกเลยทีเดียว

หลังจากที่แพทย์ได้ลงความเห็น และวางแผนการรักษาด้วยการแปะแผ่น RPS Replace Skin หรือการปลูกถ่ายชั้นผิวหนัง และให้เธอเข้าสู่กระบวนการซ่อมแซมเนื้อเยื่อ ภายในแคปซูลเสริมสร้าง เป็นเวลา 2 สัปดาห์ ซึ่งเป็นกระบวนการที่ปกติในปี 3050

เมื่อเริ่มแปะแผ่น RPS ไปที่รอบแขนซ้ายแล้ว เธอจึงถูกส่งตัวเข้าสู่แคปซูลเสริมสร้าง พร้อมถ้อยคำรับรอง ว่าเดี๋ยวเธอจะกลับไปสวยเหมือนเดิม

หว่านถิงเริ่มเข้าสู่ความง่วง เสียงของหมอเริ่มเบาลง พร้อมกับเสียงฟืดๆ เบาๆ พร้อมกับความรู้สึกถึงกลายเปลี่ยนแปลงทางผิวหนังอย่างช้า ๆ แผ่ซ่านไปยังส่วนต่าง ๆ ทั่วร่างกาย

[ เริ่มเข้าสู่กระบวนการคืนตัว ผู้ใช้ต้องการดำเนินต่อหรือไม่ ]

เสียงจากระบบแว่วเข้ามาในหู

[ หากผู้ใช้ได้ผ่านการคืนตัวสิ้นสุดแล้ว ผู้ใช้ระบบต้องทำภารกิจของระบบให้เสร็จสิ้นตามระยะเวลา ผู้ใช้ต้องการดำเนินการต่อหรือไม่b]

หลังจากที่ระบบให้เวลาเธอคิด 30 วินาที หว่านถิงตอบตกลงอย่างมืนงง พร้อมหลับตาลง เพื่อเตรียมตัวในขั้นตอนต่อไป

ระบบเริ่มนับถอยหลัง เพื่อเข้าสู่กระบวนการคืนตัวเข้าสู่โลกเดิมในเวลา 10 วินาที 10...9....8....7 ระบบเริ่มนับถอยหลัง

ในขณะที่หว่านถิงกำลังฝันหวานถึงเนื้อเยื่อและผิวที่จะงอกออกมาใหม่ โดยระบบจะปรับปรุงผิวเดิม ให้เป็นสีขาวอมชมพู คล้ายกับทารกแรกเกิด พร้อมกับพลังต้านทานภูมิคุ้มกันระดับ 10

แต่เมื่อเธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอไม่ได้อยู่ในแคปซูลเสริมสร้างอย่างที่คิดไว้ แต่มาโผล่ในสถานที่ที่น่าจะเป็นสมัยร้อยปีที่แล้ว จากปีที่เธออยู่

ในขณะที่หวานถิงกำลังสำรวจรอบ ๆ ตัวอยู่ ประตูได้เปิดกว้างออกมา พร้อมกับเสียงเรียกที่ดูตื่นเต้น

“ในที่สุดลูกสาวพ่อ ก็ฟื้นสักที นอนไปตั้ง 10 วัน พ่อไปไหว้ศาลเจ้าเพื่อขอพรให้ลูกมาหลายที่แล้ว”

ผู้ชายที่เรียกตัวเองว่าพ่อ วิ่งเข้ามาอย่างร้อนรน บวกกับความดีใจอย่างออกหน้าออกตา หว่านถิงเหลือบตามองอย่างแปลกใจ ชายคนนี้น่ามีจะอายุราว ๆ 50 กว่าปี มีหน้าตาดูจะใจดี ใส่สูทสีน้ำเงินเข้ม เข้ากับใบหน้าเป็นอย่างดี กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ โชยเข้าจมูก พาให้รู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าแปลกใจ

