LOGINบทที่ 9 ปฏิบัติการล่าคะแนน
[ ติ้ง ! .. ] [ ได้รับคะแนนความพึงพอใจ 100 คะแนน ] [ ค่าความโชคดี 5 หน่วย ] [ ค่าความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 2 ระดับ ] เสียงสดใสมาจากระบบนี้เอง ที่ทำให้เธอรับรู้ได้ว่ามู่เฉิงอัน ได้ผ่อนคลายความโศกเศร้าลงได้บ้างแล้ว เธอจึงริเริ่มคิดจะทำอาหาร เพื่อเอาอกเอาใจมู่เฉิงอันต่อในทันที หว่านถิงขบคิดอยู่ในใจ เมนูไหนจะสามารถทำให้คนรู้สึกสดชื่น และมีพลังขึ้นมาได้ เธอนึกถึงเมนูหมาล่าทั่ง หรือซุปหมาล่าขึ้นมาได้ เธอนึกไปถึงหนังสือที่เคยอ่านเกี่ยวกับอาหารที่เคยโด่งดังในช่วงปี 2020 ขึ้นมาได้ เพียงแต่ยุคนี้คงจะยังไม่มีหมาล่าอย่างแน่นอน ดังนั้น เธอจึงตัดสินใจที่จะทำซุปหมาล่า ให้กับมู่เฉิงอันได้ทาน ด้วยความที่หมาล่าสามารถกระตุ้นความสดชื่นและตื่นตัวได้ ขับเหงื่อและระบายความร้อนได้เป็นอย่างดี สารแคปไซซินในพริกยังช่วยกระตุ้นให้สมองหลั่งสารแห่งความสุข ช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายและกระปรี้กระเปร่าได้อีกด้วย เธอเริ่มต้นด้วยการแลกคะแนนเอาซุปก้อนหมาล่าเข้มข้น ด้วยคะแนน 100 คะแนนความพึงพอใจ อย่างไม่เสียดายแม้แต่น้อย เพราะหนึ่งห่อสามารถทำซุปหมาล่าได้ถึง 10 ถ้วยเลยทีเดียว แน่นอนเธอย่อมทำไว้เผื่อหวงเฟยที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า เธอแลกน้ำมันฮวาเจียว 50 คะแนนความพึงพอใจ งาขาวคั่ว 50 คะแนนความพึงพอใจ ออกมาจากระบบ โดยที่ไม่ลืมที่จะแลกเอาเนื้อหมู ลูกชิ้นต่าง ๆ ผักกาดขาว ปวยเล้ง รากบัว และเต้าหู้ไข่ออกมาด้วย โดยรวมทั้งหมดแล้วเธอใช้ไปถึง 580 คะแนนความพึงพอใจ ส่วนเส้นเธอจะใช้เส้นหมี่ที่หาได้ทั่วไปแทน เพราะเส้นหมี่ของระบบค่อนข้างจะดูแปลกตาเกินไป อาจทำให้ผู้คนสงสัยเอาได้ง่ายๆ ความลับของระบบนี้ไม่ควรจะให้ใครล่วงรู้ หว่านถิงหยิบหม้อต้มซุประดับ 2 ออกมา หลังจากที่แน่ใจแล้วว่า เมนูนี้เธอสามารถทำได้โดยไม่ติดขัด และขอให้ถวนถวนหักค่าความโชคดีของเธอ 1 หน่วย เพื่อความแน่นอนในการทำอาหารของเธอในครั้งนี้ หว่านถิงหยิบเอาเนื้อหมูมาสไลด์เป็นแผ่นบางเฉียบด้วยมีดระดับ 2 และให้เฉาเย่ากับลู่ปิ่นเป็นผู้ช่วยหั่นและล้างผัก และลวกให้สุก ด้วยน้ำซุปพิเศษที่ใส่ผงปรุงรสจากระบบ ระหว่างนั้นเธอก็ผัดน้ำมันฮวาเจียวกับซุปก้อนหมาล่า ซึ่งส่งกลิ่นอันเผ็ดร้อนไปทั่วร้าน โดยปกติร้านของเธอเป็นร้านกาแฟ จะไม่มีอาหารที่มีกลิ่นและรสชาติจัดจ้านมากนัก เพราะเธอเน้นความอบอุ่น สงบเงียบซะเป็นส่วนใหญ่ แต่วันนี้กลิ่นหอมของความเผ็ดร้อน กลับฟุ้งกระจาย ล่องลอยไปทั่วทั้งร้าน และหอมออกไปด้านนอกอย่างช่วยไม่ได้ หลังจากที่เติมนมสดเข้าไป ซุปหมาล่าของเธอก็เป็นอันใช้ได้ เฉาเย่าจัดวางเรียงของที่ลวกไว้ลงให้ถ้วยให้เธออย่างสวยงาม เมื่อเธอราดน้ำซุปหมาล่าเข้าไปก็พร้อมเสิร์ฟทันที ขณะที่กำลังยื่นซุปหมาล่าให้กับมู่เฉิงอันนั้น หวงเฟยก็ปรากฏตัวพร้อมกับความน้อยใจเล็กน้อยที่เห็นหว่านถิงทำอาหารพิเศษให้กับมู่เฉิงอันโดยที่ไม่รอตนเอง ทำให้หว่านถิงต้องง้องอนอยู่พักใหญ่ ว่าเธอได้เตรียมให้หวงเฟยไว้เรียบร้อยแล้ว เพียงแค่รอให้เขาปรากฏตัวเท่านั้นเอง หมาล่าทั่งก็พร้อมที่จะเสิร์ฟให้เขากินเช่นเดียวกัน หวงเฟยจึงได้สงบจิตใจลงหลังจากที่ได้รับซุปหมาล่าในเวลาที่ไม่ห่างกันนัก เขาคิดไว้แล้วว่าหว่านถิงย่อมไม่มีทางละเลยเขา แสดงว่าเขาย่อมมีพื้นที่อยู่ในใจของเธอแน่นอน หวงเฟยแอบดีใจ โดยหารู้ไม่ว่าหว่านถิงหาได้คิดอะไรนอกจากการที่พยายามจะทำภารกิจ 5,000 คะแนนให้ลุล่วงแล้วนั้น อย่างอื่นไม่มีความหมายสำหรับเธอเลย [ ติ้ง ! .. ] [ ได้รับค่าความพึงพอใจ 200 คะแนน ] [ ได้รับค่าความโชคดี 10 หน่วย ] [ ค่าความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 2 ระดับ ] หว่านถิงเหลือบตาไปมองที่มู่เฉิงอันทันทีที่ระบบ แจ้งคะแนนที่เธอได้รับ แกะอ้วนแจกคะแนนอีกแล้ว ให้คะแนนดีซะด้วยรอบนี้ [ ได้รับค่าความพึงพอใจ 200 คะแนน ] [ ได้รับค่าความโชคดี 4 หน่วย ] [ ค่าความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 2 ระดับ ] เนื่องจากว่ามู่เฉิงอันเป็นคนที่มีระดับความโชคดีถึงระดับ 10 ในขณะที่หวงเฟยมีระดับความโชคดีเพียงแค่ระดับ 4 เท่านั้น จึงสามารถมอบความโชคดีให้เธอเพียง 4 หน่วยเท่านั้น แต่ไม่เป็นไรตอนนี้เธอสามารถเลื่อนระดับค่าความโชคดีได้อีกเป็นระดับ -6 แล้ว ซึ่งยังไม่เพียงพอที่จะออกไปเผชิญโลกภายนอกจนเกิดอุบัติเหตุได้อยู่ดี หลังจากที่ชายหนุ่มทั้งสองคนเริ่มลงมือกับซุปหมาล่าของตนเองนั้น บรรดาผู้คนที่อยู่ในร้านของเธอพากันอยากสั่งเมนูนี้ขึ้นมาบ้าง ทั้งรวมไปถึงคนด้านนอกร้าน ที่อยู่บริเวณใกล้เคียงที่ขอสั่งกลับบ้านอีกด้วย ทำให้หว่านถิงต้องขอตัวไปแลกเอาวัตถุดิบและเครื่องปรุง มาให้เฉาเย่าและลู่ปิ่นช่วยทำอีกครั้ง เมื่อทำตามครบทุกออเดอร์แล้ว หว่านถิงจึงได้พักมือและสำรวจค่าความพึงพอใจ หลังจากที่ได้ยินเสียง ติ้ง ๆ อยู่หลายรอบ ทำให้เธอรู้ว่าเธอขาดอีกเพียง 1,200 คะแนน ถึงจะครบ 5,000 คะแนน