LOGINบทที่ 7 ช่วยเหลือหวงเฟย
เมื่อหว่านถิงทอดขาแกะที่หั่นเป็นชิ้นยาว ๆ ด้วยมีดระดับ 2 จากระบบ จนสุกหมดแล้ว เธอจึงนำไปเสิร์ฟพร้อมเครื่องเคียง จากฝีมือของเฉาเย่าและลู่ปิ่น ให้กับลูกค้าทั้งหมดในร้าน “สวัสดีค่ะคุณลูกค้า เนื่องจากวันนี้ ทางร้านของเราจะเพิ่มเมนูพิเศษ “ขาแกะทอดน้ำผึ้ง” เข้าไปด้วย จึงนำมาให้ลูกค้าได้ชิมกันก่อน” หว่านถิงแนะนำเมนูใหม่ของเธอให้กับลูกค้าภายในร้าน และแน่นอน จากค่าความนิยมของรสชาติอาหารที่แปลกใหม่อยู่บ่อยๆ ของเธอ ลูกค้าทั้งหมดได้สั่งเมนูใหม่อย่างไม่มีความลังเล ดังนั้นเธอจึงได้รับค่าความพึงพอใจ คนละ 100-150 คะแนนอย่างง่ายดาย เธอทำเช่นนี้อยู่หลายวัน ค่าความพึงพอใจจึงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ยังได้ไม่ถึงครึ่งของภารกิจที่เธอได้รับมาจากระบบ และแล้ววันนี้ หวงเฟยก็มาถึงพร้อมทั้งพาเพื่อนร่วมงานมาด้วยอีก 5 คน ซึ่งเป็นคู่สัญญาการออกแบบและตกแต่งของบริษัทในเครือซื่อกรุ๊ป ที่หวงเฟยดูแลอยู่ หว่านถิงรีบเข้าไปทักทายหวงเฟย เพื่อที่จะซึมซับค่าความโชคดีไว้ก่อน และรีบไปทำเมนูพิเศษที่เธอได้เตรียมไว้สำหรับหวงเฟย ตั้งแต่ก่อนหน้านี้ ขาแกะที่เธอใส่ไว้ในมิติพิเศษของเธอยังคงสดใหม่อยู่ และคราวนี้หลังจากที่ได้รับค่าความโชคดีจากหวงเฟย และขอให้ระบบหักคะแนนความโชคดีไป 1 ครั้งแล้ว เธอก็สามารถจุดเตาย่างได้อย่างที่เธอปรารถนา หลังจากปรุงขาแกะย่างน้ำผึ้งเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็เริ่มปฏิบัติการล่าคะแนนความพึงพอใจจากหวงเฟยอีกครั้ง และเป็นไปอย่างที่คิดไว้อีกครั้ง หวงเฟยมอบค่าความพึงพอใจให้กับเธอถึง 70 คะแนน ผู้ร่วมงานของหวงเฟยก็มิได้น้อยหน้า มอบค่าความพึงพอใจให้กับเธอคนละ 40 คะแนน รวมหวงเฟยไปด้วย เป็น 270 คะแนน และค่าความโชคดีอีก 3 ครั้ง เมื่อรวมกับครั้งที่แล้ว ตอนนี้ค่าความโชคดีของเธอครบ 10 ครั้งแล้ว เธอสามารถเลื่อนระดับค่าความโชคดีได้ 1 ระดับ เท่ากับตอนนี้ค่าความโชคดีของเธอคือระดับ - 7 แล้ว ขณะที่หว่านถิงกำลังอิ่มเอมกับคะแนนความพึงพอใจอยู่นั้นเอง หว่านถิงก็ได้รับคำเตือนจากระบบ [ ภารกิจเร่งด่วนพิเศษ : กรุณาเข้าความช่วยเหลือผู้มอบค่าความโชคดีภายในระยะเวลา 20 นาที รางวัลไม่มี บทลงโทษค่าความโชคดีลดลง 2 ระดับ ] อะไรกันเนี่ย ! .. นอกจากไม่มีคะแนนแล้วยังจะมีการลดระดับความโชคดีเธออีก หว่านถิงถึงกับห่อเหี่ยวทันที จะเกิดอะไรขึ้นกับหวงเฟยงั้นเหรอ ระบบถึงได้สั่งให้เธอเข้าช่วยเหลือด่วน แล้วเธอจะช่วยเรื่องอะไร ช่วยด้วยอะไร หว่านถิงถึงกับมืดแปดด้านเลยทีเดียว หลังจากที่สงบสติอารมณ์อยู่พักหนึ่ง เธอตัดสินใจ นำเอาเครื่องดื่มหิมะสีรุ้ง ที่เธอแลกวัตถุจากระบบ และทำทิ้งไว้เพื่อดื่มในเวลาที่ต้องสงบอารมณ์ไว้บางครั้งในมิติออกมา ผลลัพธ์ของเครื่องดื่มชนิดนี้ นอกจากจะทำให้จิตใจโล่งสบายแล้ว เวลาจะผ่านไปค่อนข้างช้า จึงทำให้สามารถสงบสติอารมณ์ และทำให้การตัดสินใจใด ๆ ค่อนข้างชัดเจนจากการมีระยะเวลาในการคิดมากขึ้น เพื่อที่จะได้เข้าใกล้หวงเฟย และเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบัน หว่านถิงจึงเข้าไปใกล้ ๆ และเสิร์ฟเครื่องดื่มหิมะสีรุ้ง ที่เธอบอกกับทุกคนว่านี่เป็นเมนูพิเศษสำหรับวันนี้ ให้กับทุกคน และระหว่างนั้นก็เริ่มสำรวจทุกคน จึงได้เห็นความไม่น่าไว้วางใจจากชายหญิงคู่หนึ่ง มีสายตาที่หลุกหลิก ท่าทางที่ร้อนรน และได้เห็นว่าหวงเฟยกำลังเซ็นสัญญาบางอย่างกับทั้งสองอยู่ หว่านถึงจึงค่อนข้างมั่นใจว่าสัญญาฉบับนั้นต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน เธอจึงแอบเรียกร้องความสนใจของหวงเฟยเอาไว้ และในขณะเดียวกันก็สอบถามจากระบบพอจะมีว่ามีสินค้าอะไรที่สามารถช่วยเหลือหวงเฟยได้บ้าง ระบบถวนถวน แปลงร่างเป็นนักขายของทันที [ ขอเสนอสินค้าให้กับโฮสต์ 3 ชนิดด้วยกัน ] [ โฮสต์กรุณาพิจารณาความคุ้มค่าด้วยตนเอง ระบบจะไม่มีการแลกคืนในทุกกรณี ] [ อันดับแรก : หยดน้ำแห่งสวรรค์ ผู้ที่ดื่มหยดน้ำแห่งสวรรค์นี้เข้าไป แม้จะเพียง 1 หยดก็ตาม ก็จะพูดความจริงออกมาทั้งหมด เป็นระยะเวลา 1 ชั่วโมง ใช้คะแนนความพึงพอใจ 500 คะแนน ] [ อันดับสอง : คือ น้ำหอมปรุงใจ เพียงแค่ฉีดลงหลังคอ คนผู้นั้นจะแสดงความจริงใจ และไม่มีทางโป้ปดได้ เป็นระยะเวลา 1 วัน ใช้ค่าคะแนนความพึงพอใจ 600 คะแนน ] [ และชิ้นสุดท้าย คือ ปากกาแห่งสัญญา ใครก็ตามที่พยายามเขียนข้อความหลอกลวงใดๆ จะไม่สามารถเขียนได้ และจะลงมือเขียนข้อความเป็นจริงแทนที่ทันที ] [ โดยไม่สามารถลบออกได้ นอกจากนั้นหากพยายามที่จะเขียนข้อความหลอกลวงใดๆ น้ำหมึกของปากกาจะปรากฏข้อความอยู่ที่หลังมือไปอีกเป็นเวลา 30 วัน และไม่สามารถลบล้างออกได้ โดยใช้คะแนนความพึงพอใจ 700 คะแนน ] ในความเป็นจริงแล้ว หว่านถิงมีคะแนนความพึงพอใจอยู่เพียงแค่ 920 คะแนนเท่านั้นเอง แต่หลังจากพิจารณาวิธีการใช้ของสองชิ้นแรก รู้สึกว่าเป็นไปได้ยาก