Mag-log inShare
ตอนที่ 3 อย่าทำตัวไร้เดียงสา
Petsa ng paglalathala:
2026-06-15 10:51:55“ถ้าไม่ใช่แล้วจะพาเธอมาเป็นลูกสาวหรือไง อย่ามาทำตัวไร้เดียงสา บอกไว้เลย เช้าขึ้นมาถือกระเป๋ากลับไร่คนงาน ไม่อย่างนั้นไม่ต้องทำงานขัดหนี้อีก เชิญไปหาเงินที่อื่น”
เรื่องคาวโลกีย์เขาไม่อยากให้มีในบ้าน เมื่อก่อนตอนน้องชายยังอยู่เขาปวดหัวกับเรื่องแบบนี้มาก ต้องคอยจ่ายเงินให้ผู้หญิงที่มาบอกว่าท้องกับน้องชาย โดนขืนใจก็มี พ่อแม่เองก็ปวดหัว นั่นเขายิ่งไม่เข้าใจถ้าพ่อจะนำเรื่องแบบนี้เข้ามาในบ้านอีก
“พ่อแกก็ตัณหากลับตอนหกสิบปีกว่า แม้ช่วงหลายปีมานี้จะเริ่มเปลี่ยนไปแต่แม่ไม่เชื่อหรอกว่าจะหายง่ายๆ ผู้ชายน่าเบื่อมาก แม่เองอยู่ไปเพราะชินชา บอกตามตรงไม่มีความรักหนุ่มสาวมานานแล้ว แต่อยู่เพื่อหน้าที่ ความผูกพันก็มีบ้าง”
แม่เคยเปิดใจเรื่องนี้ เขาไม่มีวันลืม
“ก็ได้ถ้าไปก็ไปคืนนี้เลยแล้วกัน แต่ขอร้องคุยกับพ่อแม่คุณด้วย ฉันสับสนเหมือนกันว่าต้องฟังใคร”
ท่าทีโมโหนั้น แววตาแสดงความเหยียดหยาม ทำไมเธอต้องทน ทำไมต้องโต้เถียง เธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวคนเดียว คล้ายกับคนที่ไม่มีใครต้องการ พ่อแม่เลี้ยงเธอมาเพื่อมาชดใช้หนี้ ถ้าต้องกลับบ้านไปหางานอื่นทำคงหายาก เธอไม่ค่อยมีเพื่อนนัก ไม่เหมือนพี่สาวที่เก่งทุกอย่าง ต่างกับเธอราวฟ้ากับเหว
เธอคนใช้แรงงาน พี่ใช้สมองทำงาน นั่นคือคำพูดของพ่อแม่ ตอนแรกเธอฟังก็เฉยๆ ตอนนี้ชักเชื่อเรื่องนี้
เธอลากกระเป๋าแม้รู้สึกเหนื่อยล้า เจ้าของบ้านมองทีท่า อยากรู้ว่าเป็นการเล่นละครหรือไม่
เธอกำลังไปจริง
“จะไปยังไง”
“อันนี้ต้องขอร้องให้คุณเรียกคนงานให้ฉันได้หรือเปล่า มันไกลเกิน”
“ฉันจะสงเคราะห์” เขาพอใจที่เธอรับฟัง พอใจที่ได้อย่างใจต้องการ ทว่าลงมาแค่บันไดแม่กลับเรียกเขาเสียงดัง
“ทำอะไรหึนายหัว พาหล่อนกลับขึ้นมาเลย เดี๋ยวนี้”
ณชายุมองไปที่แม่ เขาขัดใจยิ่งนัก ทำไมยังไม่นอนอีก นายหัวตอบเสียงราบเรียบ
“ผมทำถูกแม่เชื่อเถอะ อยากให้ผมมีแม่เลี้ยงอายุน้อยกว่าหรือไง คิดอะไรครับแม่”
“พูดมากอะไร ถ้าไม่พาหล่อนกลับไป คืนนี้ฉันจะไม่ยอมนอน ทำตามเลยนะ อย่ามาขัดใจ”
แม่เป็นอะไรไป ณชายุไม่เข้าใจ เขาหันมองหญิงสาวที่ยืนหน้าซีด เขารำคาญหล่อนนัก โบกมือให้กลับขึ้นไป
“ไว้พูดกันพรุ่งนี้แต่จำไว้ ทุกอย่างจะเป็นอย่างที่ฉันต้องการ ไม่อย่างนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่”
พูดแค่นี้ให้เธอเข้าใจ ไม่อยากให้แม่ต้องอดหลับอดนอน สรสิชาขึ้นไป แม่เองตามไป ณชายุจึงกลับห้องโดยอารมณ์ขุ่นมัว
อะไรของแม่กันนะ ไม่เข้าใจเลย!