แต่หว่านถิงไม่ต้องการที่จะทำอาหารที่มีกลิ่นฉุนรุนแรงในร้านกาแฟของเธอ เธอจึงประกาศให้ทุกคนทราบว่า เมนูหมาล่านี้จะมีเฉพาะวันนี้เท่านั้น โดยจะมีการเปิดร้านหมาล่าขึ้นในอนาคตอย่างแน่นอน ขอให้ทุกคนอดใจรอ แต่เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้น ก็ยิ่งพากันสั่งซุปหมาล่าเพิ่มอีกเป็นการใหญ่ เนื่องจากถ้าหากต้องการกินอีก จะต้องรอให้ร้านเปิดกิจการในอนาคต ซึ่งไม่รู้ว่าจะอีกนานแค่ไหน หว่านถิงจำต้องลงมือปรุงซุปหมาล่าอีกครั้ง แต่คราวนี้ เธอเพียงแค่แลกเอาวัตถุดิบเท่านั้น โดยให้เฉาเย่าและลู่ปิ่นเป็นผู้ลงมือทำ ระหว่างนั้นเธอก็สังเกตได้ว่า อาหารที่ใช้วัตถุดิบจากระบบ จะสามารถให้ค่าความพึงพอใจได้มากกว่าปกติ และมากขึ้นกว่าเดิมหากเธอเป็นคนลงมือทำ และใช้อุปกรณ์ครัวระดับ 2 ของเธอ นั่นหมายความว่า หากเธอสามารถยกระดับอุปกรณ์ครัวและแลกเอาวัตถุดิบจากระบบมาใช้ ย่อมทำให้เธอได้รับค่าความพึงพอใจอย่างมากมาย [ ติ้ง ! .. ] [ ภารกิจสำเร็จ ระบบขอมอบรางวัล เป็นพื้นที่มิติพิเศษ 25 ตารางเมตร ] [ ขอให้โฮสต์พึงรักษาการใช้พื้นที่มิติพิเศษนี้ให้คุ้มค่า และพยายามปรับปรุงพื้นที่มิติพิเศษต่อไปในอนาคต ] หว่านถิงแอบดีใจอีกครั้ง หลังจากที่นั่งอย่างหมดแรง จากการทำอาหารมากมาย และแลกคะแนนความโชคดีไปอีกหลายคะแนน เท่ากับตอนนี้ พื้นที่มิติพิเศษของเธอมีขนาดใหญ่เท่ากับบ้านหลังย่อม ๆ เลยนะเนี่ย ฮ่า ๆ ว่าแต่จะเข้าไปดูได้ไหมว่ามันเป็นยังไง เพราะปกติเธอเคยแค่เอาของเข้า และเอาของออกแค่นั้น เมื่อพื้นที่มิติพิเศษของเธอมีขนาดใหญ่ขึ้นแสดงว่าต้องมีความพิเศษเพิ่มขึ้นแน่นอน หลังจากที่สอบถามกับถวนถวนแล้ว เธอจึงได้ทราบว่าเธอสามารถเข้าออกพื้นที่มิติพิเศษของเธอได้อย่างตามใจปรารถนา เพียงแค่คิดเท่านั้น โดยสามารถนำสิ่งของที่ไม่มีชีวิตเข้าไปได้ และยังคงความสดใหม่อยู่ตลอดเวลา และไม่มีวันหมดอายุ ในระหว่างที่เธอเข้าไปในพื้นที่มิติพิเศษ ระยะเวลาในมิติจะแตกต่างจากข้างนอกโดย ระยะเวลาในพื้นที่มิติพิเศษ 1 วัน จะเท่ากับ 15 นาทีในโลกภายนอก ปัจจุบันพื้นที่มิติพิเศษของเธอมีขนาด 50 ตารางเมตร มีลักษณะคล้ายๆ ทุ่งหญ้าและไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆ จะมีก็เพียงแค่ชั้นเล็กๆ ขนาดกว้าง 2 x 0.5 เมตร และมีทั้งหมด 5 ชั้น ทั้งหมด 3 แถวเรียงกันแล้วเพียงเท่านั้นบทที่ 16 เมนูเป็ดปักกิ่ง[ เนื่องจากโฮสต์ได้รับภารกิจนี้จากระบบ ][ เมนูเป็ดปักกิ่งอบน้ำผึ้งนี้ โฮสต์จะสามารถทำได้ โดยมีความสำเร็จอยู่ที่ 80 เปอร์เซ็นต์ ][ ขอแนะนำให้โฮสต์ ทำอาหารสำหรับทุกคนในคราวเดียวกัน เพื่อเพิ่มอัตราความสำเร็จที่มากขึ้นกว่าเดิม เป็น 90 เปอร์เซ็นต์ ][ อีกทั้งโฮสต์ยังสามารถ ทำคะแนนได้มากในคราวเดียวกัน หากว่าโฮสต์ได้รับคะแนนจากทุกคน ไม่ต่ำกว่า 1,000 คะแนน ][ ขอให้โฮสต์ จงพยายามทำภารกิจต่อไป ]ทำให้หว่านถิง ถึงกับลุกขึ้นยืน ทำให้ผู้คนรอบตัวต่างพากันตกใจ“มีปัญหาอะไร รึเปล่าลูก”พ่อซูหยวนชิงอีกเช่นเคย เป็นคนแรกที่กล่าวถามขึ้นมา“ถ้าทำไม่ได้ ก็ช่างมันเถอะครับ มันไม่ใช่หน้าที่ของคุณอยู่แล้ว”คำกล่าวของหวงเฟยเช่นนี้ สร้างความไม่พอใจให้แก่ผู้เฒ่าหวง ที่รอคอยมานาน หลายร้อยปี อดที่จะขุ่นเคืองมิได้“นายหญิง ถ้าหากตำรับอาหารนี้ยากเกินไป นายหญิงเปลี่ยนไปทำตามตำรับอื่นในตำรา ก็ได้นะขอรับ เพราะยังไงก็ตาม เรายังไม่รู้สถานการณ์ของตระกูลกู้อยู่ดี”ผู้เฒ่าหวงกล่าวอย่างมีเหตุผล เพื่อหวังว่า หว่านถิงจะไม่เปลี่ยนใจส่วนหว่านถิงเอง ถึงแม้จะอยากเปลี่ยนใจปานใด ก็ไม่อาจทำอัน
บทที่ 15 ตำรับอาหารโบราณจากตำราอาหารแห่งสวรรค์ผู้เฒ่าหวงได้อาศัยอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่ง ด้วยความช่วยเหลือของฝูงกวาง และกระรอกที่พูดได้ และใช้ชีวิตอย่างสงบอยู่ในถ้ำด้วยความหวังว่าจะได้เจอกู้หว่านถิง และสามารถกลับไปช่วยเหลือคนในตระกูลได้อีกครั้งจากวันเป็นเดือน เดือนเป็นปี ผู้เฒ่าหวงค่อย ๆ แก่ชราลง โดยที่ไม่รู้ว่าวันเวลา ได้ผ่านไปนานแค่ไหนแล้วจนกระทั่งเมื่อวาน ขณะที่กำลังจะเอนตัวลงนอน พลันได้กลิ่นอาหารที่มีกลิ่นหอมและฉุน โชยมาจากปากถ้ำจึงเดินตามกลิ่นออกมานอกถ้ำแต่กลิ่นนั้นจางลงอย่างรวดเร็ว ผู้เฒ่าหวงจึงวิ่งไล่ตามกลิ่น มายังแสงสว่างตรงหน้า และมาโผล่อยู่ตรงหน้ารถของหวงเฟยได้อย่างไรไม่ทราบได้ทั้ง ๆ ที่ยังอยู่ในความตกใจ แต่ก็ยังมั่นใจว่า ได้กลิ่นหอมฉุยนี้มาจากตัวของหวงเฟยจึงมั่นใจว่าต้องเป็นผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับ กู้หว่านถิง นายหญิงผู้มีชะตาแห่งสวรรค์อย่างแน่นอน จึงแสดงตัวออกมาและหวังว่าหากได้รับความเมตตา และความช่วยเหลือจากนายหญิงผู้มีชะตาแห่งสวรรค์อีกครั้ง ตนย่อมสามารถกลับไปช่วยเหลือทุกคนในตระกูลได้อย่างแน่นอนหว่านถิงเอง เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด ถึงกับค้างไปอยู่ครู่ใหญ่ เพ