ฉับพลันนั้นเองน้ำตาเธอก็ไหลรินอาบสองแก้ม อย่างไม่ทันตั้งตัว โดยที่เธอเองก็ไม่เข้าใจเช่นเดียวกัน

หว่านถิงเปล่งเสียงออกมาเบา ๆ

“ที่นี่ที่ไหนคะ แล้ววันนี้วันที่เท่าไหร่”

“โถ… จำอะไรไม่ได้เลยเหรอ ลูกนอนมาหลายวันแล้ว วันนี้เป็นวันที่ 9 ตุลาคม ปี 2005 ไง อีกไม่นานก็จะเป็นวันเกิดลูกแล้วนะ” ตามด้วยเสียงบ่นงึมงำอีกมากมาย

“กลับไปบ้านเรากันดีกว่า พ่อซื้อบ้านใหม่ เป็นวิลล่าชั้นเดียว ในเขตหงเฉิ่งเอาไว้แล้ว ลูกจะได้ไม่ตกบันไดอีก”

“อะไรที่จะเป็นอันตรายพ่อเปลี่ยนใหม่หมดเลย พื้นให้ห้องน้ำพ่อก็เปลี่ยนเป็นกันลื่นหมดแล้วทุกห้อง ทั้งหมดมี 5 ห้องนอน เผื่อลูกจะพาเพื่อนๆ มานอนค้างที่บ้าน แล้วยังมีห้องครัวขนาดใหญ่ อุปกรณ์ครบครัน เหมือนภัตตาคารห้าดาวที่ลูกชอบเลย”

“พ่อยังจ้างพ่อครัว แม่ครัวฝีมือดี มาเป็นผู้ช่วยลูกอีก 2 คน ลูกจะได้ไม่เหนื่อยมาก ลูกต้องชอบอย่างแน่นอน”

หว่านถิงเริ่มสงบและทำความเข้าใจ นี่เราอยู่ในปี 2005 สินะ คนตรงหน้าผู้นี้คงเป็นบิดาเจ้าของร่างที่มีชื่อเดียวกับเธออย่างแน่นอน ทำไมถึงจำอะไรไม่ได้เลย ไม่ใช่ว่าทะลุมิติมาแล้วจะถูกถ่ายเทความทรงจำจากร่างเดิมเหมือนที่อ่านมาไม่ใช่เหรอ ไม่เป็นไรค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกัน

เมื่อวันเวลาในโรงพยาบาลผ่านไป 5 วัน ความจำเจของอาหารอันจืดชืด ของโรงพยาบาล ความอยากอาหารเริ่มเข้าโจมตีกระเพาะของหว่านถิงเธออย่างรุนแรงนี่มันนานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้กินของอร่อย ๆ

หว่านถิงเริ่มคร่ำครวญถึงอาหารที่เธอทำ เคยกิน และทำในโลกก่อนของเธอ ไม่ว่าจะเป็น เนื้อกระต่ายตุ๋นน้ำแดง ขากวางอบเกลือ หรือแม้กระทั่งไก่สามขาผัดพริกเขียว หรือหนังเสือผัดพริกเขียวก็ตาม ทุกอย่างช่างเป็นของโปรดของเธอจากโลกเก่าของเธอในยุคปี 3050 ทั้งสิ้น

เธอนึกถึงห้องครัวขนาดกะทัดรัดแม้จะมีเครื่องครัวไม่มาก แต่สิ่งที่เธอต้องการ โดยการใช้แต้มจากการทำงานมาแลกไว้ ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้

นอกจากเธอครวญครางถึงอาหารแล้ว วันเวลาที่โรงพยาบาลนี่ช่างน่าเบื่อหน่ายเสียจริง

เวลากลางคืนยามที่เธอจะนอน ปกติแล้วแม่บ้านถวนถวนของเธอจะช่วยปรับแสงไฟและอุณหภูมิให้แบบอัตโนมัติ เหมาะแก่การพักผ่อนยังนัก