เช้าตรู่ณชายุตกใจที่เห็นสรสิชาเดินข้างๆ พ่ออยู่ในสวนซึ่งปกติพ่อชอบไปออกกำลังกายที่นั่น เขาไม่รอช้าเดินไปหาแม่ เขารู้ดีแม่ต้องอยู่ห้องครัว
“มาทำไม”
แม่คงรู้ว่าเขาต้องมาแต่ยังทำตัวปกติ ชายหนุ่มทนไม่ไหวพูดความในใจออกมา
“แม่ครับ ขอร้องเถอะอย่าทำแบบนี้ พอได้แล้วพ่อควรเข้าวัดเข้าวาถึงจะถูก”
“ฉันเพิ่งจับได้ว่าพ่อแกยุ่งเกี่ยวกับเพื่อนฉัน ชายแกบอกมาสิแม่ควรยอมให้เพื่อนหน้าด้านมาทำแบบนี้เหรอ ฉันอยากรู้เหมือนกันแก่ๆ อย่างมันจะสู้เด็กสาวได้อย่างไร”
อะไรของพ่อกันเนี้ย เพื่อนคนไหนของแม่อีกละ ชายหนุ่มเห็นใจแม่แต่เรื่องสรสิชาเขายังไม่ยอมแพ้ อย่างไรเสียเขาต้องให้เธอออกไปจากที่นี่
กล้าขัดคำสั่งเขา อยากบีบคอหล่อนนัก
“ฟังแม่ให้ดีนะ ฟังแม่” แม่เสียงสะอื้นขึ้นมาเดินมาจับต้นแขนเขา ณชายุมองแม่ เขาอึ้งไปเมื่อแม่บอกว่าผู้หญิงของพ่อคือแม่ของคนรักเขา คนรักที่จากไปแต่เขาไม่เคยลืมเธอ พ่อซื้อบ้าน มอบสิ่งของมากมายให้ฝ่ายนั้น ทริปที่ผ่านมาก็ไปด้วยกัน แม่จับได้คาหนังคาเขา เสียงแม่สะอื้น บอกเล่าว่าเจ็บมากเพียงใดเมื่อพ่อขอให้อยู่กันสามคน ทว่าในคำว่าสามคนพ่อแสดงออกชัดเจนว่าใส่ใจเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดมากกว่าคนที่เคยลำบากมาด้วยกัน
ณชายุกุมขมับ เขาจับมือแม่ “แม่อาจเข้าใจผิดนะครับ ผมไม่อยากเชื่อ”
นั่นมันไม่อยากจะเชื่อ ปรานี แม่ของเปาวลีเป็นคนดี น่าสงสารที่เสียลูกไป บางทีพ่อแค่ต้องการไม่ให้ฝ่ายนั้นเหงา แค่อยากดูแลแบบเพื่อน
“มันแค่ห้าสิบกว่านะ เป็นรุ่นน้อง มันนอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงกับพ่อแก ต้องให้สาธยายมากกว่านั้นไหม!”