บทที่ 14 ความจริงของนายหญิงผู้มีชะตาแห่งสวรรค์เมื่อทั้ง 6 คนเดินทางมาถึงบ้านของหว่านถิง ก็เป็นเวลาช่วงบ่ายแล้ว พ่อซูหยวนชิงเมื่อทราบเรื่อง ก็รีบกลับมาที่บ้านด้วยความเป็นห่วงลูกสาวเช่นเดียวกัน“ถิงถิง”ถังอวี้วิ่งเข้ามาหาหว่านถิงด้วยความดีใจ ทั้งสองคนได้เจอกันครั้งสุดท้าย เมื่องานวันเกิดของหว่านถิง และหลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย ด้วยงานที่รัดตัวของถังอวี้“คนสวยผู้เป็นชะตาแห่งสวรรค์”ถังอวี้แซวเพื่อนสาวทันทีที่เห็นหน้าหว่านถิงจน ทำให้หว่านถิงแทบจะแข็งค้าง“เธอก็พูดเล่นไปเรื่อยนะถังอวี้ ไป ๆ เข้าไปนั่งกินน้ำกันก่อน”หว่านถิงลากเอาถังอวี้และหันไปดูผู้คนที่เดินตามมา จึงหันไปเห็นสวี่ตงที่มาด้วยเช่นกัน“สวี่ตงเธอก็มาด้วยกันเหรอ นึกว่ามีแค่ถังอวี้ กับหวงเฟยซะอีก มา ๆ เข้ามา”หว่านถิงต้อนรับสวี่ตงอย่างยินดี ทำให้หวงเฟยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แอบน้อยใจเล็ก ๆ ที่หว่านถิงไม่ทักทายเขาแต่ก็นึกขึ้นมาได้ ว่าตัวเองเป็นคนโทรหา เป็นธรรมดาที่หว่านถิงจะรู้อยู่แล้ว ว่าเขาจะมาที่นี่และหว่านถิงเองก็ไม่ได้ละเลยหวงเฟยอย่างแน่นอน แกะอ้วนผู้ใจดีของเธอ เธอจะละเลยได้อย่างไร“หว่านถิง นี่ผู้อาวุโสหลิวเ
บทที่ 13 นายหญิงผู้มีชะตาแห่งสวรรค์“นางเป็นถึงตัวตนผู้มีชะตาแห่งสวรรค์ เป็นไปไม่ได้ ที่เจ้ากินอาหารที่นางปรุงไปแล้ว จะสามารถปิดบังกลิ่นอายของนาง จากข้าได้”หวงเฟยถึงกับสะดุ้ง เมื่อได้รับสายตาคาดคั้นเอาจากชายชราอีกครั้ง เขาจึงเริ่มครุ่นคิดไปมากมาย ว่าเขาไปได้กินอะไร ของใครที่ไหนมาบ้างเป็นพิเศษหรือเปล่าแต่คิดไปคิดมา ก็มีเพียงแค่หว่านถิงเท่านั้น และเธอเองก็ยังสามารถปรุงอาหารได้อย่างน่ามหัศจรรย์อีกด้วยแต่เขาย่อมไม่เปิดปากอย่างแน่นอน อย่างแรกเขาไม่รู้จักชายชราตรงหน้า ไม่อาจรู้ได้ว่าเจตนาที่แท้จริงคืออะไร อย่างที่สองเพื่อความปลอดภัยของหว่านถิงเองอีกด้วยทางด้านชายชราหาได้ยอมจบเรื่องอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับควักเอาตำราเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ และส่งให้สวี่ตงดู“ข้ารู้ว่าเจ้าย่อมดูออก เจ้าลองดูสิว่านี้คือสิ่งใด”หลังจากที่ส่งตำราให้กับสวี่ตงแล้ว เขาก็ยืนรอคอยอย่างเงียบ ๆเมื่อสวี่ตงได้รับตำราไปเปิดดูแล้ว ย่อมทราบได้ทันทีว่านี่ต้องเป็นตำราโบราณอย่างแน่นอน ถึงแม้จะไม่รู้อายุและมูลค่าของมันก็ตามที แต่เขาคาดว่าน่าจะเป็นสมัยราชวงศ์หมิงสวี่ตงพยักหน้าให้กับชายชรา และหวงเฟยอย่างยอมรับ“