และเพื่อช่วยหวงเฟย หรือแท้จริงแล้วเพื่อให้ภารกิจของเธอสำเร็จโดยง่าย หว่านถิงจึงลงทุนแลกปากกาแห่งสัญญาออกมาด้วยคะแนน 700 คะแนน และพยายามส่งปากกาให้หวงเฟย โดยการส่งสัญญาณให้หวงเฟยใช้ปากกาของเธอในการเขียนข้อความ ทางด้านของหวงเฟย แม้จะไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไร แต่จากท่าทางของหว่านถิงที่ต้องการให้เขาใช้ปากกาของเธอก็ดูจริงจัง และเนื่องจากหว่านถิงไม่เคยรบกวน หรือเรียกร้องใด ๆ เป็นพิเศษจากเขามาก่อน เขาจึงยอมตามใจและใช้ปากกาของเธออย่างง่ายดาย หวงเฟยรับปากการูปแบบธรรมดา ที่คล้ายๆ กับที่ผู้บริหารบริษัททั่วไปใช้ออกมาดู ตัวด้ามเป็นสีน้ำเงินเข้ม มีวงแหวนสีเงิน 2 วง อยู่ตรงกลาง ดูแล้วสวยงามอยู่เหมือนกัน หวงเฟยส่งปากกาแห่งสัญญาให้กับเฉินซานและโม่หลี คู่สัญญาทั้งสองรับไปเพื่อเขียนรายละเอียดเพิ่มเติม ก่อนที่จะลงนาม เฉินซานและโม่หลีรับมาโดยมิได้กล่าวอันใด ทั้งยังใช้ปากกาที่หวงเฟยให้มา เริ่มทำการเขียนรายละเอียดข้อตกลงเพิ่มเติม เพื่อให้หวงเฟยลงนาม เมื่อเฉินซานลงมือเขียน สิ่งที่เขียนออกมากลับเป็นรายละเอียดของต้นทุนสินค้าจำนวนจริง เงื่อนไขที่กำกวมและวิธีการฉ้อโกงรวมไปถึง รายละเอียดของกำไรส่วนตัว ถ้าหากว่าสัญญาฉบับนี้สำเร็จ โดยที่เฉินซานเองไม่สามารถหยุดมือ และแก้ไขอะไรได้ เฉินซานเริ่มงุนงง และในขณะเดียวกัน เขาก็พยายามหยุดมือ และแก้ตัวไปพลางๆ ว่าสิ่งที่เขียนเป็นร่างสัญญา กับอีกบริษัทนึง ครั้นยิ่งพยายามจะหยุดมือเท่าไหร่ หมึกก็พลันปรากฏบนหลังมือของเฉินซานและโม่หลีด้วยเช่นกัน บ่งบอกถึงความฉ้อฉลของตนกับโม่หลีทันที หลังจากที่พยายามเช็ดอย่างไรก็เช็ดไม่ออก หวงเฟยก็เข้าใจได้ทันทีว่าตัวเองกำลังถูกกลอุบายให้ลงนามในสัญญา 300 ล้าน ด้วยต้นทุนเพียง 17 ล้านเท่านั้น ซึ่งเงินส่วนต่างนี้จะเข้ากระเป๋าของเฉินซานและโม่หลี ซึ่งอาจจะทำให้บริษัทขาดทุนอย่างย่อยยับเลยทีเดียว หวงเฟยจึงยกเลิกสัญญาทุกอย่างที่ทำกับเฉินซานและโม่หลีทันที จึงทำให้ทั้งสองไม่พอใจเป็นอย่างมากบทที่ 16 เมนูเป็ดปักกิ่ง[ เนื่องจากโฮสต์ได้รับภารกิจนี้จากระบบ ][ เมนูเป็ดปักกิ่งอบน้ำผึ้งนี้ โฮสต์จะสามารถทำได้ โดยมีความสำเร็จอยู่ที่ 80 เปอร์เซ็นต์ ][ ขอแนะนำให้โฮสต์ ทำอาหารสำหรับทุกคนในคราวเดียวกัน เพื่อเพิ่มอัตราความสำเร็จที่มากขึ้นกว่าเดิม เป็น 90 เปอร์เซ็นต์ ][ อีกทั้งโฮสต์ยังสามารถ ทำคะแนนได้มากในคราวเดียวกัน