ชายหนุ่มเงียบไปเห็นน้ำตาแม่คลอดวงตา เขาบีบมือแม่ โอบกอดแม่ไว้
“ผมจะจัดการพ่อเองแต่ต้องไม่ใช่แบบนี้”
“พ่อแกสัญญาแล้วว่าจะเลิกกับมันถ้ามีคนมาดูแล ผู้ชายอย่างพ่อแกก็ชอบผู้หญิงสาวๆ วันยังค่ำ ใครจะเหมือนแก รักเดียวใจเดียวอยู่ได้”
ความรักของคนสูงวัยก็มีเจ็บปวด สมหวัง เสียใจ ชายหนุ่มพยายามเข้าใจ เขารับฟังและมองแม่เดินออกไปจากห้องครัว
Pinakabagong kabanata
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 12 มากอดทำไม
“ท้องกี่เดือนแล้วละ”“ยุ่งอะไรกับเขา ฉันจะดูแลเอง”“ไม่คิดไปแต่งงานให้ลูกสาวเขาเหรอ แต่อย่างว่าลูกชายคุณไม่คิดมีใคร อาจไม่จริงจัง”พ่อนายหัวพูดไม่ถนอมน้ำใจแต่นั่นคือเรื่องจริง สรสิชาได้แต่เงียบ“พูดอะไรของคุณ ทีคุณยังมีรักหลายครั้ง ใครจะไปรักคนที่ตายไปแล้วตลอดไป”นายพีระเห็นเมียของขึ้นก็เดินจากไป ทิ้งให้สรสิชาหน้าชาอนาคตจะเป็นอย่างไรนะ ถ้าคลอดลูก ถ้าได้เงิน เธอจะไปอยู่ที่บ้านกับพ่อแม่ได้อีกหรือเปล่ามีลูกก็ต้องรัก ใครจะไม่รักลูก เธอสับสนเรื่องนี้นัก ดังนั้นคำตอบเธอคงไม่ออกมาจากปากง่ายดายนัก“แม่ครับผมมารับสิชาไปฝากครรภ์”หญิงสาวกำลังคิดมากสะดุ้ง เธอหันมองนายหัว รีบเดินไปหาเขา แม่เขายิ้มชมลูกว่าทำดีมาก นายหัวอยากถามแม่เรื่องพ่อแต่แม่ไม่พูดเขาไม่ควรถาม หันมองสรสิชาพยักหน้าให้ตามเขาไปมาถึงรถหญิงสาวจับแขนเขาอย่างลืมตัว ช่วงนี้เธอกล้าเข้าใกล้เขามากขึ้น เขาพูดดีกับเธอ ยิ้มให้ นั่นทำให้เธอกล้า“โกหกอีกแล้วนะคะ พ่อคุณก็มาถาม”“ทะเลาะกันหรือเปล่า”สรสิชารู้ว่าเขาหมายถึงพ่อ หญิงสาวส่ายหน้า เดินไปขึ้นรถ จนกระทั่งเขาบอกต้องไปตรวจร่างกายเธอก่อน ตรวจเลือด สรสิชาโพล่งออกมา“ฉันยังไม่เคยเรื่องแบบนั
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 11 ข่าวลือ
ตะวันเริ่มลับขอบฟ้าตอนที่รถของนายหัวมาถึงฟาร์ม สรสิชาไม่ค่อยกล้าลงจากรถ ณชายุมองหล่อน บอกให้รีบลงไปเก็บเสื้อผ้า“คนงานมองฉันแน่เลย จะตอบว่ายังไงคะ”“ไม่ต้องพูด ยิ้มอย่างที่ไม่เคยยิ้ม”พูดอะไรของเขา เธอยิ้มได้นะแต่ไม่ค่อยมีเพื่อน เลยไม่รู้จะยิ้มกับใครก็เท่านั้น“มาแล้วเหรอสิชา ไปไหนมาเหรอ”สายใจยังไม่กลับ ผู้หญิงคนนี้ต้องการสอดส่องเธอตลอดเวลา เหนื่อยใจเหลือเกิน ไม่มีอะไรทำหรือไงกัน“ว่าไง ไปกับนายหัวหรือข่าวลือเป็นจริง เธอจะไปเป็นแม่เล็กนายหัว”สายใจเดินมาพูดใกล้ตัว กระทั่งนายหัวเดินลงมาจึงเดินห่างออกไป สรสิชาดีใจที่ไม่ต้องตอบ ไม่ต้องเกรี้ยวกราดใส่สายใจเธอรำคาญเต็มที“ยังไม่กลับเหรอสายใจ”นายหัวลงมา สายตาที่มองทำให้สายใจเริ่มเดินห่างไปอีก ระหว่างนั้นรถเพชรการุณเข้ามา นายหัวเดินเข้ามาใกล้เธอ สรสิชามองหน้าเขาอะไรกันมาเบียดเธอทำไมเนี่ย?“ผมไปนะ จะให้สิชาเขามาเก็บเสื้อผ้า”เพชรการุณทันได้ยินถามอย่างลืมตัว“จะไปไหนเหรอสิชา”“ยุ่งอะไรกับเขาคะ” สายใจกัดฟันพูดหวาน ชวนแฟนกลับ นายหัวเองไม่พูดอะไรสั่งให้สรสิชาไปที่พัก หญิงสาวตามเขาไป“น่าเบื่อ ใครอยากเห็นหน้ากัน”“หมายถึงคุณปลัดเหรอ ไม่เป็นไร ต