ในขณะที่โรงพยาบาลแห่งนี้ จะมีเสียงดังเกือบตลอดเวลา โดยเฉพาะขณะที่เธอกำลังจะเคลิ้มหลับ พยาบาลที่ไม่ค่อยจะซ้ำหน้า จะเข้ามาขอวัดไข้ วัดความดันอยู่ทุก 2-3 ชั่วโมง

“ลูกรัก !... พ่อมารับลูกกลับบ้านเราแล้ว”

ในที่สุดเสียงสวรรค์ก็มาซะที เธออยากกลับบ้านเต็มทีแล้ว และซูหยวนชิงก็ส่งเสียงร้องมาก่อนตัวซะอีก

อืม !.. แกะอ้วนตัวนี้เธอต้องเกาะขาไว้ดีๆ ซะแล้ว ท่าทางจะได้กินของดี ๆ จากแกะอ้วน ตัวนี้เป็นแน่แท้

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

แมวสลิดติดหมอน
แมวสลิดติดหมอน
ติดตามได้เลยค่ะ
2026-11-18 18:27:24
0
0
16 Chapters
บทที่ 1 ความเจ็บปวดที่ไม่คุ้นเคย
บทที่ 1 ความเจ็บปวดที่ไม่คุ้นเคยภายในห้องสีขาว ที่มีแสงส่องผ่านหน้าต่าง ให้ความอบอุ่นได้อย่างพอดี กลิ่นดอกไลแลคโชยเบา ๆ ช่างเป็นความสงบอย่างที่ไม่คุ้นเคยมาก่อน ซูหวานถิงลืมตาขึ้นมาเพราะความเจ็บเล็ก ๆ จากการถูกเข็มแทงที่แขน “โอ้ย เจ็บนะ ทำอะไรของคุณเนี่ย”หว่านถิงคำรามลั่นห้อง โดยเฉพาะความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยจากการถูกเข็มแทง ในโลกที่เธออยู่ไม่มีการใช้เข็มมานานมากแล้ว ทุกอย่างผ่านการสแกนด้วยเครื่อง PMS Personal Monitoring Standard หรือเครื่องตรวจพื้นฐานระดับบุคคล หรือแม้กระทั่งการตรวจเลือดก็ตามพยาบาลกัดฟันส่งเสียงอย่างรำคาญใจ ให้หว่านถิงระงับสติอารมณ์ คนไข้แบบนี้เธอเจอมามากมาย บางทีเป็นผู้ชายกล้ามโต สูงใหญ่ แต่พอโดนเจาะเลือด ร่างกายพากันอ่อนยวบไปซะอย่างงั้น เธอไม่ใจอ่อนหรอกหว่านถิงกะพริบตาอย่างงุนงง เธอจำได้ตอนที่เข้าโรงพยาบาล เธอได้ตกลงกับแพทย์ประจำตัวไว้แล้ว ว่าจะมีการให้ยาผ่านแผ่นแปะตามแขนของเธอ และเข้าแคปซูลเสริมสร้างกล้ามเนื้อเพื่อเร่งปฏิกิริยาในการรักษาเป็นเวลา 10 วันเมื่อเธอสำรวจไปรอบ ๆ อีกครั้ง ก็พบว่าเธออยู่ในห้องสีขาว ที่ไม่คุ้นตา ด้านข้างมีเสาที่มีกระปุกพลาสติก ที่ใ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
บทที่ 2 ห้องครัวใหม่ไฉไลกว่าเดิม