หากว่าโฮสต์ได้รับคะแนนจากทุกคน ไม่ต่ำกว่า 1,000 คะแนน ][ ขอให้โฮสต์ จงพยายามทำภารกิจต่อไป ]ทำให้หว่านถิง ถึงกับลุกขึ้นยืน ทำให้ผู้คนรอบตัวต่างพากันตกใจ“มีปัญหาอะไร รึเปล่าลูก”พ่อซูหยวนชิงอีกเช่นเคย เป็นคนแรกที่กล่าวถามขึ้นมา“ถ้าทำไม่ได้ ก็ช่างมันเถอะครับ มันไม่ใช่หน้าที่ของคุณอยู่แล้ว”คำกล่าวของหวงเฟยเช่นนี้ สร้างความไม่พอใจให้แก่ผู้เฒ่าหวง ที่รอคอยมานาน หลายร้อยปี อดที่จะขุ่นเคืองมิได้“นายหญิง ถ้าหากตำรับอาหารนี้ยากเกินไป นายหญิงเปลี่ยนไปทำตามตำรับอื่นในตำรา ก็ได้นะขอรับ เพราะยังไงก็ตาม เรายังไม่รู้สถานการณ์ของตระกูลกู้อยู่ดี”ผู้เฒ่าหวงกล่าวอย่างมีเหตุผล เพื่อหวังว่า หว่านถิงจะไม่เปลี่ยนใจส่วนหว่านถิงเอง ถึงแม้จะอยากเปลี่ยนใจปานใด ก็ไม่อาจทำอัน
บทที่ 15 ตำรับอาหารโบราณจากตำราอาหารแห่งสวรรค์ผู้เฒ่าหวงได้อาศัยอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่ง ด้วยความช่วยเหลือของฝูงกวาง และกระรอกที่พูดได้ และใช้ชีวิตอย่างสงบอยู่ในถ้ำด้วยความหวังว่าจะได้เจอกู้หว่านถิง และสามารถกลับไปช่วยเหลือคนในตระกูลได้อีกครั้งจากวันเป็นเดือน เดือนเป็นปี ผู้เฒ่าหวงค่อย ๆ แก่ชราลง โดยที่ไม่รู้ว่าวันเวลา ได้ผ่านไปนานแค่ไหนแล้วจนกระทั่งเมื่อวาน ขณะที่กำลังจะเอนตัวลงนอน พลันได้กลิ่นอาหารที่มีกลิ่นหอมและฉุน โชยมาจากปากถ้ำจึงเดินตามกลิ่นออกมานอกถ้ำแต่กลิ่นนั้นจางลงอย่างรวดเร็ว ผู้เฒ่าหวงจึงวิ่งไล่ตามกลิ่น มายังแสงสว่างตรงหน้า และมาโผล่อยู่ตรงหน้ารถของหวงเฟยได้อย่างไรไม่ทราบได้ทั้ง ๆ ที่ยังอยู่ในความตกใจ แต่ก็ยังมั่นใจว่า ได้กลิ่นหอมฉุยนี้มาจากตัวของหวงเฟยจึงมั่นใจว่าต้องเป็นผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับ กู้หว่านถิง นายหญิงผู้มีชะตาแห่งสวรรค์อย่างแน่นอน จึงแสดงตัวออกมาและหวังว่าหากได้รับความเมตตา และความช่วยเหลือจากนายหญิงผู้มีชะตาแห่งสวรรค์อีกครั้ง ตนย่อมสามารถกลับไปช่วยเหลือทุกคนในตระกูลได้อย่างแน่นอนหว่านถิงเอง เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด ถึงกับค้างไปอยู่ครู่ใหญ่ เพ