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 10 ตั้งครรภ์ล้างหนี้
“แม่คิดแล้วลูกต้องมา มา มา พาสิชาเข้ามา ว่าแต่ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก เห้อ คงตกใจใช่ไหมที่แม่คิดทำแบบนั้น”แม่เขาพูดไปเรื่อย เธอได้แต่มองตาปริบๆ“พามาทำกับข้าวกับแม่ครับ”“ทำได้เหรอ ดีจริงๆ ถ้าอย่างนั้นพักก่อนนะ อยากอยู่กันสองคนใช่ไหม แม่จะคุยกับสิชาตอนเข้าครัวแล้วกัน”นั่งในห้องนั่งเล่นไม่นานแม่นายหัวก็เดินออกไปซ้ำพูดให้เธอหนาวๆ ร้อนๆ หญิงสาวขยับไปนั่งไกลนายหัว“กลัวอะไรขนาดนั้น ฉันจะทำอะไรเธอ”“ก็ ก็จะทำลูกไม่ใช่เหรอ ฉันไม่เชื่อใจคุณ และบอกไว้ก่อนยังไม่ถึงสามวันนะคะ ยังไม่มีคำตอบ”“ไม่ตกลงก็โง่เต็มทน” ปากร้ายกาจว่าและจะเดินออกจากห้องแต่เสียงแม่เขาเดินมา เขาเดินไปกระชากแขนเธอมานั่งไหล่ชนกัน เธอจะลุกหนีก็โอบกอดไว้สรสิชาถอนหายใจ เห็นแม่เขาอมยิ้ม มาหยิบมือถือแล้วออกไป สรสิชาตีมือเขาอย่างไม่กลัว“มากไปนะคะ”“หวงไปได้ ทีนายแฟนเก่า ฉันเห็นนะมันกอดเสียแน่น”“นี่คุณแอบมองเหรอคะ ไร้มารยาท”อายก็อาย โกรธเพชรการุณขึ้นมาอีก เธอลุกขึ้นไปดื่มน้ำไกลๆ นายหัว เขาเอ่ยเสียงเบา“เปล่าแอบมอง บังเอิญ ถ้านายนั่นมาอีกเธอต้องระวัง ท่าทางไม่ยอมปล่อยเธอมั้ง”หญิงสาวกังวลเรื่องนี้ ไม่สามารถปกปิดคนที่ชอบแอบมองได้
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 9 ดูเหมือนไม่มีทางเลือก
“ใช่ เราไม่ได้รักกันซะหน่อย แม่เองไม่ซีเรียสหรอก แม่เข้าใจว่าฉันไม่เคยลืมรักเก่า ถ้าจะมีผู้หญิงก็เพียงคลายเหงา”คนรวยเขาคิดอะไรง่ายมาก แล้วเธอเล่าจะทำอย่างไร นี่ไม่ใช่การบีบบังคับแต่ถ้าไม่ทำเธออาจต้องออกไปหางานที่อื่น ซึ่งเรื่องนั้นมันยากสำหรับเธอแต่เธอยังไม่หมดหวัง ตื๊อเขาอีกรอบ“คุณฝากงานให้ฉันหน่อยสิคะ ที่ไหนก็ได้ คุณคงมีเส้นสาย เราไม่ต้องทำแบบนี้”เขามองพวงแก้มแดงก่ำ ตัดสินใจเด็ดขาด“อุ้มท้องไม่นานก็ปลดหนี้ เธอโง่หรือไง ซ้ำได้เงินกลับบ้านด้วยนะ”มือเธอเย็นเฉียบ คิดเรื่องบ้านขึ้นมา พ่อแม่ เธอเผลอจับแขนแข็งแรงแน่น“ถ้าอย่างนั้น บ้าน ขอบ้านคืนด้วยได้ไหมคะ”นายหัวจอมวางแผนเงียบไปครู่ใหญ่ ไม่นานเอ่ยเบาๆ“ถ้าได้ลูกชายนะ”แม้ได้ตามที่เรียกร้องแต่เธอยังไม่มีแรงเดินตามเจ้านาย กระทั่งเขาเรียกเสียงดัง“รีบเดินสิ ฉันจะพาไปซื้อของ”เธอเดินตามด้วยความงง ซื้อของอะไรของเขา?ในตลาดใครก็มองแต่นายหัว สรสิชาไม่อยากใกล้เขา ชายหนุ่มหันมามองคนที่เดินห่างเขาราวไม่ได้มาด้วยกัน เขาเรียกให้เดินไปใกล้ๆ นั่นทำให้เธอเป็นที่สนใจขึ้นมา“คุณจะดีเหรอ เขาจะสงสัยว่าเราเป็นอะไรกันนะคะ”“ไปซื้อกับข้าว วันนี้จะให้แสดงฝ