บทที่ 2 ห้องครัวใหม่ไฉไลกว่าเดิมห้องครัวมีขนาดกว้าง 30 x 20 ตารางเมตร ที่บิดาพร่ำบอกว่าทำใหม่เพื่อเธอโดยเฉพาะด้านขวามีเตาไฟฟ้า 2 หัว ถัดมาเป็นเตาแก๊สขนาดใหญ่ 2 หัว และกระทะเหล็กอย่างดี หลากหลายขนาด ทางด้านซ้ายเป็นเตาทอด และเตาอบ โดยมีตู้เย็นขนาดใหญ่ 2 ตู้ ตู้แช่แข็ง 1 ตู้ อยู่อีกฝั่งหนึ่งส่วนเตรียมอาหารก็ไม่ด้อยไปกว่ากัน เป็นเคาน์เตอร์ขนาดใหญ่ ขนาดของโต๊ะของสูงกับขนาดของเธอ โดยไม่ต้องเขย่ง หรือก้ม ก้มเงยให้เมื่อยแต่อย่างใดตรงมุมด้านขวาของเคาน์เตอร์มีอ่างไว้ล้างทำความสะอาดสิ่งของต่างๆ แยกต่างหากจากส่วนล้างจาน ทำให้ง่ายแก่การล้างผัก ผลไม้ หรือแม้กระทั่งล้างมือทุกอย่างถูกจัดวางไว้อย่างสะดวกและครบครัน โดยยังไม่นับรวมบรรดาเครื่องปรุงต่าง ๆ และเครื่องครัว รวมไปถึงเครื่องล้างจานขนาดใหญ่อีกด้วย อ่า..แกะอ้วนตัวนี้ช่างดีเสียนี่กระไร บ้านนี้มีคนอยู่อาศัยกี่คนเชียวนะ ห้องครัวใหญ่ซะขนาดนี้หลังจากที่เข้าไปในบ้าน และทำความเข้าใจกับสิ่งตรงหน้าอยู่พักใหญ่ หว่านถิงเริ่มสรุปสถานการณ์ในปัจจุบันได้ว่าเธอเป็นบุตรสาวคนเดียวของซูหยวนชิง ส่วนมารดาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถชนไปตั้งแต่เธออายุได้สิบข
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
บทที่ 3 ภารกิจแรกจากระบบ
บทที่ 3 ภารกิจแรกจากระบบภายในระยะเวลาไม่นานหม้อตุ๋นของเธอก็เริ่มส่งเสียง บ่งบอกว่าอาหารของเธอสุกแล้ว หวานถิงจึงค่อย ๆ ปลดฝาหม้อแรงดัน ให้ส่งเสียงดัง ฟู่ ฟู่ ..กลิ่นหอมเครื่องเทศของหมูตุ๋นคาราเมลโชยไปทั่วครัว นอกจากนี้แล้วยังมีกลิ่นของข้าวที่หุงโดยเฉาเย่า และซุปผักที่กำลังถูกปรุงด้วยฝีมือของลู่ปิ่นอีกด้วย“ลูกสาวพ่อ…”เสียงกึ่งเดินกึ่งวิ่งของซูหยวนชิง ที่เข้ามาในห้องครัวอย่างตื่นเต้น“ลูกทำอาหารได้แล้ว วันนี้ทำอะไรให้พ่อกิน หอมมากเลย หอมไปจนถึงห้องทำงานพ่อเลย ท้องไส้พ่อทนไม่ไหวแล้ว”เสียงนี้ทำให้หว่านถิงต้องเหลือกตาขึ้นอีกครั้ง แต่ไม่เป็นไร เพื่อภารกิจให้ลุล่วง บิดาคลั่งรักผู้นี้น่าจะทำให้ภารกิจให้สำเร็จโดยเร็วอย่างแน่นอน“ทานได้แล้วค่ะ หนูเตรียมอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราไปทานอาหารกันเถอะ”หว่านถิงจงใจส่งเสียงหวาน เพื่อให้บิดาผู้คลั่งรักนี้ประทับใจ และมอบค่าความพึงพอใจให้กับเธอ“ไปสิ พ่อไม่ได้ทานอาหารฝีมือลูกมาหลายวันเริ่มคิดถึงซะแล้ว เสียดายที่แม่ของลูกไม่อยู่แล้ว ไม่งั้นแม่คงจะภูมิใจในตัวลูกมากทีเดียว”และเดินนำหน้าเข้าไปในห้องรับประทานอาหารหลักของบ้าน โดยมีหว่านถิงเดินช
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
บทที่ 4 สานฝันน้ำตาลหยก