บทที่ 12 ค่าความโชคดีสูญหายไปอีกคราเมื่อหม้อตุ๋นส่งเสียงร้องแล้ว เธอจึงหยิบกระทะเหล็กขนาดใหญ่ระดับสองของเธอออกมา พร้อมกับค่าคะแนนความโชคดีที่สูญหายไปอีกครั้งเมื่อไหร่นะที่ค่าความโชคดีของเธอจะไม่ติดลบสักที เพียงเท่านั้นเธอจะได้ไม่ต้องกังวลกับความล้มเหลวของการปรุงอาหาร หรือการออกไปข้างนอกอีกต่อไปในโลกก่อนของเธอ หว่านถิงก็ประสบอุบัติเหตุเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้เช่นเดียวกัน และเหตุผลเดียวก็คือ เธอพยายามที่จะทำอาหารแต่ถ้าจะนับรวมไปถึงการใช้ชีวิตประจำวันแล้ว ก็มีเหตุการณ์โชคร้ายเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่ตลอดเวลาเดินข้ามสะพาน… สะดุดเสาสะพานได้รับชุดป้องกันเชื้อโรคมาใหม่…ชุดขาดอาบน้ำ… ไฟฟ้าดับขณะอาบน้ำโดรนรักษาความปลอดภัยที่บินอยู่ .. ปีกหักหล่นใส่หัวเดินผ่านสัตว์เลี้ยงเพื่อนบ้าน … โดนขี้ใส่หลังเดินขึ้นบันได … ตกบันไดเกือบทุกครั้งนอกจากนั้นก็ไม่เคยมีเหตุการณ์ถล่มทลายร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้นแต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น หว่านถิงก็ดูจะเป็นคนโชคร้ายที่สุดในบรรดาคนในครอบครัวของเธอทั้งหมด เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอแยกตัวออกมาอยู่คนเดียว เพื่อไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนเพราะเธอขณะที่ผัดเห็ดหอมกับน้ำมันหอยจ
บทที่ 11 ตลาดค้าของโบราณตลาดไป๋เฉิน เป็นตลาดที่มีชื่อตเสียงของการวงการค้าขายของเก่า ของโบราณเกือบทุกชนิด อยู่ทางด้านเหนือของเมืองเฉิงหนานในบริเวณรอบ ๆ ตลาดไป๋เฉินนี้ ค่อนข้างจะพิเศษอยู่ไม่น้อย เพราะตึกแต่ละตึกแยกตัวออกจากกันโดยสิ้นเชิง แต่อยู่ไม่ไกลจากกันนัก มีตั้งแต่ตึก 3 ชั้น ถึง 10 ชั้น เลยทีเดียวยังไม่นับรวมพื้นที่อยู่อาศัย และบริเวณที่ตั้งแผงลอยเล็ก ๆ ที่รวมตัวกันอยู่เป็นตลาดเล็ก ๆ อีกทีร้านใหญ่ ๆ อย่างเช่น ร้านเจียงเหล่ย ที่โด่งดังด้านเครื่องประดับที่มีขนาดใหญ่ถึง 5 ชั้น ร้านถังโจว ร้านหงลู่ที่โด่งดังเรื่องตำราและภาพวาด มีขนาดใหญ่ถึง 5 ชั้นเช่นเดียวกันส่วนร้านเล็ก ๆ ที่รองลงมาส่วนใหญ่จะเป็นขนาด 3 ชั้น เพียงเท่านั้น โดยพื้นที่ชั้น 3 จะถูกใช้เป็นพื้นที่อยู่อาศัย เพื่อความสะดวกสบาย และความปลอดภัยของสินค้าโดยในแต่ละร้านจะมีระบบความปลอดภัยของตัวเองทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นห้องนิรภัย หรือประตูล็อกที่แข็งแรงก็ตามมีโรงรับจำนำ ที่จำนำตั้งแต่ของโบราณทุกชนิด ไปจนกระทั่ง เครื่องใช้ไฟฟ้า แม้แต่โทรศัพท์ก็มี อีกหลายร้านไปจนถึงแผงลอยเล็ก ๆ ที่อาจมีสินค้ามูลค่าไม่มากนัก เหมาะสำหรับผู