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 8 ทางออกที่แสนอึดอัด
“ชายลูกมาทำอะไรที่นี่หึ ออกมาเลยนะ มาทำอะไร งานการไม่มีทำหรือไรกัน!”สรสิชาจ้องหน้าเจ้านาย เธอไม่กล้าออกไป วิ่งไปยืนข้างเขา ณชายุถอยห่าง“มาใกล้ทำไมขนาดนี้ หลบไป”“ฉันตกใจเสียงแม่คุณ”“ตาชายบอกแม่มา มาที่นี่ทำไม”เรือนร่างสูงเดินออกไป มองพ่อซึ่งใบหน้าแดงก่ำ“พ่อมาด้วยหรือครับ”พ่อไม่ตอบมองหาเจ้าของห้อง แม่รีบเดินเข้าไปในห้อง“นี่เธอ ยั่วลูกชายฉันเหรอ บอกมาเขามาหาเธอกี่ครั้งแล้ว ถ้ารู้แบบนี้ฉันไม่พาเธอไปที่บ้านแน่ บ้าจริงๆ”สรสิชารีบโบกมือทั้งสองข้าง ปากเธอสั่น“เข้าใจผิดกันแล้วนะคะ นายหัวมาตามหนูไปทำงานเท่านั้น”“ตามไปทำงาน ทำไมต้องทำอย่างนั้น” แม่นายหัวมองอย่างจับผิด การแต่งตัววันนี้ไม่เหมือนคนทำงานในคอกไก่นี่มันอะไรกัน ที่แท้ลูกชายหวงเด็กคนนี้ไว้เอง!“กลับกันเถอะคุณ ผมจะออกไปข้างนอก ถ้าคุณไม่กลับก็อยู่ที่นี่นะ”สามีเริ่มไม่พอใจเมื่อผู้หญิงที่ภรรยาหาให้กลายเป็นของลูกชาย จึงต้องการไปหาผู้หญิงที่ยังคิดถึงแต่กลับโดนขัดขวาง และมีการทะเลาะเกิดขึ้น นายหัวอายพนักงานเขาบอกให้พ่อไป ไปแล้วไม่ต้องกลับมาบ้าน ให้แม่อยู่กับเขาคนเดียว คนเป็นแม่ รวมทั้งสรสิชาที่อยู่ด้วยตกใจ“แกพูดอะไร แกรักนังคนนั้น
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 7 ฉันไม่ไร้เหตุผลขนาดนั้น
“อย่ามาพูดเหลวไหลแถวนี้ ให้เกียรติพ่อผมด้วยนะคุณ เอ้าแยกย้ายไปทำงาน ส่วนสรสิชาไปพบผมด้วย”สายใจยิ้มสาใจ คราวนี้เธอต้องสมหวัง ตอนนี้แฟนหนุ่มจะย้ายมาเป็นปลัดอำเภอที่นี่ เขาต้องมาเจอเธอทุกวัน การมีสรสิชาที่นี่เป็นเรื่องที่เธอไม่ต้องการ เมื่อก่อนอยากให้อยู่เพราะจะได้กลั่นแกล้งให้สนุก แต่เห็นสายตาคนรักที่มองมันก็ทนไม่ได้มันต้องไปจากที่นี่ ความรักเธอจึงจะราบรื่นสรสิชารวบผมให้ตึงเคาะประตูห้องทำงานเจ้านาย มีเสียงบอกให้เข้ามา เธอเดินเข้าไปช้าๆ มองเขาที่นั่งดื่มอะไรบางอย่าง และหลบตาเมื่อเขามองมา“นั่งสิ”“คุยไม่นานยืนก็ได้ค่ะ”“หรือคิดว่าฉันเรียกเธอมาเพื่อไล่ออก” เขาหยั่งเชิง อยากรู้หญิงสาววัย 23 ปี คนนี้คิดอะไร“คุณคงไม่เชื่อคำพูดที่ไม่มีหลักฐานนะคะ คุณไม่ใช่คนโง่ ฉันจะไปแกล้งคุณสายใจทำไมกัน”“แกล้งเพราะไม่ชอบที่เห็นเขารักกับแฟนเขาไง”ดวงตากลมโตจ้องเขา เดินเข้ามาใกล้“อย่ามาพูดมั่วๆ นะคะ คุณได้ยินอะไรมาฉันไม่รู้แต่คนแบบนั้นฉันไม่กลับไปมองให้เสียสุขภาพจิตหรอก”ทำงานเหนื่อยจะตาย ไม่มีเวลาสนใจเรื่องไร้สาระ“เสียงดังขนาดนี้มีพิรุธนะเรา”นายหัวมาจับพิรุธอะไรเธอ หญิงสาวจ้องนัยน์ตาคมคู่นั้น เธอไม่อ