บทที่ 4 สานฝันน้ำตาลหยก“ถิงถิง ชั้นขอแนะนำให้เธอรู้จักเพื่อนเรียนที่อังกฤษของชั้น หวงเฟย ทั้งหล่อและนิสัยดีนะ แถมชอบชิมอาหารจากที่ต่างๆ ทั่วโลกเหมือนเธอเลย”“หวงเฟย นี่หว่านถิง คนที่ชั้นเคยเล่าให้เธอฟังบ่อย ๆ เป็นไง ทั้งสวย ทั้งเก่ง มีความสามารถหลากหลาย โดยเฉพาะการทำอาหารของเธอ หว่านถิงสามารถเนรมิตอาหารได้หลากหลาย และรสชาติปานขึ้นสวรรค์เลยทีเดียว”ซ่งอวิ๋นเยินยออย่างไม่กระดากอายแม้แต่น้อยหว่านถิงแอบสำรวจชายหนุ่มตรงหน้า ส่วนสูงน่าจะประมาณ 180 เลยทีเดียว ผิวขาวไปนิด แต่รับไปกับรูปหน้าเรียวยาว สันกรามคมชัด ช่างมีมือที่สวยทีเดียวเฮ้อ !…เธอแอบถอนหายใจไม่ได้ คนอะไรมือช่างเรียวงาม สวยกว่าเธอซะอีก แล้วยังดูปากที่บางเฉียบนั่นอีกช่างเข้ากันได้อย่างลงตัวส่วนหวงเฟยเมื่อได้ยินคำว่า ทำอาหารได้ปานสวรรค์สร้าง ถึงกับตาลุกวาว จนหว่านถิงต้องแอบหลบสายตาทันที“คุณหว่านถิงครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”หวงเฟยแนะนำตัวเองออกมา พร้อมด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ ที่ดึงดูดใจสาว ๆ มานับไม่ถ้วน“หวังว่าผมคงจะได้มีโอกาสทานอาหารที่คุณทำนะครับ ผมชอบชิมอาหารเลิศรสจากสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก นับว่าเป็นงานอดิเรกขอ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
บทที่ 5 แกะอ้วนตัวใหม่
บทที่ 5 แกะอ้วนตัวใหม่ปกติหว่านถิงมองผู้ชายนอกจากใบหน้าที่ชวนมองแล้ว เธอยังชอบที่จะมองมือของผู้ชายอีกด้วย ว่ากันว่าเวลามือสวย ๆ ทำอะไรก็ดูคล่องแคล่ว พลิ้วไหว จับใจอยู่เสมอ เธอเชื่อมั่นแบบนั้นเสมอมาขณะเดียวกันนั่นเอง หวงเฟยที่รอจังหวะอยู่ก็ได้เอ่ยทักทายมู่เฉิงอัน ผู้เป็นเพื่อนตั้งแต่มัธยม มาจนถึงมหาวิทยาลัย ทั้งยังเป็นเพื่อนร่วมห้องเรียน และร่วมหอพัก สมัยเรียนที่อังกฤษด้วยกันขึ้นมา“คุณชายมู่ ไม่ได้เจอกันนาน ตั้งแต่กลับมาไม่ได้นัดเจอกันเลย นึกว่าแต่งงานไปแล้วซะอีก”หวงเฟยรีบแซวเพื่อน เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่าย มักจะเย่อหยิ่ง หวงตัวกับสาว ๆ และหวงตัวเองยิ่งนักมู่เฉิงอันมองเมินหวงเฟย และเหลือบมองผู้หญิงตรงหน้า ที่มีหน้าตาสวยทีเดียว แต่แค่สวยจะเป็นอะไรได้ เขาเจอมานักต่อนักแล้ว“ชั้นไม่ใช่แกนะ วัน ๆ ถ้าไม่เอาแต่กิน ก็มองหาผู้หญิง งานการไม่ยอมทำ”มู่เฉิงอันตอกกลับเพื่อนอย่างอารมณ์ดีหว่านถิงรีบขยับตัว เพื่อยุติความยียวนกวนประสาทของเพื่อนทั้งสองทันที“คุณพ่อ คุณลุง คุณมู่ เชิญชิมขนมที่เราสองคนทำมาเป็นพิเศษ ลองดูหน่อยดีไหมคะ”“ได้ ๆ สิลูก ลูกทำอะไรพ่อก็ว่าอร่อยทั้งนั้น มา ๆ ตาเฒ่า มาลอ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