บทที่ 14 ความจริงของนายหญิงผู้มีชะตาแห่งสวรรค์เมื่อทั้ง 6 คนเดินทางมาถึงบ้านของหว่านถิง ก็เป็นเวลาช่วงบ่ายแล้ว พ่อซูหยวนชิงเมื่อทราบเรื่อง ก็รีบกลับมาที่บ้านด้วยความเป็นห่วงลูกสาวเช่นเดียวกัน“ถิงถิง”ถังอวี้วิ่งเข้ามาหาหว่านถิงด้วยความดีใจ ทั้งสองคนได้เจอกันครั้งสุดท้าย เมื่องานวันเกิดของหว่านถิง และหลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย ด้วยงานที่รัดตัวของถังอวี้“คนสวยผู้เป็นชะตาแห่งสวรรค์”ถังอวี้แซวเพื่อนสาวทันทีที่เห็นหน้าหว่านถิงจน ทำให้หว่านถิงแทบจะแข็งค้าง“เธอก็พูดเล่นไปเรื่อยนะถังอวี้ ไป ๆ เข้าไปนั่งกินน้ำกันก่อน”หว่านถิงลากเอาถังอวี้และหันไปดูผู้คนที่เดินตามมา จึงหันไปเห็นสวี่ตงที่มาด้วยเช่นกัน“สวี่ตงเธอก็มาด้วยกันเหรอ นึกว่ามีแค่ถังอวี้ กับหวงเฟยซะอีก มา ๆ เข้ามา”หว่านถิงต้อนรับสวี่ตงอย่างยินดี ทำให้หวงเฟยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แอบน้อยใจเล็ก ๆ ที่หว่านถิงไม่ทักทายเขาแต่ก็นึกขึ้นมาได้ ว่าตัวเองเป็นคนโทรหา เป็นธรรมดาที่หว่านถิงจะรู้อยู่แล้ว ว่าเขาจะมาที่นี่และหว่านถิงเองก็ไม่ได้ละเลยหวงเฟยอย่างแน่นอน แกะอ้วนผู้ใจดีของเธอ เธอจะละเลยได้อย่างไร“หว่านถิง นี่ผู้อาวุโสหลิวเ
บทที่ 13 นายหญิงผู้มีชะตาแห่งสวรรค์“นางเป็นถึงตัวตนผู้มีชะตาแห่งสวรรค์ เป็นไปไม่ได้ ที่เจ้ากินอาหารที่นางปรุงไปแล้ว จะสามารถปิดบังกลิ่นอายของนาง จากข้าได้”หวงเฟยถึงกับสะดุ้ง เมื่อได้รับสายตาคาดคั้นเอาจากชายชราอีกครั้ง เขาจึงเริ่มครุ่นคิดไปมากมาย ว่าเขาไปได้กินอะไร ของใครที่ไหนมาบ้างเป็นพิเศษหรือเปล่าแต่คิดไปคิดมา ก็มีเพียงแค่หว่านถิงเท่านั้น และเธอเองก็ยังสามารถปรุงอาหารได้อย่างน่ามหัศจรรย์อีกด้วยแต่เขาย่อมไม่เปิดปากอย่างแน่นอน อย่างแรกเขาไม่รู้จักชายชราตรงหน้า ไม่อาจรู้ได้ว่าเจตนาที่แท้จริงคืออะไร อย่างที่สองเพื่อความปลอดภัยของหว่านถิงเองอีกด้วยทางด้านชายชราหาได้ยอมจบเรื่องอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับควักเอาตำราเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ และส่งให้สวี่ตงดู“ข้ารู้ว่าเจ้าย่อมดูออก เจ้าลองดูสิว่านี้คือสิ่งใด”หลังจากที่ส่งตำราให้กับสวี่ตงแล้ว เขาก็ยืนรอคอยอย่างเงียบ ๆเมื่อสวี่ตงได้รับตำราไปเปิดดูแล้ว ย่อมทราบได้ทันทีว่านี่ต้องเป็นตำราโบราณอย่างแน่นอน ถึงแม้จะไม่รู้อายุและมูลค่าของมันก็ตามที แต่เขาคาดว่าน่าจะเป็นสมัยราชวงศ์หมิงสวี่ตงพยักหน้าให้กับชายชรา และหวงเฟยอย่างยอมรับ“