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 6 ไม่อยากสงสาร
“ทำไมไม่ออกไปกินข้าว” เธอแทบสำสักน้ำเพราะเสียงห้วนๆ ที่ดังอยู่ประตูคอกไก่ หญิงสาวรีบตอบ“อยากทำงานให้เสร็จค่ะ”“ไม่ใช่ว่าหลบหน้าแฟนเก่าหรือ ขี้แพ้จริงๆ”เขาจะมาหาเรื่องเธอทำไม หญิงสาวเดินออกไปที่ประตู เนื้อตัวไม่สะอาดนักแต่นายหัวคนดุก็ไม่เดินหนี เธอเองต้องเบี่ยงร่างห่างเอง“ไปกินก็ได้ และขอร้องอย่า
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 5 เขาควรสนใจหล่อนหรือไม่
ก๊อกๆๆนายหัวลดกระจก เอามือออกจากคางคนข้างๆ“นายหัวมาทำอะไรกันตรงนี้คะ”สายใจมองอย่างสงสัย สรสิชาหันไปอีกด้านแต่เห็นว่าเพชรการุณเดินตามหลังสายใจมา เธอพลันตัวแข็ง“จะไปทำงานแล้ว ไปเถอะครับ”หล่อนเป็นลูกสาวเพื่อนพ่อที่จุ้นจ้าน นายหัวรำคาญแต่พยายามพูดดีเสมอ เธอช่วยงานที่ฟาร์มมาพักใหญ่ ว่าแต่สายใจไปแล้
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 4 ไม่ชอบผู้หญิงหน้าเงิน
แม่แอบร้องไห้เสมอ เขาควรเข้าใจ และไปหาพ่อ ชายหนุ่มเดินไปที่สวน สองเท้าย่างก้าวยาวๆทำไมต้องเป็นแม่เปาวลี เป็นการทำร้ายแม่มากเกินไป ทั้งสองสนิทกันราวพี่น้อง พ่อไม่น่าเกิดมาเป็นพ่อเขาเลย ชายหนุ่มตรงเข้าไปทันทีแต่กลับเดินสวนกับสรสิชา เธอเห็นเขาก็ถอยกรูด ณชายุอยากสั่งสอนให้เธอรู้จักเขาให้ดีกว่าที่เป็น
เมื่อวันจากลามาถึง ตอนที่ 2 เป็นแค่ลูกหนี้อย่ามาขัดใจ
ณชายุกำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ริมระเบียง เขามักนอนดึกเสมอ เขาไม่ชอบปาร์ตี้แม้จะมีเพื่อนชักชวนแทบทุกคืน ชายหนุ่มชอบใช้ชีวิตในสวน ในฟาร์มของตนมากกว่า ดุสิตเพื่อนรักเพิ่งวางสายไป เหมือนจะโมโหที่เขาไม่ไปเที่ยวผับด้วยกัน ณชายุมองมือถือ อยากปิดเครื่องแต่คิดว่าคนงานจะโทรมา ดังนั้นจึงเดินเข้าไปห้องนอนเพื่ออ่าน
Maaari mong magustuhan
สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI111.9K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat134.1K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย319.4K viewsSUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง
g.ghostflying53 viewsเปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง
จินต์พิชา51 viewsเสน่หาแฟนเก่า
อิแย้ม300 viewsหมาป่า...ไม่กัด
MiMiR78 views