บทที่ 6 ถวนถวนระบบแม่ครัวแห่งความหวัง
บทที่ 6 ถวนถวนระบบแม่ครัวแห่งความหวัง“ระบบ ! แกมีชื่อไหม ฉันควรจะเรียกแกว่าอะไร”[ ระบบไม่มีชื่อ โฮสต์สามารถตั้งชื่อได้เองตามความต้องการ ]“ถ้าอย่างนั้น ต่อไปนี้ชั้นจะเรียกแกว่า ถวนถวนนะ จะได้เหมือนกับระบบที่ชั้นมีในโลกก่อน”[ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่ได้หลอมรวมเข้ากับระบบสำเร็จด้วยการตั้งชื่อให้กับระบบ ทำให้ค่าความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น ][ ระบบขอมอบรางวัล ด้วยการยกระดับอุปกรณ์ทำอาหารทุกชนิดในช่องอุปกรณ์ เป็นระดับ 2 ค่าความสำเร็จอยู่ที่ 80 เปอร์เซ็นต์ สามารถเพิ่มระดับค่าความพึงพอใจได้อีกครั้งละ 10 คะแนน ]หว่านถิงถึงกับลิงโลดอีกครั้ง กับความใจดีของระบบ เพียงตั้งชื่อให้แค่นั้น เท่ากับว่าต่อไปนี้ การทำคะแนนของเธอจะเพิ่มขึ้นไปอีก และเธอจะได้แลกวัตถุดิบในการทำอาหารที่หลากหลายมากขึ้นวันรุ่งขึ้นหว่านถิงพาเฉาเย่า และลู่ปิ่นออกมาทำงานที่ร้านกาแฟ Work & Space ที่พ่อเปิดให้ เพื่อแก้เบื่อที่ต้องอยู่แต่ในบ้านไม่ได้ทำอะไรทุกวัน“เฉาเย่า ! ช่วยเอาขนมออกไปเสิร์ฟให้หน่อยนะ”เพราะตั้งแต่ไหนแต่ไรมา เมื่อไหร่หว่านถิงพยายามที่จะออกไปทำงานข้างนอกทีไร ไม่สะดุดตรงนั้นตรงนี้ ก็ขับรถเฉี่ยวชนประตูบ้าง
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
บทที่ 7 ช่วยเหลือหวงเฟย
บทที่ 7 ช่วยเหลือหวงเฟยเมื่อหว่านถิงทอดขาแกะที่หั่นเป็นชิ้นยาว ๆ ด้วยมีดระดับ 2 จากระบบ จนสุกหมดแล้ว เธอจึงนำไปเสิร์ฟพร้อมเครื่องเคียง จากฝีมือของเฉาเย่าและลู่ปิ่น ให้กับลูกค้าทั้งหมดในร้าน“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า เนื่องจากวันนี้ ทางร้านของเราจะเพิ่มเมนูพิเศษ “ขาแกะทอดน้ำผึ้ง” เข้าไปด้วย จึงนำมาให้ลูกค้าได้ชิมกันก่อน”หว่านถิงแนะนำเมนูใหม่ของเธอให้กับลูกค้าภายในร้าน และแน่นอน จากค่าความนิยมของรสชาติอาหารที่แปลกใหม่อยู่บ่อยๆ ของเธอ ลูกค้าทั้งหมดได้สั่งเมนูใหม่อย่างไม่มีความลังเลดังนั้นเธอจึงได้รับค่าความพึงพอใจ คนละ 100-150 คะแนนอย่างง่ายดายเธอทำเช่นนี้อยู่หลายวัน