บทที่ 12 ค่าความโชคดีสูญหายไปอีกคราเมื่อหม้อตุ๋นส่งเสียงร้องแล้ว เธอจึงหยิบกระทะเหล็กขนาดใหญ่ระดับสองของเธอออกมา พร้อมกับค่าคะแนนความโชคดีที่สูญหายไปอีกครั้งเมื่อไหร่นะที่ค่าความโชคดีของเธอจะไม่ติดลบสักที เพียงเท่านั้นเธอจะได้ไม่ต้องกังวลกับความล้มเหลวของการปรุงอาหาร หรือการออกไปข้างนอกอีกต่อไปในโลกก่อนของเธอ หว่านถิงก็ประสบอุบัติเหตุเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้เช่นเดียวกัน และเหตุผลเดียวก็คือ เธอพยายามที่จะทำอาหารแต่ถ้าจะนับรวมไปถึงการใช้ชีวิตประจำวันแล้ว ก็มีเหตุการณ์โชคร้ายเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่ตลอดเวลาเดินข้ามสะพาน… สะดุดเสาสะพานได้รับชุดป้องกันเชื้อโรคมาใหม่…ชุดขาดอาบน้ำ… ไฟฟ้าดับขณะอาบน้ำโดรนรักษาความปลอดภัยที่บินอยู่ .. ปีกหักหล่นใส่หัวเดินผ่านสัตว์เลี้ยงเพื่อนบ้าน … โดนขี้ใส่หลังเดินขึ้นบันได … ตกบันไดเกือบทุกครั้งนอกจากนั้นก็ไม่เคยมีเหตุการณ์ถล่มทลายร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้นแต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น หว่านถิงก็ดูจะเป็นคนโชคร้ายที่สุดในบรรดาคนในครอบครัวของเธอทั้งหมด เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอแยกตัวออกมาอยู่คนเดียว เพื่อไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนเพราะเธอขณะที่ผัดเห็ดหอมกับน้ำมันหอยจ
บทที่ 11 ตลาดค้าของโบราณตลาดไป๋เฉิน เป็นตลาดที่มีชื่อตเสียงของการวงการค้าขายของเก่า ของโบราณเกือบทุกชนิด อยู่ทางด้านเหนือของเมืองเฉิงหนานในบริเวณรอบ ๆ ตลาดไป๋เฉินนี้ ค่อนข้างจะพิเศษอยู่ไม่น้อย เพราะตึกแต่ละตึกแยกตัวออกจากกันโดยสิ้นเชิง แต่อยู่ไม่ไกลจากกันนัก มีตั้งแต่ตึก 3 ชั้น ถึง 10 ชั้น เลยทีเดียวยังไม่นับรวมพื้นที่อยู่อาศัย และบริเวณที่ตั้งแผงลอยเล็ก ๆ ที่รวมตัวกันอยู่เป็นตลาดเล็ก ๆ อีกทีร้านใหญ่ ๆ อย่างเช่น ร้านเจียงเหล่ย ที่โด่งดังด้านเครื่องประดับที่มีขนาดใหญ่ถึง 5 ชั้น ร้านถังโจว ร้านหงลู่ที่โด่งดังเรื่องตำราและภาพวาด มีขนาดใหญ่ถึง 5 ชั้นเช่นเดียวกันส่วนร้านเล็ก ๆ ที่รองลงมาส่วนใหญ่จะเป็นขนาด 3 ชั้น เพียงเท่านั้น โดยพื้นที่ชั้น 3 จะถูกใช้เป็นพื้นที่อยู่อาศัย เพื่อความสะดวกสบาย และความปลอดภัยของสินค้าโดยในแต่ละร้านจะมีระบบความปลอดภัยของตัวเองทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นห้องนิรภัย หรือประตูล็อกที่แข็งแรงก็ตามมีโรงรับจำนำ ที่จำนำตั้งแต่ของโบราณทุกชนิด ไปจนกระทั่ง เครื่องใช้ไฟฟ้า แม้แต่โทรศัพท์ก็มี อีกหลายร้านไปจนถึงแผงลอยเล็ก ๆ ที่อาจมีสินค้ามูลค่าไม่มากนัก เหมาะสำหรับผู