ค่าความพึงพอใจจึงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ยังได้ไม่ถึงครึ่งของภารกิจที่เธอได้รับมาจากระบบและแล้ววันนี้ หวงเฟยก็มาถึงพร้อมทั้งพาเพื่อนร่วมงานมาด้วยอีก 5 คน ซึ่งเป็นคู่สัญญาการออกแบบและตกแต่งของบริษัทในเครือซื่อกรุ๊ป ที่หวงเฟยดูแลอยู่หว่านถิงรีบเข้าไปทักทายหวงเฟย เพื่อที่จะซึมซับค่าความโชคดีไว้ก่อน และรีบไปทำเมนูพิเศษที่เธอได้เตรียมไว้สำหรับหวงเฟย ตั้งแต่ก่อนหน้านี้ ขาแกะที่เธอใส่ไว้ในมิติพิเศษของเธอยังคงสดใหม่อยู่แ
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more
บทที่ 8 แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ !?
บทที่ 8 แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ !?หลังจากนั้นหวงเฟยก็ได้กล่าวคำขอบคุณหว่านถิงเป็นอย่างมาก หากไม่ได้ความช่วยเหลือจากเธอแล้ว เขาคงจะล้มละลายเป็นจแน่แท้แต่ทันใดนั้น หวงเฟยก็ฉุกคิดถึงที่มาที่ไปของปากกา และหาความจริงจากการกระทำของหว่านถิง ที่พยายามยัดเยียดปากกาให้เขาใช้หลังจากที่พยายามสอบถามรายละเอียด และเกลี้ยกล่อมกันอยู่พักใหญ่ หว่านถิงจึงอธิบายว่า ปากกานี้เธอได้มาตอนที่เธอไปท่องเที่ยวที่อิตาลีโดยบังเอิญเมื่อสองปีที่แล้วและเธอยังโกหกคำโตต่อไปอีกว่า คนขายอธิบายถึงความพิเศษและวิธีการใช้ ข้อควรระวังให้กับเธอแล้ว โดยแลกกับเงิน 1 หยวนที่ติดตัวเธอไปเวลานั้นนอกเหนือไปจากเงินสดอื่นๆ และบัตรธนาคารใด ๆ คนขายก็มิได้เรียกเก็บเพิ่มเติม บอกเพียงแค่ว่าเป็นชะตาของเธอ และเธอเพิ่งจะได้พิสูจน์ความจริงในวันนี้เองนั่นก็เพียงเพราะว่าเธอสังเกตเห็น สายตาที่ดูล่อกแล่ก และความลุกลนของทั้งสองคน พร้อมกับลางสังหรณ์ที่ค่อนข้างแม่นยำของเธอ เลยค่อนข้างมั่นใจว่ามีสิ่งผิดปกติและด้วยความสงสัยในคุณสมบัติของปากกาแห่งสัญญา เธอจึงยืนยันที่จะให้หวงเฟยใช้มัน[ ติ้ง ! .. ][ ได้รับค่าความพึงพอใจ 500+10 คะแนน ]แบบนี
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more
บทที่ 9 ปฏิบัติการล่าคะแนน
บทที่ 9 ปฏิบัติการล่าคะแนน[ ติ้ง ! .. ][ ได้รับคะแนนความพึงพอใจ 100 คะแนน ][ ค่าความโชคดี 5 หน่วย ][ ค่าความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 2 ระดับ ]เสียงสดใสมาจากระบบนี้เอง ที่ทำให้เธอรับรู้ได้ว่ามู่เฉิงอัน ได้ผ่อนคลายความโศกเศร้าลงได้บ้างแล้ว เธอจึงริเริ่มคิดจะทำอาหาร เพื่อเอาอกเอาใจมู่เฉิงอันต่อในทันทีหว่านถิงขบคิดอยู่ในใจ เมนูไหนจะสามารถทำให้คนรู้สึกสดชื่น และมีพลังขึ้นมาได้ เธอนึกถึงเมนูหมาล่าทั่ง หรือซุปหมาล่าขึ้นมาได้เธอนึกไปถึงหนังสือที่เคยอ่านเกี่ยวกับอาหารที่เคยโด่งดังในช่วงปี 2020 ขึ้นมาได้ เพียงแต่ยุคนี้คงจะยังไม่มีหมาล่าอย่างแน่นอนดังนั้น เธอจึงตัดสินใจที่จะทำซุปหมาล่า ให้กับมู่เฉิงอันได้ทาน ด้วยความที่หมาล่าสามารถกระตุ้นความสดชื่นและตื่นตัวได้ ขับเหงื่อและระบายความร้อนได้เป็นอย่างดี สารแคปไซซินในพริกยังช่วยกระตุ้นให้สมองหลั่งสารแห่งความสุข ช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายและกระปรี้กระเปร่าได้อีกด้วยเธอเริ่มต้นด้วยการแลกคะแนนเอาซุปก้อนหมาล่าเข้มข้น ด้วยคะแนน 100 คะแนนความพึงพอใจ อย่างไม่เสียดายแม้แต่น้อย เพราะหนึ่งห่อสามารถทำซุปหมาล่าได้ถึง 10 ถ้วยเลยทีเดียว แน่นอนเธอย่อมทำไว้เผ
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more
บทที่ 10 พื้นที่มิติพิเศษ
บทที่ 10 พื้นที่มิติพิเศษในโลกเก่าของเธอบุคคลทั่วไปไม่สามารถที่จะมีพื้นที่มิติได้ และหากว่ามีจะเป็นผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลซะเป็นส่วนใหญ่ และเท่าที่ได้ยินมา จะมีขนาดประมาณ 20-30 ลูกบาศก์เมตรเท่านั้นนั่นหมายความว่าขนาดพื้นที่ของพวกผู้บริหารยังมีขีดจำกัดทางด้านความสูงอยู่แต่พวกที่ทำงานวิจัยทางด้านการเพาะปลูกเลี้ยงสัตว์ จะได้รับมอบหมายสิทธิ์ในการใช้พื้นเพาะปลูก หรือเลี้ยงสัตว์ใดๆ ตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ซึ่งหมายความว่ารัฐบาลยังคงเป็นเจ้าของพื้นที่มิติอยู่ทางด้านพื้นที่มิติชนิดนี้มีความคล้ายคลึงกับพื้นที่มิติที่เธอได้รับในโลกนี้ แต่ต่างแตกตรงที่ แยกเป็นการเพาะปลูก หรือการเลี้ยงสัตว์เท่านั้น และยังเป็นกระบวนการแบบอุตสาหกรรมอีกด้วยช่างแตกต่างจากพื้นที่มิติพิเศษที่เธอได้รับในโลกนี้ยิ่งนัก และถ้าหากว่าเธอสามารถที่จะเพิ่มระดับของพื้นที่มิติพิเศษขึ้นไปได้อีก เธอจะสามารถเพาะปลูกได้ โดยการที่จะต้องได้รับลำธารแห่งสวรรค์ในพื้นที่มิติซะก่อนที่จะเพาะปลูกและหากเลื่อนระดับพื้นที่มิติพิเศษไปได้อีกระดับหนึ่ง เธอจะสามารถเลี้ยงสัตว์ใดๆ ก็ได้ ซึ่งพืชและสัตว์ที่เติบโตในพื้นที่มิติพิเศษ จะเติ
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status